บทที่ 387: 115: นายน้อยห้าแผดเผา ร่วมมือกันกำจัดเศษขยะ! ตระกูลมู่พังพินาศ! 5 “คุณชายหลี่!” หญิงสาวคนหนึ่งลุกขึ้นยืนแล้วเข้าไปสวมกอดหลี่เฉียนตง “ไสหัวไป!” ใบหน้าของหลี่เฉียนตงเปลี่ยนเป็นมืดมนทันทีขณะที่เขาสะบัดมือของหญิงสาวออก เมื่อเห็นว่าหลี่เฉียนตงโกรธจัดจริงๆ หญิงสาวคนนั้นก็ตกใจจนตัวสั่น เธอรีบสวมเสื้อผ้าแล้ววิ่งออกจากห้องนอนไปราวกับกำลังหนีเอาชีวิตรอด ขณะที่เธอเดินผ่านห้องนั่งเล่น หญิงสาวก็เหลือบมองมู่โหย่วหรงที่นั่งอยู่บนโซฟา หลี่เฉียนตงเปลี่ยนสีหน้าทันทีที่พูดถึงเธอคนนี้ หญิงสาวนึกว่าจะเป็นยัยผู้หญิงแพศยาที่ไหนมาหาเสียอีก ที่แท้ก็แค่นี้เอง ดูจืดชืดเรียบง่ายอย่างกับน้ำเปล่า จะมีความเสน่ห์น่าหลงใหลได้แม้เพียงครึ่งหนึ่งของเธอได้อย่างไร? รสนิยมของหลี่เฉียนตงนี่แย่จริงๆ! ในขณะที่หญิงสาวกำลังลอบสำรวจมู่โหย่วหรง มู่โหย่วหรงก็เงยหน้าขึ้นและปรายตามองเธอเช่นกัน ดวงตาของมู่โหย่วหรงเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม แล้วอย่างไรถ้าผู้หญิงคนนี้จะสวย? แล้วอย่างไรถ้าเธอจะได้นอนกับหลี่เฉียนตง? ในใจของหลี่เฉียนตง เธอก็ยังคงเป็นคนที่สำคัญที่สุดอยู่ดี ต่อให้เธอไม่ต้องลงแรงทำอะไรเลย หลี่เฉียนตงคนโง่นั่นก็พร้อมจะสละทุกอย่างเพื่อเธอ สามนาทีต่อมา หลี่เฉียนตงเดินออกมาจากห้องด้วยชุดที่แต่งกายเรียบร้อย เขาเทน้ำแก้วหนึ่งส่งให้มู่โหย่วหรง “ขอบคุณค่ะ พี่ชายหลี่” มู่โหย่วหรงรับแก้วน้ำด้วยมือทั้งสองข้าง “ไม่เป็นไรครับ” หลี่เฉียนตงกล่าวต่อ “โหย่วหรง คุณพบเจอเรื่องลำบากอะไรมาหรือเปล่า?” เมื่อได้ยินดังนั้น มู่โหย่วหรงก็ร้องไห้ออกมาทันที “พี่ชายหลี่...” “เป็นอะไรไป?” เมื่อเห็นมู่โหย่วหรงร้องไห้ หัวใจของหลี่เฉียนตงก็เจ็บปวดอย่างรุนแรง มู่โหย่วหรงโผเข้ากอดหลี่เฉียนตงทันที พลางสะอื้นไห้กล่าวว่า “พี่ชายหลี่ มีคนกำลังเพ่งเล็งครอบครัวของเรา และตอนนี้ตระกูลของเรากำลังจะล้มละลาย... พี่ชายหลี่ ฉันควรจะทำอย่างไรดีคะ?” มู่โหย่วหรงเป็นคนฉลาด ในเมื่อเธอไม่สามารถแสร้งทำเป็นบังเอิญเจอหลี่เฉียนตงได้ และในเมื่อเขาเป็นฝ่ายเริ่มถามเธอเอง แทนที่จะปกปิดไว้ สู้เธอเข้าเรื่องเลยจะดีกว่า ร่างกายของหลี่เฉียนตงแข็งทื่อไปชั่วขณะก่อนจะปลอบโยนเธอ “โหย่วหรง อย่ากังวลไปเลย คุณเป็นคนจิตใจดีขนาดนี้ ครอบครัวของคุณไม่มีวันล้มละลายแน่นอน! ผมจะช่วยคุณเอง!” “จริงเหรอคะ?” มู่โหย่วหรงเงยหน้าขึ้นมองหลี่เฉียนตงด้วยดวงตาที่คลอไปด้วยหยาดน้ำตา หลี่เฉียนตงยื่นมือไปเช็ดน้ำตาให้มู่โหย่วหรง “จริงสิ โหย่วหรง อย่าร้องไห้เลย เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ไม่คุ้มกับน้ำตาของคุณหรอก” มู่โหย่วหรงซาบซึ้งใจขณะโอบกอดหลี่เฉียนตง “พี่ชายหลี่ ขอบคุณนะคะ” เธอรู้อยู่แล้วว่าหลี่เฉียนตงที่เป็นเพียง ‘บันได’ ของเธอคนนี้จะไม่มีวันทำให้เธอผิดหวัง ในมุมที่หลี่เฉียนตงมองไม่เห็น มุมปากของมู่โหย่วหรงยกโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ชั่วร้าย “มันเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้ว” มู่โหย่วหรงกล่าวต่อ “จริงด้วย พี่ชายหลี่ ช่วยฉันสืบหน่อยได้ไหมคะว่าใครเป็นคนบงการอยู่เบื้องหลังการโจมตีมู่กรุ๊ปของเรา?” “แน่นอนที่สุด ต่อให้คุณไม่บอก ผมก็จะสืบให้รู้เอง” เขาก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่าใครกันที่บังอาจมายุ่งกับคนสำคัญของเขา! พวกมันไม่รู้หรือไงว่าตระกูลมู่มีเขาหนุนหลังอยู่? มู่โหย่วหรงมั่นใจว่าหลี่เฉียนตงจะต้องช่วยเธอระบายความแค้นนี้อย่างแน่นอน เมื่อใดที่ค้นพบว่าเป็นฝีมือของ ZY ไม่ใช่แค่เครือบริษัทหลี่เท่านั้น แม้แต่คุณชายห้าเซิ่นก็อาจจะยื่นมือมาช่วยจัดการกดทับพวกมันด้วย หากเทียบกับเซิ่นกรุ๊ปแล้ว ZY จะไปมีค่าอะไร? เมื่อถึงตอนนั้น คนที่จะต้องเผชิญกับความพินาศล้มละลายก็คือเย่จั๋ว! เมื่อคิดได้ดังนี้ มู่โหย่วหรงก็รู้สึกเป็นสุขอย่างยิ่ง! เย่จั๋ว ยัยผู้หญิงชั้นต่ำนั่น บังอาจมาต่อกรกับเธอเหรอ? ช่างไม่เจียมตัวเอาเสียเลย มู่โหย่วหรงกลับถึงบ้าน มู่ต้าหลงออกมาต้อนรับเธอ มู่โหย่วหรงรู้ว่าพ่อของเธอต้องการจะถามอะไร เธอจึงยิ้มและพูดว่า “คุณพ่อไม่ต้องกังวลนะคะ คุณชายหลี่รับปากหนูแล้วว่าเขาจะรีบเข้ามาลงทุนในบริษัทของเราทันที และเขาจะส่งคนไปแจ้งทางสรรพากรท้องถิ่นให้ด้วยค่ะ” เมื่อได้ยินดังนั้น มู่ต้าหลงก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก เป็นไปตามคาด ลูกสาวของเขามีความสามารถจริงๆ! หลังจากส่งมู่โหย่วหรงกลับถึงบ้านตระมู่แล้ว หลี่เฉียนตงก็โทรศัพท์หาเลขานุการของเขา “ฮัลโล นั่นเสี่ยวหวังใช่ไหม?” “ครับผม คุณชายหลี่” หลี่เฉียนตงสั่งการ “ฉันต้องการลงทุนในมู่กรุ๊ป นอกจากนี้ ให้เซ็นสัญญาโครงการใหญ่สองโครงการล่าสุดของบริษัทมอบให้มู่กรุ๊ปจัดการด้วย” “รับทราบครับ คุณชายหลี่” หลังจากเลขานุการวางสายไป เขาก็ไปดำเนินการตามคำสั่ง สิบนาทีต่อมา หลี่เฉียนตงได้รับสายจากเลขานุการอีกครั้ง “เรื่องที่สั่งจัดการเรียบร้อยหรือยัง?” เลขานุการลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวต่อ “ขอประทานโทษครับคุณชายหลี่ ตำแหน่งของคุณชายถูกสั่งระงับโดยท่านประธานแล้ว ดังนั้นในตอนนี้คุณชายจึงไม่สามารถลงทุนในมู่กรุ๊ปได้ชั่วคราว และคุณชายก็ไม่มีสิทธิ์ในการตัดสินใจเรื่องการร่วมมือของบริษัทด้วยครับ” “แกพูดว่าอะไรนะ?” หลี่เฉียนตงสงสัยว่าตัวเองหูฝาดไป เลขานุการทวนคำพูดเดิมอีกครั้ง คราวนี้หลี่เฉียนตงถึงเชื่อว่าเขาไม่ได้ฟังผิด เขาจึงรีบโทรหาพ่อของเขาทันที เขาซักไซ้ว่าทำไมพ่อถึงสั่งระงับตำแหน่งของเขา พ่อของหลี่เฉียนตงด่ากราดออกมาด้วยเสียงอันดังทันที: “ไอ้ลูกทรพี แกยังมีหน้ามาถามข้าอีกเหรอ! แกไม่ลองย้อนดูตัวเองบ้างล่ะว่าทำเรื่องโง่ๆ อะไรไว้บ้างตอนอยู่หยุนจิง?! วันๆ เอาแต่ดื่มเหล้าแล้วก็เที่ยวเล่นกับผู้หญิง! คราวก่อนแกก็ทำเงินหายไปตั้งห้าร้อยล้าน! แล้วตอนนี้แกยังจะเอาเงินไปละเลงทิ้งกับตระกูลมู่อีก! ข้าไม่ได้หาเงินมาเพื่อให้แกเอาไปเลี้ยงผู้หญิงนะเว้ย!”