บทที่ 1630: 344: เรือบรรทุกอากาศยานทะยานขึ้น เลือดเดือดพล่าน! 4 ผู้แปล: 549690339 “ทำได้ดีมาก” เฉินห่าวหยุดยิ้มแล้วกล่าวต่อ “แต่คุณต้องเตรียมทางออกเผื่อไว้สำหรับทั้งสองสถานการณ์ด้วยนะ” ซุนเทียนพยักหน้า ดร.วอร์นมองไปที่เฉินห่าว “คุณคิดดีแล้วใช่ไหมที่จะไปกับผม?” “ในปัจจุบัน มนุษย์เพิ่งจะเคยลงจอดบนดวงจันทร์เท่านั้น แต่นี่จะเป็นครั้งแรกที่พวกเขาจะลงจอดบนดาวเนปจูน” “หากมีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น พวกเขาจะไม่มีวันได้เห็นดวงอาทิตย์บนโลกอีกเลย และไม่สามารถแม้แต่จะนำร่างกลับมายังโลกได้ด้วยซ้ำ” เฉินห่าวพยักหน้า “ผมคิดทบทวนดีแล้วครับ” “และพวกเราด้วย!” ในตอนนั้นเอง ประตูก็ถูกผลักเปิดออก และสี่พี่น้องตระกูลเซิน—เจียงเหอและหูไห่ก็เดินเข้ามา “แล้วก็ฉันด้วย!” อีกร่างหนึ่งเดินเข้ามาจากข้างนอก “ยวี่จื่อเฟย!” เซินไห่มองไปที่ยวี่จื่อเฟย ยวี่จื่อเฟยเดินเข้ามาและตบมือทักทายกับเซินไห่ “ตกลงตามนี้” เซินไห่กล่าวต่อ “แต่ก่อนหน้านี้นายไม่ได้บอกเหรอว่านายจะไม่ไปน่ะ?” “ตอนนี้ฉันอยากจะเสียสละตัวเองเพื่อการวิจัยทางวิทยาศาสตร์บ้างไม่ได้หรือไง?” ยวี่จื่อเฟยย้อนถาม ความจริงแล้ว เหตุผลที่ยวี่จื่อเฟยไม่ยอมไปก่อนหน้านี้เป็นเพราะจางพ่านตี้ เขาเคยเป็นแฟนของจางพ่านตี้ หากมีอะไรเกิดขึ้นกับเขา เขาจะกลายเป็นคนไม่มีความรับผิดชอบต่อเธอ แต่ตอนนี้มันต่างออกไปแล้ว ตอนนี้เขาเลิกกับจางพ่านตี้แล้ว เขาไม่มีอะไรต้องกังวลอีกต่อไป ดังนั้นเขาจึงต้องการทุ่มเททุกอย่างและกลายเป็นคนกลุ่มแรกที่ได้ลงจอดบนดาวเนปจูน แม้ว่าเขาจะต้องเสียสละชีพจริงๆ เขาก็จะไม่เสียใจเลย เซินไห่กล่าวว่า “ได้สิ ได้อยู่แล้ว แต่แปลกจัง ทำไมนายถึงเปลี่ยนใจเร็วขนาดนี้? เขาว่ากันว่าใจผู้หญิงน่ะเปลี่ยนง่าย แต่นี่นายเป็นผู้ชายนะ!” เมื่อเห็นท่าทางทะเล้นของพวกเขา ศาสตราจารย์วอร์นก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “การไปดาวเนปจูนด้วยเรือบรรทุกอากาศยานไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ ถ้าเราไม่ระวัง เราอาจจะกลายเป็นขยะอวกาศได้! โปรดคิดให้ดี เมื่อพวกคุณก้าวขึ้นเรือบรรทุกอากาศยานไปแล้ว พวกคุณจะไม่มีโอกาสได้เสียใจภายหลังนะ” “ไม่ต้องห่วงครับศาสตราจารย์วอร์น พวกเรารู้ดี” ยวี่จื่อเฟยหันไปมองศาสตราจารย์วอร์น สี่พี่น้องพยักหน้าอย่างจริงจัง ศาสตราจารย์วอร์นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหยิบปึกเอกสารออกมา “ถ้าพวกคุณต้องการจะไปจริงๆ ก็เซ็นชื่อในเอกสารนี้ซะ” “รอด้วย! รอด้วย!” ถังมี่วิ่งพรวดพราดเข้ามาจากด้านนอกและพูดด้วยอาการหอบเหนื่อย “หนูด้วย! หนูด้วย! ศาสตราจารย์วอร์น หนูอยากไปดูเพชรที่ดาวเนปจูนเหมือนกันค่ะ!” ศาสตราจารย์วอร์นยื่นเอกสารให้ถังมี่ เซินเหอมองไปที่ถังมี่และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เก่งมากยัยหนูติดอ่าง รู้ใจตัวเองดีนี่นา!” “มันต้องอย่างนั้นอยู่แล้วค่ะ!” ถังมี่เชิดหน้าตอบ ศาสตราจารย์วอร์นกล่าวต่อ “พวกคุณทุกคนตัดสินใจเซ็นชื่อในเอกสารแล้ว เมื่อเซ็นแล้ว จะไม่มีที่ว่างสำหรับความเสียใจนะ” ในท้ายที่สุด พวกเขาก็เซ็นเอกสารโดยที่ไม่ได้อ่านด้วยซ้ำ ศาสตราจารย์วอร์น: “...” เซินเจียงมองไปที่ศาสตราจารย์วอร์นแล้วพูดว่า “ศาสตราจารย์ครับ ในเมื่อพวกเราตัดสินใจที่จะตามคุณหนูเย่ไปยังดาวเนปจูนแล้ว พวกเราก็ได้เตรียมตัวพร้อมทุกอย่าง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบนดาวเนปจูนหรือในอวกาศ พวกเราจะไม่เสียใจเลยครับ” ศาสตราจารย์วอร์นถอนหายใจและพูดออกมาอย่างจนปัญญาว่า “พวกเธอนี่นะ คนหนุ่มสาวสมัยนี้!” แม้ว่าเขาจะรู้สึกพูดไม่ออกเล็กน้อย แต่ศาสตราจารย์วอร์นก็ได้เห็นอนาคตของวงการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ของประเทศจีนในตัวคนหนุ่มสาวเหล่านี้ จิตวิญญาณแห่งการเสียสละที่ไม่เกรงกลัวเช่นนี้ไม่ใช่สิ่งที่ใครจะมีกันได้ง่ายๆ หลังจากเซ็นเอกสารแล้ว เฉินห่าวก็ถ่ายรูปเอกสารและส่งเข้าไปในกลุ่ม [พี่น้องครับ ผมกำลังจะตามคุณป๋าไปดาวเนปจูนแล้ว!] เมื่อข่าวนี้ถูกส่งออกไป ในกลุ่มก็เกิดความวุ่นวายขึ้นทันที [อิจฉาจังเลย! ฉันก็อยากไปดาวเนปจูนเหมือนกัน!] [อย่าลืมถ่ายรูปส่งมาในกลุ่มตลอดนะ] [พวกเรากำลังจะได้ครอบครองเพชรอย่างอิสระจริงๆ ใช่ไหม?] [ฉันก็อยากสมัครเข้าร่วมกลุ่มวิจัยของคุณป๋าเหมือนกัน] [เท่ระเบิดไปเลย!] [อย่าลืมปกป้องคุณป๋าของพวกเราด้วยนะ!] [ใช่ๆๆ ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าความปลอดภัยของคุณป๋าอีกแล้ว!] [สุดท้ายนี้ ขอให้เรือบรรทุกอากาศยานของคุณป๋าทำการบินและลงจอดบนดาวเนปจูนอย่างราบรื่น! ขอให้ตระกูลหนิวหูลู่ของพวกเราแข็งแกร่งยิ่งๆ ขึ้นไป!] เมื่อได้เห็นข้อความในกลุ่ม เฉินห่าวก็รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย จากนั้นเขาก็ตอบกลับไปว่า [พี่น้อง ไม่ต้องห่วงนะ ผมจะปกป้องคุณป๋าของเราอย่างแน่นอน! นอกจากนี้พวกเรายังเตรียมกล้องความละเอียดสูงไว้แล้ว พร้อมที่จะไลฟ์สดกาแล็กซีให้ทุกคนดูได้ทุกเมื่อ!] ... พิธีปล่อยเรือบรรทุกอากาศยานกำหนดไว้เวลา 10:18 น. เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาเดียวก็ถึงเวลา 09:35 น. เหลือเวลาอีกเพียง 43 นาทีก่อนเริ่มพิธี และผู้ชมในลานกว้างก็ได้ทยอยมาถึงแล้ว สื่อต่างๆ มากมายก็เดินทางมาถึงสถานที่เพื่อเตรียมการถ่ายทอดสดเช่นกัน ดร.วอร์น, ดร.มิลเล็ต และทีมเฟยยวี่ได้ขึ้นไปบนเวทีเรียบร้อยแล้ว เหล่าผู้นำจากทั้งหกประเทศ—ประเทศ C, ประเทศ G, ประเทศ P, ญี่ปุ่น และประเทศ L—ก็ปรากฏตัวบนเวทีเช่นกัน เมื่อเวลาขยับใกล้เข้ามา พิธีปล่อยเรือบรรทุกอากาศยานกำลังจะเริ่มขึ้น อย่างไรก็ตาม เย่จ่าวก็ยังไม่ปรากฏตัว ขณะที่บรรยากาศในการถ่ายทอดสดนั้นคึกคักเป็นอย่างมาก