ตอนที่ 2228 ความอ่อนล้า “ซูจื่อม่อ เจ้ามันไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงจริงๆ!” สีหน้าของเซียนไท่หัวเย็นชาลง แม้เขาจะเป็นเซียนอมตะผู้บรรลุที่กลับชาติมาเกิดใหม่ แต่ในใจของเขานั้น เซียนฉินเหมิงเหยาคือเทพธิดาที่ไม่ควรมีใครมาแปดเปื้อน! กระทั่งในชาติก่อน ตอนที่เขาพบเซียนฉินเหมิงเหยาก็ยังต้องให้ความเคารพ อย่างน้อยครึ่งหนึ่งของบรรดาผู้บำเพ็ญเพียรในสำนักเซียนบินต่างก็หลงรักเซียนเหมิงเหยา ทว่าไม่มีใครกล้าเผยความรู้สึกนั้นออกมา นั่นเพราะในใจของทุกคนต่างรู้ดีว่าพวกเขาไม่คู่ควร! ไม่นึกเลยว่าวันนี้ซูจื่อม่อจะกล้าลบหลู่เซียนฉินเหมิงเหยาอย่างโจ่งแจ้ง สิ่งนี้ได้ไปแตะจุดที่เปราะบางในใจของเซียนไท่หัวเข้าอย่างจัง! “ซูจื่อม่อ ข้าจะบอกอะไรให้นะ!” เซียนไท่หัวกล่าวอย่างช้าๆ “มีบางคนที่เจ้าไม่อาจแตะต้องได้ แม้แต่การลบหลู่ด้วยวาจาหรือสายตาก็ถือเป็นบาปมหันต์!” “อย่างนั้นรึ?” ซูจื่อม่อแสยะยิ้มด้วยสายตาเย็นชา “ข้าเองก็มีสิ่งที่พวกเจ้าไม่อาจแตะต้องได้เช่นกัน หากพวกเจ้าทำล่ะก็ พวกเจ้าจะต้องตาย!” ทันทีที่กล่าวจบ สายตาของซูจื่อม่อก็ทอประกายเจิดจ้า เขาโคจรพลังจิตวิญญาณอย่างบ้าคลั่ง จิตสัมผัสอันกว้างใหญ่รวบรวมตัวกันก่อนจะปลดปล่อยวิชาลับแห่งจิตวิญญาณออกมา! เกล็ดขนาดเท่าฝ่ามือที่ดูธรรมดาทั่วไปค่อยๆ ลอยออกมาจากระหว่างคิ้วของเขาพร้อมกับออร่าอันน่าสะพรึงกลัว เกล็ดทวนกระแส! “จู่โจม!” เซียนไท่หัวตะโกนสั่ง ระหว่างคิ้วของเขาเปล่งแสงจ้าก่อนจะปลดปล่อยวิชาลับแห่งจิตวิญญาณออกมา พุ่งเข้าใส่เกล็ดทวนกระแสทันที! เซียนปฐพีอีกสี่คนจากสำนักเซียนบินที่ตอนแรกกำลังรวบรวมพลังเทพและวิชาลับเพื่อเตรียมปล่อยออกมา เห็นดังนั้นก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องรวบรวมพลังจิตและปล่อยวิชาลับแห่งจิตวิญญาณออกมาเช่นกัน การต่อสู้ระหว่างจิตวิญญาณนั้นอันตรายเกินไป หากไม่จำเป็นจริงๆ จะไม่มีใครใช้ไม้ตายก้นหีบเช่นวิชาลับแห่งจิตวิญญาณในทันที ยกตัวอย่างเช่น ฝั่งอาณาจักรเซียนต้าจินและสำนักเซียนบิน แม้พวกเขาจะสูญเสียอย่างหนักจนเหลือเพียงหกคน แต่พวกเขาก็ยังมีข้อได้เปรียบด้านจำนวนอย่างมหาศาล ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงไม่เคยคิดที่จะใช้วิชาลับแห่งจิตวิญญาณมาก่อน เมื่อเกล็ดทวนกระแสปรากฏขึ้น พวกเขาจึงทำได้เพียงใช้วิชาลับแห่งจิตวิญญาณออกมาเพื่อป้องกัน! เถี่ยฮั่นหรี่ตาลงเล็กน้อย เพื่อที่จะสังหารซูจื่อม่อให้จงได้ เขาได้รวบรวมข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับซูจื่อม่อและศึกษาอย่างละเอียดถี่ถ้วน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการต่อสู้ในการคัดเลือกสำนักเซียนเมื่อพันปีก่อน จากที่เขาเข้าใจ วิชาลับแห่งจิตวิญญาณนี้ร้ายกาจอย่างยิ่ง หากระดับจิตวิญญาณไม่สูงพอ ห้ามแตะต้องมันเด็ดขาด! เถี่ยฮั่นลังเลอยู่ชั่วครู่และไม่ได้ใช้วิชาลับแห่งจิตวิญญาณของตนออกมา ในขณะนั้น วิชาลับแห่งจิตวิญญาณของเซียนไท่หัวได้ปะทะเข้ากับเกล็ดทวนกระแสอย่างเงียบเชียบ ทว่า พื้นที่ที่วิชาลับแห่งจิตวิญญาณทั้งสองปะทะกันกลับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และแรงกระเพื่อมราวกับระลอกน้ำก็แผ่ขยายออกไปทุกทิศทาง! นี่ไม่ใช่การต่อสู้ทางจิตวิญญาณธรรมดา ผลกระทบจากการปะทะกันของจิตวิญญาณในระดับเซียนสวรรค์นั้นคาดเดาได้ไม่ยาก กระทั่งผู้บำเพ็ญเพียรหลายสิบคนที่เฝ้าดูอยู่ข้างศิลาจัดอันดับปฐพียังรู้สึกเย็นวาบในจิตสำนึก ผู้บำเพ็ญเพียรจำนวนมากถึงกับถอยห่างจากสนามรบไปไกล เฟิ่งหยินไม่ได้หลับตาอีกต่อไป เขากำลังจ้องมองสนามรบอย่างตั้งใจ สังเกตรายละเอียดทุกกระเบียดนิ้ว เขารู้ดีว่าไม่ว่าใครจะเป็นผู้ชนะในท้ายที่สุด คนผู้นั้นก็จะเป็นคู่ต่อสู้ที่ร้ายกาจที่สุดของเขา! ในวินาทีที่วิชาลับแห่งจิตวิญญาณของเซียนไท่หัวปะทะกับเกล็ดทวนกระแส เขาก็รู้สึกถึงอันตรายอย่างใหญ่หลวงโดยฉับพลัน ราวกับว่าความตายกำลังจะมาเยือนในชั่วพริบตาถัดไป! ทันใดนั้น! พลังแปลกประหลาดสายหนึ่งปรากฏขึ้นจากอากาศธาตุในจิตสำนึกของเขา และโอบล้อมจิตวิญญาณที่อ่อนแรงลงไปแล้วของเขาเอาไว้ หลังจากปลดปล่อยพลังเทพสูงสุดและวิชาลับแห่งจิตวิญญาณ จิตวิญญาณของเขาก็อ่อนแอลงอย่างยิ่งจนไม่สามารถป้องกันการรุกรานของพลังแปลกประหลาดนั้นได้! “แย่แล้ว!” สีหน้าของเซียนไท่หัวเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขาไม่ลังเลที่จะโคจรพลังจิตวิญญาณอีกครั้ง และคลื่นพลังอันมหาศาลก็ระเบิดออกมาจากร่างของเขา! พลังชีวิตอันมหาศาลพุ่งพล่านออกมาจากร่างของเซียนไท่หัว! นั่นคือพลังเทพสูงสุด ‘ชีวิตนิรันดร์’! ในช่วงวิกฤตแห่งความเป็นความตาย เซียนไท่หัวใช้พลังจิตวิญญาณหยดสุดท้ายปลดปล่อยพลังเทพสูงสุดลำดับที่สองออกมา! อันที่จริง นี่คือหลักประกันที่ใหญ่ที่สุดของเขาในการรับมือกับเฟิ่งหยิน ในแผนการเดิมของเขา การต่อสู้เพื่อชิงอันดับหนึ่งในอันดับปฐพีควรจะเป็นเรื่องระหว่างเขากับเฟิ่งหยิน หากทั้งคู่ต่อสู้กันจนถึงที่สุด และพลังเลือด พลังจิตวิญญาณ รวมถึงพลังงานเซียนหมดสิ้นไปจนถึงขีดสุด เขาก็สามารถใช้ ‘ชีวิตนิรันดร์’ เพื่อฟื้นฟูพลังเลือด พลังจิตวิญญาณ และพลังงานเซียนกลับมาได้มหาศาล—ผลลัพธ์ของศึกครั้งนั้นย่อมไม่มีอะไรต้องสงสัย ทว่า เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะต้องใช้ไพ่ตายใบสำคัญที่สุดไปก่อนเวลาอันควร เขาไม่มีทางเลือกอื่น ตู้ม! ... ในจิตสำนึก เซียนไท่หัวได้ปล่อยจิตสัมผัสอันน่าสะพรึงกลัวจากจิตวิญญาณของเขาจนสลายพลังแปลกประหลาดที่มาจากเกล็ดทวนกระแสและรอดพ้นจากหายนะมาได้ “อย่าไปแตะต้องเกล็ดนั่น!” ในตอนนั้นเอง ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ เซียนไท่หัวก็คำรามเตือน น่าเสียดายที่มันสายเกินไป วิชาลับแห่งจิตวิญญาณของเซียนปฐพีทั้งสี่จากสำนักเซียนบินพุ่งเข้าใส่เกล็ดทวนกระแสติดต่อกัน สำหรับพวกเขาทั้งสี่ พลังส่วนใหญ่ของเกล็ดทวนกระแสถูกเซียนไท่หัวสกัดเอาไว้แล้ว พวกเขาคิดว่าวิชาลับแห่งจิตวิญญาณของทั้งสี่คนนั้นมากพอที่จะทำลายเกล็ดทวนกระแส ก่อนจะพุ่งเข้าไปในจิตสำนึกของซูจื่อม่อเพื่อสังหารจิตวิญญาณของอีกฝ่าย ทว่าเมื่อวิชาลับแห่งจิตวิญญาณของพวกเขากระทบเข้ากับเกล็ดทวนกระแส สีหน้าของพวกเขาก็แข็งค้าง สายตาเริ่มหม่นแสงลงในขณะที่พลังชีวิตถูกสูบออกไปอย่างรวดเร็ว เกล็ดทวนกระแสไม่อาจต้านทานได้อีกต่อไปและแตกสลายลง ในจิตสำนึกของเซียนปฐพีทั้งสี่จากสำนักเซียนบิน จิตวิญญาณของพวกเขาก็ถูกทำลายไปด้วยเช่นกัน! ทั้งสี่คนร่วงหล่นลงสู่พื้นอย่างหมดแรงแม้จะไม่มีบาดแผลภายนอก—พวกเขาตายไปแล้ว! ... วิชาลับแห่งจิตวิญญาณเพียงครั้งเดียวสังหารคนเพิ่มอีกสี่! เพียงชั่วพริบตา ตอนนี้เหลือเพียงเซียนไท่หัวและเถี่ยฮั่นเท่านั้น หลังจากที่เหล่าเซียนปฐพีระดับยอดฝีมือทั้ง 18 คนร่วมมือกันปิดล้อม! การปิดล้อมสิ้นสุดลงแล้ว! หลังจากปลดปล่อยเกล็ดทวนกระแส ร่างของซูจื่อม่อก็โงนเงนไปมา ใบหน้าของเขาซีดเผือดและแสงที่ระหว่างคิ้วก็หรี่ลงจนแทบดับวูบ แม้แต่คนที่เฝ้าดูอยู่ในลานกว้างยังบอกได้ว่าจิตวิญญาณของซูจื่อม่อนั้นอ่อนล้าจนถึงขีดสุด ไม่ต้องพูดถึงผู้บำเพ็ญเพียรในระดับที่ 5 พลังจิตวิญญาณและพลังงานเซียนของเขาถูกใช้งานจนหมดสิ้น และเขาไม่สามารถใช้พลังเทพ วิชาลับ หรือวิชาเซียนใดๆ ได้อีก นั่นหมายความว่าซูจื่อม่อจะตกอยู่ในสภาพปลาบนเขียง และความเป็นความตายของเขาจะขึ้นอยู่กับคนอื่น! “เฮ้อ น่าเสียดายจริงๆ” บางคนรำพึงออกมาด้วยสายตาเวทนา “การที่เขาสามารถรอดมาได้จนถึงตอนนี้ท่ามกลางการปิดล้อมของอาณาจักรเซียนต้าจินและสำนักเซียนบิน แถมยังสังหารเซียนปฐพีระดับยอดฝีมือได้ถึง 16 คน ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เขามีชื่อจารึกไว้ในประวัติศาสตร์!” “นั่นสิ ด้วยความสามารถในการต่อสู้ระดับนี้ ไม่เกินเลยไปหรอกที่จะกล่าวว่าเขาควรจะเป็นอันดับหนึ่งในอันดับปฐพี!” “ทว่าตลอดประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา มีเหล่าอัจฉริยะและปีศาจจำแลงนับไม่ถ้วนที่ต้องตายไปก่อนวัยอันควร แล้วจะมีใครจดจำพวกเขาได้?” ในลานกว้าง ผู้บำเพ็ญเพียรจำนวนมากมองดูร่างที่กำลังต่อสู้อยู่เพียงลำพังบนชั้นฟ้าที่เก้าแล้วถอนหายใจ ร่างนั้นดูโดดเดี่ยว น่าเวทนา และดูโศกนาฏกรรมอย่างยิ่ง แม้เถี่ยฮั่นจะไม่ได้ใช้วิชาลับแห่งจิตวิญญาณ แต่เขาก็สัมผัสได้ถึงความอ่อนแอของซูจื่อม่อ และพุ่งตัวเข้าไปหาอีกฝ่ายในชั่วพริบตา! เพียงกระพริบตา เขาก็มาปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าซูจื่อม่อแล้ว! เขาจะไม่มีวันพลาดโอกาสที่หายากและรวดเร็วเช่นนี้อย่างแน่นอน!