Chapter 1948 - ไข่มุกต้านวารีมังกรแท้ ถังจื่ออีได้รับบาดเจ็บสาหัสและต้องต่อสู้ต่อเนื่องมาโดยตลอด สายเลือดของนางไม่อาจกดข่มพิษร้ายได้อีกต่อไปและในที่สุดก็ต้านทานไว้ไม่ไหว นางไม่อาจเค้นเรี่ยวแรงใดๆ ออกมาได้เลยในขณะที่ศัตรูที่เหลืออีกสองคนพุ่งเข้ามาหา อาจเป็นเพราะนางฝึกฝนวิถีแห่งการลอบสังหารและขัดเกลาจิตใจมาตลอดทั้งปี แม้จะอยู่ในวินาทีที่เฉียดตาย จิตใจของนางกลับสงบนิ่งอย่างถึงที่สุดโดยปราศจากอารมณ์ใดๆ แน่นอนว่ามีหลายสิ่งหลายอย่างแล่นผ่านเข้ามาในห้วงความคิดของนางในชั่วขณะนั้น “น่าเสียดายจริงๆ ข้ายังไม่สามารถฝ่าค่ายกลเซียนนี้ไปได้” “เช่นนั้นก็ดีเหมือนกัน ถ้าข้าไปที่ปรโลก ข้าก็คงมีโอกาสได้พบท่านพ่อกับท่านแม่ใช่หรือไม่?” “เฮ้อ หากข้าไม่ทำมีดสั้นสีนิลหาย ข้าก็คงไม่ได้รับบาดเจ็บจากพวกใช้พิษพวกนี้แต่แรก” “หวังว่ามีดสั้นสีนิลของข้าจะไม่ถูกทิ้งขว้างอย่างไร้ค่าในมือของคนผู้นั้น” ถังจื่ออีขบเม้มริมฝีปากเมื่อมีร่างหนึ่งแวบเข้ามาในห้วงคำนึง “ข้ากำลังจะตายอยู่แล้ว เหตุใดความคิดสุดท้ายของข้าถึงเป็นคนน่ารังเกียจและไร้ยางอายผู้นั้นกันนะ?” ฉึบ! ทันใดนั้น มีเสียงแหลมคมเบาๆ ดังขึ้นกลางอากาศ ราวกับว่าอาวุธร้ายได้ฉีกกระชากอากาศจนขาดวิ่น หลังจากนั้นไม่นาน ถังจื่ออีก็รู้สึกได้ถึงจิตสังหารที่น่าสะพรึงกลัวอย่างถึงขีดสุดจนหัวใจแทบหยุดเต้น “ไม่ดีแล้ว!” จู่ๆ ‘คางคก’ ตัวนั้นก็แผดเสียงร้อง ทันทีหลังจากนั้น เสียงนั้นก็ดับวูบไป ถังจื่ออีเงยหน้าขึ้นโดยสัญชาตญาณ ปราณกระบี่สีขาวสายหนึ่งพุ่งทะลวงเข้าที่หว่างคิ้วของชายคนนั้นและเจาะทะลุผ่านไปในทันที ทำลายจิตวิญญาณดั้งเดิมของเขาจนสิ้นซาก ในอีกด้านหนึ่ง ปราณกระบี่ในลักษณะเดียวกันพุ่งผ่านตะขาบยักษ์สีดำสนิทก่อนจะจางหายไป ร่างของตะขาบยักษ์สีดำถูกปราณกระบี่ตัดขาดออกเป็นสองท่อน เลือดสีดำสาดกระจายไปทั่วท้องฟ้า ผู้ฝึกตนที่อยู่บนหลังตะขาบก็ไม่รอดพ้นเช่นกัน ถูกคมกระบี่สังหารไปพร้อมกัน! ปราณกระบี่เพียงสองสายคร่าชีวิตยอดฝีมือทั้งสองในนรกสิบสมบูรณ์ไปจนหมดสิ้น! ถังจื่ออีตกตะลึง นางยังไม่ตาย? ถังจื่ออีมองไปยังป่าที่อยู่ไม่ไกลโดยสัญชาตญาณ แต่กลับไม่พบร่องรอยของผู้ฝึกตนคนใดเลย นางไม่สามารถระบุได้เลยว่าปราณกระบี่ทั้งสองสายนั้นมาจากที่ใด ใครกัน? จะมีใครจากนรกสิบสมบูรณ์ช่วยนางไว้? เหตุใดคนผู้นั้นถึงไม่ปรากฏตัวหลังจากลงมือ? ความคิดมากมายแล่นผ่านหัวของถังจื่ออี จากนั้นราวกับว่านางตระหนักถึงบางอย่าง นางจึงเงยหน้าขึ้นมองดวงตาสะกดวิญญาณบนฟากฟ้า ก่อนจะรีบฮึดสู้และโซซัดโซเซเข้าไปในป่าด้านข้าง ถังจื่ออีตบถุงเก็บของและหยิบร่มกระดาษสีดำสนิทออกมา ก่อนจะกางมันออก บนตัวร่มมีอักขระลึกลับจารึกอยู่ ถังจื่ออีประสานอินและร่ายคาถา อักขระบนร่มกระดาษสว่างวาบขึ้นและห่อหุ้มร่างของนางไว้ ร่างของนางค่อยๆ เลือนหายไปจากจุดนั้นพร้อมกับร่มกระดาษสีดำสนิท! ผีเสื้อตัวหนึ่งที่เกาะอยู่บนกิ่งไม้ไม่ไกลออกไปเห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้น ผีเสื้อตัวนั้นย่อมเกิดจากวิชาของซูจื่อโม่ ปราณกระบี่ทั้งสองสายก่อนหน้านี้ก็คือปราณกระบี่สังหารสวรรค์ที่เขาปล่อยออกมาเช่นกัน! หากถังจื่ออีสามารถจัดการกับห้าอสรพิษได้ เขาก็คงไม่จำเป็นต้องลงมือ มีความเป็นไปได้สูงว่าการต่อสู้ ณ ที่แห่งนี้จะดึงดูดความสนใจ และซูจื่อโม่ไม่ต้องการเปิดเผยตัวตน กระนั้นเขาก็ไม่อาจยืนดูเฉยๆ ได้เมื่อเห็นว่าถังจื่ออีตกอยู่ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวาน ถังจื่ออีรู้เรื่องราวเกี่ยวกับจักรพรรดิอสนีมากมายและยอมเสี่ยงชีวิตบุกเข้ามาในค่ายกลเซียน นั่นหมายความว่ามีความเป็นไปได้สูงที่นางจะอยู่ฝ่ายเดียวกับจักรพรรดิอสนี หากไม่ใช่เช่นนั้น นางก็ไม่มีความจำเป็นต้องเอาชีวิตมาเสี่ยง ด้วยเหตุนี้ ซูจื่อโม่จึงจำเป็นต้องช่วยถังจื่ออีเอาไว้ แน่นอนว่าหลังจากลงมือไปแล้ว เขาก็กังวลว่าจะดึงดูดความสนใจของดวงตาสะกดวิญญาณ จึงไม่ได้ปรากฏตัวออกมาและยังคงรักษาอยู่ในร่างผีเสื้อ ซูจื่อโม่ประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเห็นถังจื่ออิกางร่มสีดำและเร้นกายหายไป เห็นได้ชัดว่าร่มสีดำเล่มนั้นไม่ใช่ของธรรมดา มันไม่ได้ทำให้ถังจื่ออีหายตัวไปเฉยๆ แต่เป็นการหลอมรวมร่างของนางเข้ากับสภาพแวดล้อมโดยรอบจนถึงขั้นที่สามารถตบตาดวงตาสะกดวิญญาณได้! อันที่จริงแล้ว ถังจื่ออียังคงอยู่ที่เดิม ทว่าแม้แต่สายตาของซูจื่อโม่ก็ยังมองไม่เห็นร่างของนาง แน่นอนว่าซูจื่อโม่ยังคงสามารถระบุตำแหน่งคร่าวๆ ของถังจื่ออีได้ด้วยสัมผัสทางจิตวิญญาณ หากเขากลับคืนสู่ร่างจริงและใช้พลังแห่งแสงสว่างกับความมืดมิด เขาก็ควรจะสามารถมองทะลุร่องรอยของถังจื่ออีได้เช่นกัน! หลังจากถังจื่ออีเร้นกายได้สำเร็จ นางก็ไม่ได้รีบร้อนจากไป แต่กลับกินโอสถและพักผ่อนในจุดนั้นสักระยะเพื่อประคองอาการบาดเจ็บ ไม่ทราบว่าถังจื่ออีมีสายเลือดอะไร แต่หลังจากอาการบาดเจ็บคงที่ พิษในร่างกายของนางก็ไม่ใช่ภัยคุกคามอีกต่อไปและถูกขับออกมาทีละน้อย ไม่นานนัก ใบหน้าของนางก็เริ่มมีสีเลือดกลับคืนมา แน่นอนว่าอาการบาดเจ็บที่เกิดจากค่ายกลอุทกภัยนั้นไม่อาจฟื้นฟูได้ทั้งหมดภายในระยะเวลาอันสั้น ถังจื่ออีลุกขึ้นยืนและเดินหายเข้าไปในระยะไกล ซูจื่อโม่กระพือปีกและติดตามไปอย่างเชื่องช้า ถังจื่ออีถือร่มสีดำเดินอ้อมไปมาในป่า ไม่นานนักนางก็พบถ้ำแห่งหนึ่งและมุดเข้าไป “สถานที่แห่งนี้จะไม่ถูกดวงตาสะกดวิญญาณตรวจพบ สหายเต๋า ท่านติดตามข้ามานานพอแล้ว ออกมาเถอะ” ถังจื่ออีกล่าว ครู่ต่อมา ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศภายในถ้ำ! คนผู้นั้นสวมชุดสีเขียวสะอาดตาและมีใบหน้าที่ประณีต เขาพยักหน้าให้นางพร้อมรอยยิ้ม “เป็นท่านจริงๆ ด้วย” ถังจื่ออีไม่ได้ดูประหลาดใจเมื่อเห็นซูจื่อโม่ “เจ้าเดาออกรึ?” ซูจื่อโม่ถามด้วยรอยยิ้ม ถังจื่ออีเงียบไป นอกจากซูจื่อโม่แล้ว นางนึกไม่ออกเลยว่าจะมีใครในนรกสิบสมบูรณ์ที่สามารถสังหารสองในห้าอสรพิษได้อย่างเงียบเชียบและติดตามนางมาได้! “ข้าติดค้างบุญคุณท่านไว้หนึ่งครั้ง วันหน้าข้าจะตอบแทน” ถังจื่ออีกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย ซูจื่อโม่ยิ้ม “ไม่จำเป็นต้องรอวันหน้า เจ้าตอบแทนตอนนี้เลยก็ได้” “ท่านต้องการให้ข้าทำอะไร?” ถังจื่ออีถาม ซูจื่อโม่กล่าว “ข้าจะถามคำถามเจ้าสักสองสามข้อ จงตอบมาตามความจริงก็พอ” “แค่นั้นรึ?” ถังจื่ออีไม่อยากจะเชื่อ ซูจื่อโม่ไม่ได้อธิบายอะไรและเข้าประเด็นทันที “เหตุใดเจ้าถึงท้าทายค่ายกลเซียน?” ถังจื่ออีก้มหน้าลงเล็กน้อยอย่างนิ่งเงียบ เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความลับของนางและนางไม่อาจพูดออกไปได้ ราวกับจะรับรู้ได้ว่านางกำลังลำบากใจ ซูจื่อโม่จึงไม่เซ้าซี้ถามเรื่องนั้นต่อและเปลี่ยนไปถามอีกคำถามหนึ่งอย่างรวดเร็ว “เจ้าต้านทานแรงกระแทกจากค่ายกลอุทกภัยได้อย่างไร?” ซูจื่อโม่ถาม ถังจื่ออีถอนหายใจอย่างโล่งอก ตราบใดที่ไม่ใช่ความลับสำคัญ นางก็ยินดีจะบอกเขาทุกอย่าง ถังจื่ออีหยิบไข่มุกที่มีรอยร้าวเต็มไปหมดออกจากถุงเก็บของและส่งให้ซูจื่อโม่ “นี่คือไข่มุกต้านวารีมังกรแท้ที่ท่านอาจารย์ของข้าหลอมขึ้นด้วยผลึกเต๋ามังกรแท้” “มูลค่าของไข่มุกเม็ดนี้ไม่ด้อยไปกว่าสมบัติธรรมะที่มีจิตวิญญาณชิ้นใด แต่น่าเสียดายที่มันยังไม่อาจต้านทานพลังของค่ายกลอุทกภัยได้” ถังจื่ออีกล่าว “ข้าไม่มีสายเลือดมังกรแท้ จึงไม่อาจกระตุ้นพลังเต็มที่ของไข่มุกต้านวารีมังกรแท้นี้ได้ ทว่าสมบัติชิ้นนี้กลับต้องมาถูกทำลายในมือข้า” ซูจื่อโม่คร่ำครวญอยู่ในใจเช่นกัน แม้เขาจะไม่มีสายเลือดมังกรแท้ แต่เขาก็มีจิตวิญญาณมังกรฟีนิกซ์ มีความเป็นไปได้สูงมากที่เขาจะสามารถผ่านค่ายกลอุทกภัยไปได้หากใช้จิตวิญญาณมังกรฟีนิกซ์กระตุ้นพลังของไข่มุกต้านวารีมังกรแท้! ทว่าตอนนี้ไข่มุกได้แตกสลายและถูกทำลายไปจนสิ้นเสียแล้ว วิธีนี้จึงใช้การไม่ได้อีกต่อไป