บทที่ 1518 เลิกเล่นกันได้แล้ว อลิซมองชายตรงหน้าด้วยสายตาจริงจัง เธอรู้ดีว่าครั้งนี้ต่างออกไป เธอไม่มีความคิดที่จะถอยหนีไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เธอต้องการสู้ศึกนี้ให้ถึงที่สุด การสังหารชายผู้นี้ไม่ใช่เรื่องที่ยอมรับได้ แต่ในการต่อสู้เช่นนี้ไม่มีสิ่งใดรับประกันได้ แม้แต่ชีวิตของอลิซเองก็เช่นกัน เคยมีคนไม่กี่คนที่ถูกชายจากดินแดนลับแลผู้นี้สังหาร แต่ทางฝ่ายก็ไม่สามารถเอาผิดเขาได้ เนื่องจากคนเหล่านั้นเป็นฝ่ายปฏิเสธที่จะถอยทั้งที่เห็นชัดว่าตนเองกำลังเสียเปรียบอย่างหนัก ชายผู้นี้ให้โอกาสทุกคนถอยหนีเสมอในทุกครั้งที่ต่อสู้ ใครก็ตามที่พลาดโอกาสแรกไปก็จะถูกสังหารไม่ว่าจะมีสถานะใด นี่คือข้อตกลงที่เขามีไว้กับหัวหน้าฝ่าย และเขาก็ยึดมั่นตามนั้นอย่างเคร่งครัด การที่อลิซไม่ต้องการถอย นั่นหมายความว่าเธอไม่ได้สนใจชีวิตของตัวเอง หรือไม่เธอก็มีความมั่นใจในความสามารถของตนเอง ซึ่งสิ่งนี้จะถูกเปิดเผยหลังจากที่พวกเขาเริ่มลงมือต่อสู้กัน ชายคนนั้นไม่ได้พูดอะไรกับอลิซต่อ และโจมตีทันทีที่รู้ว่าเธอจะไม่ถอยกลับไป เขาเป็นผู้ใช้ธาตุคู่เช่นเดียวกับอลิซ โดยมีทั้งธาตุน้ำและธาตุดิน ส่วนอลิซนั้นมีธาตุไฟ สายฟ้า และน้ำแข็ง ซึ่งถือว่าเธอมีสามธาตุ ทว่าด้วยธาตุที่ชายคนนั้นครอบครอง ธาตุของเธอกลับแทบจะไร้ผล สายฟ้าและไฟเมื่อต้องเจอกับผู้ใช้ธาตุน้ำและดินย่อมเสียเปรียบอยู่แล้ว ยิ่งเมื่อผู้ใช้ธาตุมีระดับพลังที่สูงกว่าและมีพลังโจมตีที่รุนแรงกว่าด้วย นั่นหมายความว่าแทบไม่มีโอกาสที่จะเอาชนะเขาได้เลย การโจมตีของชายคนนั้นดุดันและแฝงไปด้วยเจตนาสังหารที่บ้าคลั่ง อลิซรวมร่างกับซีลีของเธอตั้งแต่เริ่มการต่อสู้เพื่อเข้าสู่สภาวะสูงสุด เธอไม่ต้องการให้ชายคนนี้มีโอกาสได้รับชัยชนะอีกเป็นครั้งที่สอง ในเมื่อเธอตัดสินใจกลับมาแล้ว เธอก็จะเดินออกไปจากที่นี่ในฐานะผู้ชนะ นั่นคือสิ่งที่เธอวางแผนไว้ อลิซเคลื่อนไหวรวดเร็ว เธอใช้ธาตุสายฟ้าช่วยในการหลบหลีกการโจมตีของชายคนนั้น หลังจากนั้นเธอก็สวนกลับด้วยธาตุไฟ สร้างศรเพลิงชุดหนึ่งยิงเข้าใส่เขา ชายคนนั้นสร้างกำแพงดินขึ้นมาป้องกันศรเหล่านั้น ศรปะทะเข้ากับกำแพงจนเกิดรอยร้าว แต่กำแพงก็ยังคงตั้งตระหง่าน ชายคนนั้นมองไปที่กำแพงแล้วหัวเราะในลำคอ "ข้าเข้าใจแล้วว่าทำไมเจ้าถึงมั่นใจนัก แม่หนูน้อย เจ้าเก่งขึ้นนี่" "หึๆ น่าเสียดายที่นั่นยังไม่เพียงพอที่จะทำให้เจ้าเอาชนะข้าได้" พวกเขาทั้งสองยืนอยู่บนที่ราบโดยไม่มีเนินเขาหรือต้นไม้แม้แต่ต้นเดียว ชายคนนั้นโจมตีอีกครั้งโดยใช้ธาตุน้ำสร้างเป็นแส้แล้วเหวี่ยงเข้าหาอลิซ อลิซใช้ความสามารถธาตุน้ำแข็งของซีลีเพื่อแช่แข็งแส้นั้นก่อนที่มันจะเข้ามาใกล้ เธอทำได้สำเร็จ แต่แส้ที่ถูกแช่แข็งก็หลุดออกมาได้ในเวลาเพียงวินาทีเศษก่อนจะฟาดลงมายังจุดที่อลิซยืนอยู่ อลิซถอยกรูด หลบแส้นั้นได้อย่างเฉียดฉิว พื้นดินยุบตัวลงเมื่อแส้ฟาดลงมา หากการโจมตีนี้โดนตัวอลิซ เธอคงต้องพบกับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสแน่ ชายคนนั้นหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นอลิซหลบการโจมตีได้สำเร็จ เขาเลียริมฝีปากแล้วกล่าวว่า "มาสิ จะไปไหนล่ะ?" เขาเหวี่ยงแส้อีกครั้ง มันพุ่งแหวกอากาศราวกับลูกธนูมุ่งเป้าไปที่ศีรษะของอลิซ ปลายแส้กลายเป็นน้ำแข็งแข็งทื่อและคมกริบ หากสิ่งนี้สัมผัสตัวอลิซ เธอจะต้องบาดเจ็บสาหัสอย่างแน่นอน เมื่อไม่มีทางเลือกอื่น อลิซจึงใช้ธาตุสายฟ้าโจมตีใส่แส้เพื่อพยายามเบี่ยงเบนทิศทางของมัน แส้เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงเกินกว่าที่อลิซจะตอบโต้ได้อย่างเหมาะสม มันก็มาถึงตรงหน้าเธอเสียแล้ว เธอจำต้องเอียงคอหลบ ทำให้ปลายแส้ขูดเข้าที่แก้มจนเกิดแผลและมีเลือดไหลซึมออกมา เธอรู้สึกเจ็บแปลบ แต่เธอก็ไม่ปล่อยให้มันส่งผลต่อการต่อสู้ เธอรีบเบี่ยงตัวไปด้านข้างในขณะที่หนามดินพุ่งขึ้นมาจากพื้นตรงจุดที่เธอยืนอยู่เมื่อครู่ ในจังหวะที่เธอหลบหนามดิน ฝ่ามือที่สร้างจากน้ำแข็งก็คว้าหมับเข้าที่ตัวเธอแล้วกระแทกลงกับพื้น เปรี้ยง! ตูม! สายฟ้าฟาดลงมาจากท้องฟ้ากระทบเข้ากับฝ่ามือนั้นจนแหลกสลาย เผยให้เห็นอลิซที่ดูสะบักสะบอม แต่แววตาของเธอยังคงไม่เปลี่ยนไปจากตอนแรกที่เธอมาถึง มันยังคงแน่วแน่ขณะที่เธอมองไปยังชายคนนั้น ไม่มีการถอยหนีสำหรับเธอ อย่างน้อยก็ยังไม่ใช่ตอนนี้ เธอพุ่งเข้าใส่ชายคนนั้นโดยใช้ทั้งธาตุไฟและสายฟ้าเข้าโจมตี อาณาเขตไฟและน้ำแข็งของเธอปรากฏขึ้น เธอใช้มันสร้างสิ่งที่ดูเหมือนดาบจำลองฟาดฟันออกไปพร้อมๆ กับการโจมตีด้วยธาตุของเธอ ชายคนนั้นตั้งรับการโจมตีที่ถาโถมเข้ามา เขาใช้ทั้งธาตุดินและน้ำสร้างโดมป้องกันสองชั้น ชั้นนอกเป็นดิน ส่วนชั้นในเป็นน้ำแข็ง ดาบและพลังโจมตีอื่นๆ ของอลิซปะทะเข้าพร้อมกัน ชายคนนั้นรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนของโดม มันจมลงไปในพื้นดินเพื่อแสดงให้เห็นถึงแรงกดดันที่ได้รับ ชายคนนั้นต้องตกตะลึงเมื่อกำแพงป้องกันชั้นแรกส่งเสียงแตกดังลั่น ตามมาด้วยเสียงเปรี๊ยะ ชั้นดินถูกทำลายลง เหลือเพียงโดมน้ำแข็งของเขา และรอยร้าวก็เริ่มปรากฏบนโดมน้ำแข็งเช่นกัน เมื่อเห็นสถานการณ์เป็นเช่นนั้น ชายคนนั้นจึงสร้างหอกดินขนาดใหญ่ขึ้นมาเพื่อใช้ปะทะกับดาบจากอาณาเขตน้ำแข็งและไฟของอลิซ เมื่อการโจมตีทั้งสองปะทะกัน มันส่งเสียงแหลมสูงจนแก้วหูแทบแตก และหอกดินก็เกิดรอยร้าว สีหน้าของชายคนนั้นเปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อตระหนักได้ว่า นับตั้งแต่เผชิญหน้ากันมา นี่เป็นครั้งแรกที่อลิซมีพลังโจมตีเหนือกว่าเขา เขาแค่นเสียงฮึในลำคอแล้วกางแขนออก "เลิกเล่นกันได้แล้ว"