บทที่ 3687 ใหญ่ขึ้นอีกสองระดับ “ไม่ดีแล้ว…” “ใช่ ข้าเริ่มสังเกตได้ตามระยะเวลาที่ผ่านไป จำนวนลูกแก้ววิญญาณรอบตัวเราเริ่มเพิ่มมากขึ้น…” “ถ้าตรงนี้ต่อไป พวกเราคงจะระเบิดและล้มเหลวกันหมด…” อิซาเบลลา ฟรอสทริส และ เฟลมโรส ได้แสดงความเห็นออกมา สีหน้าของพวกเธอดูไม่ดีเอาซะเลย อิซาเบลลา ถอยหลังไปก้าวหนึ่งแล้วจ้องมองลูกแก้ววิญญาณหัวใจสีฟ้าควันถอยหลังแล่นเฉียดผ่านขมับของเธอไป ราวกับว่าลูกแก้วนั้นเลือกเป้าเพื่อเล่นงานพวกเธอโดยเฉพาะ แต่ครั้งนี้เธอยืนยันได้อีกครั้งว่าการเคลื่อนที่ของมันแท้จริงแล้วคือความสุ่มแบบไร้ทิศทางแต่เร็วจัด “ระวังหน่อย ถ้าเราถูกชนเข้าอาจจะเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่สะท้อนกลับมาถึงตัวเรา…” ฟรอสทริส เตือนด้วยสีหน้าจริงจัง “ลูกแก้วขนาดเล็กย่อมไม่ใช่ปัญหา เมฆเลือดสีแดงเข้มของมันแผ่คลุมไม่เกินหนึ่งเมตรในเส้นผ่านศูนย์กลาง แต่ถ้าให้พูดถึงลูกแก้วขนาดกำปั้นจะแผ่คลุมได้ถึงห้าเมตร ส่วนลูกแก้วตัวใหญ่สุดจะแผ่คลุมได้ถึงสิบเมตร” 𝙛𝓻𝒆𝒆𝒘𝙚𝓫𝙣𝙤𝒗𝙚𝓵.𝙘𝙤𝙢 อิซาเบลลาเผยแพร่ผลสังเกตของตน ฟรอสทริสก็ยอมคิดตาม “ใช่ แต่ลูกแก้วเล็กกลับมีจำนวนมากกว่าล้นหลาม ห้ามประมาทเป็นอันขาด โอกาสโดนลูกแก้วเล็กชนเข้าอย่างจัดยังสูงกว่าโดนลูกแก้วสองแบบที่เหลืออยู่หลายเท่าตัว” “ถูกต้อง” อิซาเบลลาเห็นด้วย เธอกำลังก้าวเท้ามุ่งไปหาคนเคราะห์ร้ายคนนั้นเพื่อตรวจสอบว่าเขาสามารถพิชิตลูกแก้ววิญญาณเวทมนตร์ทับทิมได้อย่างไร ซึ่งตอนนี้เธอหมกมุ่นปรารถนามันอย่างมาก เพราะมันเคยปฏิเสธชัยชนะของเธอไป แต่แล้วชายคนหนึ่งกลับปรากฏตัวขึ้นข้างกายเขาและเสียบใบมีดน้ำแข็งเข้าที่หน้าผากของเขาอย่างรวดเร็ว “…” อิซาเบลลาไม่รู้จะพูดอะไร เธอมองเห็นว่าเจ้าของใบมีดน้ำแข็งสีหน้าเริ่มไม่สวยงาม เขาหันมามองเธอราวกับโทษว่าเธอมิได้ประกาศกฎบทลงโทษนี้ออกมา อิซาเบลลายักไหล่กระตุก ยกมือทั้งสองข้างแบออก ทำให้เส้นโลหิตเดือดพล่านขึ้นบนหน้าผากของชายผู้นั้น แต่เขากล้าไม่กล้าเข้าใกล้เธอ เลยแค่เลื้อยถอยหลังหนีไปอย่างรวดเร็ว ฟรอสทริสได้แต่ส่ายหน้า จำนวนผู้สมัครที่เข้าร่วมพากระดาษซ่อนแห่งที่สี่ลดลงเหลือเพียงสามสิบคนตามที่เธอมองเห็น และผู้ฝึกน้ำแข็งคนนั้นก็ได้รับโทษใหญ่โตคล้ายกับอิซาเบลลาคือการเสียพลังงานไปครึ่งหนึ่งในทั้งสามระบบการเพาะบำเพ็ญ นี่คือฝันที่พังทลายลงสำหรับการป้องกันตนเองจากผู้อื่นและลูกแก้ว “อิซาเบลลา ท่านไม่ลองพิชิตลูกแก้วเวทมนตร์ทับทิมและลูกแก้วเวทมนตร์สีขาวแทนเลยหรือ? พวกเราจะสอนท่านเอง” “ขอบคุณมาก~ แต่อิซาเบลลาจะไม่ถอยถอยจากความท้าทาย หากข้าล้มเหลว พวกท่านก็ชนะไปเลย เอ้อ ถึงอย่างไรสองคนนี้ก็น่าจะอยากเอารางวัลเหล่านี้กลับไปตระกูลออร่าฟลามหรือใช้เอง จงวางใจเถอะ ข้าไม่มีปัญหาใดๆ หากสองคนนี้ชนะ ข้าจะไม่ล่วงเกินแย่งชิงจากท่านทั้งสอง เพราะท่านทั้งสองรักษาข้าไว้หลายต่อหลายครั้ง และแม้ว่าจะไม่ได้รักษาข้า ข้าก็ไม่กล้าทำให้เชอริลีโอนขุ่นเคือง~ อะฮ่า~” เธอได้แสดงความคิดให้พวกเขารับทราบอย่างชัดเจนแล้วก็จากไป ทิ้งให้เฟลมโรสและฟรอสทริสวุ่นวายและสับสนอยู่ในสมอง พวกเธอแทบจะบอกไม่ได้เลยว่าตัวเองควรอยู่จุดใด ตระกูลออร่าฟลามคือบ้านเกิดของพวกเธอ แต่ความจริงแล้วพวกเธอถูกสังเวยแม้จะเป็นอัจฉริยะในด้านสัตว์ปิศาจเวทมนตร์ พวกเธอก็ไม่ปฏิเสธที่จะสังเวยตนเองเพื่อตระกูลเช่นเดียวกัน เพราะถือว่าเป็นความกล้าหาญและเกียรติยศ แต่อีกด้านหนึ่งพวกเธอได้รับการปฏิบัติอย่างดีในครอบครัวของนักแตกหักอนาธิปไตย ได้รับทั้งความสุขและความทุกข์ แน่นอนว่าพวกเธอเคยถือเอียงต่อนักแตกหักอนาธิปไตยอยู่แล้ว โดยคิดว่าพวกนั้นชั่วร้าย แต่หลังจากได้อยู่กับเชอริลีนและครอบครัวของเธอมานาน พวกเธอจึงถูกบังคับให้ทบทวนอคติของตนเอง พวกเธอมองไม่เห็นความชั่วร้ายใดๆ ควรจะอยู่กับเชอริลีนผู้เอาใจใส่ดูแลด้วยความเคารพ หรือควรกลับไปที่ตระกูลออร่าฟลาม? แต่หากกลับไปรอดชีวิต ก็มีโอกาสดีแต่ก็น่ากลัวที่พวกเธอจะถูกตราหน้าว่าเป็นคนทรยศ และยิ่งกว่านั้นหากพวกเธอได้ไปเป็นเพื่อนร่วมทางกับนักแตกหักอนาธิปไตย ทุกสิ่งปะปนกันอย่างยุ่งเหยิงในสมองของพวกเธอ พวกเธอไม่สามารถตัดสินใจได้แย่ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเธอมีโอกาสมีชีวิตครั้งใหม่อีกครั้ง อย่างไรก็ตาม ไม่มีเวลาให้ครุ่นคิดถึงประเด็นนี้อีกแล้ว พวกเธอกลับไปพิชิตลูกแก้วอย่างรวดเร็ว ผู้สมัครทุกคนรู้สึกว่าเวลามีอยู่จำกัด แม้จะไม่มีกำหนดเวลาใดๆ ก็ตาม ด้วยเหตุผลเดียวกับที่ฟรอสทริสรู้ดี ทั้งยังรู้อีกว่าทุกครั้งที่พวกเธอพยายามใช้โอกาสพิชิตลูกแก้วจะทำให้พวกเธอสูญเสียพลังงานและสุขภาพไปมาก พวกเธอแทบไม่มีเวลาวิตกกังวลเกี่ยวกับผู้สมัครคนอื่น นอกจากการลอบสอดแนมพวกเขาเพื่อเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับลูกแก้วขนาดเท่ากำปั้นและขนาดเท่าหัวที่เพิ่งปรากฏขึ้นใหม่ อิซาเบลลาเดินออกไปจากคู่แฝดฟีนิกซ์และมองไปรอบๆ ลูกแก้วจำนวนมากกำลังรุมล้อมเธอ เธอกำลังคิดว่าจะจัดการอย่างไรเมื่อตาของเธอจับจ้องเห็นลูกแก้วเวทมนตร์ทับทิมขนาดเท่าหัวกำลังออกห่างจากกลุ่ม อิซาเบลลาย่นคิ้ว สังเกตเห็นว่ามันได้ออกไปนอกเขตระเบิดแล้ว ไม่มีลูกแก้วเวทมนตร์ทับทิมอยู่ภายในรัศมีสิบเมตร ทำให้เธอจะไม่ได้รับความเสียหายสะท้อนกลับจากลูกแก้วเวทมนตร์ทับทิมลูกอื่นๆ ‘ถึงจะเป็นก็ต้องเอาจริงเอาจัง…’ อิซาเบลลาหายใจถอนใจลึกๆ พร้อมกำหมัดแน่น เนื่องจากเธอไม่สามารถเอาชนะลูกแก้วขนาดเท่าหัวนกพิราบได้แม้จะลองหลายต่อหลายครั้ง เธอจึงตัดสินใจลองดวงกับลูกแก้วเวทมนตร์ทับทิมตัวใหญ่ที่สุด มันเคลื่อนที่อย่างเชื่องช้า ราวกับว่าไม่มีอะไรในโลกนี้ต้องกังวล ทำให้อิซาเบลลาเข้าใกล้มันและยืนอยู่ข้างๆ โดยไม่ให้มันหลบหนีไปได้ การกระทำทันท่วงทีของเธอทำให้ฟรอสทริสสนใจขึ้นมา เฟลมโรสก็เริ่มเป็นห่วงเธอ แต่กระนั้น อิซาเบลลาเป็นผู้เพาะบำเพ็ญ พวกเธอจะไม่ยับยั้งเธอเมื่อเธอเผชิญหน้ากับความท้าทาย แม้ว่ามันจะไม่ดูเป็นความคิดที่สว่างไสวก็ตาม เฟลมโรสและฟรอสทริสจึงมองหน้ากัน แล้วเตรียมพร้อมที่จะรักษาอิซาเบลลา หากอิซาเบลลาล้มเหลวในครั้งนี้ พวกเธอเดาว่าหลักเลือดของเธอจะเหลืออยู่ราวเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ และทั้งสี่แขนขาของเธออาจระเบิดกระจาย เหลือเพียงแค่ศีรษะและลำตัวเท่านั้น กระทันหัน สายตาของพวกเธอเบิกกว้าง “รอเดี๋ยว— เธอใช้พลังเต็มกำลัง!?” ฟรอสทริสตกใจ “หยุดที!” เฟลมโรสก็ร้องตะโกน มันชัดเจนมากว่าเป็นการฆ่าตัวตาย แต่อิซาเบลลาแสดงออกราวกับว่าไม่ได้ยินอะไรเลย เธอกางแขนถอยหลัง พลังเวทมนตร์มารศาสตร์อมตะสีน้ำตาลอมทองท่วมท้นกำาปั้นและแขนขวาทั้งหมด เมื่อถอยแขนกลับไปจนสุด เธอกระโจนพุ่งและปล่อยหมัดอันน่าสะพรึงกลัวใส่ลูกแก้วเวทมนตร์ทับทิมขนาดเท่าหัวด้วยโมเมนตัมอันยิ่งใหญ่ดุจภูเขา *โบ๋!~* กำปั้นของเธอกระแทกกับลูกแก้วเวทมนตร์ทับทิมขนาดเท่าหัว แต่ทั้งที่มีพลังอันเร่าร้อนและน่าเกรงขาม ลูกแก้วเวทมนตร์ทับทิมขนาดเท่าหัวกลับไม่ขยับแม้แต่นิ้วเดียว “…” นี่ทำให้ตาของอิซาเบลลานั้นเบิกกว้าง แต่รอยยิ้มก็ครอบงำริมฝีปากของเธอเมื่อเธอมีความมั่นใจในตนเองมากขึ้น “ไม่มีใครจะเอาชนะข้าด้วยศิลปะการต่อสู้แบบแรงๆ ได้นอกจากจักรพรรดิของข้า!” เธอร้องตะโกนด้วยความเชื่อมั่นอย่างยิ่งยวดขณะที่เส้นโลหิตเดือดพล่านขึ้นเต็มหน้าผาก กำปั้นของเธอคำรามใส่ลูกแก้วด้วยเงามังกรที่ห่อหุ้มมันไว้ด้วยเขี้ยวคมกริบ ทำให้ลูกแก้วนั้นสั่นระริก นี่เกือบจะทำให้ฟรอสทริสและเฟลมโรสกระโดดตกใจเมื่อเห็นว่ามันสามารถขยายตัวและระเบิดได้ แต่แล้วลูกแก้วเวทมนตร์ทับทิมก็ดันรับแรงปะทะกลับและตกลงบนพื้นหญ้า กลิ้งไปมาบนพื้นดินราวกับลูกแก้วสีแดงเพลิงธรรมดาที่เด็กๆ ใช้เล่น “น-นาง พิชิตมันได้…” “ไม่น่าเชื่อ…” ริมฝีปากของเฟลมโรสและฟรอสทริสเผยอออกมา พวกเธอมองด้วยสายตาไร้ความคิดขณะที่เห็นอิซาเบลลายื่นมือออกไปหยิบลูกแก้วเวทมนตร์ทับทิมขนาดเท่าหัวขึ้นมาและมองดูมันด้วยความภาคภูมิใจที่พลุ่งพล่าน ในสายตาของเธอ ‘ข้าคิดไม่ผิด… ลูกแก้วขนาดเท่าหัวนกพิราบต้องการแรงที่สงบนิ่ง ลูกแก้วขนาดเท่าหัวต้องการแรงที่สุดโต่ง ทำให้ลูกแก้วขนาดเท่ากำปั้นอาจจะต้องการแรงที่เหมาะสมพอดี…’ มุมปากของอิซาเบลลายิ้มครึ่งหนึ่งคล้ายแมว เธอค่อนข้างหดหู่ใจที่กำปั้นของเธอใช้การไม่ได้กับลูกแก้วเวทมนตร์ แต่บัดนี้เมื่อยืนยันแล้วว่าแรงที่สุดโต่งของเธอยังไม่มีใครเอาชนะได้ เธอเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ “ฟรอสทริส ท่านรู้ไหมว่านี่คืออะไร?” อิซาเบลลาหันมามองพวกเธอแล้วถาม ฟรอสทริสและเฟลมโรสเดินเข้ามาใกล้ อดีตเปิดปาก “ลูกแก้วเวทมนตร์ทับทิมขนาดเท่าหัว…” “ไม่สิ มันเรียกว่า อาวุธทำลายล้างขนาดใหญ่ นิวเคลียร์~” อิซาเบลลายิ้มกว้างก่อนจะ拔腿就跑，手里拿着那颗大如斗的瑰红珠子。 双胞胎凤凰看着她朝一个方向飞奔而去，在尽头是一个男人，他吓得转过身来想要逃跑。 “去死吧，吉里亚斯！” 伊莎贝拉迅速追上，使用了她的地龙霸主冲。她的腿被一层棕金色的不朽战斗能量包裹，使她能够在最短的时间内以最快的速度跨越一定的距离。 “…” 吉里亚斯的头皮发麻。 他本在安全距离埋伏等待，以便利用伊莎贝拉的失败，但她却通过了。正当他怀疑是不是要利用更大的珠子作为诱饵时，她突然追上了他。 当他试图施展逃生术时，已经慢了一步。 伊莎贝拉目不转睛地盯着。她的手指几乎要陷进那颗头大的红珠子里，她用手掌将它向前猛推。 一颗巨大的红珠猛地砸在吉里亚斯的背上，使他的眼睛变得血红，“操！” *轰~~* 接触点周围十米直径的区域内立刻被深红色的气体笼罩。随后，吉里亚斯的四肢全都炸成了肉泥，就像被压碎了一样，化作了一团血的喷泉。 “啊啊！” 他痛苦地尖叫着，但更重要的是感到羞耻，因为伊莎贝拉踩在他的头上，把他的脸按在血淋淋的草地上。她压制住他，拖着他的脸穿过泥土，一路滑下斜坡。