ตอนที่ 2160 - เวทมนตร์น้ำแข็งพิสดาร "ช่างไร้เดียงสานักที่ใช้ธาตุไฟมาสู้กับข้า!" เลขาธิการริชาร์ดเย้ยหยันพลางชี้ไปที่มู่ฟาน เลขาธิการริชาร์ดก้าวไปข้างหน้า ทันใดนั้นเขายกเท้าขวาขึ้นในขณะที่อยู่ห่างจากมู่ฟานประมาณสองร้อยเมตร เขาค้างเท้าไว้อากาศนานกว่าหนึ่งวินาที ราวกับกำลังสะสมพลัง เขาจ้องเขม็งไปที่มู่ฟานราวกับเห็นเป็นเพียงมดปลวกอยู่ใต้ฝ่าเท้า ก่อนจะกระทืบลงบนพื้น! มู่ฟานคิดว่าเลขาธิการริชาร์ดจะใช้เวทมนตร์ธาตุดินและกำลังจะทำให้เกิดแผ่นดินไหวด้วยการกระทืบนั้น แต่ทว่าพื้นดินกลับไม่มีการสั่นสะเทือน และไม่มีรอยแยกที่น่าหวาดหวั่นแต่อย่างใด กลับกันเขารู้สึกถึงความหนาวเย็นแปลกประหลาดที่อยู่เหนือหัวขึ้นไปแทน! "ให้ตายเถอะ!" มู่ฟานแหงนหน้ามองและเห็นรองเท้าบูทที่ก่อตัวจากน้ำแข็งหนาทึบพุ่งลงมาที่เขา ในมุมมองของมู่ฟาน เขารู้สึกราวกับว่าตนเองกำลังอยู่ใต้มวลน้ำแข็งขนาดมหึมาที่กำลังร่วงหล่นลงมา! โชคดีที่มู่ฟานได้กระจายออร่าจากหลอดเลือดมืดเอาไว้ก่อนหน้าแล้ว ทำให้เขาสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระด้วยวิชาเงาล่องหน มู่ฟานจมลงสู่พื้นดินและกลายร่างเป็นวิหคเงา ร่อนตัวหลบไปอีกด้านหนึ่งของสนามฝึกได้อย่างง่ายดาย ตู้ม! รองเท้าบูทน้ำแข็งที่มีขนาดใหญ่กว่าตึกหลังหนึ่งกระแทกเข้าที่ใจกลางสนามฝึก ราวกับฝ่าเท้าของไททันทรราชที่เหยียบลงมาด้วยความเดือดดาล มู่ฟานไม่ได้เตรียมตัวรับมือกับเรื่องนี้มากนัก เพราะเขาไม่รู้เลยว่าเลขาธิการริชาร์ดมีความสามารถพิเศษอะไร โชคดีที่ธาตุเงาเป็นหนึ่งในไพ่ตายของมู่ฟาน ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่มีทางหนีพ้นในเวลาสั้นๆ เช่นนี้แน่ รองเท้าบูทน้ำแข็งปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วและตกลงสู่พื้นเร็วยิ่งกว่าเดิม มันแตกต่างจากเวทมนตร์น้ำแข็งระดับสูงอย่าง ‘โลงศพน้ำแข็ง’ ที่มักจะร่วงลงมาจากที่สูง ทำให้เป้าหมายมีเวลาตอบสนองบ้าง แต่นี่รองเท้าบูทน้ำแข็งกลับปรากฏอยู่เหนือหัวมู่ฟานโดยตรง มันทั้งพิสดารและน่าสะพรึงกลัว! "เจ้าคิดว่าตนเองไร้เทียมทานแล้วหรือหลังจากเอาชนะไททันทรราชแห่งภูเขาเหล็กได้? ช่างไร้เดียงสานัก!" เลขาธิการริชาร์ดตะโกนอย่างดูแคลน เขากระชากแขนขวากลับในขณะที่กำลังเอ่ยปาก เขาหมัดแน่นและรวบรวมพลังอยู่ประมาณหนึ่งวินาที กระแสพลังงานน้ำแข็งเริ่มหมุนวนอยู่รอบแขนของเขา เลขาธิการริชาร์ดซัดหมัดขวาไปทางมู่ฟาน! พวกเขายืนห่างกันราวสามร้อยเมตร บนหมัดของเลขาธิการริชาร์ดไม่มีร่องรอยของพลังธาตุใดๆ ยกเว้นเพียงกระแสพลังงานน้ำแข็งที่หมุนวนอย่างแปลกประหลาด แต่เมื่อเขาชกออกไปทางมู่ฟาน หมัดน้ำแข็งขนาดเท่าตึกหลังหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา! มันเป็นหมัดที่สร้างจากน้ำแข็งแกร่งขนาดเท่าตึกหลังหนึ่ง แต่มู่ฟานกลับมองไม่เห็นวิถีการโจมตีของมันเลยจนกระทั่งมันมาปรากฏอยู่ตรงหน้า! ตู้ม! มู่ฟานรีบสร้างกำแพงด้วยพลังเจตจำนงแม้จะรู้สึกตื่นตระหนก เพื่อป้องกันตนเองจากหมัดน้ำแข็งที่โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ กำแพงเจตจำนงเป็นท่าป้องกันที่เร็วที่สุดของมู่ฟาน ส่วนวงแหวนฟันคริสตัลนั้นจะมีผลก็ต่อเมื่อมีการสะสมจำนวนเศษเสี้ยวได้ครบตามกำหนดเท่านั้น กำแพงเจตจำนงของมู่ฟานนั้นแข็งแกร่งมากแล้วในตอนที่เขาต่อสู้กับจูเซียงเทียน แต่หมัดน้ำแข็งของเลขาธิการริชาร์ดนั้นทรงพลังอย่างน่าตกใจ ไม่เพียงแต่มันจะทลายการป้องกันของมู่ฟานจนแตกกระจาย แต่มันยังกระแทกเขาจนกระเด็นไปไกลอีกด้วย มู่ฟานต้องใช้ธาตุดินเพื่อยึดเท้าไว้กับพื้น ทว่าแรงปะทะนั้นส่งให้เขาไถลไปกับพื้นราวกับกำลังเล่นสกีบนน้ำแข็ง ในที่สุดเขาก็หยุดลงเมื่อถึงบริเวณทางเข้าสถาบันทหาร แขนของมู่ฟานชาไปเล็กน้อย เขามองดูมือและหน้าอกของตนเองที่ตอนนี้ปกคลุมไปด้วยน้ำแข็ง ความเย็นเยียบที่รุนแรงกำลังแทรกซึมลึกเข้าไปถึงกระดูก! "ข้าพยายามบอกให้เจ้าจากไปแล้ว แต่เจ้าไม่ยอมฟัง! เจ้าบังคับให้ข้าต้องใช้วิธีที่รุนแรงเองนะ!" เลขาธิการริชาร์ดเยาะเย้ย "ท่านเลขาธิการ ท่านสุดยอดจริงๆ ท่านต้องสั่งสอนไอ้เด็กนั่นให้หลาบจำ!" แบ็บบิตอุทานด้วยความยินดี แบ็บบิตได้เตือนมู่ฟานไปแล้วว่าเขาจะต้องเสียใจ คนที่มู่ฟานกำลังตามหาเพื่อพึ่งพิงนั้นคือหนึ่งในบุคคลที่แข็งแกร่งที่สุดในเกาะครีต! กลุ่มเครื่องประดับสีดำไม่ใช่พวกเล่นๆ นักการเมือง กองทัพ และจอมเวทผู้ทรงพลังล้วนเต็มใจก้าวออกมาปกป้องเขา นี่คืออำนาจที่แท้จริงของกิลด์คนโฉด! "เจ้าไปทำอีท่าไหนถึงได้ไปยั่วยุคนที่น่ารำคาญขนาดนี้มาได้?" เลขาธิการริชาร์ดถามเขา "ข้า... ข้าก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ!" "ช่างเถอะ เดี๋ยวข้าจัดการมันเอง เราควรจัดการเก็บกวาดเรื่องนี้ก่อนที่วิหารพาร์เธนอนจะโผล่มา มิเช่นนั้นจะยุ่งยากถ้าต้องฆ่ามัน!" เลขาธิการริชาร์ดพึมพำ "ใช่ครับ เราควรกำจัดมันให้เร็วที่สุด เหมือนกับที่เรา..." "หุบปากของเจ้าซะ!" เลขาธิการริชาร์ดไม่เสียเวลาพูดกับแบ็บบิตอีกต่อไป เขาเคลื่อนตัวไปยังใจกลางสนามฝึก มุ่งหน้าเข้าหามู่ฟาน มู่ฟานจ้องมองเลขาธิการริชาร์ด พยายามอ่านการโจมตีของเขา เวทมนตร์ของคนผู้นี้ดูแตกต่างไปจากคนอื่นๆ อย่างไรก็ตาม นั่นไม่ใช่เรื่องน่าประหลาดใจสำหรับเขา จอมเวททุกคนต่างมีขีดความสามารถเฉพาะตัวเมื่อก้าวเข้าสู่ระดับซูเปอร์และควบคุมเวทมนตร์ได้ดียิ่งขึ้น เลขาธิการคนนี้เห็นได้ชัดว่าแตกต่างจากพวกที่เพิ่งบรรลุระดับซูเปอร์มาหมาดๆ และเห็นได้ชัดว่าเขาอยู่ในระดับซูเปอร์มานานจนเรียนรู้วิธีการใช้เวทมนตร์ที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง "เป็นอะไรไป? สับสนในพลังของข้าหรือ?" เลขาธิการริชาร์ดยิ้มเยาะ เดินเข้าหามู่ฟานโดยไขว้มือไว้ข้างหลัง เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจขณะแสดงพลัง ราวกับกำลังสั่งสอนมือใหม่ที่ไม่เชื่อฟัง "ข้าก็รู้ตั้งแต่มู่ฟานใช้เวทมนตร์บทแรกแล้วว่าเจ้าก็เป็นแค่เด็กเมื่อวานซืนในระดับซูเปอร์เท่านั้น วิถีดาว, รูปแบบดาว, กลุ่มดาว และพระราชวังดาว... สิ่งเหล่านั้นก็แค่การวาดเสือให้เหมือนแมว* เวทมนตร์ของเจ้าอาจจะเปลี่ยนแปลงไปบ้างเล็กน้อย แต่ข้ายังคงมองเห็นโครงสร้างจากตำราในนั้น จอมเวทในระดับเดียวกับข้านั้นคุ้นเคยกับเวทมนตร์ของเราเป็นอย่างดี เจ้าก็ไม่ต่างอะไรกับกบในกะลาที่คิดว่าตนเองจะชนะข้าได้ด้วยเล่ห์เหลี่ยมตื้นๆ!" เลขาธิการริชาร์ดไม่เปิดโอกาสให้มู่ฟานได้พักหายใจแม้ในขณะที่เขากำลังเยาะเย้ย มู่ฟานสังเกตเห็นกระแสพลังแปลกประหลาดเดิมที่กำลังหมุนวนอยู่รอบข้อศอกของเขา ศอกกระแทก! เลขาธิการริชาร์ดจู่โจมมู่ฟานจากระยะห่างประมาณสองร้อยกว่าเมตรเท่าเดิม! คราวนี้มู่ฟานเตรียมตัวมาอย่างดี เขาอาคมกลุ่มดาวสีเงินและกะพริบหายตัวไปอยู่ข้างกายเลขาธิการริชาร์ดทันที มู่ฟานตัดสินใจจะโจมตีกลับ! "เจ้าคิดว่าข้าสัมผัสระลอกพลังงานเหล่านั้นไม่ได้หรือไง? ไอ้โง่!" เลขาธิการริชาร์ดหัวเราะเยาะ มู่ฟานกำลังจะลงมือ แต่แล้วเขาก็เห็นศอกน้ำแข็งอีกข้างพุ่งเข้าใส่เขามาจากด้านข้าง! --- *หมายเหตุผู้แปล: การเปรียบเทียบ "วาดเสือให้เหมือนแมว" ในบริบทนี้คือการล้อเลียนว่ามู่ฟานพยายามทำตัวเหนือชั้น แต่ยังคงยึดติดกับรูปแบบพื้นฐานของตำราเรียนอย่างแข็งทื่อ