บทที่ 645 ปฐมบท (ตอนที่ 1) หลังจากได้ยินคำถามของเฟิงซีหยุน เย่ซวนก็ยิ้มพลางตอบกลับว่า “เรื่องของผู้ใหญ่ อย่าถามให้มากความเลยแม่หนูน้อย” เฟิงซีหยุนรู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรมในตอนนั้น ทำไมอาจารย์ถึงชอบเรียกเธอว่าแม่หนูน้อยอยู่เรื่อย ทั้งที่เธอโตเป็นผู้ใหญ่แล้วแท้ๆ! หลังจากที่เยว่หลุนจากไป เกาสุ่นก็รู้สึกอึดอัดไม่น้อย เขาไม่อยากอยู่เห็นเย่ซวนอวดเบ่งไปมากกว่านี้ จึงรีบพูดขึ้นว่า “ศิษย์น้องเย่ งานชุมนุมใกล้จะเริ่มแล้ว งั้นข้าขอพาศิษย์ในสำนักออกเดินทางไปก่อนนะ” พูดจบเขาก็รีบพาศิษย์คนอื่นๆ จากไปทันที เย่ซวนไม่ได้เร่งรีบอะไร หากเขาต้องการจะไปให้ถึงจริงๆ ต่อให้จะออกเดินทางช้ากว่า พวกเขาก็สามารถไปถึงก่อนได้อย่างง่ายดาย เมื่อทุกคนจากไปจนหมดแล้ว เย่ซวนก็หันไปมองจูเก๋อเยว่เยว่พลางกล่าวว่า “สังเกตเห็นอะไรไหม?” “ข้ารับรู้ได้ค่ะ” จูเก๋อเยว่เยว่ตอบกลับ “เหล่าศิษย์พวกนั้นดูจะพัฒนาขึ้นไม่มากก็น้อย” “โดยเฉพาะเกาเทียนอวี้ ดูเหมือนเขาจะทะลวงระดับถึงขั้นกลางของขอบเขตว่างเปล่าแล้ว ดูท่าทางยอดเขาซ่อนกระบี่จะทุ่มเทเต็มที่จริงๆ” ก่อนหน้านี้ จูเก๋อเยว่เยว่คอยสังเกตระดับพลังของเหล่าศิษย์กลุ่มนั้นอยู่เงียบๆ นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เธอไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรออกมา ในฐานะศิษย์พี่ใหญ่ของยอดเขาซ่อนกระบี่ เกาเทียนอวี้คือตัวแทนที่โดดเด่นที่สุดในด้านพละกำลัง อีกทั้งเขายังเป็นลูกชายเพียงคนเดียวของเกาสุ่น ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางขาดแคลนทรัพยากรในการฝึกฝนอย่างแน่นอน “นอกจากนี้ หลี่ฮั่นอี้ดูเหมือนจะทะลวงระดับถึงขั้นกลางของขอบเขตว่างเปล่าได้เช่นกัน และดูจะแข็งแกร่งกว่าซีหยุนเสียอีก” จูเก๋อเยว่เยว่กล่าวต่อ เฟิงซีหยุนเริ่มฝึกฝนช้ากว่าคนอื่น การที่ระดับพลังของเธอมาถึงขั้นนี้ได้ก็นับว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว ต้องขอบคุณทรัพยากรที่อุดมสมบูรณ์ของยอดเขาเมฆาฟ้า รวมถึงการช่วยเหลือจากต้นผลเมฆาวารี ทำให้ความเร็วในการฝึกฝนของเธอเพิ่มขึ้นอย่างมาก เฟิงซีหยุนกุมมือเล็กๆ ของเซียงหยุนเอาไว้ แต่ในใจกลับกำลังครุ่นคิดอย่างหนัก หลังจากนิ่งไปครู่หนึ่งเธอก็พูดขึ้นว่า “ในสำนักของเรา มีเพียงศิษย์พี่ฮัวหรูเฟิงเท่านั้นที่พอจะต่อกรกับศิษย์พี่เยว่เยว่ได้ คนอื่นๆ ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนางหรอกค่ะ” “ยิ่งไปกว่านั้น ข้าเชื่อว่าไม่ช้าก็เร็ว นางจะต้องทะลวงไปถึงขอบเขตสวรรค์ได้อย่างแน่นอน” “สิ่งเดียวที่เรายังไม่รู้ในตอนนี้ คือจะมีอัจฉริยะขอบเขตว่างเปล่าขั้นสูงสุดมารวมตัวกันในงานนี้กี่คน” เมื่อพูดจบ เฟิงซีหยุนก็ขมวดคิ้วแน่นด้วยท่าทางที่เต็มไปด้วยความกังวล ทวีปตะวันออกนั้นกว้างใหญ่ไพศาลและเต็มไปด้วยผู้มีพรสวรรค์มากมาย อัจฉริยะบางคนเลือกที่จะเก็บตัวเพราะไม่อยากตกเป็นเป้าสายตา คนที่พวกเขารู้จักมีเพียงมู่เป่ยเฉิน, ธิดาแห่งการกลับชาติมาเกิด, เซี่ยเทียนอวี้ และสวี่ฉางชิง พละกำลังของอัจฉริยะเหล่านี้โดดเด่นมาก อีกทั้งในด้านทรัพยากรฝึกฝนและพรสวรรค์ก็ถือว่าแข็งแกร่งไม่แพ้กันเลย หากจูเก๋อเยว่เยว่สามารถทะลวงถึงจุดสูงสุดของขอบเขตว่างเปล่าได้ คนที่มีพรสวรรค์น่าทึ่งเหล่านี้ย่อมทำได้เช่นกัน บางทีอัจฉริยะระดับยอดฝีมืออาจจะก้าวไปถึงขอบเขตสวรรค์แล้วด้วยซ้ำ ด้วยเหตุนี้เอง การจะคว้าอันดับที่ดีในงานชุมนุมครั้งนี้จึงเป็นเรื่องยาก ต่างจากอาจารย์เทียนเสวียนที่กวาดล้างคู่ต่อสู้ด้วยพลังที่ไม่อาจต้านทานได้ จูเก๋อเยว่เยว่ยังไม่มีพลังถึงขั้นนั้น หากเธอต้องการจะเป็นผู้ชนะท่ามกลางเหล่าอัจฉริยะมากมาย มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ในขณะนั้น สายตาของเย่ซวนจับจ้องไปที่จูเก๋อเยว่เยว่ก่อนจะถามว่า “เยว่เยว่ เจ้ามั่นใจแค่ไหน?” จูเก๋อเยว่เยว่กำหมัดแน่นแล้วตอบกลับด้วยความมั่นใจว่า “ท่านอาจารย์ ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ ข้าจะต้องชนะอย่างแน่นอน!” “ถ้าอย่างนั้น ข้าก็วางใจได้” เย่ซวนยิ้มก่อนจะหันไปมองเซียงหยุนแล้วกล่าวว่า “หยุนเอ๋อร์ เมื่อเราไปถึงสถานที่จัดงานชุมนุม เจ้าอยากจะเล่นอะไรก็เล่นได้เต็มที่เลย ไม่ต้องกลัวผลกระทบใดๆ ทั้งสิ้น” “ต่อให้ท้องฟ้าถล่มลงมา อาจารย์ของเจ้าก็จะคอยรับไว้ให้เอง ถ้าเจ้าไม่ชอบหน้าเจ้าเด็กแสบคนไหน ก็เข้าไปสั่งสอนพวกมันได้เลย” “ช่วยศิษย์พี่ของเจ้าเสียหน่อย คอยกวาดล้างหินก้อนเล็กๆ บนเส้นทางของนางและช่วยให้นางเป็นผู้ชนะ ดีไหม?” เซียงหยุนกระโดดโลดเต้นด้วยความตื่นเต้นเมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอถือค้อนในมือแน่นแล้วพูดด้วยความมั่นใจว่า “ได้เลยค่ะ เรื่องนั้นให้เป็นหน้าที่ของข้าเอง ข้าจะเข้าไปสั่งสอนเจ้าพวกเด็กนิสัยเสียให้เข็ดและปกป้องศิษย์พี่เอง!” จูเก๋อเยว่เยว่และเฟิงซีหยุนต่างเข้าใจถึงพลังที่น่าสะพรึงกลัวของน้องเล็กคนนี้ดี จนพากันรู้สึกกังวลแทนคนอื่นๆ ขึ้นมาอย่างลับๆ หากคนเหล่านั้นต้องมาถูกศิษย์น้องตัวน้อยของพวกเธออัดจนน่วม อาจารย์ของพวกเขาจะอธิบายเรื่องนี้อย่างไร? ต่อให้ไม่ถึงกับพ่ายแพ้ แต่ความมั่นใจและชื่อเสียงของพวกเขาก็คงจะได้รับความเสียหายอย่างหนัก ท้ายที่สุด การถูกเด็กหญิงวัยหกขวบอัดเอาเสียยับเยินก็ไม่ใช่เรื่องที่ใครจะลืมกันได้ง่ายๆ ในเวลานี้ ยอดเขาตราประทับเทพในทวีปตะวันออกเนืองแน่นไปด้วยผู้คน มีแม้กระทั่งพ่อค้าแม่ค้ามากมายที่มาตั้งแผงขายของ ทำให้บรรยากาศดูครึกครื้นเป็นอย่างยิ่ง สถานที่แห่งนี้คือจุดจัดงานชุมนุม ซึ่งมีคำร่ำลือว่าเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดเมื่อครั้งโลกถือกำเนิดขึ้น บนยอดเขานั้นมีลานกว้างที่ดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด และมีรูปปั้นหินที่ดูสมจริงตั้งตระหง่านอยู่มากมาย...