ตอนที่ 1024 - จักรพรรดิกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ ผู้แปล: Nyoi-Bo Studio บรรณาธิการ: Nyoi-Bo Studio “พี่จ้าว พี่คิดว่าพวกเขาสามารถทำได้อย่างที่พูดจริงหรือเปล่า?” จ้าวซินและคนอื่นๆ ซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้ ในขณะที่พวกเขากำลังเฝ้าดูหานเซิ่นอยู่นั้น คนที่อายุน้อยที่สุดในกลุ่มทั้งสามก็ได้เอ่ยถามจ้าวซินขึ้นมา “พวกเขาท่าทางมั่นใจมาก ดังนั้นพวกเขาต้องมีพละกำลังในระดับหนึ่งอย่างแน่นอน แต่ถึงแม้ว่าพวกเขาจะสามารถยึดเชลเตอร์ระดับราชาแห่งนี้ได้ ผมก็ไม่แน่ใจว่าพวกเขาจะมีกำลังพอที่จะจัดการกับเชลเตอร์วังกระบี่หรือเปล่า” จ้าวซินหยุดคิดครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อว่า “แต่อย่างไรก็ตาม สำหรับตอนนี้ถ้าพวกเขาสามารถทำลายวิญญาณศิลาที่เชลเตอร์เตาหลอมกระบี่แห่งนี้ได้ พวกเราก็จะได้รับอิสรภาพ” “ถ้าอย่างนั้นก็ขอให้พระคุ้มครอง และภาวนาให้พวกเขาทำสำเร็จด้วยเถอะ!” ชายหนุ่มกล่าว สายตาของเขายังคงจับจ้องไปที่หานเซิ่น หลังจากนั้นทั้งสามคนก็ประสานมือและสวดภาวนา หากกลุ่มของหานเซิ่นไม่ประสบความสำเร็จในการปลดปล่อยเชลเตอร์ การทรยศของพวกเขาอาจถูกล่วงรู้ในภายหลัง และถ้าเป็นเช่นนั้น ทั้งสามคนที่อยู่ภายใต้สัญญาจะต้องพบกับจุดจบที่ทรมานอย่างแน่นอน หลังจากที่หานเซิ่นและพรรคพวกเข้าไปในเชลเตอร์ เสียงระเบิด เสียงอาวุธที่ปะทะกัน เสียงกรีดร้อง และเสียงโห่ร้องของการสู้รบก็ดังออกมาจากภายในกำแพงเมือง ทั้งสามคนเหงื่อซึมด้วยความลุ้นระทึก มันกินเวลาไม่นานนัก หลังจากผ่านการต่อสู้ที่ได้ยินเสียงออกมาเพียงครู่เดียว เมืองทั้งเมืองก็กลับมาตกอยู่ในความเงียบงัน “พี่จ้าว ทำไมทุกอย่างถึงเงียบไปหมดเลย? พวกเขาถูกฆ่าตายหมดแล้วเหรอ?” ชายหนุ่มถามขึ้นมา “ผมไม่คิดอย่างนั้นนะ” จ้าวซินเองก็ไม่แน่ใจนัก แต่มันก็น่าแปลก เพราะพวกเขาเพิ่งเข้าไปได้เพียงครู่เดียวเท่านั้น การต่อสู้จะจบลงเร็วขนาดนี้ได้อย่างไร? ความกลัวที่ว่ากลุ่มของหานเซิ่นจะไม่ประสบความสำเร็จยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของทั้งสามคน และความคิดที่ว่าหานเซิ่นอาจจะยึดเชลเตอร์ได้ในเวลาอันสั้นเช่นนี้ดูจะเป็นเรื่องที่ไร้สาระเกินกว่าที่พวกเขาจะกล้าจินตนาการ ทันใดนั้น นักรบกระบี่คนหนึ่งก็ปรากฏตัวออกมาจากประตูเมือง ร่างกายของเขากำยำและพวกเขาก็จำรูปร่างนั้นได้ดี มันคือวิญญาณแห่งเชลเตอร์เตาหลอมกระบี่ “พวกเราจบสิ้นแล้ว” จ้าวซินพึมพำออกมาเบาๆ เขาไม่คาดคิดว่าคนกลุ่มนั้นจะพ่ายแพ้เร็วขนาดนี้ ชายหนุ่มทั้งสองหวังมากกว่าสิ่งใดที่จะได้กลับไปยังพันธมิตรหากพวกเขาได้รับอิสระ แต่ตอนนี้? พวกเขาไม่คิดว่าเรื่องนั้นจะเกิดขึ้นในเร็วๆ นี้เลย แต่แล้ว หลังจากที่เฝ้ามองวิญญาณตนนั้นด้วยอาการใจหายใจคว่ำ ความตึงเครียดบนใบหน้าที่บิดเบี้ยวของพวกเขาก็เริ่มคลายลง พวกเขาแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง มีอีกคนหนึ่งเดินออกมาจากด้านหลังประตูเชลเตอร์ และเมื่อเขาเดินผ่านไป วิญญาณตนนั้นก็หลีกทางให้ราวกับเป็นข้ารับใช้ เมื่อจ้าวซินหรี่ตาเพื่อมองให้ชัดเจนขึ้น คนคนนั้นก็คือชายหนุ่มที่บอกกับพวกเขาว่าคนของเขาสามารถยึดเชลเตอร์และคืนอิสรภาพให้กับพวกเขานั่นเอง “วิญญาณระดับราชายอมเชื่อฟังเขาอย่างนั้นเหรอ?” จ้าวซินมองด้วยความตกตะลึง “เขาทำทั้งหมดนั่นได้เร็วขนาดนี้ได้ยังไงกัน?” ชายหนุ่มตกอยู่ในอาการตื่นตะลึง หานเซิ่นส่งสัญญาณให้ทั้งสามคนออกมาจากพุ่มไม้และเข้าไปในเชลเตอร์ หลังจากเข้ามาข้างใน พวกเขาก็ได้รับการยืนยันว่าหานเซิ่นได้ยึดเชลเตอร์และเข้าควบคุมมันไว้ได้แล้วจริงๆ ซากศพของมอนสเตอร์นอนเกลื่อนกลาดอยู่ทุกหนแห่ง เชลเตอร์แห่งนี้เคยเต็มไปด้วยมอนสเตอร์ระดับกลายพันธุ์จำนวนมาก แต่ตอนนี้พวกมันทั้งหมดได้ตายลงแล้ว “พวกคุณเป็นใครกันแน่?” จ้าวซินถามด้วยความตกใจ หากพวกเขามีพลังที่สามารถทำลายเชลเตอร์เตาหลอมกระบี่ได้อย่างง่ายดายขนาดนี้ พวกเขาคงไม่ใช่กลุ่มนักผจญภัยธรรมดาๆ แน่ “พวกคุณไม่รู้หรือไงว่าลูกเขยของท่านประธานจี้มีหน้าตาเป็นยังไง?” เฉินหูยิ้ม “คุณคือหานเซิ่นอย่างนั้นเหรอ?!” ชายหนุ่มร้องออกมาด้วยความดีใจอย่างที่สุด จ้าวซินอยู่ในก็อดแซงชัวรี่เขต 3 มานานเกินไป ดังนั้นชื่อของหานเซิ่นจึงไม่ได้ทำให้เขานึกถึงอะไรเป็นพิเศษ แต่ตอนนี้ พวกเขาทุกคนสามารถใช้เครื่องเคลื่อนย้ายมวลสารได้แล้ว มันเป็นเวลาหลายปีมากแล้วที่จ้าวซินไม่ได้กลับไปยังพันธมิตร เขามีเรื่องมากมายที่ต้องตามให้ทัน หลินเหอและกลุ่มของเขาควรจะอยู่ที่นี่สักพักเพื่อปกป้องเชลเตอร์ แต่หานเซิ่นอนุญาตให้พวกเขากลับไปก่อน ด้วยการที่มีจิ้งจอกเงินและเป่าเอ๋อร์อยู่ที่นี่ แม้ว่าเชลเตอร์วังกระบี่จะส่งคนมาแก้แค้นในเร็วๆ นี้ เชลเตอร์ระดับราชาแห่งอื่นก็คงทำอะไรไม่ได้มากนักเมื่อต้องเผชิญกับพละกำลังที่รวมกันของทั้งสอง หานเซิ่นจัดสรรที่พำนักให้พวกเขาและอธิบายสิ่งที่ควรทำในกรณีที่มีกองกำลังศัตรูบุกมายังเชลเตอร์ จากนั้นเขาก็กลับไปยังพันธมิตรเช่นกัน มันเป็นเวลาพักใหญ่แล้วที่เขาไม่ได้ติดต่อกับแม่และจี้เยี่ยนหราน เขาจึงต้องการไปคลายความกังวลที่พวกเธออาจจะมีต่อสวัสดิภาพของเขา ภายในเมืองขนาดมหึมาที่ตั้งอยู่ใจกลางพื้นที่สีเขียวมรกตอันงดงาม วิญญาณระดับราชาหลายตนได้มารวมตัวกันเพื่อประชุม ผู้นำในหมู่พวกเขาฉลองพระองค์ด้วยชุดเกราะสีเขียวและกำลังพูดกับทุกคน วิญญาณนักรบกระบี่ตนหนึ่งเดินเข้าไปหาวิญญาณระดับราชาอีกตนและกระซิบที่ข้างหู เมื่อเขาได้ยินคำกระซิบนั้น ใบหน้าของวิญญาณตนนั้นก็เปลี่ยนไป “ลูกข้า มีอะไรผิดปกติอย่างนั้นหรือ?” จักรพรรดิกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ถาม โกสต์ซอร์ดเป็นเพียงวิญญาณระดับราชาเท่านั้น เขายังไม่ได้เป็นวิญญาณระดับกษัตริย์ แต่เขาแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาลูกๆ ของจักรพรรดิกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ ด้วยความเป็นไปได้ที่ว่าในเวลาต่อมาเขาอาจจะกลายเป็นวิญญาณระดับกษัตริย์ได้ บิดาของเขาจึงรักเขามาก “ท่านพ่อ มนุษย์ไม่กี่คนบุกเข้าไปในเชลเตอร์เตาหลอมกระบี่และยึดมันไปจากข้า เราควรส่งกำลังเสริมไปสังหารพวกมัน” โกสต์ซอร์ดกล่าว จากนั้นก็พยักหน้าให้นักรบกระบี่ซึ่งรีบจากไปทันที “ตกลง ถ้าอย่างนั้นก็จัดไป” จักรพรรดิกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ไม่คิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่น่ากังวลเกินไป ในสถานที่แห่งนี้ มีเพียงมอนสเตอร์ระดับซูเปอร์เท่านั้นที่สามารถคุกคามพวกเขาได้ มนุษย์เป็นเพียงพวกอ่อนแอ และไม่ใช่กองกำลังที่คุ้มค่าแก่การกังวล อย่างไรก็ตาม เหตุผลหลักที่จักรพรรดิกระบี่ศักดิ์สิทธิ์มีการตอบสนองต่อข่าวนี้อย่างสงบนิ่งก็เพราะเขากำลังอยู่ในอารมณ์ที่ดี เขาเพิ่งได้รับสมบัติชิ้นหนึ่งมา มันถูกมอบให้โดยวิญญาณระดับจักรพรรดิจากทะเลทรายฟีนิกซ์ ด้วยสมบัติชิ้นนั้น เขามีโอกาสที่จะก้าวข้ามระดับของตัวเองไปสู่ระดับจักรพรรดิได้ พลังของจักรพรรดินั้นไม่ได้ด้อยไปกว่ามอนสเตอร์ระดับซูเปอร์เลือดคลั่งเลย และมันสูงกว่าวิญญาณระดับกษัตริย์ถึงครึ่งขั้น วิญญาณที่เปิดเจนล็อกได้สิบขั้นส่วนใหญ่จะย้ายไปยังก็อดแซงชัวรี่เขต 4 สมบัติที่เขาได้รับมาจากวิญญาณระดับจักรพรรดิที่เดินทางไปยังก็อดแซงชัวรี่เขต 4 แล้ว มันเป็นของขวัญที่มีประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับวิญญาณเช่นจักรพรรดิกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยหวังว่าจะสามารถเปิดเจนล็อกได้ถึงสิบขั้น แต่ตอนนี้เขามีความหวังแล้ว นักรบกระบี่เดินเข้าไปหาโกสต์ซอร์ดและกระซิบกับเขาอีกครั้ง เมื่อได้ยินสิ่งที่ผู้ส่งสารพูด ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีเขียวทันที เขาลุกขึ้นยืนในทันใด