บทที่ 385 - ลิช! เหล่าโบราณ! คธูลู! ในพื้นที่ใต้ดินอันกว้างใหญ่ที่เดือดพล่านด้วยความร้อนระอุ พายุแห่งแก่นแท้กำลังโหมกระหน่ำไปทั่วขณะที่ทักษะมากมายถูกสำแดงออกมาอย่างยิ่งใหญ่! สิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือฟองสบู่เลือดสีเข้มที่ขยายตัวออกไปรอบถ้ำใต้ดินกว้างหลายไมล์ ปกคลุมเกือบทุกตารางนิ้วเพื่อทำหน้าที่ซ่อนเร้นทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในถ้ำแห่งนี้จากสายตาที่สอดรู้สอดเห็น [รุ่งอรุณแห่งเจ้าแห่งโลหิต] คือทักษะที่สะดุดตาเป็นลำดับถัดมา ดวงจันทร์จำลองที่ดูน่าเกรงขามปรากฏขึ้นที่จุดสูงสุดของถ้ำและเริ่มปลดปล่อยแสงสีแดงอันทรงพลังที่มอบบัฟมากมายให้แก่ผู้ร่าย ในขณะที่มอบดีบัฟให้แก่ศัตรู! แต่ทักษะสองอย่างที่สร้างแรงกดดันได้มากที่สุดคือความสามารถในการแปลงร่างที่ทำให้ร่างแยกอยู่ในรูปลักษณ์ของสัตว์ประหลาด การแปลงร่างแรกนั้นได้รับมาจากการอัปเกรด [เจ้าแห่งโลหิต] และการเปิดเส้นทางสู่สายทักษะ [เผ่าพันธุ์แห่งเหล่าโบราณ] นั่นคือ [ทายาทโลหิตโบราณ] **[ทายาทโลหิตโบราณ] (5/5):: เข้าสู่รูปลักษณ์ของทายาทแห่งโลหิตและโปรยปรายความพินาศใส่ผู้ที่ขวางทางคุณ ร่างนี้ช่วยให้คุณรักษาอาการบาดเจ็บได้ 30% จากความเสียหายทั้งหมดที่ทำได้และได้รับ เพิ่มความเสียหายกายภาพและธาตุ 100% รวมถึงเสริมพลังความสามารถทั้งหมดของ [เจ้าแห่งโลหิต] ขึ้น 30%** การแปลงร่างที่ยอมให้มีการรักษาแบบพาสซีฟจาก 30% ของความเสียหายที่เขาได้รับ เช่นเดียวกับความเสียหายที่เขาทำได้! นี่ยังไม่รวมถึงการเพิ่มพลังให้กับความสามารถอื่นๆ ทั้งหมดของ [เจ้าแห่งโลหิต] ร่างนี้ทำให้ร่างแยกขยายใหญ่ขึ้นจนถึงระดับยักษ์ ปีกแวมไพร์สีแดงอันสง่างามพุ่งออกมาจากแผ่นหลังพร้อมกับเส้นผมสีเงินที่ยาวสลวย ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปมีลักษณะคล้ายมนุษย์ค้างคาวขณะที่ความสูงพุ่งเกิน 10 เมตร ยิ่งไปกว่านั้น... เพื่อให้เหนือชั้นยิ่งขึ้น [คธูลูระดับต่ำ] ก็ถูกร่ายออกมาขณะที่การแปลงร่างอีกขั้นดำเนินไป พลังทำลายล้างอันชั่วร้ายของเอเธอร์ปกคลุมร่างกายของร่างแยกขณะที่ขนาดตัวยังคงเพิ่มขึ้น ปีกอีกคู่พุ่งออกมาพร้อมกับหนวดและรยางค์ที่มาพร้อมกับดวงตาอันน่าสยดสยองจำนวนมาก ภาพลักษณ์ของสิ่งมีชีวิตที่น่าหวาดกลัวที่มีสี่ปีก มีดวงตาหลายคู่ที่มีสีต่างกัน รวมถึงเส้นผมสีเงินที่พลิ้วไหวก็ได้ถือกำเนิดขึ้น แต่นั่นก็ยังไม่พอ! ยิ่งไปกว่านั้น [องครักษ์สวรรค์] จำนวนมากได้กลายเป็นลำแสงและเปลี่ยนเป็นเสื้อคลุมสีทองอันสง่างามที่สวมทับร่างอันน่าเกรงขามนั้น ดาบและโล่ขนาดมหึมาปรากฏขึ้นในมือใหญ่ยักษ์ของมันพร้อมกับพลังแห่งกฎโชคชะตาที่เต้นเป็นจังหวะ! ต่อหน้าต่อตาของเบเฮมอธเพลิงมังกร สิ่งมีชีวิตที่น่าเกลียดน่ากลัวซึ่งเกิดจากการแปลงร่างหลายชั้นซ้อนทับด้วยทักษะจำนวนมหาศาลก็ได้ปรากฏกายออกมา แต่ดูเหมือนว่าแค่นี้จะยังไม่พอ ทักษะอีกอย่างจึงถูกร่ายออกมา คราวนี้เป็นความสามารถในการอัญเชิญที่เรียกสิ่งมีชีวิตที่โนอาห์เองก็ยังไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้! **[อัญเชิญเหล่าโบราณ] :: คำเรียกขานของคุณจะเดินทางผ่านพื้นที่และเวลาเพื่อเรียกเหล่าโบราณที่ผูกพันกันด้วยสายเลือดออกมา ขีดจำกัด: 3 ตน** ครืนนน! อักขระรูนอันเป็นเอกลักษณ์แผ่กระจายออกไปรอบๆ ขณะที่มังกรผู้บ้าคลั่งสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของความเก่าแก่ที่ซึมซาบไปทั่วพื้นที่รอบข้าง แสงสีเทาสาดส่องผ่านออกมาปกคลุมรูปลักษณ์ของสิ่งมีชีวิตที่มีเอกลักษณ์ซึ่งน้อยคนนักจะมีโอกาสได้เห็นในแดนแสงสว่าง ชิ้ง! สิ่งมีชีวิตสามตนปรากฏขึ้นรอบๆ ร่างแยกที่ยังคงแปลงร่างอยู่ สิ่งเดียวที่จะใช้บรรยายพวกมันได้คือคำคำเดียว—มหึมา! ขนาดของพวกมันบดบังโนอาห์ที่แปลงร่างแล้ว และเกือบจะใหญ่เท่ากับเบเฮมอธเพลิงมังกรเสียด้วยซ้ำ! ร่างกายของพวกมันดูเป็นสีเทาและเคร่งขรึม อยู่ในรูปลักษณ์ของมนุษย์ที่สวมชุดคลุมเก่าๆ สีเทา จากแผ่นหลังมีปีกสีเข้มคู่หนึ่งที่ส่องประกายพับไว้อย่างสวยงาม มอบเค้าโครงที่เป็นเอกลักษณ์ซึ่งโนอาห์ไม่เคยพบเห็นมาก่อน เหล่าโบราณนั้นมีรูปร่างคล้ายมนุษย์จริงๆ และพวกมันมีปีกที่ทรงพลังอยู่ด้านหลัง! ดวงตาของพวกมันเป็นสีขาวโพลนขณะที่พวกมันหันมามองโนอาห์อย่างน่าขนลุกในทันทีที่ถูกอัญเชิญออกมา ดวงตาสีขาวเหล่านั้นกวาดมองร่างแยกตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่กลับไม่ได้ให้ความสนใจแม้แต่น้อย สายตาของพวกมันหันไปในทิศทางที่คาดไม่ถึงอย่างสิ้นเชิงของพื้นที่ถ้ำใต้ดิน มองทะลุผ่าน [โลกโลหิต] และชั้นดินมุ่งตรงไปยังทิศทางของวิหาร ร่างจริงของโนอาห์ที่กำลังเคลื่อนที่ไปกับทีมสำรวจเพลิงแห่งความยุติธรรมถึงกับตกตะลึงเมื่อเขาส่ายสายตาไป และเขารู้สึกได้ว่าดวงตาของเหล่าโบราณทั้งสามที่ยืนอยู่ข้างร่างแยกของเขาใต้ภูเขาไฟกำลังจ้องมองมาที่เขาโดยตรง! [--------] พวกมันกวาดตามองร่างจริงของโนอาห์ตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาที่เดินทางมาไกล โนอาห์ได้ยินเสียงรบกวนบางอย่างในใจแต่เขาก็ไม่สามารถจับใจความอะไรได้ หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที สายตาของพวกมันก็ละจากร่างจริงและเริ่มหันใบหน้าอันว่างเปล่าออกจากทิศทางของวิหาร ขณะที่อาธีน่ามองดูโนอาห์ที่ดูประหลาดใจ "ทุกอย่างโอเคไหม ศิษย์น้อง?" "อา ครับ ผมแค่เหม่อไปครู่หนึ่งน่ะครับ ไปตามคนอื่นๆ กันเถอะ" ร่างจริงของโนอาห์ยังคงเคลื่อนที่ต่อไปกับทีมสำรวจในขณะที่หัวใจของเขาสั่นไหว สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าเหล่าโบราณยังคงเป็นสิ่งที่เขาไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้! ในพื้นที่ใต้ดิน ในที่สุดมังกรที่กำลังพิโรธก็เริ่มแสดงสีหน้าตื่นตัวต่อการปรากฏตัวของสิ่งมีชีวิตที่มีเอกลักษณ์ทั้งสามตนนี้ที่กำลังแผ่กลิ่นอายของความอ้างว้างออกมา ใบหน้าว่างเปล่าที่น่าขนลุกและดวงตาสีขาวโพลนของพวกมันตอนนี้หันมามองที่ตัวมัน ขณะที่เบเฮมอธเพลิงมังกรเริ่มมองศัตรูตรงหน้าว่าเป็นภัยคุกาม อาร์คลิช ราซาน ก็ร่ายเวทเนโครแมนเซอร์ของเขาเสร็จสิ้น และอัญเชิญอัศวินความตายอเวจีสองตน, เจียงซืออเวจีสองตน และเรเวแนนท์อเวจีอีกสองตนออกมา พลังแห่งความตายแผ่กระจายไปทั่วบริเวณ และที่น่าตกใจคือ กองทัพทั้งกองทัพได้ปรากฏขึ้นรอบๆ ร่างแยกโลหิตโบราณในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที ระดับพลังของสิ่งมีชีวิตแต่ละตนที่ถูกอัญเชิญมานั้นยืนหยัดอย่างทรงพลังในระดับหลอมรวมวิญญาณ และบางตนถึงกับแผ่กลิ่นอายอ้างว้างที่เป็นเอกลักษณ์จนทำให้ผู้คนต้องหันมามองซ้ำ! เบเฮมอธเพลิงมังกรที่กำลังโกรธแค้นมองดูสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด สายตาของมันเมินเฉยต่อสิ่งมีชีวิตที่ถูกอัญเชิญมาใหม่ทุกตนและจ้องเขม็งไปที่โนอาห์อีกครั้ง "หนอนน้อยผู้น่าเกลียด เจ้าบังอาจมาที่อยู่อาศัยของข้า พยายามขโมยของจากข้า แล้วยังมาดูหมิ่นข้าอีก และตอนนี้หลังจากอัญเชิญสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ออกมา... เจ้ายังคิดว่าตัวเองจะรอดชีวิตไปจากที่นี่ได้งั้นหรือ?" เสียงของมังกรที่โกรธเกรี้ยวสั่นสะเทือนไปทั่วขณะที่โนอาห์มองมันด้วยสายตาเย็นชา มีเพียงหัวใจที่เต้นรัวเท่านั้นที่แสดงถึงความตื่นเต้นที่เขารู้สึกขณะที่เขาชี้ดาบสีทองไปข้างหน้า เริ่มต้นการต่อสู้อันดุเดือดขณะที่กองกำลังที่เขาอัญเชิญมาเริ่มเคลื่อนพล! โฮกกกกก!!! เสียงคำรามของมังกรคือการตอบสนองเพียงอย่างเดียวขณะที่พายุแห่งเปลวเพลิงเริ่มซึมซาบผ่านอากาศ ในที่สุดอสูรกายเบเฮมอธก็เคลื่อนที่เข้าโจมตี!