บทที่ 4604: ความฝัน “ไม่… ฉัน…” แก้มของฟลามโรสแดงอ่อนเล็กน้อย แต่เธอกลับหายใจลึกๆ แล้วพองศีรษะมองเขา “เธอเป็นเดวิสคนเดิมหรือเปล่า?” เดวิสงงกับคำถามนั้น คิดว่าพวกเขาอาจรับรู้ว่าเขาได้เกิดใหม่หลายครั้งแล้ว เพราะพวกเขาเป็นฟินิกซ์ เขาไม่อาจหลบพวกเขาได้เลย แต่ริมฝีปากของเขายังคงยิ้ม “อะไรทำให้เธอคิดเช่นนั้น?” “ไม่รู้หรอก แค่รู้สึกว่าเธอต่างไป ดิวซัยบอกว่าเธอเป็นคนหล่อเหลียว—ไม่ใช่แค่หล่อเหลียวธรรมดา แต่เป็นระดับสูง ตอนนี้ฉันเริ่มเข้าใจบ้างว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนี้ทุกครั้งที่เห็นเธอ” ฟลามโรสกริบตา พยายามทำสีหน้าเฉยๆ แล้วพูด “ฉันถามอย่างจริงใจเลย อย่าเหยียดฉันว่าเป็นเพียงลักษณะทางกายภาพหรืออะไรที่เธอทำโดยอัตโนมัติก็ได้?” เดวิสไม่มีคำตอบ เหมือนว่าเธอได้บอกเพื่อนของเธอเรื่องที่คิดไว้หลังจากทำให้ดิวซัยตกใจ ‘แล้วเธอก็รีบวิ่งออกไปอย่างอับอาย ชิลลี่กับคนอื่นตามตาม…?’ เดวิสจินตนาการ ฟรอสท์โรสที่นั่งบนโซฟาตรงข้ามตะลึงมากว่า ฟลามโรสบ้าไปหรือ? ทำไมถึงก้าวหน้าแบบนั้นได้? เดวิสนั่งขึ้นแล้วหันตัวมองฟลามโรส เขาจ้องเธอหลายวินาที ทำให้ฟลามโรสอับอายจนหัวใจเต้นแรงแม้พยายามสงบ “คนหล่อเหลียวเหรอ…” เดวิสหัวเราะเบา ๆ “หมายถึงคนที่ชักจูงให้ทำสิ่งที่ผิดในเรื่องเพศ หรือทำสิ่งที่ผิดโดยแลกกับการให้บริการทางเพศ เป็นการคำนวณเพื่อดึงดูดคนเข้าสู่การพบกันทางเพศ บางครั้งอาจมีนัยว่าพาไปไกลจากหลักการหรือหน้าที่” “คิดดู… ฉันทำให้อิซาเบลล่าและลีอาละทิ้งหลักการของพวกเขา แต่ไม่ได้คำนวณอะไรเลย ทำตามหัวใจของฉันเลย ฉันจึงไม่คิดว่าตัวเองเป็นคนหล่อเหลียว แต่ไม่ว่าอย่างไร ฉันก็ไม่ได้ปล่อยคลื่นเสน่ห์โดยใช้กฎเสน่ห์แบบอัตโนมัติหรือกระตือรือร้นเลย แค่เธอ—ฟลามโรส—รักฉันเท่านั้น” “…!” ฟลามโรสกระโดดเหมือนแมวที่หางถูกเหยียบ “เธอ—” เธอชี้ที่เขาอยากปฏิเสธ แต่พูดไม่ออก “ไม่ใช่เรื่องต้องอายหากไม่ได้ทำตามมัน” ดวงตาเดวิสส่องแสง “ฉันเป็นคนแต่งงานแล้ว แต่ฉันเป็นพหุภรรยา จึงไม่อับอายเท่ากับคนที่เป็นอธิปไตยเดียว เธออิสระที่จะไล่ตามฉัน หากต้องการ ไม่มีใครจะตำหนิเธอ” เขามองฟรอสท์โรสสั้น ๆ ก่อนหันกลับมามองเธอ “ฉันก็ชอบพวกเธอสองคน แต่ยังเคารพเธอมากกว่า อย่างที่บอกไว้ ถ้าอยากได้ทรัพยากรอะไรก็สอบถามได้ ฉันจะพยายามเก็บมา ไม่ว่าเราจะเป็นแบบไหน ฉันจะไม่ทำให้เธอยากลำบาก ไม่ต้องกังวลว่าฉันบังคับหรือโน้มน้าวให้เธอเป็นของฉัน เข้าใจไหม?” “…” ฟลามโรสดูงุ่นงุน เธอพยักหน้าอย่างไม่มีสมาธิ แก้มแดงร้อน ทั้งหูก็สีชมพู เหมือนอากาศขาดหายแต่ไม่หอบ แสดงอาการงงงัน ในที่สุดเธอกลับจากความฝัน ลูบริมฝีปาก “คือ—คือทั้งหมดที่เธอจะพูดหลังจากรู้สึกของฉัน—ถ้าเป็นความจริง?” “…?” เดวิสกริบตา เขาคิดสักครู่แล้วลุกขึ้น “ได้เลย เรามาจูบกันเพื่อเป็นเครื่องหมาย” “อา!~” ขณะที่เขาก้าวไปข้างหน้า ฟลามโรสผวาใจออกจากบ้านไม้ทุบประตูขณะออกวิ่ง เดวิสอึ้งแต่หัวเราะ ฟินิกซ์มักไร้เดียงสาในเรื่องเหล่านี้ เขารู้ว่าเธอจะตื่นตระหนกแต่ไม่คาดคิดว่าเธอจะหลบหนีทันที เขาอยากทำให้จบด้วยการล้อเล่นเพราะไม่อยากใกล้ชิดโดยไม่มีอารมณ์แรง “ขออภัย” เสียงของฟรอสท์โรสดังขึ้น “ขออภัยแทนพี่สาวคนแฝดที่ทำตัวไม่ดี” เดวิสหันมามองเธอ “ไม่เป็นไร ฉันรู้ว่าฟลามโรสซ่อนอารมณ์ไม่ได้ ใบหน้า ท่าทาง ทุกอย่างบอกได้ทั้งหมด แม้ไม่มี ‘หัวใจตั้งใจ’” “จริงด้วย” ฟรอสท์โรสพยักหน้า เดวิสยิ้ม จ้องมองเธอ “ฟรอสท์โรส ใจของฉันก็ต้องคิดตามที่บอก อย่าเคยคิดว่าฉันไม่รู้สิ่งที่เกิดขึ้นในใจเธอ หากไม่รู้ก็อาจรู้สึกบางอย่างจากสายตา ฉันเชี่ยวชาญเรื่องนี้แล้ว แต่ความรู้สึกหนักอึ้งและแคบ ฉันมักหลีกเลี่ยงหรือเพิกเฉยเพื่อประโยชน์ของเรา ฉันมีที่ว่างในหัวใจจำกัด และตอนนี้มันโฟกัสที่ เวียนเทียนเจ้าแห่งนางฟ้า**(Fairy Xiu Juili)** ฟรอสท์โรสกริบตาแล้วพยัก “เข้าใจแล้ว ขอให้เธอสำเร็จในการไล่ตามความงามเช่นเธอ” เดวิสถอนหายใจโล่งใจในใจ ฟรอสท์โรสคิดเรื่องนี้อย่างเป็นผู้ใหญ่ เขาพึงพอใจและหลับพักผ่อน เพื่อให้ได้พลังเต็มที่เมื่อถึงเวลาสำคัญ ไม่ให้เสียการควบคุมหรือสั่งการ “นกอีคัลิปส์นิรันดร์” ที่ไม่สามารถเข้าสู่ที่นี่ได้ เขาให้มันอยู่ใกล้ประตูของดินแดนชาร์ด ครั้งสุดท้ายสั่งให้มันปกป้องตนเองและหนีหากเจอสิ่งที่เหนือกว่าตัวหรือสิ่งที่มีคุณลักษณะแสง แต่ไม่ไกลเกินไป เขามั่นใจว่าจะสามารถเรียกมันกลับได้ เพราะการเชื่อมต่อทำให้รู้ว่าต้องเดินทางไปทางไหน แม้ในพื้นที่หนาแน่นของคอนทินินต์ชาร์ด มันเกือบจะเป็นตราประทับระดับพรีมาร์ช จึงทำให้จิตวิญญาณของเขาก็อ้วนเหมือนแบกภูเขา เดวิสหลับเร็วทันที ฝันถึงนางฟ้าเจ้าแห่งนางฟ้า… แล้วชิลลี่พุ่งเข้ามาจับเขา เข้าสู่ความสนุกเต็มที่ ความร้อนของร่างกายของพวกเขาท่วมท้น “…?” ทันใดนั้น เขาตระหนักว่ามีอะไรแปลก เขาตื่นจากฝันอย่างบForce และปิดตาเห็นรูปคนอยู่บนตัวเขา เต้านมอ้วนและกลมตบแน่นกับหน้าอกของเขา กลิ่นหวานพัดเข้าปากจมูกทำให้เขาหายใจลึก ๆ รู้สึกถึงความหนักของสถานการณ์ เขาเปิดปากแต่มีนิ้วนาบปากไม่ให้เขาออกเสียง “เธอไม่ต้องกังวลเรื่องความรู้สึกของฉันเลย คิดว่ามันเป็นแค่ฝัน ฝันที่ใกล้จะจบ” เสียงอันไพเราะกระซิบ เธอเอามือมาชิดปากของเขาแล้วกอดเข้าปาก ทำให้เดวิสรู้สึกไฟฟ้าแรง เขายังควบคุมตนเองไม่ได้ แต่รับรู้ความรู้สึกจากริมฝีปากสีแดงของฟรอสท์โรส เมื่อฟรอสท์โรสจูบเดวิสโดยที่ไม่เคลื่อนไหว แก้มเธออ้ปแดง ผ้าม่วง‑น้ำเงินคล้ายผ้าม่านบังตา ทำให้เขาเห็นแต่ดวงตาที่เต็มอารมณ์ ผ้าม่านยังเป็นช่องปิดอวกาศ ทำให้เขารับรู้การหายใจของเธออย่างใกล้ชิด หลังจากไม่กี่วินาที ฟรอสท์โรสค่อย ๆ ถอยกลับ เธอกดริมฝีปากเหมือนกำลังเก็บอารมณ์ที่รับรู้จากเขา สายตายังคงเขิน “ทำไม?” เดวิสถาม “ฉันบอกแล้วว่าไม่อยากทำร้ายใคร” “เพราะ…” ดวงตามของฟรอสท์โรสเป็นน้ำตา “ฉันรู้ว่าชะตากรรมของเราติดกันเพราะฉันได้สาบานนิรันดร์กับชิลลี่ ฉันไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ และหัวใจก็อยากให้เธอเหมือนที่เธอคุ้นเคยอยู่บ้าง แต่ไม่อยากเป็นภาระให้เธอ คิดว่ามันเป็นแค่ฝันและหลับต่อเถอะ” “โฟรส…” เดวิสเรียก “… ” ฟรอสท์โรสหัวใจสั่นเมื่อได้ยินชื่อของเขาอย่างใกล้ชิด เธอค้างคาอยู่ในวินาทีนั้น มือของเดวิสเดินไปสัมผัสแก้มหลังผ้าม่าน “เธอรู้ว่าฉันไม่มีทางทำให้มันเป็นแค่ฝันได้เลย เธอกำลังใช้จุดอ่อนของฉันหรือเปล่า?” ฟรอสท์โรสกัดริมฝีปาก “อาจจะ… เรียกว่าการล่อลวงหรือเปล่า?” “ใช่” เดวิสตอบ มือของเขาเลื่อนไปที่คอของเธอและพาเธอลง ขณะที่กำลังจะจูบ ฟรอสท์โรสตกใจกระโดดหลบลงจากตัวเขา รีบกลับที่นั่งและปรับการหายใจอารมณ์และจัดกางเกง ในขณะเดียวกัน เดวิสถอนอากาศและหลับตา ห้าวินาทีต่อมา เสียงผู้หญิงพูดคุยดังออกมานอกห้อง ชิลลี่บุกเข้ามา “ฉัน—” เธอหยุดหายใจเมื่อเห็นเดวิสหลับ ชิลลี่เห็นว่าเขายังหลับอยู่และผ่อนคลายอย่างอุ่นใจ คนอื่นก็หยุดก้าวเดินและหยุดพูดคุย หันมามองฟรอสท์โรส ผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ที่นี่ ถามว่า ฟลามโรสไปไหน ชิลลี่บอกว่าเธอไปเอาอากาศสดชื่น ไม่มีใครบ่นอะไร ใบหน้าแสดงอารมณ์ของฟรอสท์โรสไม่มีที่ติ แต่ฟรอสท์โรสก้มศีรษะและสั่นต่อหน้าที่ทำเต็มที่ รู้สึกว่าเธอทำอะไรบ้าจริง ๆ ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงจู่โจมโดยไม่มีสาเหตุ แค่เพ่งมองใบหน้าที่หลับของเดวิสแล้วหายใจเข้าช้ำ ๆ เธอคิดถึงฟลามโรสและคำสารภาพ ‘ฉัน… ฉันอยากไม่แพ้ให้แฟลมมี่หรือเปล่า… พวกเขาบอกว่าเราจะจูบกัน? ฉันทำเวทมนตร์ให้ได้ก่อน…?’ ดวงตามรกตของฟรอสท์โรสสั่น เธอไม่เชื่อว่าตัวเองบาปขนาดนี้ “…” ขณะเดียวกัน นาเดียในทะเลวิญญาณของเดวิสยิ้มอ่อน ๆ เหมือนดูละคร ขอบคุณโซโลมอนสำหรับ “กาชาปองทอง” และ “ปราสาทเวทมนตร์”! ====== ขอบคุณ Ian_Evans, Lichsuz, Darkarcanum, Nyluj, GeoJersey ที่สนับสนุน Patreon ของฉัน! ถ้าต้องการสนับสนุนงานของฉันและให้กำลังใจ สามารถคลิกลิงก์ด้านล่าง ขอบคุณ~ Patreon : https://www.patreon.com/stardust_breaker Discord : https://discord.gg/xcqXR6p ====== freewebnovel.com 1 ก.ย. [2/14 ตอนปกติ] [0/4 ตอนปล่อยมวล]