บทที่ 383: 115: คุณชายห้าผู้ร้อนแรงร่วมมือทำลายสวะ! ตระกูลมู่ล่มสลาย! 1 ณ ตระกูลมู่ มู่โหย่วหรงเอาแต่จ้องมองโทรศัพท์ของเธอเพื่อรอสายที่โทรเข้ามา เวลาผ่านไปนาทีต่อนาที แต่เธอก็ยังไม่ได้รับโทรศัพท์เลยสักสาย มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? นี่ก็เลยเวลาตีสองมาแล้ว หรือว่าคนกลุ่มนั้นจะยังทำงานไม่สำเร็จ? มู่โหย่วหรงเดินกระวนกระวายไปมาภายในห้อง ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความวิตกกังวล จะเป็นไปได้ไหมว่ามีอะไรผิดพลาด? เย่ซูก็เป็นแค่ผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งที่อ่อนแอจนแทบไม่มีแรงแม้แต่จะมัดไก่ แถมเธอยังกำชับให้หลิวเสี่ยวเตี๋ยหาผู้ชายมาถึงแปดคน! ดังนั้น มันไม่น่าจะมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นได้เลย เธอแค่ต้องรอรับรายงานด้วยความสบายใจเท่านั้น ในครั้งนี้! เธอจะต้องทำให้เย่ซูและลูกสาวของหล่อนต้องเสียชื่อเสียงจนป่นปี้ในเมืองอวิ๋นจิงให้ได้ สามสิบนาทีต่อมา ในที่สุดมู่โหย่วหรงก็ได้รับโทรศัพท์เสียที เป็นสายมาจากฝ่ายนั้นนั่นเอง สำเร็จแล้วแน่ๆ! ดวงตาของมู่โหย่วหรงเป็นประกายขึ้นมาทันที พร้อมกับรอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้า เธอกดรับสายอย่างรวดเร็ว “จะส่งรูปมาให้ตอนไหน?” ไม่รู้ว่าปลายสายพูดอะไรออกมา แต่ใบหน้าของมู่โหย่วหรงพลันแปรเปลี่ยนเป็นขาวซีด รอยยิ้มแข็งค้างอยู่ที่มุมปาก เธอโกรธจัดจนเหวี่ยงโทรศัพท์อัดเข้ากับผนังห้องอย่างแรง “สวะ! พวกสวะทั้งนั้น!” มู่โหย่วหรงไม่เคยคาดคิดเลยว่าแผนการของเธอจะล้มเหลว เธอไม่เคยคิดเลยว่าเย่ซูจะสามารถหนีรอดจากเงื้อมมือของชายฉกรรจ์ทั้งแปดคนนั้นมาได้! มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่? เธอคิดมาตลอดว่าจะสามารถทำลายชื่อเสียงของเย่ซูได้ในคราวเดียวและทำให้ชีวิตของหล่อนเหมือนตกนรกทั้งเป็น เธอไม่เคยคิดเลยว่าสุดท้ายแล้วจะกลายเป็นความว่างเปล่า ใบหน้าของมู่โหย่วหรงบิดเบี้ยวจนดูไม่ได้ ร่างกายของเธอสั่นเทาไปทั้งร่าง เนิ่นนานหลังจากนั้น มู่โหย่วหรงจึงดึงซิมการ์ดออกจากเครื่องแล้วโยนมันลงในชักโครกก่อนจะกดน้ำทิ้งไป เมื่อเห็นซิมการ์ดหายวับไปในชักโครก มู่โหย่วหรงก็หรี่ตาลง ครั้งนี้ถือว่าเย่ซูยังโชคดีที่หนีรอดไปได้ แต่ครั้งหน้า เย่ซูจะไม่มีทางโชคดีแบบนี้อีก! “ระบบ ช่วยเช็กสถานการณ์ปัจจุบันของเย่ซูและตารางเวลาของหล่อนในช่วงนี้ให้ฉันหน่อย!” ทว่ากลับไม่มีเสียงตอบรับใดๆ ในหัวของเธอเลย มู่โหย่วหรงเม้มริมฝีปากแน่น ตอนนั้นเองที่เธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าระบบได้หายตัวไปแล้ว แล้วระบบจะกลับมาได้เมื่อไหร่กัน? ไม่! เธอจะสูญเสียระบบไปไม่ได้! ไม่มีทางเด็ดขาด! มู่โหย่วหรงกำขอบอ่างล้างหน้าไว้แน่นจนข้อนิ้วของเธอขาวซีดจากการออกแรงมากเกินไป เพียงพริบตาเดียว วันใหม่ก็มาถึง เย่ซูยังคงทำตัวเหมือนปกติเหมือนอย่างที่เคยเป็น เธอตื่นขึ้นมาแต่เช้าตรู่ ราวกับว่าเหตุการณ์เมื่อคืนนี้ไม่เคยเกิดขึ้นเลย เธอเดินเข้าไปในครัวและพบว่าเย่จ้าวกำลังต้มข้าวต้มอยู่ก่อนแล้ว “จ้าวเจ้า ทำไมลูกตื่นเช้าจัง? รีบออกมาเถอะ เดี๋ยวแม่ทำเอง!” เย่ซูรีบสวมผ้ากันเปื้อนทันที เย่จ้าวปรายตามองเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม “หนูทำเสร็จพอดีเลยค่ะ พวกเราทานกันได้เลย” เย่ซูรู้ดีว่าเย่จ้าวกำลังกังวลเรื่องอะไร เธอจ้องมองเย่จ้าวและเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง “จ้าวเจ้า ลูกไม่ต้องกังวลนะ ตอนนี้แม่ไม่เป็นไรแล้วจริงๆ!” เย่จ้าวกล่าวต่อว่า “แม่คะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จะมีคนขับรถพิเศษคอยรับส่งแม่ไปกลับจากที่ทำงานนะคะ” “ตกลงจ้ะ” เพื่อให้เย่จ้าวสบายใจ เย่ซูจึงพยักหน้าตอบรับ ไม่นานหลังจากนั้น เย่เซินก็ตื่นขึ้นมาเช่นกัน สมาชิกในครอบครัวทั้งสามคนนั่งล้อมวงกันที่โต๊ะอาหารเพื่อรับประทานมื้อเช้า เย่จ้าวกัดปาท่องโก๋ไปคำหนึ่งแล้วพูดขึ้นว่า “แม่คะ หนูว่าแม่ไปลงทะเบียนเรียนคลาสซานด้า (มวยจีน) ดีไหมคะ? การฝึกซานด้าไม่เพียงแต่ช่วยบริหารร่างกายเท่านั้น แต่ยังช่วยเพิ่มทักษะในการป้องกันตัวด้วย” ในตอนนี้ มูลค่าในตัวของเย่ซูเพิ่มสูงขึ้นในทุกๆ วัน ต่อให้ไม่มีมู่โหย่วหรง แต่ในอนาคตก็อาจจะมีคนอื่นอีก หอกในที่แจ้งนั้นหลบง่าย แต่ลูกศรในที่มืดนั้นยากจะป้องกัน คนเราต้องแข็งแกร่งด้วยตัวเองเท่านั้น ถึงจะเรียกว่าแข็งแกร่งอย่างแท้จริง! เย่เซินพยักหน้าเห็นด้วย “อาว่าที่จ้าวเจ้าพูดมาก็มีเหตุผลนะพี่ พี่ครับ พึ่งพาตัวเองดีกว่าพึ่งพาคนอื่นนะ! ถ้าเกิดวันหนึ่งที่จ้าวเจ้ากับอาไม่ได้อยู่ข้างๆ พี่ขึ้นมา พี่จะทำยังไง?” เย่ซูลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า หลังจากผ่านเหตุการณ์เมื่อคืนมา เย่ซูก็รู้สึกหวาดกลัวอย่างมากเช่นกัน หากเมื่อคืนเย่จ้าวและเย่เซินไปถึงไม่ทันเวลา ผลที่ตามมาคงยากจะจินตนาการได้ ในฐานะคนเป็นแม่ ต่อให้เธอปกป้องเย่จ้าวไม่ได้ แต่เธอก็ต้องไม่เป็นตัวถ่วงให้ลูกสาว เธอต้องพยายามฝึกฝนเพื่อให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น! ดังนั้น หลังจากทานข้าวเสร็จ เย่จ้าวจึงพาเย่ซูไปลงทะเบียนเรียนคลาสซานด้าสำหรับผู้ใหญ่ เย่เซินเองก็อยากจะตามไปด้วย แต่เย่ซูยิ้มและพูดว่า “จะตามมาทำไมกัน ไปทำงานของเธอเถอะ! ตอนนี้บริษัทกำลังยุ่งมากไม่ใช่เหรอ?” เย่จ้าวเสริมว่า “คุณอาคะ หนูจะพาแม่ไปเองค่ะ อาตามไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร แถมยังเสียเวลาเปล่าๆ ด้วย” เหตุการณ์เมื่อคืนยังคงทำให้เย่เซินรู้สึกขวัญผวา เขาจึงย้ำว่า “จ้าวเจ้า มีอะไรก็โทรหาอาได้ตลอดนะ” “ค่ะ” เย่จ้าวพยักหน้า ... ด้วยความช่วยเหลือจากหลี่เชียนตง กลุ่มบริษัทมู่ที่เริ่มจะกลับเข้าที่เข้าทางกลับถูกถอนการลงทุนออกไปจนหมดเพียงชั่วข้ามคืน ในขณะเดียวกันก็มีกองกำลังลึกลับบางอย่างคอยกดดันพวกเค้าอยู่ในที่มืด “ท่านประธานมู่ แย่แล้วครับ! ที่ดินทางตอนใต้ถูกกลุ่มบริษัทจางแย่งชิงไปแล้วครับ!”