บทที่ 745 — ความลับ บทที่ 745: ความลับ ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation ระดับความลับของสมาชิกเขตดิบในบริษัท Virtual Universe ไม่ได้ถือว่าสูงเกินไป เมื่อหลูเฟิงได้เป็นเจ้าแห่งเซกเตอร์และได้รับการยืนยันจากระบบเครือข่ายจักรวาลเสมือน… ระบบก็เพิ่มสถานะของเขาโดยอัตโนมัติ ทำให้เขากลายเป็นเจ้าแห่งเซกเตอร์ในเขตดิบ ทันทีที่เหตุการณ์นี้เกิดขึ้น รายชื่อก็เปลี่ยนไปและผีดิบหลายอันรวมถึงสิ่งมีชีวิตสูงสุดต่างก็ทราบข่าวโดยธรรมชาติ “หืม?” หลูเฟิงเดินไปยังคฤหาสน์ของผู้นำเมืองและเห็นผีดิบหลายตัวจ้องมองเขา “คนนั้นคือหลูเฟิงหรือ?” “เขาเป็นเจ้าแห่งเซกเตอร์ของเขตดิบแล้ว” “ได้ยินมาว่า…เขาผ่านการทดสอบเขตดิบ สกายเมานท์ของเจ้าอาณาจักรแล้ว” “ข่าวนั้นมาจากไหน? ผลการทดสอบสกายเมานท์ไม่ได้เปิดเผยกันเลย ฉันได้ยินว่าแค่อัศวินเท่านั้นที่อาจรู้เรื่องนี้” “ฉันแค่ได้ยินมานะ” ผีดิบหลายตัวคุยกันเบา ๆ ระหว่างทาง ชัดเจนว่าในร้อยปีที่ผ่านมา หลูเฟิงได้กลายเป็นอัจฉริยะที่มีชื่อเสียงในเมืองความโกลาหลของเขตดิบ ดังนั้นนักรบเกือบทั้งหมดจึงรู้จักเขา หลูเฟิงก้าวเข้าสู่ที่พักของผู้นำเมืองท่ามกลางการคุยกันนั้น เข้าสู่ลานซากปรักหักพังของความโกลาหล เวลาและอวกาศบิดเบือน ท่ามกลางซากปรักหักพังอันกว้างใหญ่ มีร่างกายเป็นล้าน ๆ ล้านแจ่มขึ้นมาหลูเฟิงเดินผ่านพื้นดินและมองเห็นเงารอยผู้ใดคนหนึ่งนั่งไขประตูสักระยะ “อาจารย์” หลูเฟิงหยุดอยู่และโค้งคำนับด้วยความเคารพ ฮัว! ผู้นำเมืองลุกขึ้น หางงูของเขาสว่างไสวขณะมองมาที่หลูเฟิง ทำให้หลูเฟิงรู้สึกตกใจในใจ “ฉันได้ไปเยี่ยมเขามาหลายปีในจักรวาลเสมือน อาจารย์ของฉันในจักรวาลเสมือน…แรงกดดันและพลังงานที่ฉันรับจากเขานั้นต่างอย่างสิ้นเชิงกับชีวิตจริงเลย” ผู้นำเมืองของความโกลาหลมีร่างกายสามกาย หลูเฟิงรู้ว่านี่เป็นหนึ่งในนั้น “ท่านในที่สุดก็ยินยอมให้ฉันทะลุขึ้นสู่ระดับเจ้าแห่งเซกเตอร์แล้ว” ดวงตาผู้นำเมืองดูเหมือนจะยิ้มให้เขา หลูเฟิงตกตะลึง ในที่สุดก็ยินยอม? จากระดับเจ้าอาณาจักร 9 ไปสู่เจ้าแห่งเซกเตอร์ มักจะต้องเจออุปสรรค ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทะลุผ่าน! อย่างไรก็ตามโทนนั้นของอาจารย์ของเขา… “ท่านได้ครอบครองร่างกายของสัตว์มังกรเข็มทองเมื่อไหร่? ตอนที่โลกบ้านเกิดของท่านถูกโจมตีโดยมันหรือเปล่า?” ผู้นำเมืองถามอย่างสบาย ๆ หลูเฟิงตาเปิดกว้าง โอ้พระเจ้า! ครอบครองสัตว์มังกรเข็มทอง? นี่นี่นี่… เขาเก็บความลับนี้ไว้อย่างดี ไม่เคยเปิดเผยเลย ทำไม, ทำไม… “ฮ่าฮ่า, ไอ้เด็กซ่า” ผู้นำเมืองหัวเราะดัง “คิดว่าจะซ่อนมันไว้จากฉันหรือไง?” “อาจารย์” หลูเฟิงออกร่างกายด้วยความประหม่า “อย่าเป็นห่วง, ไม่เป็นเรื่องใหญ่” ผู้นำเมืองสลดหัวและหัวเราะ “พื้นฐานหลักของสิ่งมีชีวิตที่มีเนื้อหนังและเลือดคือจิตวิญญาณ ไม่ว่าเจ้าจะครอบครองอะไร หรือจะได้ร่างใด ร่างกายของเจ้าก็ยังคงเป็นจิตวิญญาณมนุษย์อยู่ดี แน่นอนว่าเจ้าก็ยังเป็นส่วนหนึ่งของมนุษยชาติ” หลูเฟิงถอนใจโล่งอก ถูกต้อง, มีเทคนิคการครอบครองหลายแบบ คนระดับนักเดินทางดวงดาวหรือระดับดวงดาวก็อาจใช้ได้ มีหลายคนที่ครอบครองผู้อื่นแล้วลองใหม่หากไม่พอใจครั้งแรก เหมือนอาจารย์ฮู เยินโปเคยทำมาก่อน มีนักรบหลายคนในจักรวาลที่ครอบครองผู้อื่นเพื่อให้เลือดสายเลือดที่ต่ำกว่าตัวเองลดข้อจำกัด ดังนั้นการครอบครองจึงไม่ใช่สิ่งที่ดูถูก จิตวิญญานคือแกนกลาง! คนที่ครอบครองสัตว์มังกรเข็มทองก็ยังคงจิตวิญญาณมนุษย์อยู่, ดังนั้นก็ยังเป็นมนุษย์! “ฮ่าฮ่า, อย่าถูกลวงโดยภายนอก หากรูปลักษณ์ดูเหมือนมนุษย์แต่ร่างกายได้รับการครอบครองโดยเผ่าอื่น จิตวิญญาณของเขาก็จะเป็นของพวกเขา แล้ว…เขาก็จะเป็นของเผ่านั้น” ผู้นำเมืองยิ้ม “การครอบครองร่างของสัตว์มังกรเข็มทองเป็นทักษะของเจ้าเอง หากเจ้าอาจครอบครองรูปแบบชีวิตที่แข็งแกร่งกว่า…จะดีกว่า, สิ่งที่ต้องกังวลคือหากล้มเหลว” หลูเฟิงในที่สุดก็สงบลง เขาเคยกังวลมาก่อน, เพราะฮู เยินโปเคยครอบครองมนุษย์คนอื่นเท่านั้น ส่วนเขาเองกลับครอบครองเผ่าอื่นเต็มตัว! หากข่าวนี้ถูกเปิดเผยและเขาถูกตีตราว่าเป็นเผ่าอื่น แปลว่าจะเกิดปัญหาใหญ่ เขาไม่มีสิทธิเสี่ยง! ดังนั้นเขาจึงปกปิดความจริงนี้ไว้ จากที่มองเห็นระดับสูงของมนุษยชาติ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเปิดเผยเรื่องนี้ได้อย่างสบายใจ “อาจารย์, ท่านได้รู้ว่า…?” หลูเฟิงไม่อาจหยุดถาม “สมาชิกอัจฉริยะทุกชุดที่ถูกดูดซึม ไม่ว่าจะมาจากการแข่งขันอัจฉริยะหรือเป็นสมาชิกที่ถูกดูดซึมเพื่อ 5 ไลเวียทัน ทั้งหมดต้องมาที่เมืองความโกลาหลหนึ่งครั้ง” ผู้นำเมืองหัวเราะ “เมื่อเจ้าแรกเข้ามาที่นี่ มีเหตุผลสองอย่าง คือให้เจ้าเลือกแผ่นจานความโกลาหลของเจ้า, อีกอย่างคือเพื่อดูว่ามีสายลับเผ่าอื่นอยู่หรือไม่ ถ้าเราฝึกเจ้าแล้วเจ้าเป็นของเผ่าอื่น นั่นก็อาจเป็นเรื่องตลก” “ในเมืองความโกลาหล ฉันสามารถตรวจสอบทุกคนได้ทันที” ผู้นำเมืองกล่าว “ฉันเห็นแกนกลางในร่างของเจ้าแล้ว” “อ่า” หลูเฟิงตกใจ ใช่เลย มนุษยชาติจะไม่พลาดการตรวจสอบอัจฉริยะและใช้ทรัพยากรตรวจสอบพวกเขา ผู้นำเมืองความโกลาหลซึ่งเป็นหนึ่งในสิ่งมีชีวิตสูงสุดของมนุษยชาติ แน่นอนว่าเป็นหนึ่งในสามอำนาจหลักของมนุษยชาติ เขาจึงสามารถมองผ่านคนและจิตวิญญาณของเขาได้ง่าย ๆ! “แล้ว…แล้ว…” หลูเฟิงพูดต่อ, “เพราะท่านรู้ว่าฉันครอบครองสัตว์มังกรเข็มทอง และระดับของฉันอยู่ที่เจ้าแห่งเซกเตอร์ ทำไมท่านถึงปล่อยให้ฉันอยู่ในตำแหน่งเจ้าอาณาจักร?” “แม้ฉันจะรู้อยู่ แต่ไม่ได้หมายความว่าฝ่ายอื่นรู้อีก” ผู้นำเมืองยิ้มอย่างเฉยชา หลูเฟิงกะพริบตา “หน้าที่ของฉันคือทำให้แน่ใจว่าท่านไม่ใช่สายลับของเผ่าอื่น” ผู้นำเมืองอธิบาย “ในจักรวาลนี้มีการพบเจอมากมาย การที่เจ้าได้ครอบครองสัตว์มังกรเข็มทอง…ไม่ได้มีความหมายอะไรในจักรวาลอันกว้างใหญ่ ตราบใดที่ฉันมั่นใจว่าเจ้าเป็นมนุษย์ก็พอ! ส่วนผู้จัดการที่ไม่รู้และยังถือว่าท่านเป็นระดับจักรวาล, เป็นเจ้าอาณาจักรก็ไม่เป็นไร ฉันก็แค่อยากให้มันเป็นอย่างนั้น” หลูเฟิงพยักหน้า ใช่ ผู้นำเมืองเป็นหัวหน้าสูงสุดของบริษัท Virtual Universe แต่อะไรจะเป็นระดับของเขา? ทำไมเขาต้องยุ่งกับเรื่องเหล่านี้ “ถ้าท่านรู้ได้อย่างไรคนอื่นถึงไม่รู้?” หลูเฟิงถามอย่างสงสัย “ฉันควบคุมเวลาและอวกาศได้ที่นี่” ผู้นำเมืองยิ้ม “ในพื้นที่นี้ ฉันสามารถสแกนทุกอย่างได้อย่างง่ายดาย นักรบอาจจะเข้าใจอวกาศหรือเวลาได้! พวกเขายังไม่ถึงระดับของฉัน ถ้าพวกเขาจะส่งพลังงานเทพไปในร่างของเจ้าเพื่อเช็ค พวกเขาก็จะไม่สามารถค้นพบว่าเจ้าได้ครอบครองสัตว์มังกรเข็มทองได้เลย” หลูเฟิงเข้าใจ ผู้ครอบครองจักรวาลที่ควบคุมเวลาและอวกาศแน่นอนว่ามีพลังเหนืออัศวินใด ๆ “ดีที่เจ้าเข้ามาที่นี่ตอนที่ยังอ่อนแอ” ผู้นำเมืองกล่าว “ถ้าเจ้าเข้ามาตอนแรกเมื่อยังเป็นผู้ไม่ตาย ฉันอาจคิดว่าเจ้าเป็นสายลับของสัตว์อวกาศ” หลูเฟิงตกใจ “เมื่อคนหนึ่งกลายเป็นผู้ไม่ตาย จิตวิญญาณของเขาจะเริ่มผสานกับร่างกาย ทุกส่วนของจิตจะฝังลงในเซลล์ของเจ้า” ผู้นำเมืองยิ้ม “เมื่อเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้น ทุกเซลล์ก็เป็นส่วนหนึ่งของจิตวิญญาณของเจ้า ไม่มีจิตวิญญาณที่ชัดเจนแต่อยู่แค่รอยลายนิยมพื้นฐาน, และรอยลายของชีวิตแต่ละชีวิตก็แตกต่างกัน” “ฉันจึงไม่อาจบ่งบอกได้ว่ารอยลายจิตของเจ้าคือของมนุษย์หรือไม่” “ดังนั้น…ฉันอาจสงสัยว่าท่านเป็นสายลับของเผ่าอื่น” ผู้นำเมืองยิ้ม หลูเฟิงพยักหน้า อ่า จริง ๆ แล้วเมื่อมนุษย์ธรรมดาถึงระดับเจ้าแห่งเซกเตอร์ จิตวิญญาณจะรวมตัวกัน ที่ระดับเจ้าอาณาจักรจะเป็นผลึกจิต, ที่ระดับเจ้าแห่งเซกเตอร์จะเป็นไข่มุกที่แน่นหนา ผู้นำเมืองจึงสามารถมองเห็นได้ว่าเป็นจิตวิญญาณมนุษย์หรือไม่ แต่เมื่อคนหนึ่งกลายเป็นผู้ไม่ตาย จิตวิญญาณจะแตกสลายและกระจายผสานกับทุกเซลล์ ไม่สามารถมองเห็นจิตได้อย่างชัดเจนอีกต่อไป เพราะจิตได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายผู้ไม่ตายแล้ว “ถ้าเป็นเช่นนั้น ท่านจะไม่สามารถบอกได้ว่าผู้ไม่ตายบางคนเป็นสายลัพหรือไม่ถ้าพวกเขามาที่นี่ครั้งแรกหรือเปล่า?” หลูเฟิงถาม “ใช่” ผู้นำเมืองพยักหน้า “ไม่มีวิธีใดเลย. ดังนั้นผู้ไม่ตายที่เข้ามาครั้งแรกทั้งหมดจะถือเป็นผู้ต้องสงสัยและจะถูกเฝ้าระวัง” … หลังจากได้ยินเช่นนั้น หลูเฟิงรู้สึกว่าการป้องกันแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ของมนุษยชาติ—เมืองความโกลาหล—แน่นหนามากจริง อาจารย์ของเขาอาจเคยบอกแค่ระดับความปลอดภัยหนึ่งระดับเท่านั้น คงต้องมีระดับอื่น ๆ อีก เขาเคยคิดว่าการครอบครองสัตว์มังกรเข็มทองเป็นความลับ ไม่คาดคิดว่าผู้นำเมืองจะรู้เรื่องนี้แล้ว แต่ตอนนั้นเขาก็ขี้เกียจจังที่จะสนใจเด็กซ่าแบบนี้ “การครอบครองสัตว์มังกรเข็มทองในจักรวาลที่เต็มไปด้วยเผ่าพันธุ์หลายล้านสิ่ง ถือเป็นการพบเจอที่เหนือระดับเฉลี่ย” ผู้นำเมืองยิ้ม “ข้อดีเดียวคือเจ้าได้สายเลือดการโคล cloning ธรรมชาติของมัน การคัดเลือกโคลนที่ดีเป็นเรื่องสำคัญมาก ตอนนี้เจ้ามีกี่โคลนแล้ว?” “สองอัน” หลูเฟิงกล่าวด้วยความเคารพ “ฮืม, ดูเหมือนเหลือแค่หนึ่งอัน” ผู้นำเมืองพยักหน้า “ขอแนะนำเจ้าหน่อย…” หลูเฟิงตั้งใจฟัง “จักรวาลเป็นธรรม, ความสามารถธรรมชาตินี้ไม่ใช่ไม่มีที่สิ้นสุด” ผู้นำเมืองเน้น “จากที่ฉันรู้ มีรูปแบบชีวิตที่ลึกลับและน่าสะพรึงกลัวในจักรวาลหลายชนิด บางชนิดก็เป็นเอกลักษณ์อย่างแท้จริง แม้ในระดับเจ้าแห่งเซกเตอร์…โลกภายในของสัตว์มังกรเข็มทองก็สร้างชีวิตนั้นได้ไม่ถึงเลย โลกภายในของมันอาจผลิตสิ่งที่แข็งแกร่งกว่าสิบถึงร้อยเท่าของมันเอง ถ้าผลิตได้ก็ไม่ค่อยสมเหตุสมผล แน่นอนว่าสัตว์มังกรเข็มทองเองมีสายเลือดอันประณีต จึงทำให้ชีวิตระดับเจ้าแห่งเซกเตอร์ส่วนใหญ่ของจักรวาลเป็นไปได้ ยกเว้นบางรูปแบบที่เป็นข้อยกเว้น” “ต่อไป หากเจ้าเลือกสิ่งมีชีวิตที่ใกล้ขีดจำกัดของโลกภายในของเจ้า, ที่อาจแข็งแกร่ง 100 เท่าของสัตว์มังกรเข็มทอง, เจ้าแน่นอนว่าจะสร้างได้ อย่างไรก็ตามจักรวาลเป็นธรรม, ถ้าโคลนของเจ้าแข็งแกร่งเกินไป การเจริญเติบโตก็จะเจออุปสรรคบางอย่าง” หลูเฟิงรู้สึกตกตะลึง “อุปสรรค?” “ใช่” ผู้นำเมืองพยักหน้า “ถ้าโคลนของเจ้าแข็งแกร่งเกินไป ก็จะมีปัญหาในระหว่างทาง” “โชคดีและโชคร้ายเป็นสิ่งพึ่งพากันและกัน” เขายิ้ม “นี่คือความเป็นธรรมของจักรวาล แม้จะมีอุปสรรค หากเจ้าทะลุผ่านมัน เจ้า จะได้รับพลังที่ยิ่งใหญ่กว่ามาก”.