บทที่ 1079: 237: ตบหน้า คุณพ่อ YC ช่างเกรียงไกร! 4 “ถ้าจะมีคนเพิ่มมาอีกสักคน ก็คือเพิ่มมาอีกคนนั่นแหละ!” “ตกลงครับ” อวี่จื่อเฟยค้อมตัวลง “ขอโทษที่ต้องรบกวนคุณนะครับ หัวหน้าทีมเซินเจียง” เซินเจียงเดินเข้าไปด้านใน เมื่อเขาไปถึง งานเชื่อมของเย่จั๋วก็เสร็จสิ้นลงพอดี “คุณหนูเย่ครับ” “มีอะไรหรือเปล่า?” เย่จั๋วหันกลับมามองเล็กน้อย เซินเจียงกล่าวต่อ “อวี่จื่อเฟย ลูกศิษย์ของเฒ่านี ต้องการเข้าร่วมทีมวิจัยของเราครับ” เย่จั๋วถอดแว่นตาป้องกันออก “พาฉันไปดูหน่อย” “ตามมาทางนี้ครับ” เย่จั๋วเดินตามเซินเจียงไป ทั้งสองมาถึงด้านนอกโกดังก่อสร้าง “คุณหนูเย่!” อวี่จื่อเฟยเห็นเย่จั๋วก็รีบตรงเข้ามาหาด้วยความตื่นเต้น เซินเจียงรีบแนะนำ “คุณหนูเย่ครับ นี่คืออวี่จื่อเฟย ลูกศิษย์ของเฒ่านีครับ” เย่จั๋วมองไปที่อวี่จื่อเฟย “สวัสดี” อวี่จื่อเฟยกล่าวว่า “คุณหนูเย่ครับ ผมชื่ออวี่จื่อเฟย อวี่ที่แปลว่าคำอุปมาครับ คุณจะเรียกผมว่าเสี่ยวอวี่ก็ได้ ผมอยากจะเข้าร่วมกลุ่มวิจัยของคุณครับ” “เหตุผลล่ะ” คำพูดของเย่จั๋อนั้นสั้นกระชับ และดวงตาของเธอก็ดูเย็นชา หากวัดกันที่อายุ อวี่จื่อเฟยแก่กว่าเย่จั๋วมากกว่าสิบปี แต่เมื่อมายืนต่อหน้าเย่จั๋ว อวี่จื่อเฟยกลับรู้สึกประหม่าอย่างยิ่ง “คุณหนูเย่ครับ ผมมีความฝันเกี่ยวกับการบินและอวกาศมาตั้งแต่เด็ก ผมหวังว่าวันหนึ่งจะได้ขึ้นไปบนยานแม่ที่ผมสร้างขึ้นมาด้วยตัวเองและออกเดินทางไปในจักรวาล! ผมเชื่อว่าคุณจะต้องนำพวกเราทุกคนสร้างยานแม่ที่จะทำให้โลกตะลึงได้อย่างแน่นอนครับ!” เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ อวี่จื่อเฟยก็หยุดเว้นจังหวะก่อนจะพูดต่อ “แม้ว่าผมจะล้มเหลว แต่นั่นก็ไม่เป็นไร! อย่างน้อยผมก็ได้ต่อสู้เพื่อความฝันและทุ่มเทอย่างเต็มที่แล้ว!” เขาอายุสามสิบกว่าแล้ว แม้ว่าเขาจะได้เข้าร่วมฐานทัพตระกูลเซิน แต่เขากลับเป็นตัวตนที่ไม่มีใครให้ความสำคัญในฐานทัพแห่งนี้มานานหลายปี เขาต้องการใช้โอกาสนี้ต่อสู้เพื่อตัวเอง! หากเขาทำสำเร็จ เขาจะชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก! หากไม่สำเร็จ เขาก็แค่เริ่มต้นใหม่ทั้งหมด! “คุณคิดดีแล้วใช่ไหม?” เย่จั๋วเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย อวี่จื่อเฟยพยักหน้า “ครับ คุณหนูเย่ ไม่ต้องกังวลนะครับ ผมจะไม่ล้มเลิกกลางคันเหมือนที่อาจารย์ของผมทำแน่นอน!” “คุณแน่ใจนะ?” เย่จั๋วถามย้ำอีกครั้ง สายตาของอวี่จื่อเฟยแน่วแน่ขณะพยักหน้า “ครับ แน่นอนที่สุด! คุณหนูเย่ ไม่ว่าคุณจะถามกี่ครั้ง คำตอบของผมก็ยังคงเหมือนเดิมครับ!” เย่จั๋วหันไปมองเซินเจียง “เซินเจียง พาเสี่ยวอวี่ไปจัดการเรื่องงานเถอะ” เซินเจียงชะงักไป เย่จั๋วตกลงแล้วงั้นหรือ? อวี่จื่อเฟยเองก็ประหลาดใจเล็กน้อยเช่นกัน เขาเคยคิดว่าเย่จั๋วจะทำให้เขาลำบากเพราะเขาเป็นลูกศิษย์ของเฒ่านี แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นฝ่ายคิดเล็กคิดน้อยไปเอง เย่จั๋วไม่ใช่คนประเภทที่จะถือสาหาความเรื่องแบบนั้น เซินเจียงพยักหน้า “ตกลงครับ” จากนั้นเขาก็มองไปที่อวี่จื่อเฟย “ตามผมมาทางนี้” อวี่จื่อเฟยเดินตามเซินเจียงไป ก่อนจะหันกลับมามองเย่จั๋ว “คุณหนูเย่ ขอบคุณครับ!” “ตั้งใจทำงานนะ” น้ำเสียงของเย่จั๋อนั้นราบเรียบและนุ่มนวล อวี่จื่อเฟยรีบพยักหน้า “คุณหนูเย่ ผมจะทำครับ!” เขาจะตั้งใจทำงานอย่างแน่นอนและจะไม่ทำให้เย่จั๋วผิดหวัง! หลังจากอวี่จื่อเฟยจากไป เซินหู่ก็เดินมาข้างกายเย่จั๋ว “คุณหนูเย่ครับ” “มีอะไรหรือเปล่า?” เย่จั๋วหันกลับมามองเล็กน้อย เซินหู่กล่าวต่อ “งานแถลงข่าวจะจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้แล้วนะครับ! คุณคิดว่าเราควรเลื่อนงานแถลงข่าวออกไปสักสองสามวันดีไหมครับ?” “ไม่จำเป็น” น้ำเสียงของเย่จั๋วเมินเฉย แต่ทว่าหนักแน่น เซินหู่ขมวดคิ้ว “แต่ตอนนี้เหล่านักวิจัยหายไปมากกว่าครึ่ง เราจะอธิบายให้ทุกคนในงานแถลงข่าววันพรุ่งนี้ฟังว่ายังไงดีล่ะครับ?” โครงการสร้างยานแม่เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น แต่นักวิจัยหายไปครึ่งหนึ่งแล้ว ในงานแถลงข่าว มันคงจะดูไม่ดีเท่าไหร่นัก “ไม่จำเป็นต้องอธิบาย” น้ำเสียงของเย่จั๋วดูนิ่งเรียบ “เป้าหมายสูงสุดของเราคือการสร้างยานแม่ กระบวนการนั้นไม่สำคัญ แต่ผลลัพธ์ต่างหากที่สำคัญ! ต่อให้คนที่ไม่ภักดีเหล่านั้นไม่จากไปในวันนี้ ในอนาคตพวกเขาก็ต้องถูกคัดออกอยู่ดี! หากมองในอีกมุมหนึ่ง นี่อาจจะไม่ใช่เรื่องแย่สำหรับเราก็ได้!” เซินหู่พยักหน้า “ตกลงครับ ผมจะไปแจ้งพวกเขา งานแถลงข่าวในวันพรุ่งนี้จะจัดขึ้นตามปกติครับ” “อืม” เย่จั๋วพยักหน้าเล็กน้อย เย่จั๋วอยู่ที่ฐานทัพจนถึงเที่ยงคืน เมื่อกลับถึงบ้าน เธอก็อาบน้ำในอ่างกุหลาบก่อนจะนอนลงบนโซฟาและเล่นโทรศัพท์ ทันใดนั้น เย่จั๋วก็เห็นโพสต์หนึ่งในเว่ยป๋อ มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับโครงการยานแม่ บล็อกเกอร์คนนั้นเขียนบรรยายยืดยาว ขั้นแรกเขาได้ยกตัวอย่างระยะห่างระหว่างดาวเคราะห์ทั้งแปดกับโลก จากนั้นก็ยกตัวอย่างความยากลำบากในการสร้างยานแม่ สุดท้าย เขาก็สรุปด้วยประโยคหนึ่ง “การวิจัยทางวิทยาศาสตร์ของจีน จะสำเร็จหรือล้มเหลว ขึ้นอยู่กับ YC!” ด้วยเหตุนี้ คำว่า YC จึงทำให้บล็อกเกอร์คนนั้นกลายเป็นหัวข้อที่ถูกพูดถึงอย่างร้อนแรง เย่จั๋วขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอคลิกแชร์โพสต์นั้นพร้อมกับเขียนคำบรรยายว่า: [ ฉันเสียใจจริงๆ ในพจนานุกรมของฉันมีแต่คำว่าความสำเร็จ ไม่มีคำว่าล้มเหลว ]