Chapter 1341
1284 / 3263
7 min read
Chapter 1341 - Killing!
Published Mar 12, 2026, 07:12 AM
Chapter 1341 - สังหาร!
“อย่าเรียกฉันแบบนั้น มันน่ารังเกียจ”
เป่ยหมิงเสวี่ยเหลือบมองหนานกงอวี่แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“นังตัวดี อย่าให้ท้ายตัวเองให้มากนัก!”
ด้านหลังของหนานกงอวี่มีผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานสามคน ทั้งหมดเป็นคนรับใช้ของหนานกงอวี่ และหนึ่งในนั้นก็สบถด่าเป่ยหมิงเสวี่ยอย่างรุนแรง
สายตาของเป่ยหมิงเสวี่ยเบนไปมองคนรับใช้ผู้นั้นเงียบๆ
หนานกงอวี่ยิ้มอย่างอ่อนโยนโดยไม่รู้สึกโกรธเคือง “เสวี่ยเอ๋อร์ ที่ฉันเรียกเธอแบบนั้นก็เพราะอยากจะให้โอกาสเธอเห็นแก่ความสัมพันธ์ของเราในอดีต”
“เธอเป็นคนฉลาด ก็น่าจะเข้าใจนะว่าฉันเหลือความอดทนไม่มากแล้ว”
แม้หนานกงอวี่จะยิ้ม แต่โทนเสียงของเขากลับเย็นเยียบ
“เราไม่มีความสัมพันธ์อะไรต่อกันทั้งนั้น”
เป่ยหมิงเสวี่ยสะบัดมือ “ถ้าไม่มีอะไรแล้ว พวกนายก็ไปได้”
“ไปงั้นรึ?”
สีหน้าของหนานกงอวี่เปลี่ยนเป็นเย็นชา “เป่ยหมิงเสวี่ย ถ้าเธอไม่บอกความลับของตระกูลเป่ยหมิง ฉันมีวิธีจัดการเธออีกเยอะ!”
“เธอเป็นแค่คนพิการ ถึงฉันจะไม่พิศวาสเธอ แต่คนรับใช้ที่ติดตามฉันมาดูจะชอบเธอไม่น้อยเลยนะ”
นั่นเป็นความคิดที่ชั่วช้าต่ำทรามที่สุด!
แม้แต่ซูจื่อม่อยังหรี่ตาลงด้วยประกายสังหารเมื่อได้ยินเช่นนั้น
อย่างไรก็ตาม เขาไม่มีเจตนาจะลงมือ
มันเป็นเช่นเดียวกับที่เตี๋ยเย่ว์เคยปฏิบัติกับเขาในอดีต
ตราบใดที่เป่ยหมิงเสวี่ยยังไม่เผชิญกับพลังที่ต้านทานไม่ได้ เขาจะไม่เข้าไปแทรกแซงและปล่อยให้เธอจัดการด้วยตัวเอง
“หึหึ!”
สายตาของคนรับใช้ในตระกูลคนหนึ่งกวาดมองไปทั่วร่างของเป่ยหมิงเสวี่ยอย่างจาบจ้วงพลางยิ้มชั่วร้าย “แม่สาวน้อย กลับไปกับพวกเราดีไหม? ข้ารับรองว่าข้าจะปรนเปรอเจ้าเป็นอย่างดี!”
คนรับใช้อีกคนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “ตาเฒ่าหู อย่าเอาไปคนเดียวสิพวกเราก็รอจะลิ้มรสแม่สาวนี่อยู่เหมือนกัน น้องชาย”
เป่ยหมิงเสวี่ยยังคงนิ่งเงียบและกวาดสายตามองคนรับใช้ทั้งสาม
หนานกงอวี่กล่าวอย่างเฉยเมย “เป่ยหมิงเสวี่ย ถ้าฉันพาเธอไปแล้วตบรางวัลให้คนรับใช้ของฉัน จะไม่มีใครในตระกูลเป่ยหมิงกล้าขัดขวางฉันแน่!”
“ไม่มีใครช่วยเธอได้หรอก บอกความลับมา นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของเธอแล้ว!”
ในเมืองเป่ยหมิงทั้งหมด ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดมีเพียงระดับก่อกำเนิดเท่านั้น
แม้ว่านั่นจะเป็นระดับพลังที่สูงกว่าหนานกงอวี่และเขาจะเป็นเพียงสายเลือดรองของตระกูลหนานกง แต่ก็ไม่มีสมาชิกตระกูลเป่ยหมิงคนใดกล้าขวางทางเขา
เป่ยหมิงเสวี่ยยังคงไร้ความรู้สึกก่อนจะกล่าวช้าๆ “หนานกงอวี่ ฉันจะให้โอกาสนายเป็นครั้งสุดท้ายเหมือนกัน ถ้าหันหลังกลับไปเดี๋ยวนี้ ฉันอาจจะไว้ชีวิตนาย”
“เธอพูดบ้าอะไรของเธอ?”
หนานกงอวี่หัวเราะอย่างโกรธเคืองราวกับได้ยินเรื่องตลกที่สุดในโลก “เธออยากจะไว้ชีวิตฉันที่เป็นคนพิการงั้นรึ?”
“อ้อ!”
เขาเพิ่งนึกออก “ฉันจำได้แล้ว ดูเหมือนเธอจะฝึกฝนวิถีวรยุทธ์งี่เง่านั่นสินะ ทำไมล่ะ? หลังจากผ่านไปปีเศษเธอถึงบรรลุขั้นสูงขึ้นงั้นรึ? นั่นเลยทำให้เธอคิดว่าสามารถขู่ฉันได้แล้วใช่ไหม?”
“นังตัวดี แกต้องอยากตายแน่ๆ กล้าดียังไงมาท้าทายคุณชายของข้า!”
“คุณชาย ให้พวกเราจัดการนังแพศยานี่เถอะ!”
คนรับใช้ทั้งสามก้าวออกมาทีละคนพร้อมจ้องเขม็งไปที่เป่ยหมิงเสวี่ยด้วยความอำมหิต พวกมันแสยะยิ้มรอคำสั่งจากหนานกงอวี่
“หนานกงอวี่ ฉันให้โอกาสแค่นายคนเดียวเท่านั้น”
สายตาของเป่ยหมิงเสวี่ยเย็นเยียบเมื่อมองไปยังคนรับใช้ทั้งสามที่ไม่ไกลออกไปและกล่าวช้าๆ “ส่วนพวกแกทั้งสามคน วันนี้ไม่มีใครได้ออกไปจากที่นี่!”
เป่ยหมิงเสวี่ยมีสายเลือดของตระกูลเป่ยหมิง แม้ตระกูลจะเสื่อมถอยไปแล้ว แต่เธอยังคงมีทิฐิของตน
มิเช่นนั้น เธอคงไม่ปะทะกับตงฟางจื้อเพราะสมบัติชิ้นนั้น
ยิ่งไปกว่านั้น เป่ยหมิงเสวี่ยฝึกฝนวิถีวรยุทธ์มานานกว่าหนึ่งปี จิตใจของเธอก็แข็งแกร่งและแน่วแน่ขึ้น!
วิถีวรยุทธ์เปิดโอกาสให้ผู้ฝึกตนได้ล้างแค้นและตอบแทนบุญคุณตามความต้องการ
คนรับใช้ทั้งสามพูดจาไร้ขอบเขตและใช้ถ้อยคำสกปรกกับเธอ เป่ยหมิงเสวี่ยเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าและไม่มีความตั้งใจจะปล่อยพวกมันไป!
“แกยังกล้าขู่พวกเราอีกงั้นรึ?”
คนรับใช้คนหนึ่งเผยสีหน้าดุร้ายและตบถุงเก็บของ ทันทีที่มันเรียกกระบี่บินออกมา สายตาก็พร่ามัวและร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามา!
มันเร็วเกินไป!
เขาไม่สามารถตอบสนองได้เลย
ปัง!
เป่ยหมิงเสวี่ยก้าวไปถึงตัวคนรับใช้ผู้นั้น เธอเอื้อมมือออกไปชกเข้าที่หน้าอกของอีกฝ่าย
มันไม่ใช่เทคนิคที่แพรวพราวอะไร เป็นเพียงการชกตรงๆ
ทว่าคนรับใช้คนนั้นไม่อาจป้องกันได้และกระเด็นไปราวกับลูกธนู ก่อนจะกระแทกเข้ากับกำแพงลานบ้าน!
ดวงตาของคนรับใช้เบิกโพลงด้วยความไม่เชื่อ หน้าอกของเขายุบลงและเขาก็ไถลลงจากกำแพงช้าๆ จนสิ้นลมหายใจไปในที่สุด
หมัดธรรมดาๆ ของเป่ยหมิงเสวี่ยบดขยี้กระดูกหน้าอกของชายผู้นี้จนละเอียด!
รอยร้าวราวกับใยแมงมุมปรากฏขึ้นบนกำแพงด้านหลังร่างนั้น!
พลังของหมัดนั้นน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง!
ฟู่!
คนรับใช้อีกสองคนที่เหลือสูดลมหายใจเฮือกเมื่อเห็นภาพนั้น
แม้พวกมันจะเป็นผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐาน แต่ก็ยังตกใจเมื่อเห็นพลังทำลายล้างที่น่ากลัวเช่นนี้
ในจังหวะที่พวกมันกำลังตะลึง เป่ยหมิงเสวี่ยก็พุ่งมาถึงตัวคนรับใช้อีกคน เธอแบฝ่ามือที่ขาวเนียนและตบลงบนกระหม่อมของมัน
กร๊อบ!
คอของคนรับใช้คนนั้นหักสะบั้นทันที!
ศีรษะของมันถูกฝ่ามือของเป่ยหมิงเสวี่ยกระแทกลงไปในหน้าอกและตายคาที่!
“นัง… นังตัวดี…!”
คนรับใช้คนสุดท้ายเสียขวัญจนพูดไม่ออก
เป่ยหมิงเสวี่ยเดินมาตรงหน้าคนผู้นั้นและกล่าวอย่างเฉยเมย “แกควรจะตามพวกมันไป จะได้ไปเป็นเพื่อนกันในนรก”
เพียะ!
เป่ยหมิงเสวี่ยเอื้อมมือไปตบหน้ามัน
ศีรษะของชายผู้นั้นหมุนคว้างรอบคอไปกว่าสิบรอบก่อนจะหยุดนิ่ง มันขาดใจตายไปแล้ว
ร่างไร้วิญญาณทิ้งตัวลงสู่พื้นด้วยเสียงดังสนั่น!
กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาเพียงสามลมหายใจเท่านั้น
ผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานสามคนตายตกตามกัน!
ซูจื่อม่อพยักหน้าเงียบๆ
ยามที่นิ่งเฉย เป่ยหมิงเสวี่ยดูเหมือนเด็กสาวที่อ่อนหวานและบอบบาง
ทว่าหากต้องต่อสู้ เธอมีความเด็ดขาดในการสังหาร การเคลื่อนไหวของเธอสะอาดหมดจดโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย!
“โฮก!”
เป็นเวลาเดียวกันที่หนานกงอวี่เพิ่งได้สติ
เสือดาวโลหิตมรกตที่อยู่ใต้ร่างของเขาคำรามขู่เป่ยหมิงเสวี่ย แต่มันไม่กล้าพุ่งเข้าไปอย่างบุ่มบ่าม!
ในฐานะสัตว์อสูร พวกมันมีความเฉลียวฉลาดต่ออันตรายอย่างยิ่ง
แม้ก่อนหน้านี้เป่ยหมิงเสวี่ยจะไม่ได้ปลดปล่อยปราณโลหิตออกมาทั้งหมด แต่เธอก็ยังเผยมันออกมาบางส่วน
เสือดาวโลหิตมรกตสัมผัสได้ถึงออร่าที่น่าสะพรึงกลัวจากเป่ยหมิงเสวี่ย!
มันเป็นความรู้สึกที่น่ากลัวยิ่งกว่าการเผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายสายเลือดแท้เสียอีก!
ดังนั้น แม้เสือดาวโลหิตมรกตจะอยู่ในระดับแก่นทองคำ แต่มันก็ไม่กล้าทำอะไรผลีผลาม
ในตอนที่หนานกงอวี่ตระหนักถึงสิ่งที่เกิดขึ้น คนรับทั้งสามก็ตายไปเสียแล้ว แม้เขาอยากจะช่วยก็สายเกินไป!
“เป่ยหมิงเสวี่ย แกกล้านัก!”
สีหน้าของหนานกงอวี่มืดมนขณะปลดปล่อยออร่าระดับแก่นทองคำออกมาและกล่าวอย่างเย็นชา “แกกล้าสังหารคนรับใช้ของฉันเชียวรึ? เบื่อโลกนักใช่ไหม?!”
“การฆ่าคนรับใช้ของแกเป็นแค่การเริ่มต้นเท่านั้น”
สายตาของเป่ยหมิงเสวี่ยจับจ้องไปที่เสือดาวโลหิตมรกตพลางกล่าวอย่างเฉยเมย “ฉันไม่ชอบใจเวลาที่สัตว์ตัวนั้นเห่าใส่ฉัน”
ก่อนที่คำพูดของเธอจะจบลง เธอก็ลงมือ!
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.