บทที่ 2597 - อุปกรณ์เวทมังกรดำ บทที่ 2597: อุปกรณ์เวทมังกรดำ ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth เด็กสาวหยุดชะงักฝีเท้าลงทันที เธอหันกลับมามองม่อฟานด้วยดวงตาเบิกกว้าง เธอไม่ได้พยายามทำตัวน่ารัก แต่จริงๆ แล้วเธอรู้สึกไม่พอใจกับคำพูดของม่อฟาน “ฉันคิดว่าคุณจะเข้าใจเธอเสียอีก ในเมื่อคุณกล้าก้าวออกมาช่วยเหลือเธอขนาดนั้น” น้ำเสียงของเด็กสาวเปลี่ยนไป ม่อฟานเกาหัวพร้อมรอยยิ้มเจื่อนๆ ดูเหมือนว่าเขาจะพูดอะไรบางอย่างผิดไปเสียแล้ว “พวกคุณสองคนคุยอะไรกันอยู่ข้างนอกน่ะ? เข้ามาสิ” เสียงของอาซาเวย์ย่าดังมาจากภายในห้อง ทั้งสองเดินเข้าไปข้างใน เด็กสาวขอตัวออกไปอย่างรู้ความ อย่างไรก็ตาม เธอไม่ลืมที่จะส่งสายตาแปลกๆ ให้ม่อฟาน ราวกับต้องการจะบอกเขาว่าเขาพูดจาไม่ให้เกียรติ “คุณกำลังสั่งสอนเด็กผู้หญิงคนนั้นอยู่เหรอ? อารมณ์เธอเปลี่ยนไวอย่างกับพายุเลยนะ” ม่อฟานพูดอย่างลื่นไหล ม่อฟานพบว่าตัวเองอยู่ในห้องสมุด มันเป็นโถงทรงกลมที่มีหนังสือวางซ้อนกันสูงอยู่รอบจุดศูนย์กลาง เมื่อเขามองขึ้นไป เขาก็เห็นเพียงผนังที่เต็มไปด้วยหนังสือ มีบันไดวนอยู่ตรงกลาง อาซาเวย์ย่ากำลังเดินลงมาจากบันไดนั้น เธอสวมชุดกระโปรงเรียบง่ายและรองเท้าส้นเตารีด เธอยังสวมแว่นตากรอบเงินสุดน่ารักที่เข้ากับใบหน้าเล็กๆ อันมีเสน่ห์ของเธออีกด้วย “เด็กสาวในวัยเธอก็เป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ? วิหารพาร์เธนอนเข้มงวดเรื่องการศึกษามาก แต่ทุกคนก็ย่อมมีความเชื่อและความคิดเป็นของตัวเอง” อาซาเวย์ย่าตอบ “คุณได้ยินด้วยเหรอ?” ม่อฟานถาม “คุณหมายถึงอะไร?” อาซาเวย์ย่ายื่นกองหนังสือให้ม่อฟาน ม่อฟานรับหนังสือมาจากเธอด้วยความยินดี เขาตั้งใจจะนำมันไปวางบนโซฟาใกล้ๆ แต่แล้วเขาก็เห็นอาซาเวย์ย่ามองเขาด้วยใบหน้าที่งุนงง ม่อฟานสับสน นี่เขาทำอะไรผิดอีกแล้วล่ะ? “พวกนี้ให้คุณ!” อาซาเวย์ย่าชี้ไปที่กองหนังสือ “งั้นนี่ก็คือของขวัญที่คุณพูดถึงน่ะเหรอ?” ม่อฟานรู้สึกประหลาดใจ “แน่นอนว่าไม่ใช่ แต่คุณควรจะทำความคุ้นเคยกับคุณลักษณะของอุปกรณ์เวทมนตร์ของคุณอย่างน้อยหน่อยไหมล่ะ?” อาซาเวย์ย่ากล่าว “อุปกรณ์เวทอะไรกัน? ทำไมมันถึงต้องมีคู่มือเยอะขนาดนี้?” ม่อฟานอึ้งไปเลย “เดี๋ยวคุณก็จะได้รู้แล้วล่ะ ช่างตีเหล็กกำลังเดินทางมา” อาซาเวย์ย่ายิ้ม ดวงตาของเธอสื่อความหมายชัดเจนว่าม่อฟานควรอ่านหนังสือพวกนี้ให้จบ ม่อฟานตระหนักได้ว่าอาซาเวย์ย่ากำลังจะมอบอะไรบางอย่างที่ไม่ธรรมดาให้เขาจริงๆ ขนาดแค่คู่มือยังหนาเตอะขนาดนี้! เขาเก็บหนังสือลงในกำไลมิติ เขายังคงรู้สึกติดค้างกับการตอบสนองของเด็กสาวคนนั้น จึงอดไม่ได้ที่จะถามว่า “คุณโกรธผมหรือเปล่า?” “ทำไมฉันต้องโกรธด้วยล่ะ?” อาซาเวย์ย่ารู้ว่าม่อฟานกำลังถามถึงเรื่องอะไร “ก็แค่คิดซะว่าผมกำลังพยายามทำความเข้าใจคู่แข่งของผมอยู่” ม่อฟานพูด “งั้นฉันสรุปได้ไหมว่าคุณมีเจตนาแอบแฝงบางอย่าง?” อาซาเวย์ย่าถาม ม่อฟานถึงกับพูดไม่ออก ผู้ชายคนไหนก็ย่อมมีเจตนาแอบแฝงต่อสาวงามทั้งนั้น พูดง่ายๆ คือผู้ชายทุกคนก็เหมือนกับทุยส์นั่นแหละ เพียงแต่วิธีการเข้าหานั้นต่างกัน! “คุณใส่ใจกับคำตอบจริงๆ เหรอน่ะ?” อาซาเวย์ย่าถอดแว่นออกแล้วถามขึ้นเมื่อเห็นว่าม่อฟานไม่ตอบ “นั่นเป็นเหตุผลที่คุณไม่อยากข้ามเส้นเลยหลังจากผ่านมานานขนาดนี้ใช่ไหม?” ม่อฟานกำลังจะอธิบายตอนที่อัศวินคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องพอดี อัศวินคนนั้นสวมชุดเกราะสีขาว ซึ่งเป็นเรื่องแปลก โดยเฉพาะในสถานที่อย่างวิหารพาร์เธนอนซึ่งมีการแบ่งแยกยศและหน้าที่ของคนอย่างชัดเจน เขาถือชุดเกราะสีเข้มที่มีแสงเรืองรองเป็นเอกลักษณ์ อัศวินจันทราเงินหลายคนเดินตามเขามา พวกเขาถือชิ้นส่วนชุดเกราะ, ถุงมือเกราะ, หมวกเกราะ, ปีกเวทมนตร์หนึ่งคู่ และรองเท้าบูทอีกหนึ่งคู่ ทั้งหมดเป็นสีดำ ด้วยเหตุผลบางอย่าง ม่อฟานรู้สึกคุ้นเคยกับวัสดุของพวกมันมาก “คุณคิดว่าเป็นยังไงบ้าง? พวกมันเหมาะกับคุณไหม?” อาซาเวย์ย่าถาม “คุณทำอุปกรณ์เวทมนตร์ให้ผมทั้งชุดเลยเหรอ?” ม่อฟานตกตะลึง “เปล่า ฉันเอาไปชิ้นหนึ่ง ส่วนที่เหลือเป็นของคุณ” อาซาเวย์ย่ากล่าว เหล่าอัศวินวางอุปกรณ์เวทมนตร์ลงแล้วเดินออกไป ม่อฟานรู้สึกเหมือนถูกปรนเปรอ เขาได้ยินมานานแล้วว่าอาซาเวย์ย่านั้นร่ำรวยมหาศาล ความมั่งคั่งของเธอเหนือกว่าสตรีศักดิ์สิทธิ์อีกสองคนอย่างง่ายดาย เธอพยายามจะเลี้ยงดูเขาเหรอ? ความคิดที่จะถูกเลี้ยงดูโดยสตรีศักดิ์สิทธิ์ผู้มั่งคั่ง เฉลียวฉลาด และงดงามนั้นเป็นอะไรที่ยากจะต้านทานจริงๆ ให้ตายเถอะ สังคมที่ชั่วร้ายนี้! “คุณไม่สังเกตเห็นเลยเหรอ?” อาซาเวย์ย่าถามเมื่อเห็นปฏิกิริยาของม่อฟาน “เห็นสิ ผมยินดีรับไว้ด้วยความเต็มใจ” ม่อฟานพยักหน้า อาซาเวย์ย่าขมวดคิ้ว เธอไม่เข้าใจว่าม่อฟานกำลังพูดเรื่องอะไร “คุณไม่สังเกตเห็นจริงๆ ด้วย สิ่งเหล่านี้คือหมวกเกราะมังกรดำ, ชุดเกราะมังกรดำ, รองเท้าบูทมังกรดำ, ถุงมือมังกรดำ และปีกมังกรดำ! ออสตินมอบพวกมันให้เรา” อาซาเวย์ย่าประกาศอย่างสง่างาม ม่อฟานอ้าปากค้าง ชุดเกราะมังกรดำทั้งชุดงั้นเหรอ? ม่อฟานเห็นชัดๆ ว่าจักรพรรดิมังกรดำถูกเผาจนไม่เหลือซากด้วยลมหายใจของตัวเอง! หรือว่าจักรพรรดิมังกรดำจะมอบแก่นแท้ของเขาให้อาซาเวย์ย่าก่อนตาย? อาซาเวย์ย่าชี้ไปที่ชุดเกราะ “ชุดเกราะนี้ทำจากเกล็ดมังกรดำ และมีคุณสมบัติป้องกันเวทมนตร์ธาตุได้ในระดับหนึ่ง มันสามารถป้องกันมหาเวทธาตุที่อยู่ต่ำกว่าระดับเวทต้องห้ามได้ และยังสามารถลดความเสียหายจากเวทต้องห้ามได้อีกด้วย!” ปากของม่อฟานอ้ากว้างยิ่งกว่าเดิม! ป้องกันเวทมนตร์! ป้องกันมหาเวทที่อยู่ต่ำกว่าระดับเวทต้องห้าม! ป้องกันเวทต้องห้ามได้บางส่วน! บ้าเอ๊ย! แบบนี้ฉันก็ไร้เทียมทานแล้วน่ะสิ? ในที่สุดม่อฟานก็เข้าใจว่าทำไมอาซาเวย์ย่าถึงมองเขาแบบนั้น ในตอนแรกเขาไม่ได้ดูประหลาดใจอย่างที่อาซาเวย์ย่าคาดหวังไว้ แต่ในที่สุดอาซาเวย์ย่าก็พยักหน้าด้วยความพอใจเมื่อเห็นปฏิกิริยาที่ล่าช้าของเขา “ฉันจะให้คุณไปศึกษาที่เหลือเอาเอง ฉันจะไม่อธิบายทุกอย่างให้คุณฟังหรอก ฉันคิดว่าพวกผู้ชายคงจะรู้สึกสนุกกว่าถ้าได้ค้นหาด้วยตัวเอง” อาซาเวย์ย่ายื่นอุปกรณ์เวทมนตร์ให้ม่อฟาน รอยยิ้มของเธองดงามมาก ราวกับเทพธิดาที่เสด็จลงมายังโลกมนุษย์พร้อมกับพรของเธอ “คุณจะให้สิ่งนี้กับผมจริงๆ เหรอ?” ม่อฟานชี้ที่ตัวเอง “ฉันเอาเขี้ยวมังกรของออสตินไปทำเป็นดาบให้ตัวเองน่ะ” อาซาเวย์ย่าตอบ “งั้นคุณก็แทบจะยกทุกอย่างให้ผมเลยสิ” ม่อฟานพึมพำ ม่อฟานไม่ใช่คนโง่ ผิวหนังของจักรพรรดิมังกรดำไม่ใช่เพียงวัสดุเดียวที่จำเป็นในการสร้างอุปกรณ์ระดับสุดยอดเหล่านี้ วัสดุที่สำคัญที่สุดก็คือวิญญาณของเขา! จักรพรรดิมังกรดำอาจจะมีขนาดมหึมา แต่ซากร่างของเขาก็เพียงพอสำหรับการสร้างอุปกรณ์เวทมนตร์เพียงชุดเดียวเท่านั้น เพราะพวกเขาต้องฉีดวิญญาณของจักรพรรดิมังกรดำเข้าไปในอุปกรณ์เวทมนตร์เหล่านั้นด้วย แม้ว่าพวกเขาจะสามารถสร้างอุปกรณ์เวทมนตร์อีกชุดหนึ่งจากกระดูก เกล็ด และเขี้ยวที่เหลือได้ แต่มันก็จะไม่มีคุณสมบัติระดับเทพอย่างการป้องกันเวทมนตร์ได้! อุปกรณ์เวทมังกรดำที่แท้จริงมีเพียงชุดเดียวเท่านั้น และมันไม่สามารถเลียนแบบได้ นั่นหมายความว่าอาซาเวย์ย่าเอาไปเพียงเขี้ยวมังกรเท่านั้น เธอได้ยกเขามังกร, เกล็ดมังกร, กรงเล็บมังกร, ปีกมังกร และกระดูกมังกรให้กับเขา สิ่งที่เธอทำนั้นมันยิ่งกว่าการเลี้ยงดูเขาเสียอีก!