บทที่ 1340: เป้าหมายใหม่ ผู้แปล: EndlessFantasy Translation ผู้เรียบเรียง: EndlessFantasy Translation หลังจากได้รับการยืนยันจากเอ็ลเดอร์ฮั่ว ต้วนหลิงเทียนก็ไม่อาจระงับความตื่นเต้นไว้ได้ เป็นที่รู้กันทั่วไปว่าความแข็งแกร่งของบุคคลนั้นได้รับผลกระทบอย่างมากจากความแข็งแกร่งของร่างกาย ก็เหมือนกับเผ่าพันธุ์มังกรที่แข็งแกร่งกว่ามนุษย์ที่มีระดับการบ่มเพาะและวิธีการเดียวกัน เนื่องจากมีร่างกายที่แข็งแกร่งกว่า แม้แต่มนุษย์ที่เปิดเส้นเซียนของตนเองแล้วก็ตาม สำหรับมังกรศักดิ์สิทธิ์ห้าเล็บ การต่อสู้กับศัตรูที่มีระดับสูงกว่าจึงไม่ใช่เรื่องยาก ต้วนหลิงเทียนสงบสติอารมณ์ลงหลังจากนั้นครู่หนึ่ง แล้วเขาก็ถามต่อ “ตอนนี้ท่านแข็งแกร่งแค่ไหนแล้ว เอ็ลเดอร์ฮั่ว?” “ข้าเองก็ไม่แน่ใจ” เอ็ลเดอร์ฮั่วส่ายหน้า “ข้าไม่คุ้นเคยกับระดับการบ่มเพาะในโลกนี้ แต่ในร่างปัจจุบัน ข้าสามารถจัดการเจ้ามังกรปีศาจตัวน้อยตนนั้นได้ในพริบตาเดียว เหมือนกับการปัดแมลงวัน” หลังจากฟังเอ็ลเดอร์ฮั่ว ต้วนหลิงเทียนก็อ้าปากค้าง การจัดการตี้หยงได้ในพริบตาเดียว ง่ายเหมือนปัดแมลงวัน? เขาทราบดีว่าตี้หยงเป็นผู้ที่ทรงพลังในขั้นกลางของการหลอมรวมมรรตัย ส่วนชายชราในชุดทองนั้นเป็นเพียงกาเพลิงสามขาและวิญญาณประจำเจดีย์แห่งเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติที่ยังไม่หายจากอาการบาดเจ็บก่อนหน้านี้ “จากที่ข้าเห็น ท่านต้องทรงพลังยิ่งกว่าผู้ฝึกตนระดับเซียนเสียอีก” ต้วนหลิงเทียนคาดเดา เขาเริ่มตื่นเต้นขณะจัดระเบียบความคิดของตนเอง นี่หมายความว่านับจากนี้ไป เขาจะมีขุนพลพิเศษอีกคนอยู่เคียงข้างงั้นหรือ? “ก่อนที่เจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติจะได้รับการบูรณะจนสมบูรณ์ เจ้าไม่มีทางทำให้ข้าออกจากเจดีย์ได้ แม้ว่าเจ้าจะเป็นเจ้าของมันก็ตาม” เอ็ลเดอร์ฮั่วกล่าวในจังหวะที่พอเหมาะ ราวกับอ่านใจต้วนหลิงเทียนออก ต้วนหลิงเทียนฝืนยิ้มเมื่อได้ฟังเอ็ลเดอร์ฮั่ว ในขณะนั้น เขารู้สึกเหมือนถูกเทถังน้ำเย็นใส่หัว “อีกนานแค่ไหนกว่าเราจะบูรณะเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติให้สมบูรณ์ได้?” “นอกจากเวลาที่ผ่านไปช้าลงและสภาพแวดล้อมการบ่มเพาะที่ดีขึ้นในชั้นแรกแล้ว เจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติมีหน้าที่อื่นใดที่เป็นประโยชน์ต่อข้าในตอนนี้บ้างหรือไม่?” ต้วนหลิงเทียนยังคงถามอย่างไม่ยอมแพ้ เขาตั้งใจที่จะใช้ประโยชน์และสกัดคุณค่าที่เหลืออยู่ทั้งหมดจากเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติ “ไม่มี” เอ็ลเดอร์ฮั่วส่ายหน้า “ถ้าเช่นนั้น ข้าก็ซ่อนตัวในเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติไม่ได้เลยแม้ตอนตกอยู่ในอันตรายงั้นหรือ?” ต้วนหลิงเทียนไม่ยอมแพ้และถามต่อไป มีพื้นที่แยกต่างหากในเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติ หากเขาสามารถซ่อนตัวในเจดีย์ได้เมื่อเผชิญหน้ากับอันตราย คนที่ต้องการทำร้ายเขาก็จะทำอะไรไม่ได้ “ก่อนที่จะบูรณะชั้นที่สี่ของเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติสำเร็จ เจ้าจะถูกขับไล่ออกจากเจดีย์ทันทีหากมีคนพยายามย้ายมัน” เอ็ลเดอร์ฮั่วกล่าว “เอ็ลเดอร์ฮั่ว ท่านช่วยจับตัวข้าไว้เพื่อป้องกันไม่ให้ข้าถูกขับไล่ออกไปได้หรือไม่?” ต้วนหลิงเทียนยังคงรู้สึกไม่ยอมแพ้ “ข้าทำไม่ได้” เอ็ลเดอร์ฮั่วส่ายหน้าอีกครั้ง คำตอบของเขาทำลายความหวังของต้วนหลิงเทียนโดยสิ้นเชิง “ท่านพูดถึงการบูรณะชั้นที่สี่ของเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติให้สมบูรณ์... ท่านหมายความว่าหลังจากบูรณะชั้นที่สี่จนสมบูรณ์แล้ว ข้าจะสามารถซ่อนตัวในเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติได้งั้นหรือ?” ต้วนหลิงเทียนนึกถึงสิ่งที่เอ็ลเดอร์ฮั่วพูดไว้ก่อนหน้านี้และถาม “ถูกต้อง” เอ็ลเดอร์ฮั่วพยักหน้า “ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น?” ต้วนหลิงเทียนซักถาม “เมื่อถึงตอนนั้น พื้นที่ภายในของเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติจะถือว่าค่อนข้างเสถียรและไม่ได้รับผลกระทบจากโลกภายนอก” เอ็ลเดอร์ฮั่วกล่าว “เข้าใจแล้ว... เจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติแบ่งออกเป็นเจ็ดชั้น หลังจากบูรณะสี่ชั้นแล้ว พื้นที่ภายในของเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติจะถือว่าเสถียร” ในที่สุดต้วนหลิงเทียนก็เข้าใจหลังจากคำอธิบายของเอ็ลเดอร์ฮั่ว “ข้าต้องบูรณะชั้นที่สองถึงชั้นที่สี่ให้เร็วที่สุด” ต้วนหลิงเทียนให้สัตย์สาบานในใจ ในเวลานั้น เขาจะมี “เครื่องรางช่วยชีวิต” เพราะแม้ว่าเขาจะเผชิญหน้ากับศัตรูที่ทรงพลัง เขาก็สามารถซ่อนตัวในเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติเพื่อหลีกเลี่ยงได้ “มีบางอย่างไม่ถูกต้อง!” ทันใดนั้น ต้วนหลิงเทียนก็นึกถึงบางสิ่งและถามเอ็ลเดอร์ฮั่ว “เอ็ลเดอร์ฮั่ว ตอนนั้น ทำไมหลี่จิ้ง เทพเจ้าพิทักษ์เจดีย์ ไม่ซ่อนตัวในเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติเล่า? เจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติต้องอยู่ในสภาพสมบูรณ์ไม่ใช่หรือ?” เนื่องจากมันอยู่ในสภาพสมบูรณ์ พื้นที่ภายในของเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติควรจะเสถียรอย่างสมบูรณ์ในเวลานั้น ดังนั้น หลี่จิ้ง เทพเจ้าพิทักษ์เจดีย์ ควรจะสามารถเข้าไปเพื่อหลีกเลี่ยงภัยพิบัติได้ “ในเวลานั้น ศัตรูที่หลี่จิ้งเผชิญหน้าด้วยนั้นทรงพลังเกินกว่าที่เจ้าจะจินตนาการได้ เขาคงไม่รอดแม้จะซ่อนตัวในเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติก็ตาม นอกจากนี้ เจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติก็จะตกอยู่ในมือของศัตรู” เอ็ลเดอร์ฮั่วหยุดชะงักเมื่อพูดถึงศัตรูของหลี่จิ้ง สามารถสัมผัสได้ถึงความกลัวในดวงตาของเขา มันคือความกลัวต่อศัตรูที่หลี่จิ้งเผชิญหน้าด้วย “โอ้! ข้าเข้าใจแล้ว” ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า “อย่างไรก็ตาม ข้าไม่คิดว่าจะมีใครบนดาวดวงนี้ที่สามารถทำลายเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติได้ ดังนั้น ตราบใดที่เจ้าสามารถบูรณะชั้นที่สี่ได้ ชีวิตของเจ้าก็จะมั่นคงในทุกการต่อสู้” เอ็ลเดอร์ฮั่วกล่าว “แน่นอน นั่นคือถ้าเจ้าสามารถเข้าไปในเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติได้ก่อนที่จะถูกศัตรูฆ่าตาย” ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า “ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ข้าจะเริ่มดำเนินการบูรณะเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติชั้นที่สอง” เอ็ลเดอร์ฮั่วกล่าว “เอ็ลเดอร์ฮั่ว ข้าสามารถพาคนเข้าไปในเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติได้หรือไม่?” ต้วนหลิงเทียนถาม “ในฐานะเจ้าของเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติ แน่นอน เจ้าสามารถพาคนเข้าไปได้หากเจ้าปรารถนา อย่างไรก็ตาม ข้าขอแนะนำให้หลีกเลี่ยงเนื่องจากความแข็งแกร่งปัจจุบันของเจ้า เพื่อป้องกันภัยจากเหล่าอสุรกายตาเขียว” เอ็ลเดอร์ฮั่วกล่าว “สบายใจได้ เอ็ลเดอร์ฮั่ว... ข้าจะพาเฉพาะคนที่ข้าไว้ใจเท่านั้น ข้าขอรับรอง” ต้วนหลิงเทียนกล่าว “ถ้าเช่นนั้น ก็ไม่เป็นไร ข้าแค่ให้คำแนะนำเท่านั้น” เอ็ลเดอร์ฮั่วกล่าว “เอ็ลเดอร์ฮั่ว ข้าสามารถพาคนเข้าไปในเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติอย่างบังคับได้หรือไม่? ตัวอย่างเช่น หากข้าพบศัตรูที่ข้าไม่สามารถเอาชนะได้ ข้าสามารถพาเขาเข้ามาที่นี่อย่างบังคับและขอความช่วยเหลือจากท่านเพื่อเอาชนะเขาได้หรือไม่?” ต้วนหลิงเทียนถามด้วยสีหน้าเปี่ยมหวัง นี่เป็นความคิดที่เขาเพิ่งคิดขึ้นมาได้ “ก่อนที่เจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติจะได้รับการบูรณะจนสมบูรณ์ เจ้าสามารถพาคนเข้าไปได้ก็ต่อเมื่อพวกเขาเต็มใจเท่านั้น มิฉะนั้นจะเป็นไปไม่ได้” เอ็ลเดอร์ฮั่วปาดความหวังของต้วนหลิงเทียนด้วยคำพูดของเขา ทำให้เขาได้แต่ยิ้มขมขื่น “เอ็ลเดอร์ฮั่ว ท่านหมายความว่าหากเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติได้รับการบูรณะอย่างสมบูรณ์แล้ว ข้าจะสามารถพาคนเข้ามาอย่างบังคับได้งั้นหรือ?” ต้วนหลิงเทียนถามต่อไป “เจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติที่สมบูรณ์เป็นสมบัติสวรรค์ที่ทรงพลังอย่างยิ่ง ดีทั้งในด้านการรุกและการป้องกัน เจ้าจะสามารถกักขังเขาไว้ในเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติได้ ตราบใดที่คู่ต่อสู้ของเจ้าไม่ได้ทรงพลังกว่าเจ้ามากนัก” เอ็ลเดอร์ฮั่วกล่าว “ตราบใดที่เจ้าสามารถกักขังศัตรูของเจ้าเข้าไปในเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติได้ ข้าก็จะสามารถช่วยเจ้าจัดการเขาให้เสร็จสิ้นได้” “แล้วถ้าท่านสู้เขาไม่ได้ล่ะ?” ต้วนหลิงเทียนมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ และถาม “ถ้าข้าอ่อนแอกว่า ข้าก็จะไปซ่อนตัวในชั้นอื่น... อย่างไรก็ตาม เขาจะสามารถเคลื่อนไหวได้เฉพาะในชั้นที่เขาถูกกักขังเท่านั้น” เอ็ลเดอร์ฮั่วกล่าวอย่างตรงไปตรงมา ต้วนหลิงเทียนถึงกับพูดไม่ออกหลังจากฟังเขา นั่นคือทางออกงั้นหรือ? “เอ็ลเดอร์ฮั่ว ข้ามีอีกคำถามหนึ่ง เป็นไปได้หรือไม่ที่ข้าจะกลับไปยังดาวเอี๋ยนหวงในอนาคต?” ต้วนหลิงเทียนสูดหายใจลึกและถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง ดาวเอี๋ยนหวง หรือที่รู้จักกันในนามโลก! ในอดีต เขาได้กดข่มความหมกมุ่นที่จะสังหารบุคคลที่ทรยศเขาไป เพราะโอกาสที่จะกลับไปยังโลกนั้นมีน้อยเหลือเกิน บัดนี้ หลังจากได้พบกับเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติ ความหมกมุ่นที่ถูกกดข่มไว้ของเขาก็เริ่มกลับมาปรากฏอีกครั้ง “มันไม่ใช่คำถามเรื่องความเป็นไปได้... ข้าสามารถยืนยันได้ว่าเราจะสามารถกลับไปยังดาวเอี๋ยนหวงได้ โดยมีเงื่อนไขว่าเจ้าต้องเพิ่มความแข็งแกร่งของเจ้า” เอ็ลเดอร์ฮั่วกล่าว ดวงตาของต้วนหลิงเทียนเป็นประกายในทันที “ตราบใดที่ข้ามีความแข็งแกร่งเพียงพอ ข้าก็จะสามารถกลับไปยังดาวเอี๋ยนหวงได้งั้นหรือ?” เขาคิดกับตัวเอง ในขณะนั้น ต้วนหลิงเทียนรู้สึกว่าหัวใจของเขาเริ่มเต้นแรง นั่นเป็นเพราะตอนนี้เขามีเป้าหมายใหม่แล้ว! เป้าหมายใหม่ของต้วนหลิงเทียนคือการกลับไปยังโลก “ข้าหวังว่าท่านจะมีชีวิตยืนยาวกว่านั้น...” ต้วนหลิงเทียนพึมพำกับตัวเองด้วยแววตาที่เย็นชา หลังจากนั้นไม่นาน ต้วนหลิงเทียนก็กลับมาที่ห้องของเขาด้วยแสงวาบที่ปรากฏขึ้นก่อนสายตา หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ข้าไม่อยากเชื่อเลยว่าข้าจะได้พบท่านในโลกนี้” ใบหน้าของต้วนหลิงเทียนเต็มไปด้วยรอยยิ้มกว้างขณะที่เขามองดูเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติที่อยู่ตรงหน้า เขามีอารมณ์ดีมากในขณะนี้ “หืม?” ไม่นาน รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็แข็งทื่อเมื่อเขาพบว่าตนเองไม่สามารถเก็บเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติไว้ในแหวนมิติของตนได้ “เอ็ลเดอร์ฮั่ว... ทำไมข้าถึงเก็บมันไว้ไม่ได้?” ต้วนหลิงเทียนถามโดยใช้การส่งเสียงเพื่อกระจายเสียงของเขาเข้าไปในชั้นแรกของเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติ “แหวนมิติของเจ้าเป็นเพียงพื้นที่ระดับต่ำที่ไม่สามารถบรรจุสิ่งมีชีวิตได้ เนื่องจากข้าอยู่ในเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติ แหวนมิติของเจ้าจึงไม่สามารถเก็บมันไว้ได้” เอ็ลเดอร์ฮั่วอธิบาย “ข้าเกือบลืมไปเลย” ต้วนหลิงเทียนยิ้มอย่างเคอะเขิน รู้สึกโง่ เขาจำได้ว่าแหวนมิติไม่สามารถเก็บสิ่งมีชีวิตได้ “เจ้าสามารถทำให้เจดีย์ประดับเจ็ดสมบัตินั้นเล็กลงและใส่ไว้ในหูของเจ้าได้ เหมือนที่ซุนหงอคงซ่อนกระบองทองอรุณมงคลของเขาไว้” เสียงของเอ็ลเดอร์ฮั่วดังขึ้นในขณะที่ต้วนหลิงเทียนกำลังไม่แน่ใจว่าจะเก็บเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัตินี้อย่างไร “ซุนหงอคง? กระบองทองอรุณมงคล?” หลังจากฟังเอ็ลเดอร์ฮั่ว ต้วนหลิงเทียนถาม “เอ็ลเดอร์ฮั่ว ซุนหงอคงที่ท่านกล่าวถึงคือ เทพประจัญบาน ผู้ก่อความวุ่นวายบนสวรรค์ในอดีตใช่หรือไม่?” “เจ้าพูดถูก! เขาคือผู้พิทักษ์ม้าตัวนั้น” เอ็ลเดอร์ฮั่วตอบ “ผู้พิทักษ์ม้าผู้นั้นทรงพลังมาก... เมื่อเขาก่อความวุ่นวายบนสวรรค์ หลี่จิ้งได้จับเขาไว้ในเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติ อย่างไรก็ตาม เขาหนีออกมาได้ในเวลาไม่นาน” “ดูเหมือนว่าเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติจะไม่ทรงพลังเท่าไหร่นัก” ต้วนหลิงเทียนกล่าว “เจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติไม่ได้อ่อนแอ แต่ผู้พิทักษ์ม้าสามารถหลบหนีออกมาได้เนื่องจากคนที่ใช้เจดีย์นั้นอ่อนแอ... หากเป็นเจ้าของเดิมของเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติที่ใช้งานมัน ผู้พิทักษ์ม้าก็ไม่มีทางที่จะหลบหนีออกมาได้” เอ็ลเดอร์ฮั่วกล่าว “เจ้าของเดิมของเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติ?” ต้วนหลิงเทียนกวาดความทรงจำของเขาเกี่ยวกับโลกและถาม “พระพุทธเจ้าทีปังกรคือเจ้าของเดิมของเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติใช่หรือไม่?” “ใช่ เขาคือ!” เอ็ลเดอร์ฮั่วตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความขุ่นเคือง ต้วนหลิงเทียนไม่แปลกใจกับความขุ่นเคืองที่เอ็ลเดอร์ฮั่วแบกรับ หากตำนานจากโลกเป็นจริง แสดงว่าเอ็ลเดอร์ฮั่วถูกจำคุกและถูกบังคับให้เป็นวิญญาณประจำเจดีย์ของเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติโดยพระพุทธเจ้าทีปังกร ใครก็ตามย่อมจะมีความขุ่นเคืองต่อผู้ที่กักขังตนเอง “จากที่ท่านกล่าวมา เจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติก็ทรงพลังอยู่” ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า จากนั้นถาม “เอ็ลเดอร์ฮั่ว ข้าเคยได้ยินว่ากระบองทองอรุณมงคลของเทพประจัญบานก็ทรงพลังเช่นกัน! มันทรงพลังแค่ไหนเมื่อเทียบกับเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติ?” “กระบองทองอรุณมงคลมีระดับเทียบเท่ากับเจดีย์ประดับเจ็ดสมบัติ อย่างไรก็ตาม ความสามารถในการโจมตีของมันคือที่สุดในบรรดาสมบัติสวรรค์ทั้งหมด” เอ็ลเดอร์ฮั่วกล่าว มือของเขาสั่นเล็กน้อยเมื่อเอ่ยถึงกระบองทองอรุณมงคล