ตอนที่ 2180 เบาะแสสำคัญ โม่ฟานบอกเรื่องสมาคมคนโฉด (Guild of the Wicked) ให้กับวิหารพาร์เธนอนทราบเท่านั้น ส่วนเรื่องสำนักวาติกันดำ (Black Vatican)... พูดตามตรงแล้ว มันขึ้นอยู่กับว่าวิหารพาร์เธนอนจะสืบจนรู้เองหรือไม่ว่าพวกมันมีส่วนเกี่ยวข้อง โม่ฟานไม่เต็มใจที่จะแชร์เบาะแสสำคัญเช่นนี้ให้กับวิหารพาร์เธนอน ใครจะไปรู้ว่าวิหารพาร์เธนอนจะมีสายลับของสำนักวาติกันดำแฝงตัวอยู่มากกว่านี้หรือไม่ ยิ่งคนรู้น้อยลงเท่าไหร่เกี่ยวกับสำนักวาติกันดำก็ยิ่งดี โม่ฟานจะได้ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกหักหลังในตอนที่เขาลงมือ! "งั้นเราจะไม่บอกใครเรื่องสำนักวาติกันดำเลยเหรอ?" มู่ไป๋ไม่เข้าใจเจตนาของโม่ฟาน "วิหารพาร์เธนอนไม่ได้สนหรอกว่าจะต้องกำจัดสำนักวาติกันดำ พวกเขาสนแค่ภาพลักษณ์ของตัวเองเท่านั้น ต่อให้เราบอกเรื่องสำนักวาติกันดำไป พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องลงมือทำอะไรหรอก อีกอย่าง นายคิดว่าบอกไปแล้วมันจะช่วยให้อะไรดีขึ้นงั้นเหรอ? ขนาดพวกมันเอาดอกป๊อปปี้คลั่ง (Frenzy Poppies) ไปปลูกในเขตของวิหารแบบโจ่งแจ้งขนาดนั้น พวกเขายังไม่รู้เรื่องเลย!" โม่ฟานตอบกลับ "ตอนที่เราจัดการกับเจ้าชายเย็นชา (Cold Prince) เราก็ไม่กล้าขอความช่วยเหลือจากสหภาพบังคับใช้กฎหมาย เพราะกลัวว่าจะเสียเบาะแสไป สำนักวาติกันดำมีอยู่ทุกที่ สุดท้ายแล้วการที่เราตัดสินใจแบบนั้นก็ถูกต้อง ซึ่งทำให้เราแกะรอยจนเจอคาร์ดินัลสีแดงของพวกมัน!" จ้าวหม่านเยี่ยนเสริม จ้าวหม่านเยี่ยนมีประสบการณ์ค่อนข้างมากในเรื่องการจัดการกับสำนักวาติกันดำ การจะกำจัดพวกมันไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะพวกมันแทรกซึมอยู่ในหลายองค์กร พวกเขาทั้งสามคนจะพลาดทำข้อมูลรั่วไหลไม่ได้เด็ดขาด "ฉันจะบอกซินเซี่ย แต่ต้องกำชับเธอว่าห้ามบอกใครคนอื่นในวิหารพาร์เธนอนเด็ดขาด มู่ไป๋ ถ้านายมั่นใจว่าหยานชิวเป็นสมาชิกคนสำคัญของวิหารพาร์เธนอน เราอาจจะมีโอกาสตามหาสารัน (Salan) เจอ!" โม่ฟานกล่าว "เอาจริงดิ? เราจะตามล่าสารันกันจริงๆ เหรอ?" จ้าวหม่านเยี่ยนคัดค้าน "แน่นอน!" โม่ฟานและมู่ไป๋ตอบพร้อมกัน ทั้งคู่ต่างก็มุ่งมั่นไม่แพ้กัน "จ้าวเก่า นายไม่รู้หรอกว่าการได้เบาะแสเกี่ยวกับที่อยู่ของสารันมันสำคัญแค่ไหน ในช่วงมหันตภัยเมืองหลวงโบราณ เจ้าหน้าที่ต้องสละชีพเพียงเพื่อเปิดโปงตัวตนของสารัน น่าเสียดายที่พวกเขาต้องปล่อยสารันไปเพื่อช่วยชีวิตผู้คนนับล้านในเมืองชั้นใน นั่นเป็นครั้งที่ใกล้เคียงที่สุดที่สหภาพบังคับใช้กฎหมายจะรู้ตัวตนของสารัน แต่ตั้งแต่นั้นมาเธอก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่มีใครรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน" "สารันชอบใช้ประโยชน์จากน้ำพุคลั่ง (Frenzy Spring) มันสามารถผสมกับฝนและกระตุ้นให้สัตว์ปีศาจภายในระยะหลายร้อยกิโลเมตรออกโจมตีเมืองมนุษย์ได้ ถ้าเธอสามารถก่อมหันตภัยเมืองหลวงโบราณได้ เธอก็ทำครั้งที่สอง หรือครั้งที่สามได้เช่นกัน..." "จากการคาดการณ์ของเรา สารันไม่ได้หยุดเคลื่อนไหวเพราะมีความเมตตาหรือคิดจะเกษียณหรอก แต่น่าจะเป็นเพราะว่าการผลิตน้ำยาคลั่ง (Frenzy Liquid) ต้องใช้เวลานานต่างหาก!" โม่ฟานกล่าวต่อ มู่ไป๋พยักหน้าและเสริมว่า "ฉันวิเคราะห์ลักษณะของดอกป๊อปปี้คลั่งแล้วพบว่าพวกมันใช้เวลาเติบโตนานกว่าป๊อปปี้ปกติก้าวถัดไปของสารันอาจขึ้นอยู่กับว่าเธอผลิตน้ำพุคลั่งเสร็จเมื่อไหร่ นายเห็นศพที่เกาะกรีนสเปราต์แล้วนี่ พวกมันถูกฝังในสระและปล่อยให้เน่าเหมือนฝูงปลา แต่ถ้าสารันเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง จำนวนผู้เสียชีวิตจะมากกว่าโศกนาฏกรรมที่เกาะกรีนสเปราต์สิบเท่า หรือร้อยเท่า บิชอปแห่งโบสถ์ดำที่เหลือก็เหมือนเด็กเล่นขายของเมื่อเทียบกับสารัน!" "เอาเถอะ... สงสัยเราคงต้องยุ่งกับการกู้โลกอีกแล้วสินะ ว่าแต่เรามีเบาะแสเกี่ยวกับที่อยู่ของเธอเลยเหรอ? ค้างคาวน้ำเงิน (Blue Bat) พาคุณหลินไปแล้ว เราควรทำยังไงต่อไป?" จ้าวหม่านเยี่ยนยอมตกลงในที่สุดพร้อมรอยยิ้มเจื่อนๆ "นายจำได้ไหมว่าฮาร์เปอร์เคยพูดว่าเขาเคยปลูกป๊อปปี้มาก่อน? เขาโม้ว่าเขาสามารถช่วยเราเลือกสถานที่ที่ไททันจอมทรราช (Tyrant Titans) น่าจะปรากฏตัวออกมามากที่สุดได้" มู่ไป๋เตือนความจำ "เออ ใช่ แต่หมอนั่นตายไปแล้ว... เดี๋ยวนะ นายจะบอกว่าฮาร์เปอร์ก็อยู่กับสำนักวาติกันดำด้วยงั้นเหรอ?" จ้าวหม่านเยี่ยนอุทาน "แน่นอนว่าไม่ แต่ฮาร์เปอร์รู้ว่าคุณหลินปลูกป๊อปปี้ และถ้าเขาคุ้นเคยกับป๊อปปี้ เขาก็ต้องรู้ความลับของคุณหลินแน่ๆ ฉันตรวจดูข้าวของของฮาร์เปอร์หลังจากที่เราออกจากเกาะครีต ต้องบอกว่าเป็นโชคดีจริงๆ ที่เราได้เจอเขา ถึงเขาจะตายไปแล้ว แต่เขาก็ช่วยเราไว้ได้มาก" มู่ไป๋กล่าว "ข้าวของของฮาร์เปอร์? ทำไมฉันรู้สึกว่านายแค่พยายามหาของเล่นทางเพศพวกนั้นกันแน่?" จ้าวหม่านเยี่ยนประชด "เขาเคยบอกฉันครั้งหนึ่งว่าเขาอยากเป็นนักเขียน อยากเขียนเกี่ยวกับวิถีชีวิตที่ผ่อนคลายในสถานที่ห่างไกล" โม่ฟานกล่าว "มันน่ะเหรอ? นักเขียน?" จ้าวหม่านเยี่ยนแค่นเสียงดูถูก "เขาเป็นแค่มือสมัครเล่นน่ะ คงฝึกเขียนเองจากบทเรียนที่หาในเน็ต เขาเริ่มเขียนบันทึกประจำวันเพื่อฝึกฝนการเขียน..." มู่ไป๋หยิบสมุดบันทึกออกมาไม่กี่เล่ม ในนั้นเต็มไปด้วยตัวหนังสือ จ้าวหม่านเยี่ยนอึ้ง เขาไม่คิดว่าคนที่อ้างว่าใช้ชีวิตเกาะผู้หญิงกินจะมีงานอดิเรกแบบนี้! "เขาเขียนถึงความสัมพันธ์ลับๆ กับลูกสาวของคุณหลินด้วย รวมถึงเรื่องที่เขาเริ่มสงสัยเรื่องป๊อปปี้ที่คุณหลินปลูก" มู่ไป๋บอกทั้งคู่ "มีอะไรเด็ดๆ ที่ฉันอาจจะสนใจบ้างไหม?" จ้าวหม่านเยี่ยนเลิกคิ้วถาม มู่ไป๋ทำได้เพียงทำหน้ากระอักกระอ่วนกับคำถามนี้ มู่ไป๋อ่านเนื้อหาทั้งหมดตอนที่แปลมัน มีบันทึกอยู่ตอนหนึ่งจริงๆ ว่าเขาหลอกลูกสาวคุณหลินไปเจอที่ไร่ได้อย่างไร ฮาร์เปอร์บรรยายเหตุการณ์นั้นไว้อย่างละเอียด มู่ไป๋หวังจริงๆ ว่าฮาร์เปอร์แค่กำลังฝึกทักษะการเขียนตอนที่เขียนเรื่องนี้ ไม่ใช่พยายามจะโชว์ความหื่นของตัวเอง! ด้วยบันทึกที่ไร้ยางอายของฮาร์เปอร์ มู่ไป๋จึงรู้ว่าลูกสาวของคุณหลินสงสัยว่าพ่อของเธอกำลังมีชู้กับผู้หญิงอื่น "ฮาร์เปอร์รู้ว่าคุณหลินปลูกป๊อปปี้ และจากบันทึก เขื่อว่าคุณหลินยังมีไร่ป๊อปปี้ที่ใหญ่กว่านี้ซ่อนอยู่ที่ไหนสักแห่ง ฮาร์เปอร์ขำที่ลูกสาวคุณหลินสงสัยว่าพ่อมีชู้ ทั้งที่ความจริงพ่อกำลังทำธุรกิจมืด!" มู่ไป๋กล่าว โดยแทบไม่ได้สนใจคำถามของจ้าวหม่านเยี่ยน "งั้นแสดงว่าลูกสาวคุณหลินตายเพราะแบบนี้นี่เอง สำนักวาติกันดำกลัวว่าเธอจะเปิดเผยข้อมูลสำคัญ" จ้าวหม่านเยี่ยนพูดอย่างครุ่นคิด "ใช่ ฮาร์เปอร์ฉลาดกว่าที่เราคิด คุณหลินไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าคนงานขี้เกียจๆ คนหนึ่งมองแผนการของเขาออก แต่ฮาร์เปอร์ก็ไม่รู้หรอกว่าคุณหลินทำงานให้สำนักวาติกันดำ" โม่ฟานพยักหน้า บันทึกของฮาร์เปอร์ระบุข้อสันนิษฐานไว้อย่างชัดเจนว่าไร่ของคุณหลินน่าจะอยู่ที่ไหนสักแห่งที่คุณหลินไปบ่อยๆ ที่นั่นมีแสงแดดเพียงพอ อุณหภูมิ สภาพอากาศ และความชื้นที่สมบูรณ์แบบสำหรับการปลูกป๊อปปี้!