บทที่ 106 - ลอบสังหาร การใช้พลังอาณาเขตของฉินอิง ได้เกินกว่าความเข้าใจของยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิธรรมดาไปแล้ว มันไปถึงระดับที่สูงมาก จนแม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตสูงสุดทั่วไปก็ยังแทบไม่อาจเข้าใจได้ พลังอาณาเขตของเขาถูกแยกออกได้จริง ส่วนหนึ่งแนบอยู่กับง้าว อีกส่วนหนึ่งแนบอยู่กับการโจมตี นี่ไม่เหมือนยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิธรรมดา ที่จะใช้ร่างกายของตนเองเป็นศูนย์กลาง แล้วขยายพลังอาณาเขตออกไปโอบล้อมศัตรู หรือใช้ต้านพลังอาณาเขตของฝ่ายตรงข้าม อาณาเขตของฉินอิงดูเหมือนถูกแยกและกระจายออกไป ทว่ากลับยิ่งมีประสิทธิภาพและทรงพลังมากกว่าเดิมเสียอีก การโจมตีเพียงครั้งเดียวที่อัดแน่นด้วยพลังอาณาเขตของเขา สามารถทะลวงพลังอาณาเขตของอีกฝ่ายได้ ทำให้เกิดช่องโหว่ขึ้นในแนวป้องกันของพวกมัน ฉู่เสวียนมองดูการต่อสู้ที่กำลังดำเนินไป และเกิดความเข้าใจใหม่เกี่ยวกับพลังอาณาเขต ที่แท้ พลังอาณาเขตยังใช้ได้ในลักษณะนี้ด้วย... สมแล้วที่เขายังขาดประสบการณ์การต่อสู้อยู่พอสมควร ฉินอิงกำลังค่อยๆ กดข่มศัตรูลงได้แล้ว ตลอดการต่อสู้ทั้งหมด เขาไม่เอ่ยอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว คนชุดดำทั้งสองก็ไม่พูดเช่นกัน บางครั้งพวกมันจะเหลือบมองกันและกัน แววตาเต็มไปด้วยความร้อนรนอย่างเห็นได้ชัด พวกมันไม่คาดคิดมาก่อนว่าฉินอิงจะเก่งกาจถึงเพียงนี้ ... แม้จะได้เปรียบตรงที่มีระดับสูงกว่าเขาสองขั้นย่อย และยังมีอยู่ถึงสองคน แต่คนที่ถูกกดข่มในการต่อสู้กลับเป็นพวกมันเสียเอง ฉินอิงขมวดคิ้วน้อยๆ จนถึงตอนนี้ ก็ยังไม่เห็นเงาของผู้พิทักษ์เต๋าของตระกูลลั่วแม้แต่น้อย ถูกทดสอบอยู่ หรือว่าถูกใครบางคนล่อไปแล้ว? เขาไม่อาจเสียเวลาอยู่ที่นี่ต่อไปได้อีก ง้าวของฉินอิงฟันลงมาจากฟากฟ้า ขณะเดียวกันอาณาเขตรอบตัวก็พลันควบแน่น ราวกับภูเขาลูกมหึมา ที่ถล่มลงมาพร้อมกับง้าวนั้น ตู้ม! คนชุดดำทั้งสองรีบเร่งป้องกันอย่างบ้าคลั่ง ทว่าการโจมตีของฉินอิงกลับไม่หยุดลงเลย และทุกกระบวนท่าที่เพิ่มเข้ามาก็ยิ่งซ้อนทับความรุนแรงของการโจมตีเดิมเข้าไปอีก หลังจากรับการโจมตีต่อเนื่องสามครั้ง คนชุดดำก็ไม่อาจต้านทานพลังอันบ้าคลั่งนั้นได้อีกต่อไป พลังอาณาเขตของพวกมันเริ่มแสดงอาการจะพังทลาย เลือดไหลซึมออกจากมุมปากของพวกมัน แววตาของฉินอิงเยียบเย็นดุจน้ำแข็ง แรงอาฆาตอันรุนแรงของเขาปะทุออกมา ขณะที่ยังคงโจมตีด้วยง้าวอย่างดุเดือดต่อไป พลังอาณาเขตของเขาค่อยๆ แข็งตัวขึ้นตามการโจมตี และค่อยๆ เปลี่ยนรูปร่างเป็นง้าว ก่อนจะฟาดลงไป พรู่ว! คนชุดดำกระอักเลือดออกมาเป็นคำใหญ่ แล้วถูกกระแทกกระเด็นถอยหลังออกไป การโจมตีที่รุนแรงยิ่งกว่านั้นของฉินอิงตามติดมาอย่างไม่ลดละ หากการโจมตีครั้งนี้ตกลงไป คนชุดดำทั้งสองจะต้องบาดเจ็บหนัก และอาจถึงตายได้เลย ในขณะนั้นเอง แสงเย็นเยียบสายหนึ่งพลันพาดผ่านขึ้นมาอย่างกะทันหัน มันเหมือนโผล่ขึ้นมาจากอากาศธาตุ มุ่งเป้าไปที่แผ่นหลังของฉินอิง “ฮึ!” ฉินอิงไม่ตื่นตระหนกแม้เจออันตราย เขาแค่นเสียงเย็นชาและยังคงฟันง้าวต่อไปด้วยมือข้างหนึ่ง พร้อมกับชกหมัดอีกข้างสวนไปทางแสงเย็นเยียบที่พุ่งเข้าหาเขา หมัดสีชมพูของเขาเปลี่ยนเป็นสีทองขณะซัดออกไป ติง! การโจมตีนั้นถูกกระแทกให้ปลิวออกไป ทว่าการโจมตีอื่นๆ ก็พุ่งตามมาจากทุกทิศทางในเวลาไม่นาน ความรู้สึกอันตรายรุนแรงเข้าปกคลุมฉินอิง เขาไม่สนใจจะฆ่าคนชุดดำสองคนนั้นอีกต่อไปแล้ว เขาชักง้าวกลับ และอาณาเขตของเขาก็แผ่คลุมพื้นที่นั้นเอาไว้ ในขณะนั้นเอง แสงเย็นเยียบสายหนึ่งก็พลันปรากฏขึ้นด้านหลังเขา ใกล้เกินไป! สีหน้าของฉินอิงเปลี่ยนไป เขาบิดเอวหลบอย่างรวดเร็วที่สุดเท่าที่ทำได้ ทว่าก็ช้าไปเพียงก้าวเดียว ฉึบ! เสื้อผ้าตรงใต้ซี่โครงของเขาถูกฉีกขาด และรอยแผลเป็นสีเลือดก็ปรากฏขึ้นบนผิวขาวเนียนของเขา ฉินอิงเดือดดาล แรงกดดันของเขาปะทุขึ้น และออร่าอันบ้าคลั่งก็แผ่ออกไปทุกทิศทาง เขากำลังจะใช้วิชาที่แข็งกร้าวและครอบงำที่สุดของตน จากนั้นเขาก็หยุดลงอย่างกะทันหัน และแรงกดดันที่กำลังพุ่งสูงก็หยุดชะงักลงด้วย ฉินอิงรู้สึกอึดอัดอย่างสุดจะทน ตอนนี้เขาเป็นผู้หญิงไปแล้ว! ในชาติที่แล้ว เวลาที่เขาใช้วิชานี้ เสื้อผ้าและเกราะจะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ และเขาจะพึ่งพาร่างกายอันครอบงำของตัวเองเพื่อต้านทานการโจมตีนับไม่ถ้วนโดยลำพัง แต่ตอนนี้เขาเป็นผู้หญิง! จะให้สู้แบบเปลือยตัวได้ยังไง! เขามีวิชาครอบงำอันทรงพลังอยู่ แต่กลับใช้มันไม่ได้ พลาดแล้ว! เขาน่าจะหยิบชุดเกราะวิญญาณระดับสูงสุดจากคลังสมบัติของตระกูลลั่วมาสวมไว้ จะได้ไม่ต้องเผยร่างกายออกมาเวลาที่ใช้วิชานั้น ตอนนี้ฉินอิงถูกล้อมไว้โดยสมบูรณ์แล้ว คนชุดดำสี่คนที่ถือกระบี่ยาวเรียวกำลังรุกเข้ามาหาเขา คนชุดดำสองคนที่ลงมือก่อนและดึงความสนใจของเขาไปนั้น ได้หนีไปเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บแล้ว ฉินอิงกวาดตามองคนชุดดำทั้งสี่อย่างเย็นชา ร่างของพวกมันดูเลือนลางราวกับภาพลวงตา เหมือนจะหายตัวและซ่อนตัวได้ทุกเมื่อ นักลอบสังหาร! พวกนี้คือผู้ฝึกตนที่เชี่ยวชาญวิชาลอบสังหารโดยเฉพาะ แต่ละคนบรรลุถึงระดับสามของขอบเขตจักรพรรดิแล้ว ดูเหมือนว่าพวกมันจะวางกับดักนี้ให้ฉินอิงไว้ อย่างพิถีพิถันเสียด้วย ฉินอิงขมวดคิ้วขณะครุ่นคิดว่านี่เกี่ยวข้องกับจูหยวนไป๋หรือไม่ ทว่าเมื่อทบทวนการกระทำของจูหยวนไป๋ รวมถึงช่วงก่อนที่เขาจะได้ความทรงจำของชาติที่แล้วกลับคืนมา เขาก็มั่นใจได้ว่าจูหยวนไป๋ไม่มีอะไรผิดปกติ ยิ่งไปกว่านั้น จูหยวนไป๋ก็ไม่มีเหตุผลจะต้องมาลอบสังหารเขา เว้นเสียแต่ว่า... เขาจะจงใจวางกับดักนี้ไว้เพื่อเป็นวีรบุรุษที่โผล่มาช่วยสาวงามในยามคับขัน? พอคิดถึงความเป็นไปได้นี้ อารมณ์ของฉินอิงก็หม่นลงทันที “หวังว่าข้าจะคิดมากไป ถ้าไม่ใช่ละก็ ข้าจะเฉือนเจ้าเป็นชิ้นๆ สักวันแน่!” ฉินอิงกัดฟันกรอด เงาร่างของคนชุดดำเริ่มเลือนหายไปทีละน้อย ฉินอิงแค่นเสียงเย็นชา เขาเคยไต่ขึ้นสู่จุดสูงสุดในชาติที่แล้ว และรอดชีวิตจากการลอบสังหารมานับครั้งไม่ถ้วน เขาเคยตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายกว่านี้มากมายนัก ฉินอิงมีประสบการณ์อย่างยิ่งในการรับมือกับนักลอบสังหารที่ถนัดซ่อนตัว ทันทีที่นักลอบสังหารกำลังจะซ่อนตัว ฉินอิงก็พุ่งเข้าใส่คนหนึ่งในนั้น ง้าวของเขาฟาดเข้าใส่นักลอบสังหารอย่างรุนแรง ติง! กระบี่ยาวเรียวในมือของนักลอบสังหารเบี่ยงแรงปะทะออกไป และร่างของมันก็หายวับไป อีกสามคนที่เหลือก็ซ่อนตัวในทันทีที่ฉินอิงลงมือ “ลูกไม้ตื้นๆ!” ฉินอิงแค่นเสียงเย็นชา การซ่อนตัวแบบนี้นับเป็นอะไรนักหนา? เมื่อตอนที่เขาไต่ขึ้นสู่จุดสูงสุด เขาเผชิญการลอบสังหารมานับครั้งไม่ถ้วน เขาเองก็ถนัดการซ่อนตัวเช่นกัน ที่จริงแล้ว เขาทำได้ดีกว่านักลอบสังหารส่วนใหญ่เสียอีก เขาเคยใช้วิธีนี้สังหารนักลอบสังหารไปมากมาย ฉินอิงยังคงพุ่งไปข้างหน้า ง้าวของเขากวาดฟาดออกไปทุกทิศทาง แม้จะมองไม่เห็นศัตรู เขาก็ยังคงโจมตีต่อไป ตู้ม! ฝุ่นควันและเศษดินปลิวว่อนทั่วบริเวณ ต้นไม้หลายต้นกลายเป็นผงธุลี และพื้นดินใต้เท้าของเขาก็แตกร้าว ท่ามกลางฝุ่นควัน ร่างของฉินอิงเองก็หายวับไปเช่นกัน “เขามีทีเด็ดอยู่พอตัวจริงๆ” ฉู่เสวียนจ้องภาพฉายอย่างไม่ละสายตา ดวงตาของเขาเปล่งประกายแสงสีทอง ไม่ว่าจะแค่อินอิงหรือนักลอบสังหาร พวกมันก็ไม่มีทางหลบพ้นสายตาของเขาได้ เนตรเทพทองสวรรค์! ฉินอิงมีชื่อเสียงสมคำร่ำลือจริงๆ ภายในช่วงเวลาสั้นมาก เขากำหนดตำแหน่งที่ได้เปรียบ ซ่อนร่างของตน และกดกลั้นออร่าเอาไว้ เขาซ่อนตัวเก่งยิ่งกว่านักลอบสังหารทั้งสี่เสียอีก ตอนนี้ก็เหลือแค่ว่าใครจะอดทนได้มากกว่ากัน โดยทั่วไปแล้ว นักลอบสังหารจะอดทนได้มากกว่า โดยเฉพาะเมื่อพวกมันเป็นฝ่ายได้เปรียบ ทว่า ฉินอิงไม่ใช่ยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิธรรมดา เขาเป็นสายตรงของตระกูลลั่ว ยิ่งยื้อเวลาออกไปนานเท่าไร ฝ่ายพวกมันก็ยิ่งเสียเปรียบมากขึ้นเท่านั้น เมื่อยอดฝีมือของตระกูลลั่วมาถึง นักลอบสังหารพวกนี้จะต้องตายอย่างแน่นอน และการลอบสังหารครั้งนี้ก็จะล้มเหลว ในแง่ของความอดทน ฉู่เสวียนรู้สึกว่าฉินอิงเหนือกว่า อย่างไรเสีย เขาก็เป็นปีศาจเฒ่าที่มีประสบการณ์โชกโชน ในชาติที่แล้ว ตอนที่เขาไต่ขึ้นสู่จุดสูงสุด เขาน่าจะเคยเผชิญอันตรายทำนองนี้มานับครั้งไม่ถ้วน และแล้วก็เป็นไปตามคาด นักลอบสังหารพวกนั้นไม่อาจทนต่อไปได้อีก คนหนึ่งจงใจเปิดช่องโหว่ขึ้นมา เพื่อหลอกล่อให้ฉินอิงลงมือ ทว่าฉินอิงเป็นคนเก๋าเกม จะถูกลูกไม้แบบนี้หลอกได้อย่างไร? เขาฝืนอดทนและไม่ลงมือ ในที่สุด นักลอบสังหารทั้งสี่ก็เผยตัวออกมา และหันมามองหน้ากันเอง หรือว่าฉินอิงไม่ได้ซ่อนตัวอยู่ใกล้ๆ แต่ใช้วิชาลับหนีไปแล้ว? เป็นไปได้มากทีเดียว การลอบสังหารครั้งนี้ล้มเหลวแล้ว ทว่ายังไม่ทันที่นักลอบสังหารจะจากไป ฉินอิงก็ลงมือก่อน เขาฟาดง้าวเล่มใหญ่ใส่พวกมัน การโจมตีครั้งนี้เรียกได้ว่าเป็นพลังเต็มกำลังปัจจุบันของฉินอิงเลยทีเดียว ตู้ม! นักลอบสังหารที่ถูกโจมตีไม่ทันได้ตั้งรับด้วยซ้ำ ก็ถูกง้าวสังหารลงทันที หลังจากการโจมตีแรกของฉินอิงสำเร็จ การโจมตีครั้งที่สองของเขาก็กวาดเข้าใส่นักลอบสังหารคนที่สองต่อทันที ตู้ม! เขาซัดอีกฝ่ายจนบาดเจ็บสาหัส และไม่อยากให้อีกฝ่ายมีโอกาสซ่อนตัวอีก จึงพุ่งตามเข้าไปแล้วโจมตีซ้ำอีกครั้ง ตู้ม!