บทที่ 1208: มีเพียงคุณ, ฉันชอบแค่คุณ หนิงซีส่ายศีรษะอย่างแรง “แน่นอนว่าชอบสิ...” เธอจะไม่ชอบได้ยังไงกัน? เพียงแต่กลัวว่าหัวใจของเธออาจจะรับไม่ไหวเท่านั้นเอง ดูเหมือนเขาจะพอใจกับคำตอบนั้น เขาจุมพิตหน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา แล้วจูบริมฝีปากของเธอ จูบอ่อนโยนของเขาเหมือนเพียงระลอกน้ำเล็กๆ ทว่าในนั้นกลับอัดแน่นไปด้วยกระแสคลื่นอันเชี่ยวกราก... หนิงซียกมือแตะไหปลาร้าที่ไวต่อสัมผัสของตัวเอง ขณะเดียวกันก็ตระหนักได้ว่าอารมณ์ของชายหนุ่มในตอนนี้ต่างจากปกติของเขาอย่างสิ้นเชิง เอ๋ หรือว่าเจ้าปีศาจจะรู้เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้แล้ว? เธอเพิ่งบอกเขาไปเองว่าเธอจะไปงานดินเนอร์การกุศล อีกอย่างลู่ถิงเซียวก็ยุ่งจนไม่มีทางรู้เรื่องของเธอไปหมดอยู่แล้ว แต่ข้างกายเขายังมีลู่จิ้งหลี่จอมสอดอยู่อีก งั้น...ความเป็นไปได้ที่เขาจะรู้ก็สูงมาก! “ชอบใครมากกว่ากัน?” ชายหนุ่มถาม หัวใจของหนิงซีสะดุดวูบ แน่นอนว่าเขาต้องรู้! ลู่จิ้งหลี่ เจ้าจอมสอด! ชิ เดี๋ยวค่อยเอาคืนทีหลัง ตอนนี้ที่สำคัญคือต้องง้อคนรักก่อน... หนิงซีพลิกตัวหันกลับไปคร่อมเขา “จะมีมากกว่านี้ได้ยังไง ไม่มีมากกว่านี้แล้ว มีแค่คุณ ฉันชอบแค่คุณ...” สายตาอันอันตรายของชายหนุ่มแปรเปลี่ยนเป็นแววตาร้อนแรง มือทั้งสองของเขาโอบรัดสะโพกของเธอไว้อย่างมั่นคง... “เจ้าจอมสอดนั่นพูดอะไรกับคุณอีกแล้ว? ผมให้คนเอาของขวัญกลับไปคืนแฟนคลับที่อ้างตัวคนนั้นแล้ว กำไลเส้นนั้นก็ไม่ได้มีความหมายอะไรกับผมเหมือนกัน เสี่ยวเถาเป็นคนซื้อให้ผมเอง ผมเป็นคนมีครอบครัวแล้ว และจะรับของจากคนรักของผมเท่านั้น!” หนิงซีเพิ่งนึกออกทันทีว่าทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ แล้วก็หัวเราะออกมา “งั้นวันนี้คุณมาให้ของขวัญฉันเหรอ? ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ ฉันน่าจะหาแฟนคลับมาเพิ่มอีกสักสองสามคน จะได้ทำให้คุณหึงมากกว่านี้!” “แน่ใจเหรอว่าคุณรับไหว?” ชายหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงชวนคิดลึก หัวใจของหนิงซีสะดุดวูบอีกครั้ง “ฉันก็แค่พูดไปงั้นแหละ...” “หนังของคุณจะฉายเมื่อไหร่?” ชายหนุ่มถามเธอ หนิงซีถึงกับงงไปเล็กน้อย ในใจเธอฟังแล้วเหมือนเขากำลังถามว่า “คุณจะยอมแต่งงานกับผมเมื่อไหร่” ผ่านไปครู่หนึ่ง หนิงซีถึงได้ดึงสติกลับมา แล้วตอบว่า “เมื่อวานฉันเพิ่งคุยโทรศัพท์กับผู้กำกับเฉิน เขาบอกว่าจะฉายสัปดาห์หน้า! ไปดูกันด้วยกันนะ ตกลงไหม?” ตอนที่เธอไม่ได้ดูเรื่อง “โลก” กับเจ้าปีศาจ เธอเสียใจมากจริงๆ แต่ตอนนี้พอได้ร่วมแสดงในหนังอีกเรื่องกับเขาแล้ว มันยิ่งมีความหมายมากกว่าเดิมอีก! ลู่ถิงเซียวพยักหน้า “อืม” “อ้อ หนังที่เหลียงปี้ฉินแย่งไปจะเข้าฉายพรุ่งนี้แล้ว ช่วงสองสามวันนี้การโปรโมตจัดหนักเป็นพิเศษ ทุกคนพูดกันไม่หยุดเลยว่าบทดีแค่ไหน งานสร้างดีแค่ไหน เทคนิคพิเศษดีแค่ไหน แล้วนักแสดงที่ร่วมงานกันก็เป็นระดับแถวหน้าทั้งนั้น... พรุ่งนี้ฉันจะไปดูสักหน่อย อยากรู้จริงๆ ว่ามันดีแค่ไหน! แต่แค่คิดว่าฉันดันต้องมีส่วนร่วมในหนังเรื่องนั้นของเธอ ฉันก็หงุดหงิดแล้ว!” หนิงซีบ่นพึมพำ ลู่ถิงเซียวหยิบแล็ปท็อปขึ้นมา แล้วคลิกอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่ภาพยนตร์เรื่องหนึ่งจะเริ่มเล่นขึ้นมา มันคือหนังเรื่อง “ฉันชอบแค่คุณ” ของเหลียงปี้ฉิน หนิงซีประหลาดใจ “ว้าว! บอส คุณเก่งสุดๆ! แม้แต่เวอร์ชันตัดต่อดั้งเดิมคุณยังหาได้อีกเหรอ? แถมยังคมชัดสุดๆ...”