Chapter 1088: Narrow-Mindedness ผู้แปล: EndlessFantasy Translation บรรณาธิการ: EndlessFantasy Translation "ยาฟื้นคืนชีวิตหนึ่งเม็ด?" บางคนถามด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน "ตระกูลลู่มีชื่อเสียงได้อย่างไร? นี่มันแค่การคิดเข้าข้างตัวเอง! พวกเขาต้องการแลกผลึกวิญญาณที่เหมาะสำหรับนักศิลปะการต่อสู้ขั้นการแปรสภาพแห่งสุญญะ ด้วยยาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งเท่านั้นหรือ?" ถึงแม้ว่ายาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งจะมีค่า แต่มูลค่าของมันก็น้อยกว่าผลึกวิญญาณที่เหมาะสำหรับนักศิลปะการต่อสู้ขั้นการแปรสภาพแห่งสุญญะมาก นี่เป็นสิ่งที่ทุกคนรู้กันดี "ตระกูลลู่กล้าเสนอรางวัลแบบนี้จริงๆ หรือ? พวกเขาคิดว่าพวกเราเป็นคนโง่กันงั้นหรือ?" "ข้าว่ามีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะเอาผลึกวิญญาณที่เหมาะสำหรับนักศิลปะการต่อสู้ขั้นการแปรสภาพแห่งสุญญะ มาแลกกับยาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งอันแสนธรรมดา!" "ถ้าข้านำผลึกวิญญาณที่เหมาะสำหรับนักศิลปะการต่อสู้ขั้นการแปรสภาพแห่งสุญญะ ไปแลกเปลี่ยนในตลาดมืดของเมืองภูเขาเหนือ ข้าจะได้ยาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งอย่างน้อยสามเม็ด!" ... ร้านอาหารเต็มไปด้วยเสียงจอแจ ทุกคนรู้สึกว่ารางวัลที่ตระกูลลู่เสนอมานั้นขาดตกบกพร่อง "ไอ้หนุ่มร่างท้วม รางวัลอันน่าตกใจที่เจ้าพูดถึง มันก็แค่ยาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งเท่านั้นหรือ?" ใครคนหนึ่งมองไปยังชายร่างกำยำและเย้ยหยัน "ถึงยาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งจะมีค่า แต่มันก็ไม่ถึงกับน่าตกใจเลย!" อีกคนเสริมพร้อมกับมองชายร่างกำยำ ชั่วขณะนั้น ชายร่างกำยำก็กลายเป็นเป้าแห่งการวิพากษ์วิจารณ์จากสาธารณชน "หึ!" ชายร่างกำยำคำรามด้วยความเหยียดหยามเมื่อเผชิญหน้ากับการเยาะเย้ยของทุกคน "พวกเจ้ารู้เรื่องอะไรบ้าง? ข้าจะบอกว่ามันน่าตกใจถ้ามันเป็นแค่ยาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งธรรมดารึ?" เสียงของชายร่างกำยำกลบเสียงเย้ยหยันของผู้คนและทำให้พวกเขาประหลาดใจ "เจ้าหมายความว่าอย่างไร?" "ถูกเผง! เจ้าหมายความว่าอย่างไรกับ ‘แค่ยาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งธรรมดา’? อย่าบอกนะว่ายาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งที่ตระกูลลู่แห่งภูเขาเหนือเสนอให้นั้น ไม่ใช่ยาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งธรรมดา?" "หึ! ยาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งทั้งหมดที่หมุนเวียนในแดนพสุธาใต้ของเรา – รวมทั้งที่ตระกูลลู่แห่งภูเขาเหนือครอบครอง – ล้วนมาจากท่านปรมาจารย์เฉิงแห่งสมาคมนักปรุงยา สมาคมหลักแห่งแดนพสุธาใต้ไม่ใช่หรือ?" ... หลายคนเปล่งเสียงแสดงความคิดเห็นเพื่อหักล้างคำพูดของชายร่างกำยำ "ยาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งทั้งหมดที่หมุนเวียนในแดนพสุธาใต้นั้นมาจากมือของท่านปรมาจารย์แห่งสมาคมนักปรุงยา สมาคมหลักแห่งแดนพสุธาใต้?" ชายร่างกำยำยิ้มกว้างอย่างเฉิดฉาย "พวกเจ้า ข่าวของพวกเจ้าน่ะล้าสมัยไปหน่อยมั้ย? อย่าบอกนะว่าไม่มีใครเคยได้ยินข่าวเกี่ยวกับผู้อาวุโส นักปรุงยาระดับหนึ่งที่เข้าร่วมกับตระกูลลู่?" ไม่นานหลังจากนั้น บางคนก็กลับมามีสติและจำได้ว่าตระกูลลู่มีนักปรุงยาระดับหนึ่งของตัวเองอยู่แล้ว "โอ้ ใช่! ข้าจำได้! ผู้อาวุโสชั่วคราวคนแรกแห่งตระกูลลู่ที่ตกเป็นข่าวลือและสร้างความฮือฮาคือ นักปรุงยาระดับหนึ่ง!!" "ตอนนี้ตระกูลลู่มีนักปรุงยาระดับหนึ่งของตัวเองแล้ว พวกเขาไม่จำเป็นต้องพึ่งท่านปรมาจารย์เฉิงมาปรุงยาขั้นหนึ่งให้พวกเขาอีกต่อไป!" "ตระกูลลู่มีนักปรุงยาระดับหนึ่งแล้วอย่างนั้นหรือ?" บางคนที่เพิ่งออกจากบ้านก็ตะลึง นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ยินข่าวนี้ "หึ! แล้วไงถ้าตระกูลลู่มีนักปรุงยาระดับหนึ่งของตัวเองแล้วก็ตาม? อย่าบอกนะว่ายาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งที่เขาปรุงนั้นดีกว่าที่ท่านปรมาจารย์เฉิงของเราแห่งสมาคมนักปรุงยา สมาคมหลักแห่งแดนพสุธาใต้ปรุง?" "ยาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งที่ท่านปรมาจารย์เฉิงปรุง มักจะมีความบริสุทธิ์สูงกว่า 70% มันไม่ง่ายเลยที่จะปรุงยาให้ดีกว่าที่เขาปรุง!" "ถูกเผง! ต่อให้ตระกูลลู่มีนักปรุงยาระดับหนึ่งของตัวเองแล้วก็ตาม เขาจะเทียบกับท่านปรมาจารย์เฉิงได้อย่างไรกัน?! อย่าว่าแต่การปรุงยาที่เหนือกว่ายาของท่านปรมาจารย์เฉิง!" ... ผู้คนมากมายพากันเสริมอีกครั้ง จากคำพูดของพวกเขา สามารถได้ยินความเคารพที่พวกเขามีต่อท่านปรมาจารย์เฉิงแห่งสมาคมนักปรุงยา สมาคมหลักแห่งแดนพสุธาใต้ "ช่างโง่เขลา!" ชายร่างกำยำเน้นย้ำแต่ละคำอย่างชัดเจน ขณะที่เขามองกลุ่มคนที่ดูถูกนักปรุงยาระดับหนึ่งจากตระกูลลู่ด้วยสายตาเย็นชา เสียงดังของเขาดังกลบเสียงอึกทึกในร้านอาหารได้อย่างง่ายดาย ความสนใจของทุกคนหันมาที่เขาอีกครั้งทันที ดวงตาของหลายคนดูราวกับจะพ่นไฟออกมา "โง่เขลา? ดี! ได้โปรดให้ความกระจ่างแก่พวกเราด้วยว่าพวกเราโง่เขลาเพียงใด" ชายวัยกลางคนคนหนึ่งโกรธจัดจนลุกขึ้นยืนทันที เขามองชายร่างกำยำด้วยสายตาเดือดดาลและตะคอก "หากเจ้าไม่สามารถให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผลได้ วันนี้ข้าจะทำให้เลือดของเจ้าท่วมสูงถึงสามฟุต!" ทันทีที่คำพูดหลุดออกจากปาก ชายวัยกลางคนก็ปลดปล่อยออร่าอันคมกริบออกจากร่างกาย กดดันกลุ่มคนที่อยู่รอบตัวเขา "ผ-ผู้ทรงพลังขั้นสูงสุดแห่งสุญญะ!" ใครคนหนึ่งอุทาน ชั่วขณะหนึ่ง ทุกคนจ้องมองชายวัยกลางคนด้วยความหวาดกลัว ราวกับว่าเขาเป็นสัตว์ร้ายที่อาจจะกลืนกินพวกเขาเข้าไปทั้งตัว อย่างไรก็ตาม ความสนใจของพวกเขาก็เปลี่ยนจากชายวัยกลางคนที่อยู่ขั้นสูงสุดแห่งสุญญะ ไปยังชายร่างกำยำอย่างรวดเร็ว "ดูเหมือนว่าเจ้าหมอนี่กำลังจะถึงจุดจบในไม่ช้า!" "ถ้าวันนี้เขาให้คำอธิบายที่ดีไม่ได้ ผู้ทรงพลังขั้นสูงสุดแห่งสุญญะคนนี้ก็จะไม่ปล่อยเขาไป!" "บังอาจเรียกพวกเราว่าโง่เขลา! เพียงคำเดียวเขาก็ทำให้พวกเราทั้งหมดขุ่นเคือง! เขาแค่กำลังหาที่ตาย!" "ข้าอยากจะดูว่าเขาจะพูดอะไรต่อไป" ... ฝูงชนซุบซิบหารือกัน ทุกคนรู้สึกว่าชายร่างกำยำกำลังจะถึงจุดจบ ดวงตาของชายร่างกำยำเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นเมื่อเขารู้ตัวว่าชายวัยกลางคนนั้นเป็นผู้ทรงพลังขั้นสูงสุดแห่งสุญญะ อย่างไรก็ตาม ความหวาดหวั่นในดวงตาของเขาก็หายไปอย่างรวดเร็ว เพราะเขารู้สึกปลอดภัยเมื่อรู้ว่าเขามีคำอธิบายที่เหมาะสม "พวกเจ้ายังคงพูดกันว่าผู้อาวุโสต้วนแห่งตระกูลลู่ไม่เก่งเท่าท่านปรมาจารย์เฉิง… อย่างไรก็ตาม ข้าสงสัยว่ามีใครในพวกเจ้าเคยเห็นผู้อาวุโสต้วนปรุงยาด้วยตาตัวเองมาก่อนหรือไม่? หรือเปรียบเทียบยาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งที่ผู้อาวุโสต้วนปรุง กับยาที่ท่านปรมาจารย์เฉิงปรุง?" ชายร่างกำยำถามหลังจากกวาดตามองกลุ่มคน กลุ่มผู้คนมองหน้ากันทันที แต่ไม่มีใครพูดอะไรออกมา แม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่หลายคนได้ยินเกี่ยวกับผู้อาวุโสต้วนในตระกูลลู่ พวกเขาก็เชื่อมโยงผู้อาวุโสต้วนคนนี้เข้ากับตระกูลลู่ทันที ด้วยเหตุนี้ พวกเขารู้สึกราวกับว่าพวกเขารู้จักเขาเช่นกัน อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ทำได้เพียงเงียบเมื่อถูกชายร่างกำยำซักถาม ไม่มีใครในพวกเขาทันได้เห็นผู้อาวุโส นักปรุงยาระดับหนึ่งของตระกูลลู่มาก่อน นับประสาอะไรกับการได้เห็นเขาปรุงยาด้วยตาตัวเอง แน่นอน พวกเขาก็ไม่เคยเห็นยาขั้นหนึ่งที่เขาปรุงมาก่อนเช่นกัน ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะเปรียบเทียบมันได้ "อะไรนะ? ตอนนี้เจ้าไม่มีอะไรจะพูดแล้วรึ?" ชายร่างกำยำคำราม ก่อนจะเย้ยหยันต่อไป "พวกเจ้าไม่รู้อะไรเลยแต่ยังคงดูหมิ่นผู้อาวุโสต้วนแห่งตระกูลลู่! ช่างน่าขัน!" คำพูดของชายร่างกำยำทำให้ใบหน้าของฝูงชนซีดเผือด "หึ! เมื่อเจ้าพูดเช่นนั้น ระดับการปรุงยาของผู้อาวุโส นักปรุงยาระดับหนึ่งของตระกูลลู่ก็ต้องสูงมากสินะ! ข้าอยากจะฟังว่ายาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งที่เขาปรุงนั้นยอดเยี่ยมเพียงใด ในเมื่อเจ้าเคารพเขามากนัก!" "ถูกเผง! มันง่ายสำหรับเจ้าที่จะบอกว่าเขาเก่ง แต่ถ้าเขาเก่งจริงๆ บอกความบริสุทธิ์ของยาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งที่ผู้อาวุโสของตระกูลลู่ปรุงมาให้เราฟังหน่อย!" "เมื่อตระกูลลู่กล้าใช้มันเพื่อแลกกับผลึกวิญญาณที่เหมาะสำหรับนักศิลปะการต่อสู้ขั้นการแปรสภาพแห่งสุญญะ ความบริสุทธิ์ของยาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งจะเป็น 75% หรือสูงกว่านั้นหรือไม่?" ... ไม่นานหลังจากนั้น ฝูงชนก็กลับมามีสติและสอบถามชายร่างกำยำ เนื่องจากพวกเขาไม่ต้องการปล่อยเรื่องนี้ไป ในความเห็นของพวกเขา ยาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งที่มีความบริสุทธิ์ 75% ขึ้นไปเท่านั้น ที่คู่ควรจะนำไปแลกกับผลึกวิญญาณที่เหมาะสำหรับนักศิลปะการต่อสู้ขั้นการแปรสภาพแห่งสุญญะ นั่นเป็นเพราะยาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งที่มีความบริสุทธิ์ 75% ขึ้นไป มีสรรพคุณทางยาที่สูงกว่ายาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งที่มีความบริสุทธิ์ 70% หรือต่ำกว่านั้นถึงหนึ่งระดับ มียาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งประเภทนั้นเท่านั้น ที่มีมูลค่าเท่าเทียมกับผลึกวิญญาณที่เหมาะสำหรับนักศิลปะการต่อสู้ขั้นการแปรสภาพแห่งสุญญะ ยิ่งไปกว่านั้น ตั้งแต่แรก พวกเขาไม่เชื่อเลยว่าผู้อาวุโส นักปรุงยาระดับหนึ่งในตระกูลลู่จะสามารถปรุงยาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งที่มีความบริสุทธิ์สูงกว่า 75% ได้จริง ทั่วทั้งทวีปเมฆา ไม่ใช่แค่ในแดนพสุธาเท่านั้น การที่นักปรุงยาระดับหนึ่งจะทำให้ยาขั้นหนึ่งมีความบริสุทธิ์มากกว่า 75% นั้น เป็นเรื่องยากดั่งขนนกฟีนิกซ์ แม้แต่ในแดนใน "ความบริสุทธิ์สูงกว่า 75%?" ทันทีที่ชายร่างกำยำได้ยินคำพูดของฝูงชน เขาก็อึ้งไปชั่วขณะก่อนจะระเบิดหัวเราะออกมา เสียงหัวเราะของเขาไม่หยุดแม้เวลาจะผ่านไปนาน ราวกับว่าเขาควบคุมตัวเองไม่ได้เลย "ฮ่าฮ่าฮ่า..." "ฮ่าฮ่าฮ่า… ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...." เสียงหัวเราะดังไปทั่วร้านอาหาร มันทำให้ใบหน้าของทุกคนหมองคล้ำลง "หัวเราะเสร็จแล้วหรือยัง?" ในที่สุด ชายวัยกลางคนผู้ทรงพลังขั้นสูงสุดแห่งสุญญะก็ถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา เสียงดุจฟ้าร้องของเขาดังกลบเสียงหัวเราะของชายร่างกำยำ ในขณะนั้น ชายร่างกำยำก็หยุดหัวเราะในที่สุด "เจ้าหัวเราะเรื่องอะไร?" ชายวัยกลางคนถามด้วยเสียงทุ้ม ขณะที่ดวงตาของเขาก็เปล่งประกายเย็นชา "แน่นอน ข้าหัวเราะที่พวกเขาน่ะโง่เขลาแค่ไหน!" ชายร่างกำยำตอบอย่างตรงไปตรงมา เขามองชายวัยกลางคนครั้งหนึ่งก่อนจะหันไปมองคนอื่นๆ "ได้โปรดให้ข้ากระจ่างด้วยว่าพวกเขาโง่เขลาเพียงใด" ชายวัยกลางคนให้ความสนใจจดจ่ออยู่ที่ชายร่างกำยำ ขณะที่เขาเน้นย้ำแต่ละคำอย่างช้าๆ ในขณะที่ผู้คนเริ่มโกรธเคือง "พวกเจ้าคิดจริงๆ หรือว่ามันจะเป็นการสูญเสียของพวกเราที่จะแลกผลึกวิญญาณที่เหมาะสำหรับนักศิลปะการต่อสู้ขั้นการแปรสภาพแห่งสุญญะ กับยาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งที่ตระกูลลู่เสนอให้? พวกเจ้าคิดจริงๆ หรือว่ายาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งที่มีความบริสุทธิ์ 75% ขึ้นไปเท่านั้น ที่คู่ควรจะนำไปเปรียบเทียบกับผลึกวิญญาณที่เหมาะสำหรับนักศิลปะการต่อสู้ขั้นการแปรสภาพแห่งสุญญะ ในแง่ของมูลค่า?" ชายร่างกำยำถามขณะที่เขามองผู้คนในร้านอาหาร แม้ว่าจะไม่มีใครยืนยันด้วยคำพูด แต่สายตาในดวงตาของพวกเขาก็ยืนยันได้อย่างไม่ต้องสงสัย "ดีมาก!" เมื่อชายร่างกำยำเห็นว่าไม่มีใครปฏิเสธ เขาหรี่ตาลงและเล่าข่าวที่เขาได้ยินมาโดยไม่ละเว้นรายละเอียดใดๆ "ให้ข้าให้ความกระจ่างแก่พวกเจ้าทุกคนแล้วกัน… ตามข่าวที่ตระกูลลู่ปล่อยออกมา ยาฟื้นคืนชีวิตระดับหนึ่งที่ตระกูลลู่เสนอแลกกับผลึกวิญญาณที่เหมาะสำหรับนักศิลปะการต่อสู้ขั้นการแปรสภาพแห่งสุญญะ มีความบริสุทธิ์มากกว่า 90%!" 90%! ทันทีที่คำพูดหลุดจากปากชายร่างกำยำ ความเงียบก็เข้าปกคลุมร้านอาหารทันที แม้แต่ผู้ทรงพลังขั้นสูงสุดแห่งสุญญะที่กำลังจ้องมองชายร่างกำยำก็ยังตกใจ เขามึนงงไปนานมาก