บทที่ 99 ความคิดชั่วร้าย “ผู้อาวุโสสาม!” ผู้อาวุโสสองตะโกนออกมาด้วยความตกตะลึง เสียงของเขาสั่นเครือ เมื่อเห็นผู้อาวุโสสามซึ่งเปรียบเสมือนพี่น้องร่วมสายเลือดถูกปาดคอ ภาพของเลือดที่พุ่งกระฉูดสร้างความเจ็บปวดราวกับถูกมีดแทงลงกลางใจ และทำให้ดวงตาของเขาร้อนผ่าว มือทั้งสองข้างกำแน่นจนสนับมือลั่นกรอบแกรบ ความแค้นอันรุนแรงเดือดพล่านอยู่ในอกราวกับลาวาร้อนระอุที่พร้อมจะปะทุออกมา ประมุขตระกูลตายแล้ว และในบรรดาผู้อาวุโสทั้งสี่ เขาก็เหลืออยู่เพียงคนเดียว จวนตระกูลสวีเองก็กำลังลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำ คาดว่าสถานที่แห่งนี้คงจะพินาศย่อยยับ ตระกูลสวี...ล่มสลายแล้ว และทั้งหมดนี้ เป็นเพราะคนเพียงคนเดียวที่อยู่ตรงหน้าเขานี่เอง! [นังนี่ต้องตาย! ต้องฆ่านางเท่านั้นถึงจะระบายความแค้นที่สุมอยู่ในอกนี้ได้! ต้องฆ่านางเท่านั้นถึงจะส่งดวงวิญญาณของผู้คนอีกหนึ่งร้อยสามสิบสี่ชีวิตในจวนตระกูลสวีให้ไปสู่สุขคติได้!] 'วูบ!' ประกายเหล็กเย็นเยียบวับผ่านตา ดาบยาวถูกชักออกมาจากแขนเสื้ออย่างฉับพลัน ปลายคมดาบชี้ลงพื้น สายตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาตมาดร้ายจ้องเขม็งไปยังร่างในชุดแดงเบื้องหน้า พลังลึกลับที่ผสมผสานกับจิตสังหารอันเข้มข้นแผ่ซ่านออกมาจากร่างของเขา เขากำลังรีดเร้นพลังทุกหยาดหยดที่มีออกมาเพื่อทุ่มสุดตัวให้กับศึกตายตกไปตามกันครั้งนี้! ในจังหวะที่เห็นผู้อาวุโสสามถูกฆ่า ร่างของหัวหน้าทีมทั้งสี่ก็แข็งทื่อ พวกเขาตั้งใจจะหนีไปโดยสัญชาตญาณ แต่ทว่า ในขณะที่ร่างกายเพิ่งจะขยับเตรียมออกตัว เข็มเงินหลายเล่มก็พุ่งเข้าใส่ที่ท้ายทอยของพวกเขา ชายทั้งสี่ครางออกมาเบาๆ ร่างกายหยุดชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะร่วงลงสู่พื้นอย่างหมดสภาพ กลิ้งตกลงไปในกองเพลิงที่โหมกระหน่ำ “อ๊าก! อา...” เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังออกมาจากเปลวไฟ ร่างทั้งสี่ดิ้นพล่านขณะที่ไฟลุกท่วมตัว พยายามจะลุกขึ้นหนี แต่สุดท้ายพวกเขาก็ถูกเปลวเพลิงอันไร้ความปรานีกลืนกินจนหมดสิ้น... “ตาแก่อย่างข้าขอเอาชื่อเสียงในฐานะผู้อาวุโสแห่งตระกูลสวีเป็นเดิมพันและขอสาบานตรงนี้! ต่อให้ต้องตาย ข้าก็จะลากเจ้าลงนรกไปกับข้าด้วย!” เสียงอันชั่วร้ายของผู้อาวุโสสองดังก้อง พลังลึกลับพวยพุ่งออกมา ปราณกระบี่พุ่งทะยานออกจากปลายกระบี่ ปราณกระบี่ที่มองเห็นได้นั้นปราดเปรียวราวกับงูพิษ พุ่งเข้าหาคู่ต่อสู้อย่างรวดเร็วปานสายฟ้า ความเร็วในการเคลื่อนไหวและความโหดเหี้ยมของคมกระบี่เกิดจากความมุ่งมั่นอันแรงกล้าที่จะส่งอีกฝ่ายไปลงนรก! เมื่อเห็นดังนั้น เฟิ่งจิ่วก็ไม่กล้าประมาท นางส่งพลังลึกลับเข้าไปในกริชที่ถืออยู่ในมือเพื่อรับมือ ในจังหวะที่กระบี่และกริชปะทะกัน เสียงโลหะกระทบกันก็ดังกึกก้อง ปราณอันแหลมคมและดุร้ายกระจายออกมาจากจุดปะทะ เสียงหวีดหวิวของอากาศที่ถูกตัดผ่านดังลั่น เบื้องล่าง ชายชราในชุดคลุมสีเทาเมื่อเห็นการโจมตีอันโหดเหี้ยมและหมายเอาชีวิตของผู้อาวุโสสอง แววตาของเขาก็ลึกล้ำลง ใบหน้าเผยความไม่พอใจขณะมองคนทั้งสองที่อยู่เบื้องบน สำหรับเขาแล้ว เด็กสาวคนนี้มีค่าเกินกว่าที่จะปล่อยให้ถูกฆ่าตายง่ายๆ เช่นนี้ ทว่าเมื่อเขาเห็นว่าเด็กสาวสามารถยืนหยัดได้อย่างปลอดภัยไร้รอยขีดข่วนหลังจากรับการโจมตีจากผู้อาวุโสสองมานับครั้งไม่ถ้วน ดวงตาที่จ้องมองนางก็เผยความประหลาดใจออกมาโดยไม่รู้ตัว เพราะในสายตาของเขา ในเมื่อนางแสดงให้เห็นแล้วว่าเชี่ยวชาญทั้งเรื่องค่ายกลและวิชาแพทย์ เขาจึงคิดว่านางคงไม่สามารถรับมือกับทักษะการต่อสู้ได้อีก แต่ผิดคาด นางกลับทำให้เขาประหลาดใจอีกครั้ง ใช่แล้ว ประหลาดใจ เขาเคยคิดว่านางคงไม่มีทางแก้ค่ายกลที่เขาวางไว้ได้ และทันทีที่นางก้าวเข้ามา นางจะต้องติดกับดักอย่างแน่นอน แต่นางกลับผ่านเข้ามาได้โดยไม่สะทกสะท้าน ทั้งยังไม่ทำให้เขาซึ่งเป็นผู้สร้างค่ายกลรู้ตัวเลย นั่นแสดงให้เห็นชัดเจนว่า ความเชี่ยวชาญด้านค่ายกลของนางนั้นลึกล้ำกว่าที่เขาจินตนาการไว้มากนัก และเขายิ่งมั่นใจมากขึ้นไปอีกว่า ในตัวนางจะต้องมีตำราโบราณเกี่ยวกับค่ายกลที่เขาไม่เคยศึกษามาก่อนอย่างแน่นอน! เมื่อความคิดนั้นผุดขึ้นในหัว ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย ตำราโบราณเกี่ยวกับค่ายกล! เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะได้พบสมบัติล้ำค่าเช่นนี้ในประเทศเล็กๆ ระดับเก้า แต่ในเมื่อเขามาพบมันเข้าแล้ว เขาจะไม่มีวันปล่อยให้มันหลุดมือไปเด็ดขาด! นอกจากตำราแล้ว เขายังต้องการตัวนางด้วย! เขาซ่อนความตื่นเต้นไว้ขณะจดจ้องไปยังร่างที่เย้ายวนใจ พลางจินตนาการถึงความงามไร้ที่ติที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากนั้น หัวใจของเขาเริ่มคิดการชั่วร้าย หลังจากได้ตำราค่ายกลมาครอบครองแล้ว เด็กสาวที่โดดเด่นสะดุดตาคนนี้ก็จะถูกนำมาใช้เป็นแหล่งพลังงานสำหรับการบำเพ็ญเพียรของเขา!