บทที่ 425 ใครกันแน่ที่ถูกล้อม? โจวเหวินสวมต่างหูผู้ฟังความจริงอยู่ตลอดเวลา แม้เขายังคงอยู่ในห้อง แต่เขาก็พบปัญหาบางอย่างทันที เขาเปิดประตูและเดินออกไปเพียงเพื่อจะเห็นจาคยืนอยู่ในเครื่องแบบทหาร “เราพบกันอีกแล้วนะ ไม่เลวเลย นายดูแลวัตถุดิบของฉันได้ดีทีเดียว” จาคจ้องมองร่างกายของโจวเหวินตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวกับกำลังตรวจสอบอาหารของเขา “ไม่กลัวว่าจะถูกล้อมตอนบุกเข้ามาในค่ายทหารอย่างอุกอาจแบบนี้เหรอ? ครั้งนี้นายคงหนีไปไม่ได้เหมือนครั้งก่อนแล้วล่ะ หรือจะบอกว่านี่เป็นเพียงร่างแยกอีกร่างหนึ่งของนายกันแน่?” โจวเหวินจ้องกลับไปยังจาคเช่นกันขณะที่เขากำลังประเมินอีกฝ่าย จาคยิ้มอย่างชั่วร้าย “พูดได้ยากนะว่าใครกันแน่ที่ถูกล้อม ส่วนที่ว่านี่เป็นร่างจริงหรือร่างแยกของฉัน นายลองทายดูสิ ถ้าทายถูก ฉันจะให้นายเลือกได้เลยว่าจะให้ฉันปรุงนายยังไง” โจวเหวินถือดาบไม้ไผ่ไว้ในมืออย่างเงียบเชียบ เขาไม่ได้ต้องการเดาหรือพูดพล่ามไร้สาระอย่างเรื่อง ‘ปล่อยลู่ซู’ สำหรับคนอย่างจาค คำพูดเหล่านั้นไม่มีความหมาย สำหรับเขาชีวิตคนคงด้อยค่ากว่ามดปลวกเสียด้วยซ้ำ สิ่งที่ทำให้โจวเหวินประหลาดใจคือจาคกลับผลักลู่ซูมาทางเขา โจวเหวินไม่ได้เข้าไปช่วยพยุงลู่ซู แต่เขากลับก้าวถอยหลังสองสามก้าวปล่อยให้ลู่ซูเซถลาลงไปกองกับพื้น ลู่ซูตื่นตระหนกและงุนงงกับการกระทำของโจวเหวิน ทำไมเขาถึงไม่ยอมแม้แต่จะช่วยเธอ? เธอกำลังจะลุกขึ้นยืนแต่ได้ยินโจวเหวินพูดว่า “นั่งอยู่ตรงนั้นแหละ ห้ามขยับ” ลู่ซูไม่เข้าใจว่าโจวเหวินหมายความว่าอย่างไร แต่เธอรู้ว่าสถานการณ์ไม่ปกติ เมื่อได้ยินคำสั่งของโจวเหวินเธอก็นั่งลงบนพื้นและไม่ลุกขึ้นอีก เธอเดาได้แล้วว่าจาคน่าจะเป็นสมาชิกของสำนักงานตรวจสอบพิเศษ “เราควรเรียกคนมาช่วยไหม?” ลู่ซูถามโจวเหวิน โจวเหวินส่ายหัวเบาๆ โดยที่สายตายังคงจับจ้องไปที่จาคไม่วางตา จาคหัวเราะ “ไม่ต้องประหม่าขนาดนั้นก็ได้ ฉันฝัง ‘ระเบิดชีวิต’ ไว้ในตัวเธอจริง แต่ฉันยังไม่มีแผนจะจุดชนวนมันหรอก อันที่จริงไม่ใชแค่เธอหรอก ในค่ายนี้ทุกคนยกเว้นนายต่างก็ถูกฝังระเบิดชีวิตเอาไว้ ตราบใดที่ฉันต้องการ ฉันสามารถจัดปาร์ตี้ดอกไม้ไฟที่นี่ได้ทุกเมื่อ นายอยากเห็นไหมล่ะ?” เมื่อลู่ซูได้ยินคำว่า ‘ระเบิดชีวิต’ ร่างกายของเธอก็สั่นสะท้าน เธอรู้ดีว่าคำนี้หมายถึงอะไร และรู้ด้วยว่าทำไมโจวเหวินถึงไม่ช่วยเธอเมื่อครู่ หากโจวเหวินสัมผัสตัวเธอในตอนนั้น เธออาจจะระเบิดไปแล้วก็ได้ “โจวเหวิน ไม่ต้องสนใจฉัน แจ้งรองผู้ว่าการเถอะ เราจะปล่อยให้คนแบบนี้หนีไปไม่ได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น” ลู่ซูกล่าวผ่านไรฟัน “ดูเหมือนเธอจะไม่เชื่อฉันนะ” จาคดีดนิ้ว จากนั้นพวกเขาก็ได้ยินเสียงระเบิดดังขึ้นต่อเนื่องภายในค่าย โจวเหวินและลู่ซูมองดูทหารนายหนึ่งที่เดินผ่านมาแล้วระเบิดออก เสียงระเบิดดังขึ้นอีกหลายครั้งในส่วนอื่นๆ ของค่ายทหาร โจวเหวินนับในใจเงียบๆ และได้ยินเสียงระเบิดรวมทั้งหมดห้าครั้ง ค่ายทหารทั้งหมดตกอยู่ในความโกลาหล เสียงสัญญาณเตือนภัยดังระงมไปทั่ว เหล่าทหารต่างรีบรุดไปยังจุดที่เกิดเหตุระเบิดอย่างแตกตื่น ลู่ซูมองดูเลือดที่กระเซ็นอยู่บนพื้นไม่ไกลนักด้วยความตกตะลึง ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยเห็นคนตาย ผู้คนมากมายตายจากการต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตมิติ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นคนตายในลักษณะนี้ ยิ่งไปกว่านั้น จาคยังบอกว่าทุกคนในค่ายรวมถึงตัวเธอเองต่างถูกฝังระเบิดชีวิตไว้ แค่คิดว่าทหารทุกคนอาจจะระเบิดแบบเดียวกัน ลู่ซูก็รู้สึกเย็นวาบไปถึงสันหลังและร่างกายของเธอก็สั่นสะท้านโดยไม่ตั้งใจ ในที่สุดลู่ซูก็เชื่อสิ่งที่โจวเหวินบอก เขาไม่ได้กลัวว่าทหารคนไหนจะมาทำร้ายเขา แต่กลัวว่าเขาจะเป็นสาเหตุที่ทำให้พวกเขาเดือดร้อน “แกทำมันได้ยังไง?” โจวเหวินถามจาคด้วยสีหน้าเรียบเฉย เขาเคยค้นคว้าเรื่องระเบิดชีวิตมาบ้าง มันคล้ายกับ ‘ฝ่ามือมังกรพิษ’ ของเขาที่ต้องมีการสัมผัสทางกายภาพกับตัวกลางที่มีชีวิตถึงจะใช้ระเบิดชีวิตได้ ยิ่งไปกว่านั้นกระบวนการยังซับซ้อนกว่าฝ่ามือมังกรพิษมาก มันไม่ได้ง่ายแค่การแตะตัวเฉยๆ การใช้มดหรือใบไม้เป็นตัวกลางนั้นทำได้ง่าย แต่การใช้มนุษย์เป็นตัวกลางนั้นไม่ง่ายขนาดนั้น โจวเหวินไม่เชื่อว่าจาคจะฝังระเบิดชีวิตไว้ในตัวทุกคนในค่ายได้จริงๆ เขารู้สึกว่าจาคแค่กำลังขู่ บางทีอาจจะมีแค่ไม่กี่คนที่ถูกฝังระเบิดไว้ จาคกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “ถ้าเป็นคนอื่นถามคำถามนี้ ฉันคงไม่เสียเวลาตอบ แต่สำหรับนายมันต่างออกไป” เมื่อพูดจบ จาคก็ยื่นมือออกไปแล้วมีแมวสีม่วงตัวหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้ามัน มันมีขนสั้นสีม่วงและหางม้วนเป็นวง แต่ดวงตาของมันเป็นสีดำ ยิ่งไปกว่านั้นดวงตาของมันยังมีรูม่านตาซ้อนกันสองชั้นที่ทำให้ดูดุร้ายอย่างยิ่ง “ปีศาจแมวอาคมระดับตำนาน แม้มันจะยังอยู่ในระดับมหากาพย์และยังไม่ได้เลื่อนขั้นเป็นระดับตำนานจริงๆ แต่ความสามารถของมันเข้ากับฉันได้อย่างสมบูรณ์แบบ หลังจากได้มันมา ฉันก็ไม่จำเป็นต้องฝังระเบิดชีวิตด้วยตัวเองอีก สิ่งที่ต้องทำก็แค่เพิ่มระเบิดชีวิตเข้าไปในคำสาปของมัน ทุกคนที่ถูกมันสาปจะถูกฝังระเบิดชีวิตโดยอัตโนมัติ” จาคกล่าวอย่างตื่นเต้น ปีศาจแมวอาคมและความสามารถของเขาช่างเข้ากันได้ดีอย่างสมบูรณ์แบบ ซึ่งช่วยเพิ่มความสามารถของจาคให้สูงขึ้นมาก “มันต้องมีขีดจำกัดในการสาปใช่ไหม? เป็นไปไม่ได้ที่แมวตัวนี้จะสาปใครก็ได้ตามใจชอบ” โจวเหวินเหลือบมองค่ายทหารที่โกลาหลก่อนจะพูดกับจาคต่อ “แน่นอนว่ามันมีข้อจำกัด ไม่มีพลังใดที่ไม่มีข้อแลกเปลี่ยน แม้ปีศาจแมวอาคมจะเป็นสิ่งมีชีวิตระดับตำนาน แต่มันก็มีข้อจำกัดเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ข้อจำกัดนี้ไม่ใช่ปัญหาสำหรับฉัน ดังนั้นตอนนี้ทุกคนในค่ายทหารแห่งนี้รวมถึงผู้หญิงคนนี้ด้วย ได้กลายเป็นตัวประกันของฉันแล้ว หากนายไม่อยากให้พวกเขาทั้งหมดกลายเป็นดอกไม้ไฟ ก็จงตามฉันมาดีๆ” จาคกล่าว “ทำไมแกไม่สาปฉันโดยตรงเลยล่ะ? ไม่สะดวกกว่าหรือไง?” โจวเหวินถามต่อ “วัตถุดิบชั้นเลิศแบบนายจะมาเปื้อนอะไรไม่ได้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นมันจะเป็นการเสียของเปล่าๆ ก่อนที่จะทำนายให้เป็นอาหารจานเด็ด ฉันจะไม่ปล่อยให้นายได้รับความเสียหายใดๆ ทั้งสิ้น” ขณะที่จาคพูด เขาก็เห็นฉินอู๋ฟู่กำลังรีบรุดเข้ามาพร้อมกับกลุ่มเจ้าหน้าที่ระดับมหากาพย์ เมื่อเกิดระเบิดประหลาดเช่นนี้ขึ้นในค่าย ฉินอู๋ฟู่ก็นึกได้ทันทีว่าต้องเกิดเรื่องกับโจวเหวิน หากมีสิ่งมีชีวิตมิติจากภูเขาหมากรุกหลุดออกมา มันคงไม่เงียบกริบขนาดนี้ เขาสามารถบอกได้ทันทีที่เห็นว่าเทคนิคที่ใช้คือระเบิดชีวิต “ท่านผู้ว่าการฉิน อย่าเข้ามาครับ” โจวเหวินตะโกนบอกฉินอู๋ฟู่ หากเป็นไปตามที่จาคพูดจริง ทุกคนก็คงถูกฝังระเบิดชีวิตไว้หมด ซึ่งฉินอู๋ฟู่และเจ้าหน้าที่ระดับมหากาพย์เหล่านั้นก็คือระเบิดเวลาชั้นดี แรงระเบิดจากพลังชีวิตระดับมหากาพย์คงไม่รุนแรงแค่ระดับทหารทั่วไป ค่ายทหารทั้งค่ายคงราบเป็นหน้ากลองในพริบตา โจวเหวินไม่อยากถูกระเบิดตายไปด้วย “เขามาจากสำนักงานตรวจสอบพิเศษงั้นหรือ?” ฉินอู๋ฟู่หยุดกึกแล้วมองไปที่โจวเหวินกับจาค สลับกับลู่ซูที่นั่งอยู่บนพื้น สุดท้ายสายตาของเขาก็หยุดลงที่จาค แม้เขาจะเห็นเพียงแผ่นหลังของจาค แต่เขาก็มั่นใจว่าอีกฝ่ายมาจากสำนักงานตรวจสอบพิเศษ แม้จะสวมเครื่องแบบทหาร แต่ท่าทางของเขากลับไม่มีความสง่างามของทหารแม้แต่น้อย