บทที่ 402 - ตาแก่โชว์เหนือ [ทัณฑ์แห่งการปลดปล่อย] เสียงกระซิบแผ่วเบาดังมากับสายลมขณะที่คำร่ายทักษะที่โนอาห์คุ้นเคยถูกปลดปล่อยออกมา ทว่าความรู้สึกที่สัมผัสได้กลับแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง มันแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณขณะที่ท้องนภาแยกออกเป็นเสี่ยงๆ ดาบสีทองที่ถูกออกแบบอย่างวิจิตรบรรจงและดูราวกับมีตัวตนจริงพุ่งออกมาจากท้องฟ้าที่แตกสลายพร้อมด้วยกลิ่นอายอันยิ่งใหญ่เกรียงไกร เป้าหมายของมันคือพยัคฆ์โกลาหลปีกทมิฬที่กำลังต่อสู้ด้วย [อาณาเขตแห่งความโกลาหล] ของมันอย่างต่อเนื่อง! ซ่า! ปีกอันมหึมาของพยัคฆ์โกลาหลปีกทมิฬกระพืออย่างสงบนิ่งขณะที่ร่างของมันสลายกลายเป็นอนุภาคแห่งความมืด อาณาเขตของมันถูกลบหายไปเมื่อดาบแห่งการปลดปล่อยซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าและดูจับต้องได้มากกว่าที่โนอาห์กับอาธีน่าเคยร่าย ฟาดฟันลงบนพื้นที่นั้นและเผาผลาญกลิ่นอายแห่งความโกลาหลในบริเวณโดยรอบจนสิ้น ว้าว! ลมพายุรุนแรงพัดกระหน่ำเมื่อกฎแห่งโชคชะตาและความโกลาหลที่ขัดแย้งกันมาบรรจบกัน ร่างสีดำทมิฬที่ส่องประกายอย่างสง่างามของพยัคฆ์โกลาหลปีกทมิฬปรากฏขึ้นอีกครั้งบนท้องฟ้า มันก้มมองลงมายังพวกเขาด้วยสายตาที่ราวกับมองมดปลวก "จงสวมใส่ยุทโธปกรณ์เอ็มพีเรียน แล้วดูซะว่าพวกเจ้าจะสามารถทำอะไรกับทักษะเหล่านี้ได้อีกเมื่อรวบรวมเส้นด้ายแห่งโชคชะตาได้มากขึ้น" แกรนด์มาสเตอร์เฟรดรัลเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาขณะยืดเส้นคอ ดูเหมือนเขากำลังเตรียมตัวที่จะจัดเต็ม ผู้พิทักษ์เอ็มพีเรียนจำนวนมากที่มีกลิ่นอายป่าเถื่อนถูกอัญเชิญออกมา ในไม่ช้าตัวตนของพวกมันก็เปลี่ยนเป็นลำแสงพุ่งเข้าห่อหุ้มร่างกายของชายชราผู้เหี่ยวย่น! แสงสีทองเจิดจ้าขับไล่กลิ่นอายแห่งความโกลาหลที่เหลืออยู่ขณะที่เกราะอันวิจิตรปรากฏขึ้นบนร่างของแกรนด์มาสเตอร์ เสียงของเขาดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับค้อนสีทองสองเล่มที่สั่นพ้องอยู่ในมือ "คริกซัสเป็นอัจฉริยะพอที่จะแสดงความหลากหลายในความสามารถของ [ผู้พิทักษ์แห่งโชคชะตา] ได้ตั้งแต่ตอนที่เขาเพิ่งเริ่มรวบรวมเส้นด้ายแห่งโชคชะตา แต่ความเป็นไปได้ในการใช้ความสามารถเหล่านี้จะเพิ่มขึ้นก็ต่อเมื่อจำนวนเส้นด้ายแห่งโชคชะตาทะลุผ่านจุดหนึ่งไปแล้วเท่านั้น" ชายชราสั่งสอนไปพร้อมกับต่อสู้ ชุดเกราะและอาวุธสีทองที่ล้อมรอบตัวเขาเต็มไปด้วยอักขระรูนที่ไม่เคยเห็นมาก่อนยามที่อาธีน่าหรือคนอื่นๆ ร่ายความสามารถของผู้พิทักษ์แห่งโชคชะตา! นี่คือสิ่งที่ผู้ที่มีเส้นด้ายแห่งโชคชะตาจำนวนมหาศาลสามารถบรรลุได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่โนอาห์ได้เริ่มทำไปแล้วจากการใช้แต้มทักษะของเขา! ครืน! พยัคฆ์โกลาหลปีกทมิฬรับรู้ถึงบรรยากาศคุกคามของโชคชะตา ร่างกายของมันขยายใหญ่ขึ้นจนดูมหึมายิ่งกว่าเดิม มันพ่นการโจมตีออกมาจากปากขณะที่ลมพายุร้ายเริ่มบ้าคลั่งรอบตัวพวกเขา [ไซโคลนโกลาหล]! วูบ! วูบ! ไซโคลนแห่งความมืดอันน่าสะพรึงกลัวจำนวนมากพุ่งเข้าหาพวกเขา แกรนด์มาสเตอร์เฟรดรัลมองพวกมันด้วยสายตาเย็นชา ในขณะที่สมาชิกคนอื่นๆ ของทีมสำรวจเพลิงธรรมะต่างสวมใส่ยุทโธปกรณ์จากผู้พิทักษ์แห่งโชคชะตา "เมื่อเจ้ามาถึงระดับนี้ เจ้าจะก้าวข้ามขั้นของการใช้เส้นด้ายแห่งโชคชะตาเพื่อเสริมการโจมตีแบบพาสซีฟ และ..." ครึ่ก! ร่างของชายชราดูเหมือนจะสั่นสะเทือนด้วยพลังขณะที่เส้นด้ายแห่งโชคชะตาที่ม้วนตลบอยู่เริ่มขึงตึง โนอาห์สังเกตเห็นแก่นแท้ดาราแห่งโชคชะตาไหลออกมาจากเส้นด้ายแห่งโชคชะตาเหล่านี้และมุ่งตรงไปยังค้อนในมือแต่ละข้างของแกรนด์มาสเตอร์ "...จะสามารถใช้ความแข็งแกร่งแห่งโชคชะตาได้อย่างเต็มที่ เมื่อเจ้าควบคุมเส้นด้ายแห่งโชคชะตาในร่างกายชั่วขณะและปลดปล่อยพลังงานแห่งโชคชะตาบริสุทธิ์ออกมา" ตูม! ตูม! ค้อนสีทองในมือของเขาเหวี่ยงเข้าหาไซโคลนโกลาหลที่พุ่งเข้ามา กลิ่นอายโชคชะตาสีทองอันเจิดจรัสพุ่งออกจากค้อนเหล่านั้น เข้าปะทะกับไซโคลนจนพวกมันสลายหายไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น! โฮก! เสียงคำรามอย่างเกรี้ยวกราดของพยัคฆ์โกลาหลปีกทมิฬดังขึ้นเมื่อไซโคลนจำนวนมากขึ้นโถมลงมา แสงสว่างแห่งพลังงานโชคชะตาที่แกรนด์มาสเตอร์เหวี่ยงออกมามีแต่จะเพิ่มพูนขึ้นขณะที่การต่อสู้กับอสูรโกลาหลกำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด "พวกเจ้าสิ่งมีชีวิตตัวจ้อยกับการใช้โชคชะตาที่ไม่ได้เรื่อง จงเรียนรู้ความหมายของการเข้าใจกฎที่แท้จริงเสียเถิด! [การจุดระเบิดแห่งความโกลาหล - รังสีไร้ระเบียบ]!" เสียงอันทรงพลังของพยัคฆ์โกลาหลปีกทมิฬดังก้องในหูของพวกเขาขณะที่ท้องฟ้าด้านบนเปลี่ยนสีและมืดสลัวลง รังสีแห่งความมืดจำนวนมากบดบังท้องฟ้าและเริ่มพุ่งลงมาหาพวกเขาอย่างอันตราย [อาณาเขตแห่งโชคชะตา] ที่ห่อหุ้มพวกเขาจากแกรนด์มาสเตอร์สั่นพ้องอย่างรุนแรง ชายชราสูดหายใจเข้าขณะที่ร่างกายของเขาพองขยายขึ้นอย่างกะทันหัน ค้อนในมือใหญ่ขึ้นตามไปด้วยขณะที่เขาเอ่ยออกมาอย่างจริงจัง "ป้องกัน!" สมาชิกของทีมสำรวจเพลิงธรรมะปฏิบัติตามคำสั่งนั้นทันที ร่างกายของพวกเขาสว่างไสวด้วยทักษะป้องกัน โโนอาห์ยกโล่สีทองในมือซ้ายขึ้นเพื่อปกคลุมร่างกายส่วนใหญ่ของเขาและเตรียมพร้อมรับมือกับรังสีแห่งความมืดที่พุ่งลงมา! ตูม! ตูม! ตูม! ผืนดินสั่นสะเทือนเมื่อการโจมตีอันน่าสยดสยองปะทะลงมา พยัคฆ์โกลาหลปีกทมิฬเจ้าเล่ห์ไม่ปล่อยให้พวกเขามีโอกาสตอบโต้ ร่างของมันหายไปจากท้องฟ้าและปรากฏขึ้นทางด้านซ้ายของพวกเขา ข้างๆ โบรุที่กำลังป้องกันรังสีแห่งความมืดอยู่! "โบรุ!" "อะไรนะ!" สมาชิกในทีมรีบหันขวับไปมองเมื่อเห็นกรงเล็บขนาดเท่าภูเขาของพยัคฆ์โกลาหลปีกทมิฬฟาดลงมา พวกเขารู้ดีว่าแม้แต่โบรุที่แข็งแกร่งก็ไม่สามารถทนต่อการโจมตีที่คาดไม่ถึงนี้ได้ และต่างพยายามพุ่งเข้าไปหาเขาอย่างรวดเร็ว แต่... พวกเขาไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น ในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตายของโบรุ คำพูดอันสงบนิ่งก็แทรกซึมไปทั่วบริเวณขณะที่กลิ่นอายโชคชะตาสีทองเบ่งบานเข้าหากรงเล็บแห่งความมืดที่พุ่งเข้ามา "แกเผยช่องโหว่ซะกว้างเลยนะ เจ้าสัตว์ร้าย" ซูม! คำพูดของแกรนด์มาสเตอร์เฟรดรัลมาพร้อมกับหอกสีทองขนาดมหึมาที่พุ่งเข้าใส่ ปลายหอกเฉียดหน้าโบรุที่กำลังตกตะลึงไปเพียงไม่กี่นิ้ว ก่อนจะแทงทะลุกรงเล็บที่ฟาดลงมาและหยุดมันไว้กับที่ เลือดสีเข้มไหลทะลักออกมา และในขณะนั้นเอง หอกขนาดใหญ่ที่คล้ายคลึงกันอีกนับสิบเล่มก็ร่วงหล่นลงมาใส่พยัคฆ์โกลาหลปีกทมิฬที่กำลังโจมตีอยู่ โดยไม่มีใครรู้เลยว่าแกรนด์มาสเตอร์เฟรดรัลผู้ทรงพลังคนนี้ได้ร่าย [การพิพากษา] ออกไปโดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็น! โฮก!!!