Chapter 1492 ระดับโซเวอเรน เกรย์สัมผัสได้ถึงพละกำลังที่กำลังไหลเวียนอยู่ทั่วร่าง หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เขามั่นใจเต็มร้อยว่าการโจมตีด้วยหมัดเพียงครั้งเดียวของเขาสามารถทำให้เอเลเมนทัลลิสต์ระดับโซเวอเรนขั้นที่สองร่างระเบิดเป็นเสี่ยงๆ ได้จากการปะทะ เขากำลังแข็งแกร่งขึ้น และสายฟ้าเองก็เช่นกัน ทว่าเขาไม่ได้แสดงท่าทีวิตกกังวลเลยแม้แต่น้อยในยามที่ต้องเผชิญหน้ากับสายฟ้าที่พุ่งเข้ามา กลับกันเขากลับรู้สึกตื่นเต้น ยิ่งเขาถูกสายฟ้าฟาดใส่มากเท่าไร เขาก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น หากสถานการณ์ยังเป็นเช่นนี้ต่อไป เขาจะสามารถต่อกรกับระดับโซเวอเรนขั้นกลางได้ทั้งที่เขายังอยู่ในระดับขั้นต้น เขาวางแผนที่จะแอบเข้าไปในโลกของพวกโนม ตราบใดที่เขาสามารถแข็งแกร่งขึ้นก่อนจะเข้าไปในที่แห่งนั้น เขาไม่รังเกียจเลยแม้แต่น้อยหากต้องทนทุกข์ทรมานบ้าง ด้วยพละกำลังที่เพิ่มขึ้น เขาจึงสามารถรับมือกับการโจมตีเหล่านั้นได้ แม้จะเจ็บบ้างแต่มันไม่ใช่สิ่งที่เขาไม่อาจทนได้ ร่างกายของเขาได้รับการเสริมความแข็งแกร่งด้วยธาตุทั้งหมดในตอนที่เขาเลื่อนระดับเข้าสู่ระดับโซเวอเรน นี่ถือเป็นการพัฒนาครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดที่เขาเคยได้รับนับตั้งแต่เริ่มฝึกฝน นอกเหนือไปจากขั้นหลอมรวมที่จู่ๆ ก็หายไป ประโยชน์สูงสุดที่เขาได้รับในขณะนี้คือความจริงที่ว่า พลังกายของเขาสามารถต้านทานการโจมตีของคนที่เกือบจะถึงระดับโซเวอเรนขั้นกลางได้ ทั้งที่เขายังอยู่ในระดับโซเวอเรนขั้นต้นเท่านั้น พลังงานทั้งหมดที่บิดาเตรียมไว้ให้เขาใกล้จะหมดลงแล้ว และเขาต้องพึ่งพาพลังงานที่ได้รับจากค่ายกลที่เขาสร้างขึ้นมาเอง เขาสัมผัสได้ว่าม่านกั้นกำลังจะพังทลายลง มันต้องการแรงผลักอีกเพียงนิดเดียวเท่านั้น และเมื่อมันพังลง เขาจะกลายเป็นระดับโซเวอเรน หนึ่งในผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้าของทวีปออโรราในวัยที่ยังเยาว์เช่นนี้ รอยร้าวบนร่างกายของเขายังคงอยู่ แต่เขากลับคืนสู่ขนาดปกติแล้ว และสัมผัสได้ถึงพละกำลังที่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล สายฟ้าฟาดลงมาอีกครั้ง เลือดสดๆ ไหลรินลงมาข้างมุมปากของเขา การโจมตีครั้งนี้รุนแรงมาก และเนื่องจากเขาไม่สามารถดูดซับพลังงานได้มากเท่าเดิมเพราะไอเทมที่บิดานำมาให้หมดลงแล้ว เขาจึงไม่อาจเทียบเท่ากับความรุนแรงที่เพิ่มขึ้นของการโจมตีนั้นได้ แต่เขาก็ยังคงรับมันไว้ ด้วยสีหน้าจริงจัง เขาหยิบไอเทมทุกอย่างที่มีออกมาเพื่อเพิ่มปริมาณพลังงานที่เขากำลังดูดซับอยู่ในขณะนี้ เขารู้ดีว่าสิ่งที่เขาต้องการนั้นมีเพียงอีกเล็กน้อยเท่านั้น แล้วเขาก็จะก้าวขึ้นสู่ระดับโซเวอเรน สายฟ้าลูกถัดไปฟาดลงมา เกรย์คำรามออกมา แต่ไม่ใช่ด้วยความเจ็บปวด พลังงานของเขาพุ่งสูงขึ้นและก้าวข้ามผ่านระดับกึ่งโซเวอเรนไปสู่ระดับโซเวอเรนในที่สุด พลังงานที่ร่างกายของเขาบรรจุอยู่ในขณะนี้มีมากเกินไปจนแม้แต่ตัวเขาเองยังรู้สึกว่ายากที่จะรับมันไว้ทั้งหมด ไอเทมที่เขานำออกมานั้นไม่ได้มีจำนวนมากมายเท่ากับที่บิดาให้มา แต่มันก็ยังถือว่าเกินความจำเป็นสำหรับเขาอยู่ดี สายฟ้าอีกลูกกำลังก่อตัวขึ้น เขาสัมผัสได้ว่านั่นคือลูกสุดท้ายแล้ว และเมื่อไม่มีทางเลือกอื่น เขารู้ดีว่าต้องระบายพลังงานส่วนเกินในร่างกายที่ทำให้เกิดรอยร้าวนั้นออกไป เขาบินขึ้นสู่ท้องฟ้าเพื่อรอรับการโจมตีจากเมฆพายุสายฟ้า สายฟ้าฟาดลงมา แต่เกรย์ทุ่มพลังทั้งหมดในร่างกายเพื่อทำให้สายฟ้านั้นอ่อนกำลังลง ครั้งแรกเขาใช้การโจมตีด้วยธาตุตามปกติ ดังนั้นจึงไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ เกิดขึ้นกับสายฟ้า แต่ครั้งนี้เขาใช้พลังงานบริสุทธิ์เข้าโจมตีสายฟ้าซึ่งประกอบขึ้นจากพลังงานบริสุทธิ์เช่นเดียวกัน ทั้งสองปะทะกัน และเป็นครั้งแรกที่เกรย์เห็นความเปลี่ยนแปลงของสายฟ้าที่พุ่งเข้ามา สายฟ้านั้นไม่ได้รุนแรงเหมือนกับลูกก่อนๆ เมื่อมันกระทบกับร่างกาย เขารู้สึกราวกับว่ากำลังแช่น้ำอุ่น เขารู้สึกสดชื่นขึ้นเมื่อเทียบกับความเจ็บปวดที่เคยได้รับก่อนหน้านี้ 'สดชื่นจัง' นั่นเป็นความคิดเดียวในหัวของเขา สายฟ้าลูกนั้นไม่ได้ทำให้กล้ามเนื้อของเขากระตุกอีกต่อไป แต่กลับทำให้พวกมันรู้สึกผ่อนคลาย ตัวเกรย์เองก็สงบลง .... ในโลกภายนอก ในเวลาที่เกรย์ดูดซับพลังงานมากขึ้น รอยร้าวบนร่างจำแลงก็ขยายตัวราวกับว่ามันกำลังจะแตกสลาย แต่หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที มันก็เริ่มสมานตัว รอยร้าวสมานตัวอย่างรวดเร็วและร่างจำแลงนั้นดูงดงามยิ่งกว่าเดิมเมื่อรอยร้าวเริ่มหายไปจากร่างกาย ราวกับว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตใหม่ แรงกดดันที่ร่างจำแลงปลดปล่อยออกมาพุ่งสูงขึ้นชั่วขณะ จนคนส่วนใหญ่ที่อยู่ต่ำกว่าระดับเวเนอเรเบิลขั้นปลายรู้สึกว่าแม้แต่การหายใจก็ทำได้ยาก มันเกิดขึ้นเพียงชั่วครู่เท่านั้น แต่พวกเขาทุกคนต่างรู้สึกถึงแรงกดดันนั้น แม้แต่บรรดาผู้ที่กำลังเก็บตัวฝึกฝนอยู่ก็ตาม ในครั้งนี้ เหล่าเอเลเมนทัลลิสต์ระดับกึ่งเทพทุกคนในทวีปออโรราต่างตื่นตัวขึ้นมา แม้มันจะคงอยู่เพียงเสี้ยววินาที แต่นั่นก็เพียงพอที่จะบอกพวกเขาว่ากำลังเกิดเหตุการณ์ร้ายแรงบางอย่างขึ้น ร่างจำแลงเริ่มแสดงสัญญาณของการจางหายไป ในช่วงเวลาสุดท้าย มันหันมองไปยังทิศทางหนึ่งราวกับถูกดึงดูดโดยอะไรบางอย่าง ทิศทางที่มันมองไปคือส่วนของทวีปออโรราที่ถูกตัดขาดและกลายเป็นทวีปอาซูเร ซึ่งเป็นสถานที่ที่เกรย์และเพื่อนๆ ของเขาถือกำเนิดขึ้น หลังจากมองเพียงครู่เดียว ร่างนั้นก็เลือนหายไปจนหมดสิ้น .... ทางด้านของเกรย์ ร่างกายของเขาได้รับการสมานตัวเรียบร้อยแล้วและเขาสามารถสัมผัสได้ถึงพลังงานมหาศาลที่บรรจุอยู่ภายใน หากเขาใช้การโจมตีแบบระเบิดพลังในตอนนี้ เขาจะสามารถทำลายระดับโซเวอเรนขั้นที่สี่ได้ และแม้แต่ระดับโซเวอเรนขั้นที่ห้าก็อาจจะไม่ปลอดภัย อย่างไรก็ตาม เขารู้ดีว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ยั่งยืน เขาทำได้เพียงใช้มันในการโจมตีอย่างมากที่สุดเพียงสามถึงห้าครั้งเท่านั้น ต้องรอจนกว่าเขาจะได้ลองใช้ก่อน ถึงจะรู้ว่าเขาสามารถใช้พลังงานระเบิดในร่างกายได้กี่ครั้ง 'ไพ่ตายที่มีค่าอีกใบ' เขาคิดในใจ ด้วยสิ่งนี้ เขาจะสามารถโจมตีระดับโซเวอเรนขั้นกลางแบบไม่ทันตั้งตัวได้ ไม่มีใครในระดับนั้นคาดคิดว่าเขาจะสามารถใช้การโจมตีที่ทรงพลังเช่นนี้ได้ ดังนั้นพวกมันจึงจะไม่เตรียมตัวรับมือแน่นอน