บทที่ 657: รวบรวมเหล่าสตรีผู้เปื้อนบาปจากทั่วโลก "มาอีกคนแล้วเหรอ?" แอชเอ่ยถาม บีหนึ่งพยักหน้ายืนยัน "ใช่แล้ว อีกคน" "ชื่ออะไรล่ะ?" เจ้าหญิงซิดอนี่ถาม บีสองไซ้ขนของมันก่อนจะตอบ "เซเลสต์" หญิงงามทั้งสองเหลือบมองหน้ากัน แม้พวกเธอจะไม่เคยเห็นหน้าเซเลสต์มาก่อน แต่ก็คุ้นเคยกับชื่อนี้เป็นอย่างดี วิลเลียมเคยเล่าให้พวกเธอฟังเล็กน้อยเกี่ยวกับน้องสาวฝาแฝดของอาจารย์เขา ซึ่งเป็นอัจฉริยะชื่อดังในทวีปจันทราเงิน สิ่งเดียวที่ทำให้หญิงสาวทั้งสองสับสนคือเซเลสต์มาปรากฏตัวที่ชั้นแห่งแอสการ์ดได้อย่างไร ทั้งที่มันยังไม่เปิดให้คนทั่วไปเข้ามา "นางสวยไหม?" เจ้าหญิงซิดอนี่ถาม เธอยังไม่เคยเห็นเซลีน แต่จากคำบอกเล่าของแอช เซลีนเป็นหญิงที่งดงามมาก และอาจเป็นรักแรกของวิลเลียมด้วย ถึงกระนั้น เจ้าหญิงซิดอนี่ก็ยังภาคภูมิใจในความงามของตนเอง เธอเชื่อว่าไม่ว่าเซเลสต์จะงดงามเพียงใด เธอก็ยังคงสวยกว่าอยู่ดี "สวยมาก" บีหนึ่งตอบ "ข้ากับนาง ใครสวยกว่ากัน?" เจ้าหญิงซิดอนี่ถามด้วยสีหน้าจริงจัง บีหนึ่งและบีสองเหลือบมองหน้ากันก่อนจะหันไปมองซิดอนี่ด้วยสีหน้าที่จริงจังไม่แพ้กัน สำหรับพวกมันแล้ว หญิงคนรักของวิลเลียมทุกคนล้วนงดงาม แต่แน่นอนว่าเจ้านกสมองทึบทั้งสองย่อมมีความลำเอียง ดังนั้นพวกมันจึงตอบคำถามของเจ้าหญิงซิดอนี่ไปตามที่พวกมันรู้สึกว่าถูกต้อง "ชิฟฟ่อนสวยกว่านาง" บีหนึ่งตอบ บีสองพยักหน้าเห็นด้วย "ถูกต้อง ชิฟฟ่อนของเราสวยที่สุดในบรรดาทุกคน" มุมปากของเจ้าหญิงซิดอนี่กระตุก ขณะมองเจ้านกสมองทึบทั้งสองที่กลับไปไซ้ขนของพวกมันต่อ ฉันไม่ได้ถามว่าชิฟฟ่อนสวยกว่านางรึเปลนะยะ! ทำไมไม่ตอบให้มันตรงคำถามกัน! แอชที่มองอยู่ด้านข้างยกมือขึ้นปิดปากแล้วหัวเราะคิกคัก ตอนนี้เธอฟื้นตัวจากสภาพอ่อนแอแล้วหลังจากดื่มยาฟื้นฟูที่วิลเลียมทิ้งไว้ให้ เงือกสาวผู้งดงามพบว่าคำถามของเจ้าหญิงซิดอนี่นั้นน่าเอ็นดูอย่างยิ่ง อย่างไรก็ตาม เธอเข้าใจความกังวลของเจ้าหญิงดี เซลีนนั้นงดงามอย่างแท้จริง หากฝาแฝดของเธอเหมือนกันราวกับพิมพ์เดียว ก็มีความเป็นไปได้ที่วิลเลียมจะมองว่าเธอน่าดึงดูดใจมากเช่นกัน เธอรู้อยู่แล้วว่าวิลเลียมไม่ใช่คนที่หลงใหลในความงามได้ง่ายๆ แต่ถ้าความงามนั้นดูเหมือนกับคนที่คุณรักทุกประการ ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่รู้สึกอะไรเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับคนอย่างวิลเลียมที่ใส่ใจคนรักและคนสำคัญในชีวิตของเขามากเกินไป เจ้าหญิงซิดอนี่ยังคงคาดคั้นคำตอบจากเจ้านกสมองทึบทั้งสองต่อไป แต่เธอก็ไม่พอใจกับคำตอบของพวกมันเลย ช่างโชคร้ายที่วิลเลียมไม่สามารถลากพวกมันไปยังชั้นแห่งแอสการ์ดได้เนื่องจากข้อจำกัดบางประการ หลังจากเข้าใจสถานการณ์โดยรวมแล้ว พวกเธอก็กลับไปยังจักรวรรดิเครเตอร์เพื่อดูแลเด็กเจ้าปัญหาอีกคนหนึ่งซึ่งยังคงหลับลึกอยู่ เคนเน็ธยังคงหลับใหลและยังไม่ตื่นขึ้นมาเลยนับตั้งแต่การต่อสู้ครั้งล่าสุดกับลิลิธ เอลฟ์ผมสีเงินกำลังนอนหลับอยู่ในห้องพักแขกของเจ้าหญิงซิดอนี่ เพราะเธอกลัวว่าคนอื่นจะพาเขาไปหากถูกทิ้งไว้ที่อื่น คณะผู้แทนจากเผ่าอเมซอนได้เดินทางกลับไปยังจักรวรรดิเอเรสกันหมดแล้ว ยกเว้นเพียงคนเดียว นั่นคือลิลิธ เจ้าหญิงซิดอนี่และแอชรู้สึกว่านางยังคงอยู่เพื่อรอพบวิลเลียมเมื่อเขากลับมาจากหอคอยแห่งบาบิโลน แน่นอนว่าจักรพรรดินีแห่งอเมซอนได้ส่งทีมชั้นยอดไปยังหอคอยเพื่อติดต่อกับวิลเลียมแล้ว น่าเสียดายที่ชั้นแห่งแอสการ์ดจะไม่เปิดให้ใครเข้าไปจนกว่าจะผ่านไปหนึ่งปี คณะผู้แทนจากกองกำลังต่างๆ ทั่วดินแดนได้มารวมตัวกันที่เมืองบาบิโลนเพื่อรอให้วิลเลียมปรากฏตัว พวกเขาอยู่ที่นั่นเพื่อทำทุกวิถีทางเพื่อเจรจากับวิลเลียม และดูว่าพวกเขาจะสามารถทำข้อตกลงเพื่อเป็นเจ้าของชั้นบางชั้นที่อยู่ภายใต้ชื่อของเขาได้หรือไม่ ทุกชั้นในหอคอยแห่งบาบิโลนเต็มไปด้วยดินแดนและทรัพยากรต่างๆ นานา ที่จะทำให้จักรวรรดิ อาณาจักร หรือตระกูลใดๆ ต่างก็ถูมือด้วยความโลภ สิ่งล่อใจนั้นมันมากเกินกว่าจะต้านทานไหว และบางคนก็ไม่กลัวที่จะใช้วิธีการใดๆ ก็ตามเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ตามที่ผู้ปกครองของพวกเขาสั่งมา ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ลิลิธก็ปรากฏตัวขึ้นในห้องของเจ้าหญิงซิดอนี่เพื่อพูดคุยกับเธอและเอียน สิ่งนี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของกิจวัตรประจำวันของนางซึ่งสร้างความรำคาญใจให้แก่เจ้าหญิงซิดอนี่ เจ้าหญิงผู้งดงามไม่คิดจะปิดบังความรำคาญของเธอและแสดงมันออกมาอย่างเปิดเผยต่อหน้า "พี่สาวน้องสาว" คนหนึ่งของเธอซึ่งมีบาปที่คล้ายคลึงกัน "ทำไมเธอต้องทำตัวเป็นศัตรูกับฉันด้วย?" ลิลิธเอ่ยถามพร้อมกับเลิกคิ้ว "มันก็ไม่ใช่ว่าฉันจะมาขโมยผู้ชายของเธอไปสักหน่อย ฉันก็มีมาตรฐานของฉันนะ จะบอกให้" "ผู้ชายของฉันไม่ดีพอสำหรับเธอหรอก เพราะฉะนั้นไสหัวไปซะ" เจ้าหญิงซิดอนี่ตอบกลับพร้อมกับจ้องเขม็ง "ชิ! ชิ! ชิ!" ลิลิธส่ายนิ้วไปมาใส่เจ้าหญิงผู้งดงามที่เกือบจะใช้พัดขนนกตบหน้านางอยู่รอมร่อ "มันไม่ใช่เรื่องที่เธอจะมาตัดสินใจว่าผู้ชายของเธอดีพอหรือไม่" ลิลิธตอบกลับพร้อมกับกอดอก "ฉันจะเป็นคนตัดสินเอง เชื่อฉันสิ ฉันเป็นคนตัดสินผู้ชายดีๆ ได้เก่งมาก" เอียนมองแชมป์เปี้ยนของการประลองจากด้านหลังของเจ้าหญิงซิดอนี่ เนื่องจากวิลเลียมไม่อยู่ เอียนจึงได้กลายเป็นหนึ่งในผู้ติดตามภายใต้การจ้างวานของเจ้าหญิงซิดอนี่ ในอดีต การจัดการแบบนี้อาจถูกราชวงศ์มองในแง่ลบ อย่างไรก็ตาม หลังจากความสำเร็จอันโดดเด่นของวิลเลียมถูกประกาศให้โลกรู้ จักรพรรดิเลโอนิดัสก็เปลี่ยนใจและอนุญาตให้ผู้ติดตามของวิลเลียมทำงานภายใต้หลานสาวของพระองค์ได้ นี่คือแนวคิด "อะไรที่เป็นของเธอ ก็เป็นของฉันด้วย" และในแง่นี้ จักรพรรดิเลโอนิดัสก็คล้ายกับเจมส์ หากมีผลกำไรที่สามารถทำได้ พระองค์ก็ยินดีที่จะประนีประนอมเพื่อให้ทั้งสองฝ่ายมีความสุข ด้วยเหตุผลบางอย่าง เอียนไม่ได้รู้สึกว่าลิลิธน่ารังเกียจแม้แต่น้อย เธอเคยอยู่รอบๆ ตัวเจ้าหญิงซิดอนี่, มอร์กาน่า และชิฟฟ่อน ซึ่งทั้งหมดล้วนมีพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งบาปเจ็ดประการ และเงือกสาวก็ได้พัฒนาความอยากรู้อยากเห็นในระดับหนึ่งต่อสตรีเหล่านี้ที่ถูกเทพเจ้าตีตรามาตั้งแต่วันที่พวกเธอเกิดมาในโลกนี้ อันที่จริงแล้ว เอียนรู้สึกว่าพวกเธอน่าสงสาร เจ้าหญิงซิดอนี่ต้องทนทุกข์ทรมานจากแรงกระตุ้นแห่งราคะอย่างรุนแรงหลายครั้งเมื่อพลังศักดิ์สิทธิ์ของเธอกำลังจะหลุดจากการควบคุม วิลเลียมและเธอต้องอยู่เคียงข้างเจ้าหญิงเพื่อควบคุมพลังที่ใกล้จะถึงจุดแตกหัก ชิฟฟ่อนเป็นเด็กสาวที่น่าสงสารอีกคนหนึ่ง ซึ่งเอียนรู้สึกเอ็นดูเป็นพิเศษ ต่างจากเจ้าหญิงซิดอนี่ที่มีบุคลิกเข้มแข็งและกล้าหาญ เด็กสาวผมสีชมพูเป็นเหมือนนางฟ้าตัวน้อยที่จะนั่งกินอาหารอย่างเงียบๆ ที่มุมห้องเพื่อไม่ให้เกะกะใคร ลึกๆ แล้ว เธอมีความสุขมากที่ชิฟฟ่อนได้แต่งงานกับวิลเลียม เอียนรู้ดีว่าคนรักของเธอจะดูแลเจ้าสาวตัวน้อยของเขา และทำให้แน่ใจว่าเธอจะไม่มีวันหิวโหยอีกต่อไป หากไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าเธอเองก็ได้แต่งงานกับวิลเลียมที่ทวีปตอนใต้พร้อมกับเวนดี้แล้ว เธออาจจะอาละวาดเหมือนที่เจ้าหญิงซิดอนี่ทำ หลังจากที่ได้รู้ว่าเด็กสาวตัวน้อยได้แต่งงานกับวิลเลียมก่อนเธอ 'วิล ฉันหวังว่าคุณจะไม่ติดนิสัยชอบสะสมเหล่าสตรีผู้เปื้อนบาปจากโลกนี้นะ' แอชนึกในใจ 'หนึ่งในพวกเธออาจนำความพินาศมาสู่คุณก็ได้' เอียนไม่รู้ว่าทำไม แต่เธอมีความรู้สึกว่ามีความเป็นไปได้ที่บรรดาผู้ที่จะมาแบ่งปันคนรักของเธอ ล้วนแต่เป็นสมาชิกของบาปทั้งเจ็ดประการ หากเป็นเช่นนั้น อนาคตก็ย่อมเต็มไปด้วยความไม่แน่นอนอย่างแน่นอน เพราะพวกเธอแต่ละคนก็เหมือนระเบิด...ที่รอวันจะปะทุขึ้นมาได้ทุกเมื่อ