บทที่ 71 กำจัดพยานให้สิ้นซาก ผู้อาวุโสลำดับสี่ที่ถูกผลักถอยร่นออกมาจากคมดาบอันเกรี้ยวกราดเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ก่อนที่เขาจะทันได้ตั้งตัว เขาก็ได้เห็นกับตาตนเองว่าดาบหักในมือของผู้อาวุโสสูงสุดถูกกระแทกจนกระเด็นหายไป และดาบคมฟ้าที่เปล่งประกายสีครามเจิดจ้าก็พุ่งทะลวงเข้ากลางอกของผู้อาวุโสสูงสุดด้วยเสียงฉีกขาดชวนสะอิดสะเอียน... เขายังคงเห็นแววตาที่เบิกโพลงด้วยความไม่อยากจะเชื่อของผู้อาวุโสสูงสุด ชายชราดูราวกับไม่ยินยอมพร้อมใจที่จะยอมรับ ทั้งตกใจและไม่อยากเชื่อว่าตนจะต้องมาตายด้วยน้ำมือของคู่ต่อสู้ที่ตนเองเคยดูแคลนและเหยียดหยาม ผู้อาวุโสลำดับสี่มองดูผู้อาวุโสสูงสุดล้มลงไปชักกระตุกอย่างน่าสยดสยอง ดวงตาของเขาฉายแววไม่ยอมรับในโชคชะตา หัวใจของผู้อาวุโสลำดับสี่เต้นรัวพลางเบนสายตาไปมองเด็กสาวในชุดสีแดงที่พลิ้วไหวอยู่เบื้องหลัง เขาเห็นนางดึงดาบออกมาแล้วจ้องมองตรงมาที่เขา ในวินาทีนั้น สัญชาตญาณของเขากรีดร้องให้เขาหนีไป! ใช่! หนี! นั่นคือความคิดเดียวที่อยู่ในหัวของเขา ร่างกายของเขาตอบสนองโดยสัญชาตญาณและเตรียมจะเผ่นหนี ทว่าเท้าของเขาเพิ่งจะก้าวไปได้เพียงก้าวเดียว เสียงที่ฟังดูคล้ายปีศาจก็ดังขึ้นข้างหูของเขาในทันใด "ข้าบอกเจ้าแล้วไง ว่าทุกคนที่ได้เห็นคมฟ้า ต้องตาย!" ในวินาทีที่เสียงเย็นยะเยือกและเต็มไปด้วยจิตสังหารนั้นขาดหายไป ร่างสีแดงก็พุ่งวาบมาปรากฏตรงหน้าผู้อาวุโสลำดับสี่ นางยิ้มโดยปราศจากความรื่นเริงพลางจ้องมองใบหน้าซีดเผือดที่บิดเบี้ยวไปด้วยความหวาดกลัว "เจ้าคิดว่าจะหนีไปไหนได้?" "ย๊ากกก!" เขาตะโกนลั่นพร้อมกับยกดาบยาวในมือขึ้น ทุ่มปราณลึกลับทั้งหมดใส่ลงไปในดาบก่อนจะฟาดฟันเข้าใส่เฟิ่งจิว เมื่อเห็นว่าไม่มีทางหนีอื่นอีกแล้ว เขาก็ไม่มีทางเลือกนอกจากต้องสู้จนตัวตาย! แม้ว่าเขาจะตกใจกับวิชาที่ประหลาดล้ำของนางเมื่อครู่ แต่นี่เป็นหนทางเดียวที่เหลืออยู่ เพื่อช่วงชิงโอกาสในการรอดชีวิต เขาจึงระเบิดพลังปราณลึกลับทั้งหมดที่มีออกมาอย่างบ้าคลั่ง เมื่อปราณลึกลับของยอดฝีมือขั้นผู้เชี่ยวชาญถูกปลดปล่อยออกมา จนกระทั่งเม็ดทรายและฝุ่นผงบนพื้นยังลอยฟุ้งกระจายขึ้นมา "ข้าไม่เชื่อหรอกว่ายอดฝีมือขั้นผู้เชี่ยวชาญเต็มตัวเช่นข้า จะต้องมาพ่ายแพ้ให้กับเด็กเมื่อวานซืนเช่นเจ้า!" เขาตะคอกใส่นาง ปราณลึกลับที่หมุนวนรอบกายช่วยเร่งความเร็วของเขาจนถึงขีดสุด ในจังหวะที่จู่โจม ร่างของเขาเคลื่อนที่รวดเร็วประหนึ่งพายุหมุนและดุร้ายราวกับเสือ เพื่อตอบโต้ เฟิ่งจิวรวบรวมปราณลึกลับทั้งหมดในกายจนมันเอ่อล้นออกมา ข้อได้เปรียบของนางไม่ใช่ปราณลึกลับ แต่เป็นดาบคมฟ้าในมือ รวมถึงการจู่โจมที่มุ่งเน้นจุดตายด้วยความแม่นยำถึงขีดสุด! นางไม่ได้คิดจะประลองปราณลึกลับกับเขา นางเพียงต้องการสังหารคู่ต่อสู้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่เช่นนั้นความวุ่นวายที่นี่คงดึงดูดกลุ่มผู้ฝึกตนคนอื่นเข้ามา และคงเป็นการยากที่นางจะหนีออกไปได้ ร่างสีแดงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วต่อเนื่อง โดยยืมพลังอันไม่อาจต้านทานของดาบคมฟ้า ทุกจังหวะการฟาดฟันล้วนเป็นท่าสังหาร วิชาของนางรวดเร็วและหนักหน่วง แม้ผู้อาวุโสลำดับสี่จะป้องกันตัวอย่างเต็มที่ แต่เขาก็ไม่สามารถต้านทานคมดาบของดาบคมฟ้าและการโจมตีที่หมายเอาชีวิตของเฟิ่งจิวได้ "ได้เวลาจบเรื่องนี้แล้ว!" นางกุมดาบด้วยสองมือในจังหวะที่ผู้อาวุโสลำดับสี่ถูกผลักถอยไป แล้วทุ่มปราณลึกลับทั้งหมดลงในดาบคมฟ้า ก่อนจะฟาดฟันลงไปที่เขาด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มี ผู้อาวุโสลำดับสี่พยายามยกดาบในมือขึ้นป้องกันตามสัญชาตญาณ ทว่า... 'เคร้ง!' "อ๊ากกก!" เสียงกรีดร้องโหยหวนดังระงมไปทั่วท้องฟ้า ดาบในมือของผู้อาวุโสลำดับสี่ถูกเฟิ่งจิวฟันขาดครึ่งพร้อมกับร่างของเขาที่ถูกฟันแยกเป็นสองท่อนก่อนจะร่วงหล่นลงสู่พื้น สายตาของเฟิ่งจิวปรายมองศพทั้งสามบนพื้นอย่างรวดเร็ว ดาบคมฟ้าในมือของนางตวัดเอาถุงจักรวาลที่ห้อยอยู่ข้างเอวของพวกเขามาไว้ในครอบครอง นางรวบรวมปราณแล้วกระโดดข้ามกำแพงในตรอกแคบๆ จากไปอย่างรวดเร็ว... ทันทีที่เท้าของนางพ้นจากที่นั่น กลุ่มผู้ฝึกตนหลายคนก็กรูกันเข้ามาในตรอกเล็กๆ พวกเขาได้ยินเสียงการต่อสู้จึงรีบมาตรวจสอบ แต่เมื่อก้าวเข้ามาในตรอกแล้วเห็นภาพอันน่าสยดสยอง ใบหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนสีในทันที บางคนถึงกับอาเจียนออกมาตรงนั้นเพราะทนรับภาพไม่ไหว ไม่จำเป็นต้องลงมือเหี้ยมโหดถึงเพียงนี้ในการสังหารคน และภาพตรงหน้านั้นมันช่างนองเลือดและน่าสยดสยองเกินไปจนคนที่เห็นต่างรู้สึกคลื่นไส้ "คนที่ตายทั้งสามคนนั้นเป็นถึงยอดฝีมือขั้นผู้เชี่ยวชาญ!" ผู้ฝึกตนอาวุโสคนหนึ่งที่มีความกล้ามากกว่าคนอื่นเข้าไปตรวจสอบศพทั้งสาม และเมื่อเขารับรู้ถึงระดับพลังที่พวกเขาครอบครองอยู่ เขาก็ตกตะลึงจนตัวแข็ง คนผู้นั้นต้องแข็งแกร่งเพียงใดกัน ถึงสามารถสังหารยอดฝีมือขั้นผู้เชี่ยวชาญได้ถึงสามคน!?