บทที่ 890 สมองของเขาทำงานยังไงกันแน่? เกรย์ปรากฏตัวขึ้นใกล้กับอเล็คในเวลาไม่นาน ตอนนี้เขาออกจากสภาวะฟิวชั่นแล้ว จึงกลับมาอยู่ในระดับที่สามของขอบเขตปราชญ์ตามเดิม อเล็คจ้องมองเขาอยู่นานราวกับกำลังมองสัตว์ประหลาด ซึ่งในทางปฏิบัติแล้วเขาก็มองเกรย์เป็นแบบนั้นจริงๆ ทั้งที่อยู่ในระดับที่สามของขอบเขตปราชญ์เหมือนกัน แต่เกรย์กลับสามารถต่อสู้กับผู้เชี่ยวชาญระดับขอบเขตปราชญ์ขั้นสูงสุดหลายคนได้ด้วยตัวคนเดียว จนอเล็คไม่กล้าแม้แต่จะเรียกตัวเองว่าเป็นอัจฉริยะต่อหน้าเกรย์เลยด้วยซ้ำ "นายมาที่นี่แล้ว แถมยังไม่เป็นอะไรเลย" เขาเอ่ยขณะพิจารณาร่างกายของเกรย์ "ใช่ ค่อนข้างยุ่งยากนิดหน่อย แต่ฉันก็หนีออกมาได้" เกรย์ตอบอย่างสบายๆ อเล็ครู้อยู่เต็มอกว่าเกรย์ไม่ได้แค่ 'หนี' ออกมา แต่เขาจากมาหลังจากสร้างความเสียหายย่อยยับให้กับเมือง จากแรงระเบิดที่เห็น ครึ่งหนึ่งของเมืองคงถูกทำลายด้วยการโจมตีนั้นไปแล้ว ผู้เชี่ยวชาญคนอื่นๆ คงไม่อยากสร้างความเสียหายรุนแรงขนาดนี้กับเมืองของตัวเอง ดังนั้นเกรย์จึงเป็นคนเดียวที่แวบเข้ามาในหัว "ดีแล้วที่นายปลอดภัย ขอบใจมากที่มาช่วยวันนี้ ฉันไม่รู้เลยว่าจะทำยังไงถ้าไม่มีนาย" อเล็คกล่าวขอบคุณ "ไม่เป็นไร นายแค่โชคดีที่ฉันมาทันเวลา" เกรย์ตอบ เขาไม่ได้กำลังอวดดีหรืออะไร แต่นั่นคือความจริง หากเขาไม่มาปรากฏตัว อเล็คก็คงเป็นหนึ่งในคนที่ถูกประหารชีวิตในวันนี้เพราะการกระทำที่ดูโง่เขลาด้วยความกล้าหาญนั้น อเล็คเกาหัวอย่างเคอะเขิน แต่ไม่ได้รู้สึกแย่กับคำพูดของเกรย์ เหล่าวัยรุ่นที่ถูกจับตัวไปต่างเดินเข้ามาหาเกรย์เพื่อขอบคุณ รวมถึงเอวาด้วย เมื่อเธอเดินเข้ามาใกล้ เขาก็สัมผัสได้ว่าเธอดูประหม่าเล็กน้อย จากการติดต่อกันที่ผ่านมา เธอไม่เคยประหม่าและมักจะมั่นใจในตัวเองเสมอ ในฐานะที่เป็นคนฉลาด เกรย์จึงเดาได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ "ถ้ามีอะไรอยากจะพูด ก็พูดออกมาตอนนี้เลย" เขาเอ่ยพร้อมแผ่รังสีข่มขวัญ เอวาชะงักไป เธอไม่คาดคิดว่าเกรย์จะพูดเช่นนี้และแสดงท่าทีออกมาแบบนั้น 'เขาบอกเรื่องนั้นกับเขาหรือเปล่านะ?' เธอหันไปมองอเล็ค อเล็คยักไหล่ เป็นเชิงบอกว่านั่นไม่ใช่ธุระกงการอะไรของเขา เอวารู้ว่าเกรย์หมดสติไปตอนที่เธอและเนธานมาถึง ดังนั้นไม่มีทางที่เขาจะรู้เรื่องที่เกิดขึ้นได้ คนเดียวที่เห็นพวกเขาคืออเล็ค และความสัมพันธ์ระหว่างอเล็คกับเนธานก็ไม่ได้ดีนัก แต่เธอนั้นมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเนธาน เธอจึงคิดว่าเขาคงไม่บอกเกรย์ เกรย์เดินเข้ามาใกล้ขึ้นเมื่อเห็นปฏิกิริยาของเธอ รังสีข่มขวัญของเขายังคงน่าเกรงขามเช่นเคยและดวงตาคู่นั้นก็เปี่ยมไปด้วยเจตนาฆ่าที่น่าตกใจ "พูดมา" น้ำเสียงของเขาเรียบเฉย แต่มันทำให้เอวารู้สึกเสียวสันหลังวาบ "ฉันขอโทษสำหรับเรื่องที่เกิดขึ้น พยายามจะหายาน้ำฟื้นฟูให้ตอนที่เราพบคุณ แต่ฉันไม่มีติดตัวเลย" เอวาแก้ตัวพยายามปกป้องเนธาน "เธอโกหก" เกรย์พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อยและสีหน้าดูไร้อารมณ์ วัยรุ่นคนอื่นๆ ไม่ได้อยู่ใกล้พวกเขามากนัก แต่เมื่อเห็นท่าทางของเอวา พวกเขาก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่หลังจากได้เห็นสิ่งที่เกรย์ทำ ถึงแม้จะไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ พวกเขาก็ตัดสินใจอยู่ห่างจากเรื่องที่กำลังเกิดขึ้น แม้แต่อเล็คเองยังอยู่ห่างออกไป แล้วทำไมพวกเขาถึงต้องเอาตัวเข้าไปใกล้ด้วย? เอวาไม่พูดอะไรสักคำเมื่อเกรย์พูดแบบนั้น เธอหยุดนิ่ง พยายามไม่พูดอะไรเพิ่มเติม "ใครอยู่กับเธอ?" เกรย์ถาม เขาพอจะเดาออกแล้วว่าเป็นใคร แต่เขาต้องการได้ยินจากปากของเธอ เมื่อเห็นว่าเธอเริ่มโต้ตอบ เขาจึงกล่าวต่อ "ถ้าฉันเดาไม่ผิด คงเป็นเนธาน สินะ... บอกตามตรงฉันไม่คิดเลยว่าเขาจะเป็นคนขี้ขลาดขนาดนี้" สมองของเกรย์แล่นด้วยความเร็วสูงขณะเริ่มวิเคราะห์สถานการณ์ต่างๆ หลังจากใช้เวลาอยู่ครู่หนึ่งและปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดที่เขารู้เข้ากับข้อสันนิษฐาน เขาก็ได้ข้อสรุป เขาไม่รู้ว่าตัวเองคิดถูกหรือไม่ แต่เขารู้สึกว่ามันคงไม่คลาดเคลื่อนไปจากนี้เท่าไหร่นัก เนธานและเอวาเป็นคนกลุ่มแรกที่พบเขาเพราะได้ยินว่าฝ่ายสั่งให้ทุกคนออกตามหาตัวเขา แต่เนธานปฏิเสธที่จะช่วยเหลือเขา เขาน่าจะต้องการให้เกรย์ตายแต่ไม่อยากลงมือด้วยตัวเอง จึงขัดขวางไม่ให้คนอื่นช่วย ตามคำบอกเล่าของวอยด์ ตอนที่เนธานพบเขา อเล็คก็อยู่ด้วย นั่นหมายความว่าอเล็คเข้ามาแทรกแซงและช่วยเขาออกมาจากที่นั่น ขณะที่กำลังครุ่นคิดถึงทุกอย่าง บางอย่างก็แวบเข้ามาในหัว 'เดี๋ยวนะ พวกเขารู้ได้ยังไงว่าฉันบาดเจ็บสาหัส?' นี่เป็นเรื่องที่น่าสงสัย เขาอยู่เพียงลำพังในดินแดนลูตรา และไม่มีทางที่คนภายนอกจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่น อย่างมากที่สุดพวกเขาก็แค่รู้สึกได้ตอนที่ดินแดนดีดคนออกมาอย่างรุนแรง แต่ไม่ควรจะรู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น ผู้อาวุโสนอกประตูมิติเป็นคนออกคำสั่งให้ตามหาตัวเกรย์ เขายังระบุเจาะจงด้วยว่าเกรย์ต่อสู้กับคนที่แข็งแกร่งมาก การคิดทบทวนเรื่องทั้งหมดทำให้เขาปวดหัว แต่เขาก็ตัดสินใจเก็บเรื่องนี้ไว้ในใจก่อนในตอนนี้ เขาจะถามผู้อาวุโสเองหลังจากออกจากที่นี่ "เนธานไม่อยากให้ใครช่วยฉัน เธอพยายามช่วยแต่เขาขัดขวาง อเล็คมาพบฉันเข้าและรู้ว่าตัวเองฆ่าเขาไม่ได้ เลยยอมให้เขาพาฉันไป ต่อมาเขาจึงส่งใครบางคนที่ดูเหมือนจะไม่เกรงกลัวกฎของฝ่ายมาเพื่อสังหารฉัน ถูกต้องไหม?" เกรย์พูดพร้อมรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้า เอวาอ้าปากค้างด้วยความตกใจเมื่อได้ยินคำพูดของเกรย์ มันแม่นยำจนเธอไม่สามารถปฏิเสธได้เลย เธออยู่กับเนธานตอนที่ฟูดร์เข้ามา และได้ยินเนธานบอกเรื่องที่อยู่ของอเล็คกับอีกฝ่าย "คุณรู้ได้ยังไง?" เธอถาม เธอไม่มีความกล้าพอที่จะปฏิเสธด้วยซ้ำ เพราะเกรงว่ามันอาจทำให้เกรย์โกรธ "ง่ายมาก... ก็เพราะเธอไง" เกรย์ตอบพร้อมรอยยิ้มที่ยังคงอยู่บนใบหน้า "ฉัน?" เอวาสับสน แต่แล้วเธอก็นึกขึ้นได้ เพราะความรู้สึกผิด เธอจึงประหม่าตอนที่เดินเข้ามาหาเกรย์ เขาใช้จุดนั้นกดดันเธอจนเธอเผลอพูดออกมา แม้จะไม่ได้พูดอะไรมาก แต่เขาก็สามารถคาดเดาสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดได้ 'สมองของเขาทำงานยังไงกันแน่?!'