บทที่ 393: 116: ตบหน้าอย่างแรง ความลับถูกเปิดเผย ที่แท้คุณนายผู้เฒ่าเฉินก็คือคุณย่าของคุณชายห้า! 3 ผู้แปล: 549690339 เธอไม่สามารถทำเรื่องหลอกลวงคนอื่นได้จริงๆ! เหอจื่อเถิงมองไปที่มู่โหย่วหรง "น้องชาย อย่าโกรธนะถ้าฉันจะพูดอะไรบางอย่าง ฉันไม่คิดว่าผู้หญิงคนนั้นจะเป็นคนดี ดูเธอสิ เหมือนดอกบัวขาวไม่มีผิด ทั้งที่เห็นชัดๆ ว่าแข่งรถไม่เป็น แต่ยังแสร้งทำเป็นน่าสงสาร! บอกตามตรงนะ มันค่อนข้างน่ารังเกียจเลยล่ะ!" เหอจื่อเถิงนั้นไม่เหมือนกับหลี่เชียนตง หลี่เชียนตงเป็นคนใจอ่อน แต่เหอจื่อเถิงไม่ใช่ หากหลี่เชียนตงเป็นชายหนุ่มผู้อบอุ่น เหอจื่อเถิงก็คือชายหนุ่มเถรตรงขวานผ่าซาก! เขาไม่ชอบผู้หญิงที่เอะอะก็บีบน้ำตาเลยจริงๆ หลังจากพูดจบ เหอจื่อเถิงก็ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเสริมว่า "อีกอย่าง พี่ห้าดีกับนายมาก ไม่มีใครสงสัยหรอกว่าพี่ห้าจะโกหกนาย!" อาจเป็นเพราะเขามีความสัมพันธ์แบบร่วมเป็นร่วมตายกับหลี่เชียนตงในตะวันออกกลาง ดังนั้น เฉินเซ่าชิงจึงดีกับหลี่เชียนตงมากจริงๆ ในตอนนั้น เมื่อหลี่กรุ๊ปตกอยู่ในสภาวะใกล้ล้มละลาย เฉินเซ่าชิงนี่แหละที่เป็นคนเข้ามาลงทุนให้! หากไม่มีเฉินเซ่าชิง หลี่กรุ๊ปจะยังมีตัวตนอยู่ในปัจจุบันได้อย่างไร? หลี่เชียนตงไม่มีเหตุผลอะไรให้ต้องสงสัยเลยว่าเฉินเซ่าชิงจะโกหกเขา! หลี่เชียนตงอึ้งไป "แต่พี่ห้าโกหกนายจริงๆ! แล้วโหย่วหรงก็ไม่ใช่พวกดอกบัวขาวอะไรนั่นด้วย เธอเป็นคนดีและมีเมตตามาก! ในโลกนี้ไม่มีใครใจดีไปกว่าเธออีกแล้ว!" เหอจื่อเถิงตบมือหลี่เชียนตงและพูดอย่างมีเลศนัย "น้องชาย ในที่สุดฉันก็เข้าใจแล้วว่าทำไมพี่ห้าถึงบอกว่านายมันโง่!" เหตุผลง่ายๆ แค่นี้เขากลับไม่เข้าใจ เขาโง่จริงๆ นั่นแหละ! มันเป็นเรื่องยากมากที่เฉินเซ่าชิงจะอดทนกับเขามาจนถึงตอนนี้ ลองคิดดูสิ ถ้าพวกเขาไม่มีมิตรภาพที่ผ่านความเป็นความตายมาด้วยกันในตะวันออกกลาง เฉินเซ่าชิงคงไม่อยากจะสนใจหลี่เชียนตงไปนานแล้ว หลี่เชียนตงเองก็ไม่รู้เลยว่าตัวเองโชคดีแค่ไหน "เอาล่ะ ฉันจะไปหาพี่ห้าแล้ว ไม่คุยกับนายแล้วนะ" หลังจากพูดจบ เหอจื่อเถิงก็เดินตามผู้ช่วยพิเศษโจวจากไป หลี่เชียนตงยืนอยู่กับที่ มองตามแผ่นหลังของเหอจื่อเถิงพลางถอนหายใจยาว เขาไม่เข้าใจว่าทำไมทุกคนถึงไม่เชื่อมู่โหย่วหรง ความรู้สึกที่ถูกคนอื่นเข้าใจผิดแบบนี้มันช่างทนไม่ได้จริงๆ! หลี่เชียนตงหันไปมองมู่โหย่วหรงและพูดด้วยความรู้สึกผิดว่า "โหย่วหรง ผมขอโทษนะ..." เขาไม่รู้เลยว่าเรื่องราวจะกลายเป็นแบบนี้ มู่โหย่วหรงสูดน้ำมูกและพูดด้วยดวงตาที่แดงก่ำ "ไม่เป็นไรค่ะ พี่หลี่ แค่คุณยังเชื่อใจฉันก็พอแล้ว" เมื่อเห็นมู่โหย่วหรงเป็นเช่นนี้ หลี่เชียนตงก็เกิดความรู้สึกอยากจะดึงเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขน แต่เขาก็ทำไม่ได้ แม้ว่าตอนนี้เฉินเซ่าชิงจะมีความเข้าใจผิดเกี่ยวกับมู่โหย่วหรง แต่เขาเชื่อว่าสักวันหนึ่ง ความเข้าใจผิดเหล่านี้จะถูกคลี่คลาย เขาไม่สามารถล่วงเกินมู่โหย่วหรงได้ หลี่เชียนตงมองมู่โหย่วหรงและพูดด้วยอารมณ์พลุ่งพล่าน "โหย่วหรง ไม่ต้องกังวลนะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต ผมจะยืนอยู่ข้างหลังคุณเสมอ" มู่โหย่วหรงพยักหน้าอย่างซาบซึ้ง "ตกลงค่ะ" เธอไม่ได้คาดคิดว่าเหอจื่อเถิงจะไม่เชื่อเธอ ในตอนนี้ มีเพียงหลี่เชียนตงเท่านั้นที่ทุ่มเทให้เธออย่างหมดใจ ดังนั้นเธอจึงต้องรั้งเขาไว้ให้มั่น! ต้องใช้หลี่เชียนตง แผ่นหินรองเท้าก้อนนี้ ให้เกิดประโยชน์สูงสุด เมื่อคิดได้ดังนี้ มู่โหย่วหรงก็เดินเข้าไปหาหลี่เชียนตงและเอื้อมมือไปกอดเขาไว้ หลี่เชียนตงตกตะลึง หัวใจของเขาเต้นแรงอย่างรวดเร็ว แม้เขาจะไม่อยากยอมรับ แต่มันดูเหมือนว่าเขาจะตกหลุมรักมู่โหย่วหรงเข้าให้แล้วจริงๆ "โหย่วหรง ไม่ต้องห่วงนะ ผมจะหาทางช่วยคุณลุงมู่และฟื้นฟูมู่กรุ๊ปให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งแน่นอน!" มู่โหย่วหรงกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น "พี่หลี่ ขอบคุณนะคะ" มีเจ้าโง่หลี่เชียนตงคนนี้อยู่ด้วย เธอไม่จำเป็นต้องกังวลอะไรอีก! ในเมื่อหลี่เชียนตงชอบเธอมากขนาดนี้ เขาต้องหาทางช่วยคุณพ่อและมู่กรุ๊ปได้อย่างแน่นอน! ... เหอจื่อเถิงมาถึงเฉินกรุ๊ป เฉินเซ่าชิงกำลังประชุมอยู่ในห้องประชุม ดังนั้นเหอจื่อเถิงจึงทำได้เพียงนั่งรอในห้องทำงานของเขา ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมา เฉินเซ่าชิงก็เดินออกมาจากห้องประชุม "พี่ห้า" เมื่อเห็นเฉินเซ่าชิง เหอจื่อเถิงก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที เฉินเซ่าชิงหมุนลูกประคำในมือ "เห็นวิดีโอหรือยัง?" "เห็นแล้วครับ! ไอดอลของผมเจ๋งสุดยอดไปเลย! พี่ห้า ขอบคุณนะ ถ้าไม่ใช่เพราะพี่ ผมคงถูกนังมู่นั่นหลอกเข้าให้แล้ว" ตอนนี้เหอจื่อเถิงรู้สึกดีใจมากที่เขามาหาเฉินเซ่าชิงเมื่อวานนี้ และเล่าเรื่องนี้ให้เขาฟัง ไม่อย่างนั้น ตอนนี้เขาคงถูกมู่โหย่วหรงและหลี่เชียนตงหลอกจนเปื่อยไปแล้ว! เขากับหลี่เชียนตงเป็นพี่น้องที่ดีต่อกันมาหลายปี หากเฉินเซ่าชิงไม่ส่งภาพจากกล้องวงจรปิดมาให้ทันเวลา เขาคงไม่มีวันเชื่อว่าหลี่เชียนตงจะโกหกเขา เขาไม่มีทางคิดเลยว่าหลี่เชียนตงจะถูกผู้หญิงคนหนึ่งปั่นหัวจนโงหัวไม่ขึ้นแบบนี้ "แล้วเจ้าคนโง่นั่นล่ะ?" เฉินเซ่าชิงถาม เหอจื่อเถิงชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะตระหนักได้ว่าคนโง่ที่เฉินเซ่าชิงหมายถึงคือใคร เขาจึงตอบกลับไปว่า "เชียนตงยังอยู่ข้างกายมู่โหย่วหรงครับ แม้แต่ตอนนี้เขาก็ยังไม่เชื่อว่ามู่โหย่วหรงจะโกหกเขา"