บทที่ 1301: ตราบใดที่ผมชอบเธอ ก่อนที่หนิงซีจะอธิบายอะไรต่อ เจียงมู่เย่ก็ขัดขึ้นก่อน "เธอแปลกมาก เธอคิดว่าตัวเองเป็นซูเปอร์ฮีโร่ แล้วอยากกำจัดพวกผู้ชายสารเลวเพื่อปกป้องสาวน้อยผู้บริสุทธิ์!" หนิงซีพยักหน้าด้วยความพอใจกับคำอธิบายของเจียงมู่เย่ "หือ? อะไรนะ?" ลู่จิ้งหลี่งุนงง เรื่องมันพลิกจากเรื่องรักของเสี่ยวซีซีไปเป็นซูเปอร์ฮีโร่ช่วยสาวน้อยผู้บริสุทธิ์ได้ยังไงกัน? หนิงซีขยับไปนั่งข้างลู่ถิงเซียว แล้วซบศีรษะลงบนไหล่ของเขา เธอถอนหายใจเบาๆ "ที่จริง ฉันทนไม่ได้เวลาที่เห็นพวกผู้ชายสารเลวไปรังแกผู้หญิง เรื่องนี้เป็นมาตั้งแต่ฉันเลิกกับซูเหยียนเมื่อห้าปีก่อน จิตแพทย์ของฉันบอกว่ามันเป็นอาการย้ำคิดย้ำทำชนิดหนึ่ง และมันรักษาไม่หาย แน่นอน ตอนนั้นฉันก็ไม่ได้อยากให้มันหายอยู่แล้ว..." ลู่ถิงเซียวลูบหัวเธอเบาๆ เขาเข้าใจเธอเป็นอย่างดี หนิงซีกะพริบตาปริบๆ "ที่รัก ตอนนั้นฉันมีชื่อเสียงแย่มากๆ เลยนะ คุณก็ไม่ได้รู้จักฉันดีเท่าไหร่ด้วย แล้วทำไมคุณถึงยังชอบฉันอีกล่ะ? ตอนนั้นฉันมีดีแค่หน้าตาสวยๆ เท่านั้นเอง เรื่องอื่นฉันไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย..." "คนที่ผมชอบไม่จำเป็นต้องมีอะไรเป็นพิเศษ หรือเก่งเรื่องอะไรเลย ขอแค่ผมชอบคุณก็พอแล้ว" ลู่ถิงเซียวตอบ หนิงซีกอดเขาไว้ "ที่รัก คุณเท่มาก!" "เฮ้อ... เอาจริงหน่อยสิ! ตอนนี้เรากำลังคุยเรื่องจริงจังกันอยู่นะ!" ลู่จิ้งหลี่พูด ก่อนจะถามต่อ "งั้นแฟนเก่าของเธอทุกคนก็เป็นแบบนี้หมดเหมือนกันเหรอ? จุดประสงค์ที่เธอคบกับพวกเขาก็คือเพื่อแก้แค้นพวกเขาใช่ไหม? รวมถึงเจียงมู่เย่ด้วย?" เจียงมู่เย่หงุดหงิด พวกเขาจะเลิกพูดถึงเขาตลอดเวลาไม่ได้หรือไง? ลู่จิ้งหลี่เป็นลุงแท้ๆ ของเจียงมู่เย่จริงๆ เหรอ!? เอาเถอะ ยังไงพวกเขาก็ไม่ได้เป็นญาติกันทางสายเลือดจริงๆ อยู่แล้ว... หนิงซีพยักหน้า "ยกเว้นซูเหยียนกับคนนั้น... คนอื่นๆ ก็ลงเอยแบบนี้กันหมด!" สีหน้าของลู่ถิงเซียวเปลี่ยนไปเพียงเล็กน้อย เขาเข้าใจได้ทันทีว่าชื่อที่ไม่ได้เอ่ยถึงคืออวิ๋นเซิน "ว้าว เจียงมู่เย่ ไม่แปลกเลยที่นายจะไม่ยอมบอกความจริงฉัน ทั้งๆ ที่เมาขนาดนั้น! เสี่ยวซีซีไม่ได้ชอบนายเลยสักนิด เธอไปที่นั่นเพื่อทรมานนายต่างหาก!" ลู่จิ้งหลี่ถึงบางอ้อในทันที สีหน้าของเจียงมู่เย่หม่นลง ทำไมเขาถึงไม่รู้จักเห็นใจคนอื่นบ้างนะ? ทว่าเจ้าปีศาจคนหนึ่งกลับได้ใจสุดๆ ภรรยาของเขาน่ารักเกินไปแล้ว! "ในเมื่อเธอเล่ามาขนาดนี้แล้ว... งั้นตอนนี้ก็มาถึงตาพวกนายเล่าแล้วสิ ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างพวกนายสองคน?" ลู่จิ้งหลี่ตบบ่าเจียงมู่เย่ "เจ้าหนุ่ม เล่าเรื่องของนายให้พวกเราฟังหน่อย!" เจียงมู่เย่ก็อั้นเอาไว้นานเกินไปเหมือนกัน เขาจึงเริ่มเล่า "เอ่อ... พวกคุณก็รู้ว่าผมเมื่อสองสามปีก่อนเป็นยังไง! ผมพนันกับเพื่อนกลุ่มหนึ่งว่าจะทำให้หนิงซียอมมาเป็นแฟนผมภายในวันเดียวได้ไหม พวกเราเดิมพันกันด้วยรถยนต์คันหนึ่ง!" "แล้วไงต่อ?" ลู่จิ้งหลี่รีบเติมเครื่องดื่มในแก้วให้เจียงมู่เย่ ลู่ถิงเซียวอารมณ์ดีเป็นพิเศษขณะจดจ่อฟังเรื่องของเจียงมู่เย่! ด้วยคำพูดของหนิงซี คู่แข่งหัวใจของเขาส่วนใหญ่ก็ถูกคัดทิ้งไปแล้ว เขาย่อมต้องอารมณ์ดีอยู่แล้ว!