บทที่ 1074: 236: ต้าเซากำลังจะสั่งสอนบทเรียนให้จ้าวเสวี่ยยิน ผู้หญิงคนนี้ดุร้ายเกินไปแล้ว! 5 “เมื่อเขาพูดจบ ผู้คนรอบข้างต่างก็พากันระเบิดเสียงหัวเราะออกมา” ไดมอนด์ ฟรีดอม (Diamond Freedom)? มันจะเป็นไปได้อย่างไร! “สภาพแวดล้อมบนดาวเนปจูนนั้นโหดร้ายมาก ต่อให้เย่จั๋วจะออกแบบความเร็วแสงได้ แต่เรือบรรทุกเครื่องบินก็ไม่สามารถลงจอดบนดาวเนปจูนได้อย่างราบรื่นอยู่ดี!” อวี๋จื่อเฟยต้องการจะพูดอะไรบางอย่างเพิ่มเติม ใบหน้าของท่านเนี่ยเย็นชาลง “จื่อเฟย! กลับมา!” อวี๋จื่อเฟยเดินเข้าไปหาอย่างไม่เต็มใจ “อาจารย์ครับ! เขา...” ท่านเนี่ยขัดจังหวะอวี๋จื่อเฟย “อย่ามาทำให้ฉันขายหน้าที่นี่! ตามฉันมา!” ทำให้ขายหน้าเหรอ? หัวใจของอวี๋จื่อเฟยเต็มไปด้วยความขมขื่นและเขารู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก เขาจะถูกเรียกว่าทำให้ขายหน้าได้อย่างไร? ““อาจารย์ครับ! อาจารย์เข้าใจผิดแล้ว! เมื่อครู่นี้พวกเขาใส่ร้ายคุณหนูเย่ ผมก็เลย...”” ท่านเนี่ยทอดถอนใจ “สิ่งที่พวกเขาพูดน่ะถูกแล้ว” “อาจารย์ครับ?” อวี๋จื่อเฟยมองท่านเนี่ยด้วยความประหลาดใจ “ท่านเนี่ยกล่าวต่อว่า “โครงการเรือบรรทุกเครื่องบินของคุณหนูเย่เดิมทีมันก็เป็นแค่ความฝัน ฉันเองก็แก่จนเลอะเลือน ถึงได้ตัดสินใจเข้าร่วมกลุ่มวิจัยของเธอ!”” “อวี๋จื่อเฟยไม่คาดคิดว่าอาจารย์ของเขาจะกลายเป็นแบบนี้ไปกะทันหัน “อาจารย์ครับ อาจารย์เป็นหนึ่งในสมาชิกกลุ่มวิจัยของคุณหนูเย่นะครับ อาจารย์พูดถึงคุณหนูเย่แบบนั้นได้อย่างไร! อาจารย์ควรจะเชื่อมั่นในตัวคุณหนูเย่นะครับ!”” ท่านเนี่ยถอนหายใจและไม่พูดอะไรออกมาอีกแม้แต่คำเดียว “ในขณะนั้นเอง เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากด้านหลังของเขา” “เนี่ยกง” ท่านเนี่ยหันกลับไปและเห็นถังเสวี่ย “คุณหนูถัง” “ถังเสวี่ยยิ้มแล้วกล่าวว่า “เนี่ยกง เป็นอะไรไปคะ? ทำไมถึงทำหน้าบึ้งตึงแบบนั้น?”” “ไม่มีอะไรครับ” ในตอนนั้นเขาเลือกที่จะเข้าร่วมทีมวิจัยของเย่จั๋วเอง ตอนนี้จะพูดอะไรมันก็สายเกินไปแล้ว! เขาทำได้เพียงต้องยอมรับชะตากรรมเท่านั้น! “ถังเสวี่ยดูเหมือนจะมองออกถึงความกังวลของท่านเนี่ย “เนี่ยกง ท่านกำลังกังวลเรื่องแผนการเรือบรรทุกเครื่องบินของคุณหนูเย่อยู่ใช่ไหมคะ?”” “เมื่อได้ยินเช่นนี้ ท่านเนี่ยก็รู้สึกเขินอายเล็กน้อย ในตอนนั้น ถังเสวี่ยเคยไปเยี่ยมเยียนเขาถึงที่พักถึงสามครั้งเพื่อเชิญเขาเข้าร่วมห้องแล็บของเธอ อย่างไรก็ตาม ตอนนั้นสมองของเขาคงโดนลาเตะเข้าให้ ถึงได้ปฏิเสธถังเสวี่ยไปตรงๆ!” ตอนนี้จะมาเสียใจทีหลังก็ไม่มีประโยชน์แล้ว! “หากเขารู้ล่วงหน้า เขาจะไม่ปฏิเสธถังเสวี่ยไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม” “ถังเสวี่ยกล่าวต่อว่า “เนี่ยกง อันที่จริงฉันรู้มานานแล้วว่าแผนการเรือบรรทุกเครื่องบินนั้นมีช่องโหว่ ท้ายที่สุดแล้ว อายุของคุณหนูเย่ก็เห็นๆ กันอยู่ ต่อให้เธอจะมีความสามารถในการสร้างเรือบรรทุกเครื่องบินจริง แต่เธอก็ยังขาดประสบการณ์ในการรบจริง การพูดเรื่องสงครามบนหน้ากระดาษสุดท้ายมันก็เป็นเพียงเรื่องว่างเปล่า นั่นคือเหตุผลที่ฉันต้องไปเยี่ยมเยียนท่านถึงสามครั้งยังไงละคะ!”” “เมื่อท่านเนี่ยได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีเขียวสลับขาว เขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี” “ถังเสวี่ยมองไปที่ท่านเนี่ยแล้วกล่าวว่า “เนี่ยกง ถ้าตอนนี้ท่านรู้สึกเสียใจ ประตูห้องแล็บของตระกูลถังของเราจะเปิดต้อนรับท่านเสมอค่ะ!”” “เมื่อเขาได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของท่านเนี่ยก็เป็นประกายขึ้นมา “คุณหนูถัง! คุณพูดจริงเหรอครับ?”” “ถังเสวี่ยยิ้มแล้วตอบว่า “แน่นอนว่าฉันพูดจริงค่ะ! ท่านคิดว่าฉันจะโกหกท่านเหรอ? ขอเพียงแค่ท่านเต็มใจกลับมา เรายินดีต้อนรับท่านเสมอค่ะ!”” “ท่านเนี่ยกล่าวอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อยว่า “คุณหนูถัง คุณไม่ถือสาเรื่องที่ผมปฏิบัติกับคุณในอดีตเลยเหรอครับ?”” “”มีอะไรให้ต้องถือสากันคะ!” ถังเสวี่ยกล่าวต่อ “ใครๆ ก็ทำผิดพลาดกันได้ อีกอย่าง พวกเราก็ไม่ใช่เซียนผู้วิเศษมาจากไหน!”” “คุณหนูถัง! ขอบคุณครับ!” ท่านเนี่ยรู้สึกละอายใจ “ขอบคุณที่คุณไม่ถือสาหาความกับผม!” “”ไม่เป็นไรค่ะ” ถังเสวี่ยยิ้มและกล่าวว่า “เนี่ยกง ถ้าท่านคิดทบทวนดูแล้ว ก็ติดต่อฉันมานะคะ พอดีฉันมีธุระต้องไปจัดการ ขอตัวก่อนนะคะ”” “”โชคดีครับคุณหนูถัง” เมื่อมองตามหลังของถังเสวี่ยไป เมฆหมอกที่มืดมนในใจของท่านเนี่ยก็สลายไปในที่สุด” “อวี๋จื่อเฟยขมวดคิ้วเล็กน้อย “อาจารย์ครับ อาจารย์ไม่ได้กำลังจะลาออกจากกลุ่มวิจัยของคุณหนูเย่จริงๆ ใช่ไหมครับ?”” “ท่านเนี่ยพยักหน้า “เดิมทีฉันกังวลว่าคุณหนูถังจะถือโกรธที่ฉันปฏิเสธเธอไปก่อนหน้านี้ ตอนนี้ในเมื่อคุณหนูถังไม่ถือสา แล้วทำไมฉันถึงจะไม่กลับไปล่ะ?” ท่านเนี่ยไม่ใช่คนประเภทที่จะไม่ยอมหันหลังกลับจนกว่าจะชนเข้ากับกำแพง” “”อาจารย์ครับ! อาจารย์ทำแบบนี้ได้อย่างไร?” อวี๋จื่อเฟยขมวดคิ้ว “ตอนนี้โครงการเรือบรรทุกเครื่องบินของคุณหนูเย่เริ่มต้นขึ้นแล้ว ถ้าอาจารย์ถอนตัวตอนนี้ แล้วใครจะมาแทนที่ตำแหน่งที่ว่างของอาจารย์ล่ะครับ?”” “ท่านเนี่ยตบไหล่อวี๋จื่อเฟย “จื่อเฟย เธอยังเด็กนัก บางเรื่องมันไม่ได้ใช้แค่ความมุ่งมั่นทุ่มเทก็ทำได้หรอก เมื่อเธออายุเท่าฉัน เธอจะเข้าใจความรู้สึกของฉันในตอนนี้เอง!” ท่านเนี่ยอายุห้าสิบกว่าปีแล้ว เขาอุทิศชีวิตเกือบทั้งหมดให้กับฐานของตระกูลเฉิน เขาอยากจะทำอะไรสักอย่างที่คุ้มค่าก่อนจะเกษียณ!” เขาไม่อยากจะถูกคนอื่นหัวเราะเยาะเพียงเพราะติดตามเย่จั๋ว! “หลังจากเข้าห้องแล็บของถังเสวี่ยและเกษียณอายุไป เขาจะได้รับเงินบำนาญที่สูงลิบลิ่ว” “แต่ถ้าตามเย่จั๋ว นอกจากเขาจะไม่ได้รับเงินบำนาญแล้ว เขายังจะถูกคนอื่นเยาะเย้ยอีกด้วย!”