Chapter 543: ฉันเอาสองอัน พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำแห่งความสุขช่างมีหัวการค้าที่ร้ายกาจจริงๆ ขนาดการซื้อขายอสูรกลายพันธุ์ยังนำเอารูปแบบการสุ่มแบบถุงนำโชคมาใช้ได้ นี่มันไม่ได้หมายความว่า “ต่อให้เจ้าจะซื้ออสูรกลายพันธุ์ทางน้ำของข้า แต่ถ้าเจ้าซื้อไม่มากพอ ก็อย่าหวังว่าจะได้แตะต้องตัวเกรดสูงๆ เลย!” อย่างนั้นหรอกหรือ หากคุณต้องการอสูรกลายพันธุ์เกรดสูง คุณก็ยังคงต้องยอมเหมาตัวอื่นที่คุณไม่ต้องการกลับไปพร้อมกันด้วย ด้วยวิธีนี้ พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำแห่งความสุขก็ไม่ต้องกังวลเรื่องยอดขายเลยแม้แต่น้อย! พวกเขายังสามารถหลอกล่อให้ผู้อื่นซื้ออสูรกลายพันธุ์เกรดต่ำโดยที่ทางร้านไม่ต้องแบกรับผลขาดทุนใดๆ เลยแม้แต่สตางค์เดียว นับว่าโหดเหี้ยมเกินไปแล้ว! เนื่องจากหลินหยวนต้องการซื้อปลาแองเจิลแห่งความสุขมาเพื่อผลิตสารเคลือบตัวจากปลานี้ เขาจึงจำเป็นต้องวิวัฒนาการพวกมันให้ไปถึงระดับตำนานเป็นอย่างน้อย หากปลาแองเจิลแห่งความสุขที่ได้มาเป็นเกรดลูกปลา ความพยายามทั้งหมดของหลินหยวนก็คงจะสูญเปล่า หลินหยวนรู้สึกว่าเขาคงไม่สามารถซื้อแผ่นป้ายความสุขนิรันดร์แบบธรรมดาที่ผสมทรายอเมซอไนท์มาสักสิบอัน แล้วต้องมานั่งวัดดวงกับปลาแองเจิลแห่งความสุขที่บกพร่องจำนวนมากในการเสี่ยงทายปลาแบบนี้หรอกนะ! ตอนที่ชายชุดสีน้ำเงินกล่าวถึงแผ่นป้ายความสุขนิรันดร์ หลินหยวนสังเกตเห็นคำสำคัญว่า ‘แบบธรรมดา’ นั่นหมายความว่ายังมีแผ่นป้ายความสุขนิรันดร์ระดับสูงกว่านี้ดำรงอยู่ ดังนั้น หลินหยวนจึงถามขึ้นว่า “พอจะมีแผ่นป้ายความสุขนิรันดร์ที่ไม่ใช่แบบ ‘ธรรมดา’ บ้างไหม?” เมื่อได้ยินคำถามของหลินหยวน ชายชุดสีน้ำเงินก็หยิบแผ่นป้ายความสุขนิรันดร์ที่มีขนาดใหญ่กว่าเดิมเล็กน้อยออกมาด้วยการสะบัดมือ จุดสีน้ำเงินบนแผ่นป้ายที่ใหญ่กว่านี้มีความโปร่งใสมากกว่าบนแผ่นป้ายใบเล็กอย่างเห็นได้ชัด เพียงแค่ปราดตามอง หลินหยวนก็รู้ทันทีว่ามีการผสมเศษแร่ของอเมซอไนท์ลงไปในแผ่นป้ายนี้ ชายชุดสีน้ำเงินกล่าวเพียงว่า “การซื้อแผ่นป้ายความสุขนิรันดร์ระดับสูงใบนี้จะทำให้ท่านกลายเป็นลูกค้าวีไอพีของพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำแห่งความสุขเรา แผ่นป้ายความสุขนิรันดร์ระดับสูงมีราคาใบละ 200,000 เหรียญเรเดียนซ์ อย่างไรก็ตาม ท่านจะได้รับสิทธิพิเศษเพิ่มอีกสองประการเมื่อเทียบกับแผ่นป้ายความสุขนิรันดร์แบบธรรมดาที่ราคา 50,000 เหรียญเรเดียนซ์ สิทธิพิเศษแรกคือ เมื่อท่านเข้าไปข้างใน พนักงานของเราจะนำอสูรกลายพันธุ์ทางน้ำที่ท่านต้องการออกมาให้เลือกทันที 100 ตัว” เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตาของหลินหยวนก็เป็นประกาย แม้ราคาของแผ่นป้ายความสุขนิรันดร์ระดับสูงจะซื้อแบบธรรมดาได้ถึงสี่ใบ แต่เขาสามารถใช้มันเพื่อดูปลาแองเจิลแห่งความสุขได้พร้อมกันถึง 100 ตัว นั่นเท่ากับว่าใช้เงินเพิ่มขึ้นสี่เท่าเพื่อแลกกับความสุขที่เพิ่มขึ้นถึง 100 เท่า แค่สิทธิพิเศษแรกก็น่าดึงดูดใจขนาดนี้แล้ว หลินหยวนอดไม่ได้ที่จะเริ่มตั้งตารอฟังสิทธิพิเศษข้อที่สอง ชายชุดสีน้ำเงินกล่าวต่อ “สิทธิพิเศษข้อที่สองคือ ท่านสามารถเปลี่ยนชุดอสูรกลายพันธุ์ทางน้ำจำนวน 100 ตัวที่สุ่มได้หนึ่งครั้ง เพื่อแลกกับชุดใหม่ได้” ก่อนที่หลินหยวนจะทันได้ตัดสินใจใช้เงินสี่เท่าเพื่อแลกกับความสุข 200 เท่า ชายชุดสีน้ำเงินก็กระแอมไอแล้วเตือนว่า “แน่นอนว่านอกจากสิทธิพิเศษเหล่านี้ ท่านต้องจำไว้ว่าแผ่นป้ายความสุขนิรันดร์ระดับสูงช่วยให้ท่านซื้ออสูรกลายพันธุ์ที่ระบุไว้ได้ถึง 100 ตัวในคราวเดียว แทนที่จะต้องเลือกทีละตัวสองตัว ถึงกระนั้น ในบรรดาอสูรกลายพันธุ์ 100 ตัวนี้ ย่อมต้องมีตัวที่ยอดเยี่ยมปะปนอยู่แน่นอนหากไม่มีอะไรผิดพลาด ในการมาเยือนครั้งที่สอง ลูกค้าส่วนใหญ่ที่มาที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำแห่งความสุขของเราจะไม่เลือกแผ่นป้ายความสุขนิรันดร์แบบธรรมดา พวกเขาทั้งหมดจะเลือกแบบระดับสูงกันทั้งสิ้น” หลังจากฟังคำพูดของชายคนนั้น ความคิดเดิมของหลินหยวนที่จะยอมทุ่มเงินเพื่อซื้อความสุขก็มลายหายไปสิ้น ท้ายที่สุดแล้ว แผ่นป้ายความสุขนิรันดร์ระดับสูงก็เท่ากับการซื้อถุงนำโชคใบใหญ่ เพียงแต่เขาสามารถประหยัดเงินได้มากกว่าหากใช้แผ่นป้ายแบบธรรมดาเป็นเครื่องมือในการเดิมพัน ทว่า เงื่อนไขของการจะประหยัดเงินด้วยการใช้แผ่นป้ายแบบธรรมดา ก็คือการต้องรับปลาแองเจิลแห่งความสุขถึง 100 ตัวที่มีเกรดแตกต่างกันไป ใครจะไปทนเรื่องแบบนี้ได้!? ยิ่งไปกว่านั้น ชายคนนั้นยังพูดว่า ‘ย่อมต้องมีตัวที่ยอดเยี่ยมปะปนอยู่’ และ ‘ลูกค้าส่วนใหญ่จะเลือกแบบระดับสูง’ จากคำพูดเหล่านั้น หลินหยวนพอจะเดาออกเลยว่าการจะได้ปลาแองเจิลแห่งความสุขเกรดดีเยี่ยมนั้นยากเย็นเพียงใด เป็นไปได้ว่าในบรรดาปลาหลายร้อยตัว อาจจะมีปลาเกรดสูงอยู่เพียงแค่ตัวหรือสองตัวเท่านั้น หลินหยวนไม่ได้ต้องการปลาแองเจิลแห่งความสุขแค่ตัวหรือสองตัว ก่อนหน้านี้ไม่นาน หูฉวนเคยปรึกษาเรื่องแผนการขยายทะเลสาบจำลองในคฤหาสน์กับหลินหยวน เขาตั้งใจจะใช้ทางเดินคดเคี้ยวและศาลาเพื่อล้อมรอบสวนน้ำ ในน้ำใต้สวนน้ำนั่นเอง หลินหยวนวางแผนจะเลี้ยงปลาแองเจิลแห่งความสุขไว้หลายตัว ปลาเหล่านี้สวยงามมาก แม้จะไม่ติดอันดับหนึ่งในสิบอสูรกลายพันธุ์ที่สวยที่สุดอย่างผีเสื้อแสงสีน้ำเงิน แต่พวกมันก็ติดหนึ่งในร้อยอย่างแน่นอน ไม่เพียงแต่ปลาเหล่านี้จะสวยงามน่าชมเท่านั้น แต่พวกมันยังสามารถผลิตสารเคลือบตัวเพื่อใช้เพาะเลี้ยงอสูรกลายพันธุ์ธาตุวิญญาณได้อีกด้วย นี่จึงนับว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวอย่างแท้จริง เมื่อพิจารณาว่าความต้องการของหลินหยวนนั้นสูงมาก เขาจึงรู้สึกว่าไม่ว่าพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำแห่งความสุขจะกอบโกยผลประโยชน์จากเขาไปได้มากแค่ไหน พวกเขาก็ไม่มีทางได้ไปทั้งหมด หลินหยวนเลือกที่จะมาที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำแห่งความสุขเพื่อซื้อปลาแองเจิลแห่งความสุขเพียงเพราะความสะดวกเท่านั้น แม้ปลาแองเจิลแห่งความสุขจะบอบบางและหายากมาก และพิพิธภัณฑ์แห่งนี้จะตั้งชื่อตามพวกมัน แต่ปลาแองเจิลแห่งความสุขก็ไม่ได้มีแค่ที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำแห่งความสุขแห่งนี้ที่เดียว ก่อนหน้านี้ หลินหยวนได้ค้นคว้าข้อมูลเกี่ยวกับปลาแองเจิลแห่งความสุขมาอย่างละเอียดถี่ถ้วน ความหนาและความบริสุทธิ์ของสารเคลือบตัวที่ปลาแองเจิลแห่งความสุขจากพิพิธภัณฑ์นี้ผลิตออกมานั้นเทียบไม่ได้เลยกับพวกที่เติบโตในป่า เพียงแต่ปลาแองเจิลแห่งความสุขของพิพิธภัณฑ์นี้สามารถเพาะพันธุ์ได้จำนวนมากจนกลายเป็นอสูรกลายพันธุ์ขึ้นชื่อหลังจากได้รับการปรับปรุงสายพันธุ์ ท้ายที่สุดแล้ว หลินหยวนไม่อยากเสียเวลาไปประกาศรับซื้อทีละตัวในร้านค้า ‘ซื้อขายไร้ขาดทุน’ ของเขา เดิมทีเขาตั้งใจจะจากไปหลังจากมองแผนการลวงโลกของพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำแห่งความสุขออก ทว่าเขาก็คิดขึ้นได้ในทันทีว่า ในเมื่ออุตส่าห์มาถึงที่นี่แล้ว ก็ลองซื้อแผ่นป้ายความสุขนิรันดร์ระดับสูงไปสักสองใบ แล้วเลือกสุ่มดูสักสองชุดเพื่อเสี่ยงดวงก็ไม่เสียหาย ต่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ธรรมดาจริงๆ เขาก็ยังสามารถวิวัฒนาการเกรดของปลาแองเจิลให้ไปถึงระดับบรอนซ์/ไร้ตำหนิ ก่อนจะขายเพื่อทำกำไรได้ พวกมันไม่มีทางเน่าเสียคามือเขาอย่างสูญเปล่าแน่นอน ดังนั้น หลินหยวนจึงบอกกับชายชุดสีน้ำเงินว่า “เอาแผ่นป้ายความสุขนิรันดร์ระดับสูงมาให้ฉันสองใบ” ชายคนนั้นขยับมือหยิบแผ่นป้ายความสุขนิรันดร์ระดับสูงอีกใบออกมา จากนั้นเขาก็ส่งแผ่นป้ายทั้งสองใบนั้นให้กับหลินหยวน เขากล่าวว่า “แผ่นป้ายความสุขนิรันดร์ระดับสูงสองใบ ราคา 400,000 เหรียญเรเดียนซ์ ท่านสามารถโอนเงินให้ข้าได้โดยตรง ท่านจะต้องได้รับผลตอบแทนที่คุ้มค่าจากแผ่นป้ายทั้งสองใบนี้อย่างแน่นอน” หลินหยวนตระหนักได้ว่าชายชุดสีน้ำเงินมักจะพูดจาหว่านล้อมในเชิงธุรกิจเสมอ หลังจากที่หลินหยวนขอแผ่นป้ายระดับสูงสองใบ ชายคนนั้นก็เปลี่ยนท่าทีและคำพูดทุกอย่างที่หลุดออกมาจากปากไปโดยสิ้นเชิง หลินหยวนคาดเดาแบบลางๆ ว่า ที่พิพิธภัณฑ์แห่งนี้คงจะมีปลาแองเจิลแห่งความสุขเกรดสูงอยู่เพียงหนึ่งหรือสองตัวจากทุกๆ 200 ตัวเท่านั้น