ตอนที่ 1767
1766 / 2914
อ่าน 6 นาที
Chapter 1767 Invitation
เผยแพร่เมื่อ 5 พ.ค. 2569 03:09
บทที่ 1767 การเชิญชวน
“ข้าชื่อจูเลียน ไคลน์มันน์ ข้าเป็นสมาชิกคนหนึ่งแห่งแพนธีออน ออฟ ออนเนอร์”
“แพนธีออน ออฟ ออนเนอร์?”
‘แพนธีออน ออฟ ออนเนอร์? แต่นั่นไม่ใช่…’
‘นั่นคือองค์กรที่ทรงพลังที่สุดแห่งหนึ่งในทวีปเทพเจ้า!’ ผู้สืบสายตระกูลลองกุสผู้แข็งแกร่งที่สุดกลั้นน้ําลายลงขณะที่ระบุถึงตัวตนของชายผู้นี้
มิโนสก็รู้เช่นกัน ยังไงก็ตาม กลุ่มนี้ได้ดํารงอยู่ตั้งแต่ยุคของเฮนริคุส ลองกุส
ชายผู้นั้นยังคงพูดต่อขณะที่หลายคนกระซิบถึงองค์กรที่เขาสังกัด “ที่จริงแล้ว ข้าต้องการพูดคุยกับคนนี้เท่านั้น ถ้าหากเป็นไปได้ ข้าอยากชวนเขาให้มาร่วมกับเราที่แพนธีออน ออฟ ออนเนอร์ เขาย่อมมีคุณสมบัติเพียงพอที่จะเป็นหนึ่งในพวกเรา”
“แล้วถ้าเขาปฏิเสธล่ะ?” มิโนสถามขณะที่เฟอร์โมช่วยพยุงเขาให้ยืน
จูเลียนยังคงยิ้มอยู่ เนื่องจากเขาภาคภูมิใจอย่างยิ่งที่ได้เป็นสมาชิกระดับสูงแห่งองค์กรทรงพลังนี้
เขากล่าวว่า “คงไม่มีทางเกิดขึ้น แพนธีออน ออฟ ออนเนอร์ ไม่ได้เรียกร้องให้เฉพาะทาง ทั้งนี้จึงไม่มีเหตุผลใดที่เขาจะปฏิเสธเรา มีแต่ผลประโยชน์ที่จะตกอยู่กับเขาเท่านั้น”
“บางทีเขาอาจจะเย่อหยิ่ง…”
“ในกรณีนั้น ข้าจะจากไปหลังจากได้เบื้องต้นของเรื่องที่เขานำอาวุธสูงส่งออกมาใช้ได้โดยมิใช่เทพครึ่งองค์สูงฝีมือ” เขาจึงกลายเป็นเคร่งขรึมยิ่งขึ้น
มิโนสหลับตาและสาปแช่งตัวเองด้วยความหงุดหงิดที่เขาลืมไปว่า เขาอาจส่งผลให้ตนเองดึงดูดความสนใจจากผู้ทรงพลังเช่นชายผู้นี้
‘เดี๋ยวนี้ ข้าจะมีหนทางรับมือกับหมอนี่เท่านั้น…’
“ดี ตัวข้าเองเป็นคนที่ทําสิ่งที่ท่านได้เห็นจากความสามารถของท่าน” มิโนสบอกความจริง ทําให้บรรดาผู้ใต้บัญชาภายในครอบครัวนั้นจ้องมองเขาด้วยตากว้าง
สแตร์เคลอว์ได้ยืนอยู่เคียงข้างเขาและเฟอร์โมแล้ว พยุงเขาไว้ไม่ได้ ไม่อาจช่วยมองดูนายของตนอย่างไร้ความปราณี ด้วยความกล้าหาญแม้จะอยู่ในสภาพเช่นนี้และเผชิญหน้ากับนักปราชญ์เทพ
ชายผู้นั้นหลับตาลงเมื่อได้ยินคำตอบของมิโนส เกือบจะหัวเราะเยาะนักปราชญ์เทพผู้อ่อนแอคนนี้ พยายามควบคุมตนไม่ให้สอนบทเรียนแก่รุ่นน้อง
‘ช่างเป็นเรื่องตลกเสียจริง…’
เขาจับมือแน่น แต่เมื่อเปิดตาและสังเกตเห็นปฏิกิริยาของผู้คนมากมายที่จ้องมองมิโนสและเหงื่อออก เขาจึงมองลึกลงไปที่หนุ่มคนนี้
ในพริบตาถัดมา มิติรอบกายของเขาบิดเบี้ยว และแล้วเขาก็ปรากฏกายอยู่ตรงหน้ามิโนส
สแตร์เคลอว์พยายามยืนป้องกันนายของเธอ ขณะที่นักปราชญ์เพียงคนเดียวระดับ 89 โผล่ขึ้นเคียงข้างมิโนส
แต่พื้นที่รอบตัวทั้งสองสั่นไหวด้วยการเคลื่อนไหวของนิ้วจูเลียน ทันใดนั้นทั้งคู่ก็กระเด็นไปหลายสิบเมตร ขณะที่มือล่องหนกดพวกเขาไว้บนยอดต้นไม้บางต้น
มีเพียงเฟอร์โมที่ยังคอยเป็นหลักยึดพยุงมิโนสและยืนอยู่เคียงข้างหนุ่มคนนี้
“ท่าน?” ดวงตาของชายชราคนนี้กลายเป็นสีดำ และเขาจับหนึ่งในไหล่ของมิโนส พยายามทำความเข้าใจว่าเป็นไปได้อย่างไร
ขณะที่เขาทําเช่นนั้น เขากลับรู้สึกถึงพลังงานอันโกลาหลที่ไหลเวียนภายในร่างมิโนส อะไรบางอย่างที่ดุร้ายและผิดปกติ
‘นี่คืออะไร?’
แต่เมื่อเขาสัมผัสสิ่งที่มิโนสดูดซึมมาจากกระดูกยักษ์ เขาก็เริ่มเห็นบางสิ่งในจิตใจ
เขาเห็นร่างกายที่โปร่งแสงพร้อมกับประกายสีทองส่องแสงบนศีรษะของมิโนส
แต่แล้ว เมื่อเขาชื่นชมในความบริสุทธิ์ของประกายดวงนั้น บริเวณรอบ ๆ ร่างก็มืดมนลง และบางเงาร่างยักษ์ก็ปรากฏขึ้น
เมื่อหนึ่งในนั้นลืมตา และเสียงร้ายกาจปรากฏขึ้นในภาพยนตร์ที่แล่นผ่านจิตใจของจูเลียน เขาก็รู้สึกว่าจิตวิญญาณของตนเองสั่นสะท้าน จึงยกเลิกการใช้ความสามารถแล้วถอยหลังออกไป
“อะไรกัน?”
เขาถามโดยไม่ได้ตั้งใจ มองไปที่ดวงตาสีน้ําตาลของมิโนสโดยไม่เข้าใจในเรื่องทั้งหมด
ความสามารถทางพันธุ์ของเขาเป็นหนึ่งในสิ่งที่ทรงพลังที่สุดในโลกวิญญาณ จูเลียนสามารถเห็นอดีต เห็นพรสวรรค์ และแม้แต่ล่วงรู้บางส่วนของอนาคตด้วยความสามารถดั้งเดิม
พลังของเขาไม่ได้เล็กน้อย เช่นนั้นแหละจึงสามารถขึ้นถึงระดับ 97 แม้ว่ามันจะยากเย็นแสนเข็ญสำหรับคนส่วนใหญ่ที่มีศักยภาพบรรลุการเพาะปฏิบัติถึงขีดจำกัดเช่นนั้นก็ตาม
เขายังเป็นสมาชิกสภาแห่งแพนธีออน ออฟ ออนเนอร์ กลุ่มที่นอกจากเขาแล้ว ยังมีเพียงเทพครึ่งองค์ระดับ 99 เท่านั้นที่ได้เป็นส่วนหนึ่ง
แต่ถึงแม้จะมีความสามารถอันทรงพลังเช่นนั้นและอยู่ในระดับ 97 บางอย่างในจิตวิญญาณของนักปราชญ์ระดับ 80 เพียงคนเดียวได้ทําให้เขาหวาดกลัว!
‘พรสวรรค์ที่ไม่อาจจะเชื่อได้! ข้าไม่เคยเห็นประกายทองคำที่ร้อนแรงเท่านี้มาก่อนในจิตวิญญาณของใคร แต่สิ่งเหล่านั้นคืออะไร?’ เขาจ้องมองไปที่มิโนสอย่างแปลกประหลาด ใบหน้าแข็งทื่อทุกเสี้ยวกล้ามเนื้อ
‘สิ่งเหล่านั้นคืออะไร? มันไม่ปกติเลย! ที่จริงแล้ว ประสบการณ์การมีชีวิตมาเกิน 15,000 ปีของข้าก็ไม่เคยแสดงให้เห็นผู้ใดที่มีสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นอยู่ในตัวสักคน’ จูเลียนไม่อาจช่วยสงสัยได้
มิโนสดูเหมือนปิศาจในสายตาของชายผู้นี้!
ราวกับว่ามีจิตวิญญาณดุร้ายสามหรือสี่ดวงคอยปกป้องเขาอยู่ภายใน
มิโนสไม่รู้ว่าอะไรที่ทําให้ชายผู้นี้หวาดกลัว แต่เขานึกทันทีว่าเป็นเพราะกระดูกยักษ์
เพียงสิ่งนั้น หรืออาจเป็นเพราะเฮนริคุส ลองกุส ที่อยู่เบื้องหลังสิ่งที่สามารถสะเทือนจิตใจของเทพครึ่งองค์ระดับ 97 ได้
“ท่านทําเรื่องนี้จริงๆ… แต่ทำอย่างไร? มันไม่ควรจะเกิดขึ้นได้!” เขาพึมพำขณะเดินเข้าใกล้มิโนสอีกครั้ง รู้สึกว่าจะไม่มีอันตรายใดๆ
“ข้าผสานสามเทคนิคเข้าด้วยกันในคราวเดียว” มิโนสไม่ได้ซ่อนความจริง
ด้วยความผิดพลาดที่ไม่หนีไปยังราชอาณาจักรภูมิภาคทันทีเมื่อเขาตื่นขึ้นมาในครั้งก่อน เขาจึงมีหนทางรับมือกับสถานการณ์นี้ได้เพียงการบอกความจริงกับชายผู้นี้
โชคดีที่จูเลียนมาอยู่ที่นี่เพียงเพื่อพูดคุยและเชิญชวนเขาให้มาร่วมแพนธีออน ออฟ ออนเนอร์อย่างที่ได้กล่าวไว้
“สาม? เป็นไปได้หรือ?” ชายผู้นี้ถาม แต่เขาคิดว่าสิ่งเช่นนี้คงจะอธิบายได้ถึงขนาดของเรื่องนี้
‘เขาอ่อนแอลงมาก… ต้องเป็นความจริงแน่’
ขณะที่เขาคิดถึงเรื่องนี้ จูเลียนค่อย ๆ มองโลกในแง่ดียิ่งขึ้น จินตนาการว่าหากเป็นจริง เขาจะได้ประโยชน์มากกว่านี้
‘ถ้าหนุ่มคนนี้มีความสามารถสูงขนาดนี้ทั้ง ๆ ที่เป็นเพียงนักปราชญ์ระดับ 80 เขาจะเป็นการได้มาซึ่งกำลังเสริมขนาดใหญ่แก่พวกของข้า! มีเขาแล้ว พวกเราจะสามารถเคลื่อนไหวเพื่อก้าวไปสู่จุดสูงสุดได้มากยิ่งขึ้น!’
ฟรีเว็บนิยาย.คอม
“เด็กหนุ่ม บอกชื่อและถิ่นกำเนิดของเจ้าเถิด” เขาถามอีกครั้ง วางมือหนึ่งบนไหล่ของมิโนส แต่คราวนี้ไม่ได้พยายามใช้ทักษะใดๆ
“ข้าชื่อมิโนส สจ๊วต ข้าคือจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิที่ราบมืด รัฐหนึ่งในทวีปกลาง”
“โอ? ผู้ที่มาจากทวีปกลาง? ไม่น่าแปลกใจเลยที่ข้าไม่เคยได้ยินชื่อคนหนึ่งที่มีอนาคตสดใสดังเช่นท่าน” เขาแสดงความคิดเห็น คิดว่าควรให้ความสนใจกับทวีปที่ทำสงครามนี้มากขึ้น
“ดังนั้น มิโนส สจ๊วต ท่านจะยอมเดินทางไปกับข้าสู่แพนธีออน ออฟ ออนเนอร์ไหม? ขอท่านอย่ารีบปฏิเสธก่อนที่จะได้ยินข้อเสนอของข้าอย่างน้อยที่สุด แน่นอนว่าเราจะสามารถตกลงกันได้อย่างได้ผลประโยชน์ร่วมกัน”
...
React
พูดคุย
ความคิดเห็นและกิจกรรมของชุมชนจะโหลดเมื่อคุณเลื่อนถึงส่วนนี้
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.