บทที่ 1289: ตกหลุมรักคนอื่น ด้วยความเดือดดาลจนหน้ามืดตามัว ชายสองคนถึงขั้นลงไม้ลงมือกันอย่างเอาเป็นเอาตาย หมัดแต่ละหมัดหนักไม่ใช่เล่น การเข้าไปแยกตอนนี้ก็ไม่ต่างจากยื่นหน้าไปรับหมัด ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นฉินหรัน หานอวี้เฉิง หรือหลัวฝาน ก็ไม่มีใครคิดจะเข้าไปห้าม พวกเขาพากันถอยออกไปยืนห่าง ๆ แทน ขำชะมัด! พวกเขารู้ไหมว่าค่าประกันร่างกายของตัวเองแพงแค่ไหน แค่โดนชนหรือกระแทกนิดเดียวก็อาจทำให้งานล่าช้า เสียเวลา ซึ่งทั้งหมดนั่นเท่ากับเงินทั้งนั้น! จะให้วิ่งพรวดเข้าไปโดนต่อยหน้าแบบมั่ว ๆ ใครจะรับผิดชอบกันล่ะ ทว่า ในเสี้ยววินาทีที่หมัดของโม่อวี้ซิ่วกับลี่เล่อไคกำลังจะปะทะกัน หนิงซีกลับใช้มือข้างหนึ่งสกัดหมัดของลี่เล่อไคไว้ ส่วนอีกมือก็รับหมัดที่พุ่งมาอย่างรวดเร็วของโม่อวี้ซิ่วอย่างมั่นคง ทั้งสองคนจึงถูกแยกออกจากกันในทันที พอหมัดของโม่อวี้ซิ่วถูกหนิงซีรับไว้ เขาก็สะดุ้งเหมือนถูกไฟช็อต สีหน้าดูหงุดหงิดขึ้นมาทันที และจู่ ๆ ก็หมดอารมณ์จะไปยุ่งกับลี่เล่อไคต่อ น่าเสียดายที่ลี่เล่อไคไม่คิดจะปล่อยผ่านง่าย ๆ เขาเพียงผลักมือของหนิงซีออกอย่างแรง ก่อนจะจ้องโม่อวี้ซิ่วด้วยสายตาอาฆาต แล้วพุ่งเข้าไปหาเขาอีกครั้ง หนิงซีใช้ไหล่ขวาขวางลี่เล่อไคไว้ทันที แล้วกระซิบข้างหูเขาว่า “ไม่ว่าเรื่องอะไร พวกนายสองคนก็หาเวลาส่วนตัวไปคุยกันแล้วจัดการให้จบเถอะ จะไปทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งลำบากทำไม?” ลี่เล่อไคหันไปมองเย่อิงที่กังวลจนเกือบร้องไห้อยู่แล้ว ก่อนจะจำใจลดหมัดลง เย่อิงจริง ๆ แล้วเป็นพวกชอบผู้ชายสายโหด เธอถูกใจคนร้าย ๆ อย่างโม่อวี้ซิ่ว แต่พอหนิงซีแทรกเข้ามาตรงกลางอย่างรวดเร็ว แล้วยังพูดคำพวกนั้นออกมา โลกทัศน์ของเย่อิงก็พลิกคว่ำในทันที... เหมือนว่าเธอจะ... ตกหลุมรักคนอื่นเข้าแล้ว... ถึงแม้พนักงานหญิงในบริษัทหลายคนจะหลงเสน่ห์หนิงซีไปแล้ว แต่เธอกลับไม่สะทกสะท้าน เพราะเธอคิดว่า ต่อให้ในละครหนิงซีจะสวมชุดผู้ชายแล้วดูหล่อเนี้ยบแค่ไหน ก็ยังเป็นผู้หญิงอยู่ดี แต่ตอนนี้... พลังแฟนหนุ่มนี่มันพุ่งเต็มแม็กซ์! ไม่ไกลนัก เจียงมู่เย่มองสีหน้าเคลิบเคลิ้มตาเป็นประกายของเย่อิงแล้วก็เอือมระอาสุด ๆ หึ แค่ลงมือทำงานนิดเดียวก็มีแฟนคลับสาวเพิ่มมาอีกคนแล้วสินะ! โม่อวี้ซิ่วจ้องมือตัวเองที่ถูกหนิงซีแตะไว้ สีหน้าดูแปลกไปเล็กน้อย ลี่เล่อไคน่าจะนึกถึงความสำคัญของโฆษณาชิ้นนี้ได้ จึงเริ่มสงบลง ในที่สุดความขัดแย้งระหว่างทั้งสองคนก็ถูกกดเอาไว้ชั่วคราว... เย่อิงรีบเบนความสนใจของพวกเขา แล้วพาทุกคนไปยังห้องอเนกประสงค์เพื่อคัดตัว ฉินหรันค่อย ๆ ลุกขึ้นแล้วพึมพำว่า “ใครจะคิดว่าโม่อวี้ซิ่วกับลี่เล่อไคจะมีความลับที่น่าตกใจขนาดนี้อยู่ด้วย” ตอนที่ฉินหรันพูดแบบนี้ เขาคงนึกไม่ถึงแน่ ๆ ว่าความลับของโม่อวี้ซิ่วกับหนิงซีต่างหากที่จะน่าตกตะลึงยิ่งกว่า! พอพวกเขาเดินผ่านแถวพนักงานที่ยืนเรียงกันอยู่ ถ้าไม่มีบอสคุมอยู่ พนักงานพวกนั้นคงคลั่งกันไปแล้วกับการรวมตัวครั้งเดียวในชีวิตของเจ้าชายรูปงามจากวงการบันเทิง ไม่นาน พวกเขาก็มาถึงสถานที่คัดตัว การคัดตัวที่ว่าก็แค่ให้พวกเขาลองซ้อมโฆษณา แล้วแสดงฉากของตัวละครให้ผู้กำกับดู ซึ่งผู้กำกับคนนั้นเป็นหนึ่งในผู้กำกับโฆษณาชั้นนำของจีน ต่อให้เป็นพวกเขาก็ยังต้องเกรงใจเขา “ผู้กำกับคะ ทุกคนมาครบแล้วค่ะ!” เย่อิงประกาศ ตอนนั้น ไมฮวยอันก็กำลังเตรียมอุปกรณ์ประกอบฉากอยู่ พอเห็นคนทั้งเจ็ดที่อยู่ด้านหลังเย่อิง เขาก็ดูตื่นเต้นมาก เห็นได้ชัดว่าเขารอคอยการถ่ายทำครั้งนี้อยู่ “สวัสดีครับ ผู้กำกับไมฮวยอัน กาน้ำชาดินเผาสีม่วงที่ผมให้คุณไปล่ะ เป็นยังไงบ้างครับ” หลัวฝานเดินเข้าไปทักทายเขาก่อน