บทที่ 348 ปรมาจารย์ปรุงยาปริศนา หลังจากประกาศราคาของเคล็ดวิชาต่อสู้ระดับอมตะ ผู้คนก็เริ่มประมูลกัน อย่างไรก็ตาม จำนวนผู้เข้าประมูลกลับไม่มากเท่าที่ควรจะเป็น ส่วนใหญ่เป็นเพราะคนในห้องนี้เกือบทั้งหมดไม่สามารถฝึกฝนมันได้ แม้ว่าจะซื้อไปก็ตาม อันที่จริง มีเพียงนิกายระดับแนวหน้าเท่านั้นที่ประมูลเคล็ดวิชานี้ "นิกายหงส์สวรรค์เสนอราคา 2,050,000 ศิลาวิญญาณ" "นิกายกระบี่เทพเสนอราคา 2,300,000 ศิลาวิญญาณ" "...2,400,000 ศิลาวิญญาณ" "...2,500,000 ศิลาวิญญาณ" ครู่ต่อมา ท่านเจ้าเมืองเซี่ยก็กล่าวขึ้นว่า "5,000,000 ศิลาวิญญาณ" "ฝ่าบาททรงเสนอราคาเองเลยหรือ! ดูท่าว่าตระกูลเซี่ยจะได้เคล็ดวิชาระดับอมตะเพิ่มอีกชิ้นหลังจบวันนี้สินะ" คนอื่นๆ ไม่กล้าประมูลต่อหลังจากท่านเจ้าเมืองเซี่ยออกปาก "ไม่จำเป็นต้องลังเลหรอก หากต้องการก็ประมูลไป อย่ารู้สึกว่าประมูลไม่ได้เพียงเพราะข้าเสนอราคา อีกอย่าง นี่ก็เป็นโรงประมูลนะ" ท่านเจ้าเมืองเซี่ยกล่าวหลังจากไม่มีใครประมูลต่อ "ไม่เกี่ยวกับที่ฝ่าบาทประทับอยู่หรอกพ่ะย่ะค่ะ แม้นี่จะเป็นเคล็ดวิชาที่ดี แต่มันไม่เข้ากับสไตล์ของข้า ข้าเพียงแค่อยากลองเสี่ยงดวงดูว่าอาจจะได้มันมาในราคาถูก" เจ้าสำนักนิกายหงส์สวรรค์กล่าว "ช่างบังเอิญนัก ข้าเฒ่าเองก็คิดเช่นเดียวกัน" นิกายกระบี่เทพกล่าวเสริม "ในเมื่อไม่มีใครต้องการ ข้าก็ขอรับไปก็แล้วกัน" ท่านเจ้าเมืองเซี่ยพยักหน้า "เคล็ดวิชาหมื่นเข็มสวรรค์ถูกขายให้กับตระกูลเซี่ยในราคา 5,000,000 ศิลาวิญญาณ! ยินดีด้วย!" หวังซูเหรินประกาศในเวลาต่อมา "ปีนี้ตระกูลเซี่ยก็มาด้วยหรือนี่..." "วันนี้พวกเขานิ่งเงียบมากจนข้าคิดว่าพวกเขาไม่ได้มาเสียอีก" "จริงด้วย ปกติพวกเขาประมูลอย่างดุเดือดและมักจะซื้อของไปไม่ต่ำกว่าสิบชิ้นทุกครั้งที่มา" หลังจากตระกูลเซี่ยได้รับเคล็ดวิชาระดับอมตะ หวังซูเหรินก็รีบประกาศสินค้าชิ้นต่อไปทันที ซึ่งบังเอิญว่าเป็นชิ้นสุดท้ายของการประมูลในวันนี้ "ข้าจะขอเผยโฉมสินค้าชิ้นสุดท้ายของการประมูลในวันนี้" หวังซูเหรินปรบมือ และผู้ช่วยของเธอก็นำรถเข็นคันใหม่เข้ามา ซึ่งบนนั้นมีขวดบรรจุยาจำนวนสิบขวด โดยแต่ละขวดมียาเพียงเม็ดเดียว "นั่นยาอะไรกัน? ข้าไม่เคยเห็นยาแบบนั้นมาก่อนเลย!" เหล่าปรมาจารย์ปรุงยาต่างรู้สึกสนใจทันทีที่เห็นยาที่ไม่คุ้นตา พวกเขารู้สึกถึงแรงกระตุ้นที่อยากจะกระโดดขึ้นไปบนเวทีเพื่อดูให้ใกล้ขึ้น "ก่อนที่ข้าจะบอกว่าเป็นยาชนิดใด ข้าขอแจ้งให้ทราบก่อนว่านี่คือยาที่เพิ่งถูกค้นพบและปรุงขึ้นโดยเพื่อนสนิทของข้าเอง อันที่จริงยาเหล่านี้ล้ำลึกมากจนแม้แต่ข้าเองก็ยังไม่หวังว่าจะปรุงมันได้ในเร็วๆ นี้" หวังซูเหรินกล่าว "อะไรนะ? แม้แต่ปรมาจารย์อย่างอาวุโสหวังก็ยังปรุงไม่ได้งั้นหรือ? เพื่อนของนางเป็นใครกัน? ข้าจำไม่ได้ว่ามีปรมาจารย์ปรุงยาคนอื่นที่เก่งกาจเท่าอาวุโสหวัง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าจะเหนือกว่านาง" เหล่าปรมาจารย์ปรุงยาที่อยู่ที่นั่นต่างแสดงความประหลาดใจ หวังซูเหรินกล่าวต่อ "เมื่อข้าเผยโฉมยานี้ในวันนี้ โลกแห่งการบำเพ็ญเพียรจะเข้าสู่ยุคสมัยใหม่อย่างแน่นอน! และเพื่อรักษาความสมดุลของอำนาจในปัจจุบัน ข้าจะจำกัดจำนวนยาที่แต่ละฝ่ายสามารถซื้อได้เพียงหนึ่งเม็ดเท่านั้น!" "ยาเหล่านี้ทรงพลังขนาดนั้นเลยหรือ? ข้าแทบรอไม่ไหวที่จะฟังผลของมันแล้ว!" "ยุคสมัยแห่งการบำเพ็ญเพียรใหม่? นั่นต้องเป็นการกล่าวเกินจริงแน่ๆ ใช่ไหม?" ท่านเจ้าเมืองเซี่ยหรี่ตามองขวดยาบนรถเข็นพลางครุ่นคิด "แม้แต่ข้ายังไม่รู้ว่าเป็นยาชนิดใด... ส่วนเรื่องเพื่อนของนาง หากคนผู้นี้มีฝีมือด้านการปรุงยาเหนือกว่านางจริงๆ เหตุใดข้าถึงไม่เคยรู้ตัวตนของคนผู้นี้มาก่อน?" "อย่างที่พวกท่านทราบกันดี นิกายดอกบัวเพลิงของข้ามียา 'ดอกบัวเพลิง' ซึ่งช่วยเพิ่มโอกาสในการเลื่อนระดับจากขั้นวิญญาณพื้นฐานไปสู่ขั้นวิญญาณลึกลับได้อย่างมาก หรือจะให้พูดให้ชัดคือโอกาสสำเร็จร้อยเปอร์เซ็นต์" หวังซูเหรินกล่าว ก่อนจะพูดต่อ "ยาเหล่านี้โดยพื้นฐานแล้วเหมือนกับยาดอกบัวเพลิง แต่ต่างกันตรงที่มันจะช่วยให้ผู้ที่อยู่จุดสูงสุดของขั้นวิญญาณแท้จริงสามารถทะลวงผ่านไปสู่ขั้นวิญญาณปฐพีได้โดยไม่มีพลาด!" "อะไรนะ?!" ทันทีที่หวังซูเหรินเปิดเผยสรรพคุณ ทุกคนในห้องต่างลุกขึ้นจากที่นั่งด้วยความตกตะลึง แม้แต่ท่านเจ้าเมืองเซี่ยยังอดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นยืนและจ้องมองยาเหล่านั้นด้วยความตกใจ "เป็นไปไม่ได้! ยาเหล่านี้จะช่วยให้คนในขั้นวิญญาณแท้จริงทะลวงผ่านไปสู่ขั้นวิญญาณปฐพีได้โดยไม่พลาดเชียวหรือ?! ท่านได้ทดสอบมันแล้วหรือยัง?!" "หากยาเหล่านี้เป็นของจริงและได้ผลตามที่กล่าว โลกแห่งการบำเพ็ญเพียรจะเข้าสู่ยุคใหม่ที่ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นวิญญาณปฐพีจะกลายเป็นเรื่องปกติอย่างแน่นอน!" "อาวุโสหวัง โปรดตอบเราได้หรือไม่? ท่านทดสอบยาเหล่านี้แล้วหรือยัง?" ท่ามกลางคำถามที่โถมเข้ามา หวังซูเหรินกระแอมไอเสียงดังจนทุกคนเงียบลง "ข้าเข้าใจความสงสัยของพวกท่าน เพราะยาเหล่านี้มันฝืนลิขิตสวรรค์เกินไป อย่างไรก็ตาม ข้าได้ทดสอบยาเหล่านี้กับศิษย์ในนิกายของข้าแล้ว และจากศิษย์สิบคนที่อยู่จุดสูงสุดของขั้นวิญญาณแท้จริงที่ได้รับประทานยาเหล่านี้ ทุกคนต่างประสบความสำเร็จในการเข้าสู่ขั้นวิญญาณปฐพี!" "โอ้พระเจ้า! หากสิ่งที่นางพูดเป็นความจริง นิกายดอกบัวเพลิงก็จะมีผู้เชี่ยวชาญขั้นวิญญาณปฐพีอยู่ทุกหัวระแหงในไม่ช้านี้!" หวังซูเหรินยิ้มและกล่าวว่า "ข้าขอเอาชื่อเสียงของปรมาจารย์ปรุงยาเป็นเดิมพันกับยาเหล่านี้! หากมันไม่ได้ผล ข้าจะไม่ปรุงยาอีกเลยไปตลอดชีวิต!" คราวนี้ผู้คนในห้องตกตะลึงอย่างแท้จริง "หากนางมั่นใจในตัวยาขนาดนี้ มันต้องเป็นของจริงแน่!" "แค่ชื่อเสียงของอาวุโสหวังก็เพียงพอที่จะยืนยันคุณภาพของยาแล้ว!" "ด้วยยาเหล่านี้ นิกายดอกบัวเพลิงจะกลายเป็นนิกายอันดับหนึ่งในไม่ช้า!" "อาวุโสหวัง หากท่านไม่รังเกียจที่จะตอบ ปรมาจารย์ปรุงยาผู้ทรงเกียรติท่านใดเป็นผู้ปรุงยาเหล่านี้ และเราจะมีโอกาสได้พบท่านผู้นั้นหรือไม่?" หนึ่งในปรมาจารย์ปรุงยาถามขึ้น หวังซูเหรินส่ายหน้า "ข้าเสียใจด้วย แต่เพื่อนของข้าประสงค์ที่จะไม่เปิดเผยตัวตนในตอนนี้ หากพวกท่านต้องการพบเขา อาจจะเป็นไปได้ แต่แน่นอนว่ามันคงไม่ฟรี" "หากมีโอกาสแม้เพียงน้อยนิดที่จะได้แสดงความเคารพต่อท่านปรมาจารย์ผู้นี้ ข้าก็ยินดีที่จะสละทุกอย่าง!" "ในเมื่อพวกท่านจริงใจและกระตือรือร้นที่จะพบเขาขนาดนี้ ข้าจะไปพูดคุยเรื่องการนัดพบในอนาคตให้ หากเขาตกลง ข้าจะส่งจดหมายไปให้ทุกคนที่ประสงค์จะเข้าร่วม" หวังซูเหรินกล่าวด้วยรอยยิ้ม "ขอบคุณท่านอาวุโสหวัง!" ผู้คนในที่นั้นต่างโค้งคำนับให้แก่เธอ