Chapter 1472 มุ่งหน้าสู่การปลีกวิเวกพร้อมเป้าหมาย เวลาค่อยๆ ล่วงเลยผ่านไปเพียงชั่วพริบตาไม่กี่สัปดาห์ก็ผ่านพ้นไป ในช่วงหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา เกรย์เดินหน้าไล่ล่าสังหารอย่างไม่หยุดหย่อน เขาจัดการเหล่าอสูรเวทที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการโจมตีเมลเมร่าจนสิ้นซาก ในระดับหนึ่งเหตุการณ์นี้ทำให้เกิดความโกลาหลในอาณาจักรอสูรเวท เพราะมนุษย์คนหนึ่งกำลังไล่ฆ่าพวกมันอย่างเปิดเผย แต่หลังจากไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน พวกมันก็ตระหนักได้ว่ามีบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากลเกี่ยวกับอสูรที่ถูกฆ่า เพราะพวกมันทั้งหมดมีจุดเชื่อมโยงเดียวกัน คือการรับใช้บุคคลสำคัญที่ใกล้ชิดกับเขตชั้นใน เป็นเรื่องปกติที่เหล่าผู้มีอำนาจในเขตชั้นในจะมีอสูรเวทภายนอกคอยรับใช้ แต่เมื่อผู้ที่สังกัดขุมอำนาจใดอำนาจหนึ่งเริ่มถูกสังหารทีละคน พร้อมกับคำว่า 'คนทรยศ' ที่ถูกประทับไว้บนร่าง นั่นหมายความว่าต้องมีเหตุการณ์ลับลมคมในบางอย่างเกิดขึ้นจนนำไปสู่การฆ่าฟันเหล่านี้ เกรย์ไม่สนใจว่าพวกเผ่าพันธุ์ที่เขาเพิ่งบุกโจมตีจะคิดอย่างไร แต่เขารู้สิ่งหนึ่งแน่ชัด นั่นคือเป้าหมายสามคนสุดท้ายนั้นจัดการได้ยากยิ่ง เหตุผลก็เพราะพวกมันทั้งหมดรวมตัวกันอยู่ในที่เดียวและแทบจะไม่แยกจากกันเลย ทั้งสามตนยังอยู่ในจุดสูงสุดของระดับเจ็ด ทำให้เขาไม่สามารถกำจัดพวกมันทั้งหมดได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว โอกาสที่ดีที่สุดคือการล่อให้ตัวใดตัวหนึ่งออกมา หลังจากทำให้มันไร้ความสามารถแล้ว เขาจะควบคุมมันและหลอกล่อตัวที่เหลือออกจากเผ่า แต่ความพยายามตลอดหลายวันที่ผ่านมากลับสูญเปล่า มีอสูรทั้งหมดแปดตนที่โจมตีเมลเมร่า และเขาได้กำจัดพวกที่อยู่ในเผ่าต่างๆ ไปแล้วห้าตน เหลือเพียงสามตนนี้เท่านั้น แต่พวกมันกลับระแวดระวังตัวเป็นอย่างดี เนื่องจากข่าวการโจมตีเผ่าอื่นๆ ของเกรย์ได้แพร่กระจายไปถึงอสูรส่วนใหญ่ในละแวกนี้แล้ว ในขณะนี้เผ่าส่วนใหญ่ต่างรับรู้เรื่องการโจมตีเหล่านี้ดี เกรย์เฝ้ารอเวลาอย่างใจเย็น เมื่อเห็นว่าทุกอย่างน่าจะใช้เวลานานกว่าที่คาดไว้ เขาจึงตัดสินใจลองดูดซับแก่นเลือดของอสูรแมว หากโชคเข้าข้าง เขาอาจจะสามารถปลุกเขตแดนธาตุลมของตัวเองขึ้นมาได้ ซึ่งจะเป็นก้าวที่ยิ่งใหญ่สำหรับเขา แต่ถ้าไม่สำเร็จ ก็คงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ด้วยระดับพลังบ่มเพาะในปัจจุบันของเขา การเลเวลอัพด้วยแก่นเลือดเพียงแค่นี้ถือเป็นเรื่องยาก หากแก่นเลือดนี้มาจากอสูรระดับตำนาน โอกาสที่เขาจะทะลวงระดับได้ด้วยความช่วยเหลือของมันคงมีสูง แต่ด้วยระดับพลังของอสูรตัวนี้ การปลุกเขตแดนจึงเป็นสิ่งเดียวที่เขามุ่งหวัง เกรย์กำลังจะเริ่มกระบวนการเมื่อได้รับข้อความจากวอยด์ว่ากลุ่มกำลังจะออกเดินทาง เขาหยุดชะงักและมองไปยังทิศทางของเผ่าที่เขาตั้งค่ายอยู่บริเวณรอบนอก เขาทำได้เพียงถอนหายใจและยอมถอดใจ แม้เขาจะไม่ต้องการปล่อยให้พวกมันรอดไปสักตัว แต่ในเมื่อทำอะไรไม่ได้ เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องจากไป เกรย์มุ่งหน้ากลับไปยังเขตชั้นนอกของป่าเพื่อไปสมทบกับวอยด์และคนอื่นๆ ยิ่งเขาห่างจากใจกลางป่ามากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งสังเกตเห็นถึงคุณภาพของพลังงานที่ลดน้อยลง "น่าเสียดายที่มนุษย์ไม่มีสิทธิพิเศษแบบเดียวกัน" เมื่อเทียบกับมนุษย์แล้ว อสูรเวทมีสภาพแวดล้อมในการฝึกฝนที่ดีกว่า แน่นอนว่าพวกที่อยู่ในเขตชั้นในและเขตราชสำนักชั้นในย่อมมีสภาพแวดล้อมที่เหนือกว่า แต่แม้กระทั่งพื้นที่ของอสูรระดับหกก็ยังมีพลังงานที่เข้มข้นกว่าสถานที่ส่วนใหญ่ มีเพียงขุมอำนาจและตระกูลชั้นนำเท่านั้นที่สามารถเทียบเคียงได้ พลังงานในตระกูลดอว์สันและขุมอำนาจไพรมอนด์นั้นเหนือกว่าเขตชั้นนอกของพื้นที่เผ่าในป่าลึกเสียอีก แต่เกรย์ไม่แน่ใจว่ามันจะอยู่ในระดับเดียวกับเขตชั้นในหรือไม่ ยิ่งเขาคิดถึงเขตชั้นในเท่าไหร่ ความอยากรู้อยากเห็นของเขาก็ยิ่งมีมากขึ้นเท่านั้น หากมีโอกาส เขาจะต้องไปเยือนที่นั่นสักวันหนึ่ง .... "เจ้ามัวทำอะไรอยู่?" วอยด์ถามเมื่อเกรย์ปรากฏตัวขึ้น "ไม่มีอะไรสำคัญหรอก" เกรย์ยักไหล่ก่อนจะมองไปยังกลุ่มคน คีธไม่ใช่คนเดียวที่กลับมาพร้อมกับการพัฒนาอย่างก้าวกระโดด มีอีกคนหนึ่งที่ทะลวงเข้าสู่ระดับยอดฝนธาตุ และเท่าที่เกรย์รู้ ชายคนนี้ติดอยู่ที่จุดสูงสุดของระดับปราชญ์มานานกว่าเจ็ดปีแล้ว ในตอนที่เกรย์มาที่ขุมอำนาจไพรมอนด์ คนผู้นี้ก็อยู่ที่จุดสูงสุดมาตลอด "อย่างน้อยพวกเขาก็เติบโตขึ้น ไม่เหมือนข้าที่ดันได้มังกรมาแทน" เขาพึมพำก่อนจะออกเดินทางไปพร้อมกับกลุ่ม วอยด์เกาะอยู่บนไหล่ของเกรย์ในขณะที่พวกเขาคุ้มกันกลุ่มคนกลับไปยังขุมอำนาจ หากใครได้ยินคำพูดของเกรย์ พวกเขาคงจะพยายามเอาชีวิตเขาทันที เกรย์ทำราวกับว่าการได้มังกรมานั้นไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร ที่แย่ไปกว่านั้นคือมังกรตัวนี้มีสายเลือดมังกรบริสุทธิ์ซึ่งทำให้ศักยภาพของมันไร้ขีดจำกัด แต่เกรย์กลับไม่เห็นค่าอะไรกับมันเลย ช่างแปลกนักที่เกรย์ไม่สนใจในสิ่งที่ทำให้คนอื่นแทบคลุ้มคลั่ง .... การเดินทางกลับจากป่าดำเนินไปอย่างราบรื่น ไม่มีการโจมตีจากใครที่เหนือกว่าระดับของพวกเขา ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องให้เกรย์ลงมือ สุดท้ายแล้วหากเขาไม่ได้ช่วยคีธ เขาก็คงไม่ได้ทำอะไรเลยตลอดการเดินทาง หลังจากกลับถึงที่ตั้งของขุมอำนาจ เกรย์ก็ไปรายงานตัวต่อผู้นำขุมอำนาจ อย่างน้อยเขาก็ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับภารกิจใดๆ อีกในช่วงนี้ ผู้นำขุมอำนาจไม่ได้รั้งตัวเขาไว้หรือมอบหมายงานอื่นให้ ผู้นำขุมอำนาครับทราบถึงผลงานของเขาแล้วจึงอนุญาตให้เขาไปพักได้ เกรย์เดินตรงกลับไปยังอาคารของตัวเองและเปิดใช้งานค่ายกล เมื่อค่ายกลทำงานแล้ว ก็จะไม่มีใครมารบกวนเขาได้เว้นแต่จะเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย เป้าหมายแรกของเขาคือการปลุกเขตแดนเพิ่มอีกหนึ่งแห่ง หากแก่นเลือดไม่ได้ผล เขายังมีทางเลือกอื่นอีก เมื่อเขาปลุกเขตแดนสำเร็จ เป้าหมายต่อไปคือการทะลวงสู่ระดับเจ้าแห่งธาตุ นี่คือเป้าหมายที่เขาวางไว้และเขาวางแผนจะทำให้สำเร็จให้ได้