บทที่ 3686 อันตรายยิ่งขึ้นเรื่อยๆ “แล้วก็…” หลังจากที่กระจายตัวกันออกไป อิซาเบลลาจึงเหลือดูทรงกลมเล็กๆ ที่กำลังลอยวนรอบกาย ด้วยเหตุผลบางอย่าง เธอรู้สึกว่าจำนวนทรงกลมที่กำลังบินวนอยู่รอบตัวนั้นเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับห้านาทีก่อนหน้า หรือการที่เพิ่มขึ้นมานี้เป็นเพราะเธอเดินทางเข้าใกล้ย่านในของเกาะแล้วกันแน่? หากเป็นเช่นนั้น ในแก่นกลางของเกาะจะมีมากยิ่งกว่านี้หรือไม่? อิซาเบลลายังไม่อาจตอบได้ ตราบใดที่ยังไม่ได้เดินไปดูทั้งขอบและแก่นกลางของเกาะ อย่างไรก็ตาม สิ่งจำเป็นมาก่อน ทั้งนี้เพื่อเอาตัวรอด เธอต้องจับตัวสิ่งมีชีวิตเล็กๆ เหล่านี้ก่อนจะสำรวจเกาะ เพราะในกลุ่มผู้เข้าแข่งขันที่เหลืออยู่อีกสามสิบหนึ่งคน บางคนคงจับได้ไปแล้วอย่างน้อยหนึ่งตัว อย่างเช่น เฮลีย์ “เอาล่ะ… ฉันสูญเสียพลังหยกอมตะไปมากแล้ว งั้นไปไล่ล่าทรงกลมฝีมือการต่อสู้เถอะ…” อิซาเบลลาเตรียมใจว่าจะต้องสูญเสียอวัยวะบางส่วนไปบ้าง ท้ายที่สุดแล้ว พลังหยกอมตะในกายเธอด่างพร้อยไปน้อยกว่าร้อยละห้าสิบ แต่ในทางกลับกัน เธอยังมีความเป็นแก่นเลือดและอวัยวะเหลือเฟือให้สูญเสีย เธอประสมรวมพลังการต่อสู้เข้าไว้ที่กึ่งกลางของกำปั้น ให้เบาและอ่อนนุ่มที่สุด แทนที่จะกลั่นให้แน่นขึ้น เธอนึกถึงความรู้สึกของการปล่อยวาง ไม่ใช่ต้องการครอบครองราวกับแบกรับน้ำหนักของโลกทั้งใบ ภาพในจินตนาการของเธอคือขนนกมากมายหมุนวนรอบกำปั้น ปราศจากการไหวแม้แต่น้อย ราวกับโคจรรอบกายเธอด้วยความแม่นยำ “ฮืด!” กระทันหัน อิซาเบลลาแวบกลับสู่ความเป็นจริง เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ พลังหมุนเวียนสีน้ำตาลทองรอบกำปั้นที่สงบเสงี่ยมกระจายหายไปในทันที อิซาเบลลากะพริบตา เธอรู้ตัวว่าจดจ่อมาอย่างต่อเนื่องถึงสองนาทีโดยยังไม่ได้ลงมือทำอะไรแม้แต่นิดเดียว ทั้งๆ ที่หน้าผากและเสื้อผ้าเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ เธอกลับไม่ได้หดหู่ใจ กลับรู้สึกยินดีที่สามารถนำความเป็นหยินมาใช้ร่วมกับพละกำลังดิบได้ นี่คือสิ่งที่เธออ่อนแอที่สุด แต่ดูเหมือนเธอจะค้นพบจุดสมดุลที่เหมาะสมแล้ว เธอปิดตาแล้วกระทำซ้ำอีกครั้ง รู้สึกให้พลังหยกอมตะวนรอบกำปั้นด้วยความราบรื่น แล้วคลายกำปั้น แปลงเป็นฝ่ามือและคงให้พลังนั้นไหลวนอยู่เช่นเดิม เธอจิตนาการถึงวิธีที่เฮลีย์ใช้ และลืมตาขึ้น จิตใจสงบนิ่ง กล้ามเนื้อผ่อนคลาย คงสภาพที่เยือกเย็นแต่พร้อมกระโจน ทรงกลมสีแดงเข้มที่เธอล็อกเป้าหมายไว้ก่อนหน้านี้หายไปแล้ว แต่กลับมีทรงกลมสีแดงเข้มลูกอื่นๆ อยู่ใกล้เคียง เธอล็อกเป้าหมายลูกหนึ่งแล้วกระโจนขึ้นฟ้า ไถลไปในอากาศ จากนั้นจอดตัวก่อนจะถึงมัน เธอยื่นฝ่ามือออกมา ปล่อยพลังงานที่เบาที่สุดและจางที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ พลังที่จะไม่ทำอันตรายแม้แต่เด็กทารก มันจะซึมเข้าใต้ผิวหนังแล้วเด้งกลับ พลังงานเล็กๆ และอ่อนโยนถูกปล่อยออกมา “บูม!” แต่ไม่ว่าจะยังไง ทรงกลมสีแดงเข้มก็ระเบิดอยู่ดี และอิซาเบลลาตกลงสู่พื้น เธอมองเห็นแขนขวาของเธอพังทลายไปจนถึงกระดูกอก เนื่องจากเธอจดจ่ออยู่กับการควบคุมพลังหยกอมตะจนสิ้นเชิง เธอจึงไม่ได้ตั้งเกราะป้องกันใดๆ เลย ตอนนี้ใบหน้าและเสื้อผ้าของเธอจึงเปื้อนไปด้วยเลือดของตัวเอง ริมฝีปากเธอกระตุกจากความเจ็บแสบที่แผ่ซ่านไปทั่วแขนขวา แต่เธอไม่ได้ใส่ใจ กลับเสียใจเพียงแค่การสูญเสียแก่นเลือดเท่านั้น อย่างไรก็ตาม เนื่องจากร่างจำลองนี้ไม่ใช่ร่างหลัก เธอจึงไม่ได้รู้สึกหดหู่ใจ กระนั้น เธอมีพระโลหิตมังกรธาตุดินระดับจักรพรรดิ์คุ้มครองอยู่ แขนของเธอจึงค่อยๆ ฟื้นฟูขึ้นเรื่อยๆ เธอต้องใช้เวลาอย่างน้อยห้านาทีในการงอกแขนขึ้นมาใหม่ ซึ่งเป็นเวลาที่นานเกินไป เธอจึงต้องเดินทางไปหา ฟรอสโรส เพื่อขอรักษา “ฟรอสโรส ขอร้องจงรักษาข้าด้วย” ฟรอสโรสเหลือบมองอิซาเบลลาแล้วยิ้มพลางยกแขนของตนขึ้นมา มันปรากฏออกมาจากชุดเสื้อผ้าปกติ “…” อิซาเบลลากะพริบตา ดูเหมือนฟรอสโรสก็ได้พยายามครอบครองทรงกลมสีแดงเข้มแต่ล้มเหลวเหมือนกัน แต่นั่นก็หมายความว่า- “ท่านประสบความสำเร็จในการครอบครองทรงกลมจิตวิญญาณสีฟ้าและทรงกลมแก่นบริสุทธิ์สีขาวหรือไม่?” อิซาเบลลาถาม ฟรอสโรสก็พยักหน้าพร้อมชักแขนอีกข้างหนึ่งออกมาจากชุดเสื้อผ้าและโชว์ทรงกลมสีฟ้าให้ดู “ยอดเยี่ยม” สีหน้าของอิซาเบลลาผุดแววสดใส “การครอบครองทรงกลมจิตวิญญาณได้นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย” “ใช่ค่ะ ข้าได้รับบาดเจ็บทางจิตวิญญานถึงสี่ครั้งก่อนที่จะสามารถจับมันได้สำเร็จ หากไม่ได้มีวิญญาณนิฟานิก ข้าคงต้องดูสภาพทรุดโทรมกว่านี้มาก…” ฟรอสโรสเก็บทรงกลมสีฟ้ากลับเข้าไปแล้วยื่นมือเข้ามารักษาแขนของอิซาเบลลา อิซาเบลลาก็ใช้พลังธาตุดินของตนเองเพิ่มอัตราการรักษา เธอเคยมีแหล่งกำเนิดคุณสมบัติวิญญาณที่มีความสามารถในการรักษา จึงได้เรียนรู้การรักษาด้วยกฎแห่งธาตุดิน แต่ไม่อาจใช้ได้ผลที่ระดับความแข็งแกร่งปัจจุบัน เธอได้จดจําไว้ในใจว่าต้องเรียนรู้ทักษะการรักษาโดยไม่ต้องพึ่งพาการเสียสละแก่นเลือด “แล้วทรงกลมแก่นบริสุทธิ์สีขาวล่ะ?” เธอถาม ฟรอสโรสไม่ได้พูดแต่เหลือบตามองไปทางอื่น อิซาเบลลาตามสายตาของเธอไปแล้วเห็น ฟลามโรส พยายามครอบครองทรงกลมแก่นบริสุทธิ์สีขาวด้วยใจจดจ่อ เธอพยายามควบคุมพลังงานผ่านการใช้พลังยิน แต่เนื่องจากธาตุและพลังงานของเธอมีความร้อนแรงทำให้ยากต่อการควบคุม “ดูเหมือนเธอจะมีปัญหาสักหน่อย…” “ใช่ค่ะ” ฟรอสโรสตอบ “เธอเคยล้มเหลวในการครอบครองทรงกลมจิตวิญญาณสีฟ้าหลายครั้ง แม้ข้าจะสอนกลเม็ดบางอย่างให้ แต่ข้าจึงบอกให้เธอลองดวงด้วยทรงกลมแก่นบริสุทธิ์สีขาวแทน แต่เนื่องจากเธอกำลังดูแลมันอยู่ ข้าจึงมาที่นี่เพื่อพยายามครอบครองทรงกลมฝีมือการต่อสู้สีแดงเข้ม” “ข้าไม่มีขัดข้อง ตราบใดที่เราสามารถค้นหาวิธีครอบครองทรงกลมที่ถูกต้องและแบ่งปันกัน ก็คงไม่มีปัญหา” ภายในครึ่งนาที แขนขวาของอิซาเบลลาได้ฟื้นฟูขึ้นมา เธอจึงเดินทางออกไปและเริ่มพยายามดวงอีกครั้ง “บูม!” “บูม!” แม้จะรู้สึกว่าทำได้ดีกว่าครั้งก่อน แต่อิซาเบลลาก็ล้มเหลวอีกสองครั้งจนแขนทั้งสองข้างระเบิดกระจาย “บูม!” เธอไม่ยอมแพ้ พยายามเตะไปที่ทรงกลม แต่ขาของเธอก็ถูกเปิดออกจนเหลือเพียงข้างเดียว เธอกลับมายังฟรอสโรสโดยไถลตัวด้วยแขนเพียงข้างเดียว หน้าตาดูเคร่งขรึมแต่ก็กระดากอายบ้าง “ถ้าเจ้าเป็นอย่างนี้ ฉันคงรับผิดชอบไม่ไหวหากเขาดุว่า” ฟรอสโรสได้แต่ส่ายหัว เธอเรียกฟลามโรสมาด้วยและทั้งคู่ก็รักษาเธอพร้อมกัน จนสำเร็จภายใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาที อิซาเบลลาประหลาดใจที่เห็นฟลามโรสแสดงความสามารถในการรักษาด้วยเปลวเพลิงหงส์ แน่นอนว่า เปลวเพลิงนิฟานิคของหงส์มีความสามารถในการรักษาและแม้แต่การเกิดใหม่ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ อย่างไรก็ตาม การเรียนรู้ที่จะรักษาด้วยเปลวเพลิงนิฟานิคเป็นเรื่องราวอีกเรื่องหนึ่ง อย่างหนึ่งคือลักษณะที่ติดตัวมาแต่กำเนิดของเผ่าพันธุ์ และอีกอย่างหนึ่งคือการเข้าใจเทคนิค ฟลามโรสเป็นสัตว์วิญญาณ ส่วนใหญ่แล้วสัตว์วิญญาณจะไม่รู้จักการใช้เทคนิค ดังนั้นนี่จึงเป็นเรื่องที่ทำให้เธอประหลาดใจ กระนั้น เมื่อได้รับการรักษาจนสิ้นสุดภายในหนึ่งนาที เธอก็กลับไปและเริ่มใช้พลังยินกับพลังการต่อสู้ธาตุดินเพื่อพยายามครอบครองทรงกลมฝีมือการต่อสู้สีแดงเข้ม “บูม!” “บูม!” “บูม!” ยืนด้วยขาเพียงข้างเดียว อิซาเบลลาดูเหมือนจะมีกำลังใจลดน้อยถอยลง “ไม่มีประโยชน์… พลังมังกรธาตุดินข้าแรงเกินไปจนมันไม่ยอมฟัง…” แม้จะสามารถควบคุมความสงบของพลังงานได้ แต่เมื่อนำไปใช้ พลังเหล่านั้นก็กลับกลายเป็นเผด็จการที่น่าขบขัน เมื่อพวกมันจู่โจมคู่ต่อสู้ราวกับต้องการครอบงำ อาจารย์ที่ดุร้ายและมโหฬารเช่นนี้ทำให้ทรงกลมฝีมือการต่อสู้สีแดงเข้มระเบิด ด้วยอัตราดังกล่าว เธอยอมรับว่าไม่สามารถครอบครองทรงกลมสีแดงเข้มที่มีขนาดเท่าหม้อนมได้ เธอเดินทางกลับไปรักษาตัว “เย้! ข้าทำได้แล้ว!” ณ จุดนั้น เธอได้ยินฟลามโรสร้องออกมาด้วยความดีอกดีใจ เธอดูเหมือนจะสามารถครอบครองทรงกลมแก่นบริสุทธิ์สีขาวได้สำเร็จ ทิ้งให้อิซาเบลลาปลาบปลื้มใจแต่ก็ผิดหวังในเวลาเดียวกันที่ไม่สามารถครอบครองทรงกลมฝีมือการต่อสู้สีแดงเข้มได้ “ปัง!” แต่ทันใดนั้น พลอยมีทรงกลมจำนวนมากมายพุ่งออกมาจากพื้นดิน “…!” อิซาเบลลา ฟลามโรส และฟรอสโรสเหลือด้วยตามองด้วยความตกตะลึงจากการปรากฏตัวของทรงกลมใหม่ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่น่าประหลาดใจคือทรงกลมใหม่เหล่านี้มีขนาดที่ต่างกัน คือทรงกลมขนาดกำปั้นและทรงกลมขนาดศีรษะ ทรงกลมขนาดกำปั้นเคลื่อนที่ช้ากว่าทรงกลมขนาดหม้อนม ในทางกลับกัน ทรงกลมขนาดศีรษะเคลื่อนที่ช้ากว่าถึงขั้นที่สามารถเรียกว่าคลานด้วยความเร็วของหอยทากเมื่อเทียบกับทรงกลมอีกสองประเภท “ฮ่าๆ ของฉันแล้ว!” มีคนหนึ่งในระยะไกลพยายามครอบครองทรงกลมฝีมือการต่อสู้ขนาดศีรษะ เขาโจมตีด้วยพลังงานสีเลือดหมูที่เคลือบคลุมรอบแขนอย่างนุ่มนวล จากความมั่นใจของเขา ดูเหมือนว่าเขาจะสามารถครอบครองทรงกลมสีแดงเข้มขนาดหม้อนมได้ แต่ทันทีที่การโจมตีของเขากดทับลงไป- “บูม!” แขนขวาทั้งหมดของเขาก็แตกกระจาย และเขาก็สำลักเลือดออกมา ดูเหมือนว่าจะสูญเสียแก่นเลือดไปอย่างมาก “บูม!” อย่างโชคร้าย มีทรงกลมสีแดงเข้มขนาดศีรษะอยู่ใกล้เคียงที่ถูกห่อหุ้มด้วยเมฆสีเลือดหมูที่ปรากฏขึ้นจากการระเบิด ซึ่งทำให้ครึ่งล่างของร่างกายของเขาพังทลาย ครึ่งหนึ่งของไหล่ขวาของเขาหายไป เช่นเดียวกับขาทั้งสองข้าง หรืออาจจะถึงสามข้าง ทิ้งไว้เพียงศีรษะและกระดูกอกเท่านั้น เขานอนคว่ำอยู่บนพื้นที่เต็มไปด้วยเลือดของเขา ดูเหมือนจะหอบหายใจและสำลักเลือดซ้ำแล้วซ้ำเล่า “…” อิซาเบลลา ฟลามโรส และฟรอสโรสเหลือดูซึ่งกันและกัน ไม่เพียงแค่ทรงกลมขนาดใหญ่จะมีอานุภาพในการก่อความเสียหายมากขึ้น แต่ยังดูเหมือนว่าจะมีปฏิกิริยาลูกโซ่ ระเบิดทรงกลมสีเดียวกันหากเมฆที่ปล่อยออกมาจากการระเบิดมาสัมผัสกัน