บทที่ 1072: เย่จ่าวสั่งสอนจ้าวเสวี่ยอิน ผู้หญิงคนนี้ดุเดือดเกินไปแล้ว! 3 จางเผิงค่อยๆ เดินมาจากด้านหลังอย่างระมัดระวัง "งั้นพี่เสวี่ยอิน ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ" จ้าวเสวี่ยอินพยักหน้ารับ จางเผิงรีบวิ่งหนีไปทันที ... ทันทีที่จางเผิงเดินพ้นออกมาจากร้านอาหาร เขาก็เห็นเย่จ๋าวก้าวขึ้นไปบนรถ SUV คันหนึ่งที่ดูเท่สุดขีด เพียงไม่กี่วินาทีต่อมา รถ SUV คันนั้นก็หายลับไปในกระแสการจราจร จางเผิงยืนอ้าปากค้างอยู่ตรงนั้น เนิ่นนานกว่าที่เขาจะเอ่ยออกมาอย่างเหม่อลอยว่า "เท่เป็นบ้าเลย!" นี่เป็นครั้งแรกที่จางเผิงได้เห็นผู้หญิงขับรถได้เก่งกาจขนาดนี้ เขาไม่รู้จริงๆ ว่าจ้าวเสวี่ยอินกำลังคิดอะไรอยู่ ถึงได้กล้าคิดว่าเขาจะสามารถไล่ตามผู้หญิงอย่างเย่จ่าวได้ทัน! เมื่อคิดได้ดังนั้น จางเผิงก็ส่ายหัวอย่างพูดไม่ออก ภายในรถ SUV เย่จ่าวได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง เป็นสายจากเซินเจียง เย่จ่าวบังคับพวงมาลัยด้วยมือข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับ "ฮัลโหล" "คุณเย่ครับ ผมเองครับ" "พูดมา" เย่จ่าวตอบสั้นๆ อย่างได้ใจความ "คุณเย่ พอจะมีเวลามาที่ฐานตอนนี้ไหมครับ?" ข้างหน้าเป็นสี่แยก เดิมทีเย่จ่าวตั้งใจจะตรงไป แต่เมื่อได้ยินดังนั้น เธอก็หักพวงมาลัยเลี้ยวอย่างกะทันหัน "ฉันจะไปถึงเดี๋ยวนี้แหละ" เอี๊ยด—! ยางรถครูดกับพื้นถนนอย่างรุนแรงจนเกิดควันสีขาวโขมง คนขับรถคันที่ตามหลังมาถึงกับตะลึง "เชี่ย! ผู้หญิงคนนี้ดุเดือดเกินไปแล้ว!" ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถ SUV ทรงสง่างามก็จอดสนิทอย่างมั่นคงที่ทางเข้าฐาน ประตูรถเปิดออก ร่างเพรียวระหงในชุดเสื้อโค้ทสีแดงไวน์ก้าวออกมาจากรถ ท่ามกลางเกล็ดหิมะเบาบางที่เริ่มตกลงมา และไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มันกลายเป็นหิมะที่โปรยปรายอย่างหนัก ท้องฟ้าเต็มไปด้วยหิมะที่ปลิวว่อน และร่างในเสื้อโค้ทสีแดงไวน์นั้นก็ดูโดดเด่นสะดุดตา ราวกับดอกเหมยแดงที่ผลิบานท่ามกลางฤดูหนาวอันเหน็บหนาว "นั่นใช่คุณเย่หรือเปล่า?" ทันใดนั้น ประตูของฐานก็เปิดออก พร้อมกับเด็กสาวสองคนเดินออกมา "คุณเย่จริงๆ ด้วย!" เด็กสาวหน้ากลมมองด้วยสายตาเป็นประกาย "คุณเย่สวยมากเลย! มิน่าล่ะแม้แต่นายท่านห้ายังถูกเธอสยบได้!" ขณะที่พวกเธอพูดกัน เย่จ่าวก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าคนทั้งสองแล้ว เด็กสาวหน้ากลมรวบรวมความกล้าแล้วเอ่ยขึ้นว่า "คุณเย่คะ!" "สวัสดี" เย่จ่าวหลุบตาลงเล็กน้อยแล้วตอบกลับ หลังจากได้รับคำตอบจากเย่จ่าว เด็กสาวหน้ากลมก็ตื่นเต้นมากจนแทบจะกระโดดตัวลอย เธอไม่คาดคิดว่าเย่จ่าวจะยอมคุยกับเธอ เด็กสาวหน้ากลมพูดต่อว่า "คุณเย่คะ พวกเราขอ... ขอถ่ายรูปกับคุณได้ไหมคะ?" "ได้สิ" เย่จ่าวไม่เคยปฏิเสธคำขอที่แสดงออกถึงความปรารถนาดี "เยี่ยมเลย!" หลังจากถ่ายรูปกับเย่จ่าวได้สำเร็จ เด็กสาวทั้งสองคนยังคงอยู่ในอาการงุนงงเล็กน้อย ใครจะไปคิดว่าเย่จ่าวจะเข้าถึงง่ายขนาดนี้? เด็กสาวหน้ากลมถือโทรศัพท์พลางพูดว่า "คุณเย่ดีมากๆ เลยจริงๆ!" อีกด้านหนึ่ง เย่จ่าวเดินมาถึงห้องทำงานแล้ว ทันทีที่เธอถอดเสื้อโค้ทออก ก็มีเสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้น "เข้ามา" เย่จ่าวเอ่ยเสียงเรียบ เซินเจียงวิ่งเหยาะๆ เข้ามาในห้องทำงานแล้วมองไปที่เย่จ่าว "คุณเย่ ในที่สุดคุณก็มาถึงเสียที!" "เกิดอะไรขึ้น?" เย่จ่าวถกแขนเสื้อขึ้น เผยให้เห็นท่อนแขนที่ขาวเนียนและเรียวงาม เซินเจียงพูดต่อว่า "มีปัญหาทางเทคนิคเกิดขึ้นในระหว่างขั้นตอนการก่อสร้าง คุณอาจต้องมาดูด้วยตัวเองสักหน่อยครับ" "ตกลง" เย่จ่าวเดินตามเซินเจียงไปยังคลังก่อสร้าง คลังก่อสร้างมีขนาดใหญ่มาก ครอบคลุมพื้นที่ถึง 10 เฮกตาร์ ในเวลานี้ แผนการพัฒนาเรือบรรทุกเครื่องบินกำลังดำเนินไปอย่างเต็มกำลัง ทุกคนต่างทำหน้าที่ของตนเองอย่างมีระเบียบวินัย "เหล่าเนี่ย! เหล่าเนี่ย! คุณเย่มาถึงแล้ว!" ทันทีที่พวกเขาก้าวเข้าไปในคลังก่อสร้าง เซินเจียงก็กดเครื่องสื่อสารที่หน้าอก "หัวหน้าเซินเจียง พวกเราอยู่ที่โซน C ครับ" เสียงของเหล่าเนี่ยดังมาจากปลายสายของเครื่องสื่อสาร เซินเจียงหันไปมองเย่จ่าว "คุณเย่ ตามผมมาทางนี้ครับ" เย่จ่าวเดินตามฝีเท้าของเซินเจียงไป เหล่าเนี่ยและกลุ่มนักวิจัยกำลังปรึกษาหารือกันเรื่องงานเชื่อมในโซน C เรือบรรทุกเครื่องบินเป็นเครื่องมือสำหรับใช้งานในอวกาศ ดังนั้นงานเชื่อมจึงต้องมีความแม่นยำสูงมาก อย่างไรก็ตาม พวกเขาได้หาช่างฝีมือมามากมาย แต่ก็ไม่มีใครสามารถทำได้ตรงตามที่ระบุไว้ในพิมพ์เขียวได้อย่างสมบูรณ์แบบ เซินเจียงพาเย่จ่าวมาหาเหล่าเนี่ยและกลุ่มนักวิจัย "เหล่าเนี่ย ผมขอแนะนำให้รู้จัก นี่คือคุณเย่" เหล่าเนี่ยเงยหน้าขึ้นและเห็นเย่จ่าวที่มีผมยาวสลวยระบ่า เด็กสาวคนนี้สวยมากจริงๆ เพียงแต่ว่า... เธอออกจะดูเด็กไปหน่อย เด็กเกินไปมาก! เมื่อตอนที่เหล่าเนี่ยได้รับแบบร่างของเรือบรรทุกเครื่องบินจากเซินเจียงครั้งแรก เขายังเต็มไปด้วยความมั่นใจ เขารู้สึกว่าคุณเย่คนนี้ที่เขาไม่เคยพบหน้ามาก่อน จะต้องสามารถนำพาพวกเขาพัฒนาเรือบรรทุกเครื่องบินที่ทรงพลังที่สุดและทำให้คนทั้งโลกต้องโห่ร้องยินดีได้อย่างแน่นอน! ในตอนแรกที่เหล่าเนี่ยเห็นแบบร่างเรือบรรทุกเครื่องบิน เขาถึงกับตกตะลึง แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกผิดหวัง นี่มัน... เธอไม่ใช่แค่เด็กสาวคนหนึ่งหรอกหรือ? เธอดูอายุน้อยกว่าลูกสาวของเขาเสียด้วยซ้ำ