บทที่ 1642: 345: ถังเสวี่ยถูกไล่ออกจากฐาน 3 ผู้แปล: 549690339 “อย่างไรก็ตาม เย่เจาก็นำเพชรกลับมาถึงยี่สิบตัน” เพชรยี่สิบตันนั้นเทียบเท่ากับเหมืองถึงสิบแห่ง มันช่วยประหยัดพลังงานให้โลกได้มหาศาลเพียงใด? “ท้ายที่สุดแล้ว การขุดเจาะทรัพยากรเกินความจำเป็นถือเป็นการสิ้นเปลืองพลังงานมากที่สุด และเป็นการทำลายสิ่งแวดล้อมอย่างร้ายแรงที่สุด!” ถังมี่กล่าวต่อไปว่า “นอกจากนี้ เรายังนำตัวอย่างจำนวนมากกลับมาจากดาวเนปจูนด้วย หลายอย่างในนั้นคือแหล่งพลังงานที่เหือดแห้งไปแล้วบนโลก” หลังจากพูดจบ ถังมี่ก็หันไปทาง ดร. คาร่า แล้วถามด้วยรอยยิ้มว่า “ดร. คาร่า คุณต้องการทดสอบความแท้จริงของเพชรเหล่านี้ไหมคะ?” ดร. คาร่าถึงกับชะงัก เขาพูดอะไรไม่ออกเลยแม้แต่คำเดียว “ตัวอย่างที่นำกลับมาจากดาวเนปจูนคือสิ่งที่มีค่าที่สุด หากจีนสามารถสกัดพลังงานล้ำค่าจากตัวอย่างเหล่านั้นและนำไปใช้พัฒนาอาวุธนิวเคลียร์ได้ จีนจะไม่กลายเป็นที่หนึ่งของโลกที่ไม่มีใครเทียบได้เลยหรือ?” “ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยเรือบรรทุกเครื่องบินความเร็วแสง จีนจะสามารถเดินทางผ่านดาวเคราะห์ทั้งแปดดวงได้ตามใจชอบ และจะทำการทดลองอะไรก็ได้ที่พวกเขาต้องการ!” “ด้วยวิธีนี้ จีนจะต้องก้าวข้ามประเทศ C และกลายเป็นประเทศที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกอย่างแน่นอน!” ยิ่งคาร่าคิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งรู้สึกอึดอัดมากขึ้นเท่านั้น เธอแทบจะหายใจไม่ออก หากเธอรู้ว่าเย่เจากสามารถสร้างเรือบรรทุกเครื่องบินความเร็วแสงได้จริงๆ เธอก็คงไม่ตั้งตัวเป็นศัตรูกับเย่เจาก เธอควรจะร่วมมือกับเย่เจากเพื่อที่จะได้แบ่งปันทรัพยากรเหล่านั้น! แต่ตอนนี้ จะมีประโยชน์อะไรที่มารู้สึกเสียใจเอาป่านนี้? ไม่เพียงแต่พวกเขาจะไม่สามารถแบ่งปันทรัพยากรกับจีนได้เท่านั้น แต่พวกเขายังต้องสูญเสียฐานวิจัยหลักไปอีกด้วย! ไม่! ไม่มีทาง พวกเขาไม่สามารถปล่อยให้จีนยึดฐานวิจัยหลักของประเทศ C ไปได้ ดร. คาร่ากล่าวต่อว่า “เพชรไม่ได้มีอยู่แค่บนดาวเนปจูนเท่านั้น นอกจากดาวเนปจูนแล้ว บนโลกก็ยังมีเหมืองเพชรด้วย การที่มีเพชรจำนวนหนึ่งจะหมายความว่าพวกคุณได้ลงจอดบนดาวเนปจูนจริงๆ อย่างนั้นเหรอ? เว้นแต่ว่า... เว้นแต่ว่าคุณจะส่งตัวอย่างที่คุณนำกลับมาจากดาวเนปจูนไปยังกองตรวจสอบคุณภาพระหว่างประเทศ!” มันคงไม่ขาดทุนหรอกหากจะยอมแลกตัวอย่างจากดาวเนปจูนกับฐานวิจัย “หากพวกเขาสามารถพัฒนาพลังงานที่มีประโยชน์จากตัวอย่างเหล่านั้นได้ ประเทศ C ก็จะสามารถพลิกสถานการณ์กลับมาได้ พวกเขาอาจจะใช้พลังงานนั้นเพื่อสร้างเรือบรรทุกเครื่องบินที่เร็วกว่าความเร็วแสงเสียด้วยซ้ำ!” ยิ่ง ดร. คาร่าคิด เธอก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้น เย่เจากยิ้มบางๆ และมองไปที่ ดร. คาร่า ริมฝีปากสีแดงสดของเธอเผยอขึ้นเล็กน้อย “ซีกโลกเหนือของดาวเนปจูนมีธงของเราปักอยู่ ดร. คาร่า ทำไมคุณไม่พาพรรคพวกของคุณไปที่ดาวเนปจูนเพื่อลองดูด้วยตาตัวเองดูล่ะ?” เมื่อมาถึงจุดนี้ เย่เจากดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ เธอจึงกล่าวต่อว่า “โอ้ ฉันขอโทษที ฉันลืมไปว่าตอนนี้ประเทศของคุณยังไม่มีความสามารถพอที่จะลงจอดบนดาวเนปจูนได้!” ประโยคสุดท้ายนี้ไม่ต่างอะไรกับการเยาะเย้ยอย่างรุนแรง ใบหน้าของศาสตราจารย์คาร่าเปลี่ยนสีสลับไปมาระหว่างเขียวและขาว ดูอัปลักษณ์เป็นอย่างยิ่ง ความจริงแล้ว ความหมายเบื้องหลังคำพูดของเย่เจากนั้นเรียบง่ายมาก ประเทศที่แม้แต่จะลงจอดบนดาวเนปจูนยังทำไม่ได้ จะมีสิทธิ์อะไรมาตั้งคำถามกับจีน? ศาสตราจารย์คาร่าไม่คิดเลยว่าเย่เจากจะรับมือได้ยากขนาดนี้ เขาคิดว่าเย่เจากจะต้องยอมนำตัวอย่างออกมาเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองอย่างแน่นอน แต่เขาคาดไม่ถึงว่าเย่เจากจะไม่เพียงไม่ยอมเอาตัวอย่างออกมา แต่เธอยังถือโอกาสนี้ถากถางเขาอีกด้วย [ อา อา อา! ในที่สุดฉันก็สมใจเสียที! ฉันแค่อยากจะบอกว่าคุณพ่อเย่โกงเกินไปแล้ว! ] [ ศาสตราจารย์คาร่าไม่ใช่คนที่ก้าวร้าวที่สุดหรอกเหรอ? ทำไมตอนนี้ถึงไม่พูดล่ะ? แล้วยังมีข้อตกลงการเดิมพันนั่นอีก ทำไมตอนนี้พวกเขาถึงไม่พูดถึงข้อตกลงการเดิมพันเลยล่ะ? ] [ ตลกชะมัด ตอนนี้ไม่เพียงแต่คาร่าจะไม่กล้าพูดอะไร แม้แต่คนในบูลเล็ตสกรีนเหล่านั้นก็ไม่กล้าพูดจาไร้สาระอีกต่อไปแล้ว! ] [ มันเป็นการระบายความโกรธที่ดีจริงๆ ฉันมีความสุขมากที่ได้เห็นคาร่าเป็นแบบนี้! ] [ จีนผงาดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่แล้วในที่สุด! ] เมื่อเห็นว่าศาสตราจารย์คาร่าไม่พูดอะไรเป็นเวลานาน ถังมี่จึงกล่าวต่อว่า “ศาสตราจารย์คาร่า คุณต้องการจะทดสอบเพชรเหล่านี้หรือไม่คะ? จริงๆ แล้วมันมีความแตกต่างบางอย่างระหว่างเพชรบนดาวเนปจูนกับเพชรบนโลก ท้ายที่สุดแล้วสภาพแวดล้อมมันต่างกัน เพชรบนดาวเนปจูนมีคุณภาพดีกว่าและมีความโปร่งใสมากกว่า!” ในที่สุด ดร. คาร่าก็ตระหนักได้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขายิ้มอย่างฝืนๆ แล้วพูดว่า “ไม่จำเป็นต้องทดสอบหรอก” มันไม่มีความจำเป็นต้องทดสอบเลยว่าอันไหนคือเพชรจริงหรือเพชรปลอม ภายใต้แสงไฟที่ส่องสว่าง เพียงแค่เหลือบมองก็สามารถแยกแยะได้ทันที หากเขาไปทดสอบตอนนี้ เขาก็มีแต่จะทำให้ตัวเองต้องอับอายขายหน้ามากขึ้นเท่านั้น แม้เขาจะรู้ว่าเพชรเหล่านี้เป็นของจริง แต่ ดร. คาร่าก็ยังไม่อยากจะเชื่อว่าเย่เจากสร้างเรือบรรทุกเครื่องบินที่เร็วกว่าแสงได้จริง และถึงขั้นลงจอดบนดาวเนปจูนได้แล้วจริงๆ ทุกอย่างเหมือนกับความฝัน! มันช่างดูไม่สมจริงเอาเสียเลย ถังมี่กล่าวเสริมว่า “อย่างไรก็ตาม ดร. คาร่า ฉันสงสัยว่าคุณยังจำข้อตกลงการเดิมพันที่คุณลงนามไว้กับอีกห้าประเทศและคุณหนูเย่ของเราได้ไหมคะ” ข้อตกลงการเดิมพัน หัวใจของ ดร. คาร่าเต้นผิดจังหวะทันทีที่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ ในที่สุดหัวข้อนี้ก็ถูกยกขึ้นมาพูดเสียทีใช่ไหม? ดร. คาร่าไม่ได้พูดอะไร แต่ถังมี่กล่าวต่อว่า “ฉันคิดว่า ดร. คาร่าคงไม่ลืมเรื่องใหญ่ขนาดนี้หรอกค่ะ ท้ายที่สุดแล้ว คุณและผู้นำของอีกห้าประเทศก็มาที่นี่ในวันนี้เพื่อเรื่องนี้โดยเฉพาะ เราได้ร่างหนังสือสัญญาโอนย้ายฐานวิจัยไว้เรียบร้อยแล้ว ดร. คาร่าและบรรดาผู้นำสามารถลงชื่อในนั้นได้เลยค่ะ”