บทที่ 1767 การเชิญชวน “ข้าชื่อจูเลียน ไคลน์มันน์ ข้าเป็นสมาชิกคนหนึ่งแห่งแพนธีออน ออฟ ออนเนอร์” “แพนธีออน ออฟ ออนเนอร์?” ‘แพนธีออน ออฟ ออนเนอร์? แต่นั่นไม่ใช่…’ ‘นั่นคือองค์กรที่ทรงพลังที่สุดแห่งหนึ่งในทวีปเทพเจ้า!’ ผู้สืบสายตระกูลลองกุสผู้แข็งแกร่งที่สุดกลั้นน้ําลายลงขณะที่ระบุถึงตัวตนของชายผู้นี้ มิโนสก็รู้เช่นกัน ยังไงก็ตาม กลุ่มนี้ได้ดํารงอยู่ตั้งแต่ยุคของเฮนริคุส ลองกุส ชายผู้นั้นยังคงพูดต่อขณะที่หลายคนกระซิบถึงองค์กรที่เขาสังกัด “ที่จริงแล้ว ข้าต้องการพูดคุยกับคนนี้เท่านั้น ถ้าหากเป็นไปได้ ข้าอยากชวนเขาให้มาร่วมกับเราที่แพนธีออน ออฟ ออนเนอร์ เขาย่อมมีคุณสมบัติเพียงพอที่จะเป็นหนึ่งในพวกเรา” “แล้วถ้าเขาปฏิเสธล่ะ?” มิโนสถามขณะที่เฟอร์โมช่วยพยุงเขาให้ยืน จูเลียนยังคงยิ้มอยู่ เนื่องจากเขาภาคภูมิใจอย่างยิ่งที่ได้เป็นสมาชิกระดับสูงแห่งองค์กรทรงพลังนี้ เขากล่าวว่า “คงไม่มีทางเกิดขึ้น แพนธีออน ออฟ ออนเนอร์ ไม่ได้เรียกร้องให้เฉพาะทาง ทั้งนี้จึงไม่มีเหตุผลใดที่เขาจะปฏิเสธเรา มีแต่ผลประโยชน์ที่จะตกอยู่กับเขาเท่านั้น” “บางทีเขาอาจจะเย่อหยิ่ง…” “ในกรณีนั้น ข้าจะจากไปหลังจากได้เบื้องต้นของเรื่องที่เขานำอาวุธสูงส่งออกมาใช้ได้โดยมิใช่เทพครึ่งองค์สูงฝีมือ” เขาจึงกลายเป็นเคร่งขรึมยิ่งขึ้น มิโนสหลับตาและสาปแช่งตัวเองด้วยความหงุดหงิดที่เขาลืมไปว่า เขาอาจส่งผลให้ตนเองดึงดูดความสนใจจากผู้ทรงพลังเช่นชายผู้นี้ ‘เดี๋ยวนี้ ข้าจะมีหนทางรับมือกับหมอนี่เท่านั้น…’ “ดี ตัวข้าเองเป็นคนที่ทําสิ่งที่ท่านได้เห็นจากความสามารถของท่าน” มิโนสบอกความจริง ทําให้บรรดาผู้ใต้บัญชาภายในครอบครัวนั้นจ้องมองเขาด้วยตากว้าง สแตร์เคลอว์ได้ยืนอยู่เคียงข้างเขาและเฟอร์โมแล้ว พยุงเขาไว้ไม่ได้ ไม่อาจช่วยมองดูนายของตนอย่างไร้ความปราณี ด้วยความกล้าหาญแม้จะอยู่ในสภาพเช่นนี้และเผชิญหน้ากับนักปราชญ์เทพ ชายผู้นั้นหลับตาลงเมื่อได้ยินคำตอบของมิโนส เกือบจะหัวเราะเยาะนักปราชญ์เทพผู้อ่อนแอคนนี้ พยายามควบคุมตนไม่ให้สอนบทเรียนแก่รุ่นน้อง ‘ช่างเป็นเรื่องตลกเสียจริง…’ เขาจับมือแน่น แต่เมื่อเปิดตาและสังเกตเห็นปฏิกิริยาของผู้คนมากมายที่จ้องมองมิโนสและเหงื่อออก เขาจึงมองลึกลงไปที่หนุ่มคนนี้ ในพริบตาถัดมา มิติรอบกายของเขาบิดเบี้ยว และแล้วเขาก็ปรากฏกายอยู่ตรงหน้ามิโนส สแตร์เคลอว์พยายามยืนป้องกันนายของเธอ ขณะที่นักปราชญ์เพียงคนเดียวระดับ 89 โผล่ขึ้นเคียงข้างมิโนส แต่พื้นที่รอบตัวทั้งสองสั่นไหวด้วยการเคลื่อนไหวของนิ้วจูเลียน ทันใดนั้นทั้งคู่ก็กระเด็นไปหลายสิบเมตร ขณะที่มือล่องหนกดพวกเขาไว้บนยอดต้นไม้บางต้น มีเพียงเฟอร์โมที่ยังคอยเป็นหลักยึดพยุงมิโนสและยืนอยู่เคียงข้างหนุ่มคนนี้ “ท่าน?” ดวงตาของชายชราคนนี้กลายเป็นสีดำ และเขาจับหนึ่งในไหล่ของมิโนส พยายามทำความเข้าใจว่าเป็นไปได้อย่างไร ขณะที่เขาทําเช่นนั้น เขากลับรู้สึกถึงพลังงานอันโกลาหลที่ไหลเวียนภายในร่างมิโนส อะไรบางอย่างที่ดุร้ายและผิดปกติ ‘นี่คืออะไร?’ แต่เมื่อเขาสัมผัสสิ่งที่มิโนสดูดซึมมาจากกระดูกยักษ์ เขาก็เริ่มเห็นบางสิ่งในจิตใจ เขาเห็นร่างกายที่โปร่งแสงพร้อมกับประกายสีทองส่องแสงบนศีรษะของมิโนส แต่แล้ว เมื่อเขาชื่นชมในความบริสุทธิ์ของประกายดวงนั้น บริเวณรอบ ๆ ร่างก็มืดมนลง และบางเงาร่างยักษ์ก็ปรากฏขึ้น เมื่อหนึ่งในนั้นลืมตา และเสียงร้ายกาจปรากฏขึ้นในภาพยนตร์ที่แล่นผ่านจิตใจของจูเลียน เขาก็รู้สึกว่าจิตวิญญาณของตนเองสั่นสะท้าน จึงยกเลิกการใช้ความสามารถแล้วถอยหลังออกไป “อะไรกัน?” เขาถามโดยไม่ได้ตั้งใจ มองไปที่ดวงตาสีน้ําตาลของมิโนสโดยไม่เข้าใจในเรื่องทั้งหมด ความสามารถทางพันธุ์ของเขาเป็นหนึ่งในสิ่งที่ทรงพลังที่สุดในโลกวิญญาณ จูเลียนสามารถเห็นอดีต เห็นพรสวรรค์ และแม้แต่ล่วงรู้บางส่วนของอนาคตด้วยความสามารถดั้งเดิม พลังของเขาไม่ได้เล็กน้อย เช่นนั้นแหละจึงสามารถขึ้นถึงระดับ 97 แม้ว่ามันจะยากเย็นแสนเข็ญสำหรับคนส่วนใหญ่ที่มีศักยภาพบรรลุการเพาะปฏิบัติถึงขีดจำกัดเช่นนั้นก็ตาม เขายังเป็นสมาชิกสภาแห่งแพนธีออน ออฟ ออนเนอร์ กลุ่มที่นอกจากเขาแล้ว ยังมีเพียงเทพครึ่งองค์ระดับ 99 เท่านั้นที่ได้เป็นส่วนหนึ่ง แต่ถึงแม้จะมีความสามารถอันทรงพลังเช่นนั้นและอยู่ในระดับ 97 บางอย่างในจิตวิญญาณของนักปราชญ์ระดับ 80 เพียงคนเดียวได้ทําให้เขาหวาดกลัว! ‘พรสวรรค์ที่ไม่อาจจะเชื่อได้! ข้าไม่เคยเห็นประกายทองคำที่ร้อนแรงเท่านี้มาก่อนในจิตวิญญาณของใคร แต่สิ่งเหล่านั้นคืออะไร?’ เขาจ้องมองไปที่มิโนสอย่างแปลกประหลาด ใบหน้าแข็งทื่อทุกเสี้ยวกล้ามเนื้อ ‘สิ่งเหล่านั้นคืออะไร? มันไม่ปกติเลย! ที่จริงแล้ว ประสบการณ์การมีชีวิตมาเกิน 15,000 ปีของข้าก็ไม่เคยแสดงให้เห็นผู้ใดที่มีสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นอยู่ในตัวสักคน’ จูเลียนไม่อาจช่วยสงสัยได้ มิโนสดูเหมือนปิศาจในสายตาของชายผู้นี้! ราวกับว่ามีจิตวิญญาณดุร้ายสามหรือสี่ดวงคอยปกป้องเขาอยู่ภายใน มิโนสไม่รู้ว่าอะไรที่ทําให้ชายผู้นี้หวาดกลัว แต่เขานึกทันทีว่าเป็นเพราะกระดูกยักษ์ เพียงสิ่งนั้น หรืออาจเป็นเพราะเฮนริคุส ลองกุส ที่อยู่เบื้องหลังสิ่งที่สามารถสะเทือนจิตใจของเทพครึ่งองค์ระดับ 97 ได้ “ท่านทําเรื่องนี้จริงๆ… แต่ทำอย่างไร? มันไม่ควรจะเกิดขึ้นได้!” เขาพึมพำขณะเดินเข้าใกล้มิโนสอีกครั้ง รู้สึกว่าจะไม่มีอันตรายใดๆ “ข้าผสานสามเทคนิคเข้าด้วยกันในคราวเดียว” มิโนสไม่ได้ซ่อนความจริง ด้วยความผิดพลาดที่ไม่หนีไปยังราชอาณาจักรภูมิภาคทันทีเมื่อเขาตื่นขึ้นมาในครั้งก่อน เขาจึงมีหนทางรับมือกับสถานการณ์นี้ได้เพียงการบอกความจริงกับชายผู้นี้ โชคดีที่จูเลียนมาอยู่ที่นี่เพียงเพื่อพูดคุยและเชิญชวนเขาให้มาร่วมแพนธีออน ออฟ ออนเนอร์อย่างที่ได้กล่าวไว้ “สาม? เป็นไปได้หรือ?” ชายผู้นี้ถาม แต่เขาคิดว่าสิ่งเช่นนี้คงจะอธิบายได้ถึงขนาดของเรื่องนี้ ‘เขาอ่อนแอลงมาก… ต้องเป็นความจริงแน่’ ขณะที่เขาคิดถึงเรื่องนี้ จูเลียนค่อย ๆ มองโลกในแง่ดียิ่งขึ้น จินตนาการว่าหากเป็นจริง เขาจะได้ประโยชน์มากกว่านี้ ‘ถ้าหนุ่มคนนี้มีความสามารถสูงขนาดนี้ทั้ง ๆ ที่เป็นเพียงนักปราชญ์ระดับ 80 เขาจะเป็นการได้มาซึ่งกำลังเสริมขนาดใหญ่แก่พวกของข้า! มีเขาแล้ว พวกเราจะสามารถเคลื่อนไหวเพื่อก้าวไปสู่จุดสูงสุดได้มากยิ่งขึ้น!’ ฟรีเว็บนิยาย.คอม “เด็กหนุ่ม บอกชื่อและถิ่นกำเนิดของเจ้าเถิด” เขาถามอีกครั้ง วางมือหนึ่งบนไหล่ของมิโนส แต่คราวนี้ไม่ได้พยายามใช้ทักษะใดๆ “ข้าชื่อมิโนส สจ๊วต ข้าคือจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิที่ราบมืด รัฐหนึ่งในทวีปกลาง” “โอ? ผู้ที่มาจากทวีปกลาง? ไม่น่าแปลกใจเลยที่ข้าไม่เคยได้ยินชื่อคนหนึ่งที่มีอนาคตสดใสดังเช่นท่าน” เขาแสดงความคิดเห็น คิดว่าควรให้ความสนใจกับทวีปที่ทำสงครามนี้มากขึ้น “ดังนั้น มิโนส สจ๊วต ท่านจะยอมเดินทางไปกับข้าสู่แพนธีออน ออฟ ออนเนอร์ไหม? ขอท่านอย่ารีบปฏิเสธก่อนที่จะได้ยินข้อเสนอของข้าอย่างน้อยที่สุด แน่นอนว่าเราจะสามารถตกลงกันได้อย่างได้ผลประโยชน์ร่วมกัน” ...