บทที่ 1508: ถูกมองทะลุปรุโปร่งเพียงแค่ปราดมองเดียว ฉากตบหน้า! 5 “ตกลงค่ะ” หญิงสาวทั้งสองคนคุยกันไปพลางขณะที่เดินไปด้วยกัน เซิ่นเส้าฉิงเปลี่ยนบทบาทเป็นพนักงานยกของคอยเดินตามหลังมาโดยไม่ปริปากบ่น หากคนนอกมาเห็นภาพนี้เข้า ใครจะเชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง? ไม่นานพวกเขาก็มาถึงวิลล่า หลังจากทักทายบรรดาคุณลุงคุณป้าไม่กี่คนแล้ว เย่จั๋วก็แจกจ่ายของขวัญที่เธอนำมาให้แก่ทุกคน หยางเหวินอินเป็นคนใจร้อน เธอรีบแกะบรรจุภัณฑ์ภายนอกออกทันทีแล้วอุทานด้วยความประหลาดใจว่า “นี่มันรุ่นใหม่ของ ZY ที่เพิ่งวางขยายเลยนี่นา! ป้าอยากได้มานานแล้ว เคยถึงขั้นไปหาพวกพ่อค้าคนกลาง แต่รุ่นนี้มันซื้อยากเกินไปจริงๆ ให้ตายเถอะ! เสี่ยวสือเอ้อร์ หลานไปได้มันมาได้ยังไงจ๊ะ?” แบรนด์ ZY นั้นโด่งดังไปทั่วโลกมานานแล้ว ทุกครั้งที่มีการเปิดตัวรุ่นใหม่ ไม่ว่าราคาจะสูงแค่ไหนก็ตาม มันจะถูกขายหมดเกลี้ยงในพริบตา ต่อให้ไปหาพ่อค้าคนกลาง อย่างมากที่สุดก็ได้แค่รุ่นที่ตกรุ่นไปแล้ว บางครั้งแม้แต่รุ่นตกรุ่นก็ยังหาซื้อได้ยากเลย! ใครจะไปคิดว่าของขวัญที่เย่จั๋วมอบให้นั้นจะเป็นรุ่นล่าสุดจริงๆ เย่จั่วยิ้มแล้วตอบว่า “พอดีหนูรู้จักคนภายในน่ะค่ะ เลยค่อนข้างสะดวกหน่อย” หยางเหวินอินกล่าวว่า “ดีจริงๆ เลย วันหน้าถ้าป้าสะใภ้สามอยากซื้อ ZY อีก ป้าขอรบกวนหลานได้ไหม?” “ได้แน่นอนค่ะ” เย่จั๋วพยักหน้าเล็กน้อย จางเจินเจินยิ้มพลางเสริมว่า “เสี่ยวสือเอ้อร์ หลานจะลำเอียงไม่ได้นะ วันหน้าป้าสะใภ้รองก็ต้องรบกวนหลานด้วยเหมือนกัน!” “ไม่มีปัญหาค่ะ ตราบใดที่พวกคุณป้าไม่รังเกียจ ก็มาหาหนูได้ตลอดเวลาเลย” “งั้นตกลงตามนี้คร่า!” ซุนเจียอี๋เดินออกมาพร้อมกับชานมต้ม เมื่อเธอเงยหน้าขึ้น เธอก็เห็นเย่จั๋วยืนคุยอยู่ที่นั่น เพียงแค่ปราดมองเดียว เธอก็ถึงกับชะงักไป ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง ซุนเจียอี๋เคยเห็นเย่จั๋วในอัลบั้มรูปมาก่อน เธอคิดว่าเย่จั๋วในรูปนั้นคือช่วงเวลาที่ดูดีที่สุดแล้ว เพราะกล้องสมัยนี้ล้วนมีโหมดบิวตี้ในตัว เธอไม่คาดคิดเลยว่าตัวจริงของเย่จั๋วจะดูดีกว่าในรูปเสียอีก ปกติแล้วคนมักจะดูดีในรูปมากกว่าตัวจริง แต่สำหรับเย่จั๋ว ตัวจริงกลับสวยยิ่งกว่าในรูปเสียอีก คนเราจะสวยได้ขนาดนี้เลยหรือ? “เจียอี๋! มัวรออะไรอยู่?” ในตอนนั้นเอง เสียงของป้าซุนก็ดังแว่วมา ซุนเจียอี๋เพิ่งจะได้สติ “แม่คะ นั่นคือเย่จั๋วเหรอ?” “ใช่!” ป้าซุนลดเสียงต่ำลง “แกยังไม่เคยเห็นรูปของเธอเหรอ?” “แต่หนูรู้สึกว่าตัวจริงเธอสวยกว่าในรูปตั้งเยอะเลยนะคะ!” ซุนเจียอี๋กล่าว “เธอก็สวยจริงๆ นั่นแหละ!” ป้าซุนพยักหน้าเห็นด้วย หลังจากพูดจบ ซุนเจียอี๋ก็สังเกตเห็นชุดปรับอุณหภูมิของ ZY แล้วพูดด้วยความประหลาดใจว่า “นั่นไม่ใช่รุ่นล่าสุดของ ZY หรอกเหรอ?” ซุนเจียอี๋เองก็เป็นแฟนตัวยงของ ZY แต่กำลังทรัพย์ของเธอมีจำกัด โชคดีที่ ZY มีเสื้อผ้าในราคาที่เข้าถึงได้ด้วย เธอไม่เคยซื้อรุ่นลิมิเต็ดเอดิชั่นมาก่อน และไม่เคยเห็นคนรอบข้างซื้อเลยด้วยซ้ำ เพราะเสื้อผ้ารุ่นลิมิเต็ดนั้นราคาแพงมหาศาล เธอไม่คิดเลยว่าวันนี้จะได้มาเห็นชุดรุ่นลิมิเต็ดของ ZY ที่บ้านตระกูลหลิน ป้าซุนไม่รู้จักว่า ZY คืออะไร จึงพูดต่อว่า “แม่ได้ยินมาว่าเสื้อพวกนี้เป็นเทคโนโลยีชั้นสูง ใส่แล้วปรับอุณหภูมิได้ คุณหนูเย่ซื้อมาให้ทุกคนคนละชุด บอกว่าเป็นของขวัญปีใหม่น่ะ!” ทุกคนได้คนละชุดเลยงั้นเหรอ! เมื่อได้ยินดังนั้น หัวใจของซุนเจียอี๋ก็รู้สึกเปรี้ยวปรี้ดจนแทบจะมีน้ำหยดออกมา ถ้าเธอได้แต่งงานกับหลินชิงเสวียน เธอก็คงจะได้สักชุดเหมือนกันใช่ไหม? ตอนนี้มันช่างเป็นเรื่องเสียเปล่าจริงๆ ที่ปล่อยให้เซี่ยเสี่ยวหมานกับอันลี่จือ สองแม่ลูกที่น่ารังเกียจนี่ลอยนวลไปได้ เซี่ยเสี่ยวหมานก็น่าไม่อายจริงๆ ตัวเองมีลูกไม่ได้ ให้ครอบครัวที่สมบูรณ์กับหลินชิงเสวียนไม่ได้ แต่ยังดึงดันจะอยู่ในตระกูลหลินต่อไป ถ้าเธอเป็นเซี่ยเสี่ยวหมาน เธอคงเก็บข้าวของออกไปตั้งนานแล้ว ช่างไม่มีความสำนึกในตัวเองเอาเสียเลย ยังมีหน้ามาอยากได้เสื้อปรับอุณหภูมิอีกเหรอ? ป้าซุนตบไหล่ซุนเจียอี๋ “ระวังหน่อย อย่าให้มีอะไรผิดพลาดในวันนี้ล่ะ” คนที่มาในวันนี้ล้วนเป็นพี่น้องของหลินชิงเสวียน หากซุนเจียอี๋จะแต่งงานกับหลินชิงเสวียนในอนาคต พวกเขาก็ต้องเป็นครอบครัวเดียวกัน ในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ ซุนเจียอี๋ย่อมต้องสร้างความประทับใจที่ดีให้แก่ทุกคน “รับทราบค่ะ” ซุนเจียอี๋พยักหน้า เธอถือชานมและเดินเข้าไปข้างในต่อ เธอวางชานมตรงหน้าทุกคนอย่างนอบน้อม ไม่ให้ใครมองเห็นความทะเยอทะยานที่เหมือนหมาป่าของเธอได้เลย “คุณหนูคะ ระวังหน่อยนะคะ มันยังร้อนอยู่” ซุนเจียอี๋ส่งชานมให้เย่จั๋วด้วยท่าทางประจบประแจง “ขอบคุณค่ะ” เย่จั่วยื่นมือออกไปรับชานม ซุนเจียอี๋พูดต่อว่า “ถ้าคุณหนูต้องการอะไร เรียกใช้หนูได้โดยตรงเลยนะคะ หนูชื่อซุนเจียอี๋ค่ะ” ทันทีที่เย่จั๋วลงมือ เธอก็แจกชุด ZY รุ่นลิมิเต็ด ซุนเจียอี๋ย่อมต้องการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเย่จั๋วอยู่แล้ว เมื่อใดที่เธอได้กลายเป็นอาสะใภ้สี่ของเย่จั๋ว เย่จั๋วจะต้องส่งของดีๆ มาให้เธออีกแน่นอน เมื่อมองจากรูปลักษณ์ของเย่จั๋วแล้ว เธอคิดว่าเย่จั๋วคงไม่ได้ฉลาดอะไรนัก ขอแค่เธอพูดจาหว่านล้อมเพียงไม่กี่คำ เย่จั๋วจะต้องเชื่อใจเธอมากแน่ๆ! “อืม” เย่จั๋วพยักหน้าเล็กน้อย “เสี่ยวสือเอ้อร์! เสี่ยวสือเอ้อร์ มานี่เร็ว!” ในห้องด้านใน หยางเหวินอินตะโกนเรียกเย่จั๋วเสียงดัง “คุณป้าสามคะ” เย่จั๋ววิ่งเหยาะๆ เข้าไปหา หยางเหวินอินกุมมือเย่จั๋วแล้วถามต่อว่า “เสี่ยวสือเอ้อร์ ป้าได้ยินมาว่าหลานไปเซ็นข้อตกลงการเดิมพันกับประเทศ C และประเทศมหาอำนาจอื่นๆ อีกหลายประเทศ เรื่องยานแม่ในอวกาศใช่ไหม?” “ยังไม่ได้เซ็นค่ะ” เย่จั๋วตอบ ที่แท้ก็ยังไม่ได้เซ็น หยางเหวินอินถอนหายใจด้วยความโล่งอกแล้วพูดต่อ “แล้วทำไมในอินเทอร์เน็ตถึงเอะอะกันใหญ่โต บอกว่าหลานเซ็นข้อตกลงเดิมพันไปแล้วล่ะ?” “นั่นเป็นวิธีที่พวกเขาใช้ยั่วโมโหหนูค่ะ” เย่จั๋วพูดต่อ “บางทีพวกเขาอาจจะกลัวว่าหนูจะไม่เซ็นก็ได้!” เมื่อเซ็นข้อตกลงเดิมพันแล้ว หากโครงการเรือบรรทุกอากาศยานล้มเหลว เย่จั๋วจะต้องเผชิญกับการชดใช้ค่าเสียหายจำนวนมหาศาล! คนพวกนั้นจากต่างแดนต่างรู้สึกว่าแผนการยานแม่จะต้องจบลงด้วยความล้มเหลวอย่างแน่นอน ช่วงนี้พวกเขาจึงหาพวกนับรบไซเบอร์มาคอยยั่วยุเย่จั๋วไม่เว้นแต่ละวัน เย่จั๋วไม่ได้ปรากฏตัวออกมาตลอดเวลานี้ ก็เพราะเธอกำลังจัดแจงให้คนร่างข้อตกลงอยู่ ข้อตกลงการเดิมพันงั้นเหรอ เธอจะพลาดเรื่องดีๆ แบบนี้ไปได้อย่างไร? เมื่อได้ยินดังนั้น หยางเหวินอินก็เบิกตากว้าง “สรุปคือ หลานอยากจะเซ็นมันจริงๆ เหรอ?” “ค่ะ” เย่จั๋วพยักหน้าเล็กน้อย “แต่เนื้อหาในข้อตกลงยังร่างไม่เสร็จ อาจจะต้องใช้เวลาอีกไม่กี่วันค่ะ” “เสี่ยวสือเอ้อร์ เรื่องแบบนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ หลานต้องคิดให้รอบคอบ! หากมีอะไรผิดพลาดขึ้นมา มันจะแก้ไขอะไรไม่ได้เลยนะ!” หยางเหวินอินกล่าว “ไม่ต้องห่วงค่ะคุณป้าสาม หนูรู้ว่าต้องทำยังไง” เย่จั๋วกล่าว เมื่อเห็นว่าเย่จั๋วดูมั่นใจมาก หยางเหวินอินก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เธอเพียงแค่ย้ำว่า “เสี่ยวสือเอ้อร์ หลานแค่ต้องคิดทบทวนให้ดี อย่าทำอะไรที่จะต้องมาเสียใจภายหลังก็พอ” “ตกลงค่ะ หนูทราบแล้ว” เย่จั๋วพยักหน้าเล็กน้อย อู๋เม่ยืนอยู่ข้างๆ เซี่ยเสี่ยวหมานแล้วกระซิบถามเบาๆ “เสี่ยวหมาน... ในท้องมีวี่แววอะไรบ้างไหม?” อู๋เม่ยรู้ดีว่าหลินชิงเสวียนปรารถนาที่จะมีลูกมาก เรื่องที่แปลกก็คือพวกเขาแต่งงานกันมานานแล้ว แต่กลับไม่มีข่าวดีจากทางเซี่ยเสี่ยวหมานเลย “ยังเลยค่ะ” เซี่ยเสี่ยวหมานส่ายหัว อู๋เม่ยจับมือเธอไว้แล้วปลอบโยนว่า “เรื่องแบบนี้มันเร่งกันไม่ได้หรอก ทางที่ดีควรค่อยเป็นค่อยไปจะดีที่สุด” “ค่ะ หนูทราบแล้ว” ในตอนนั้นเอง ซุนเจียอี๋ก็เดินเข้ามาพร้อมกับถ้วยยา “คุณผู้หญิงคะ ได้เวลาดื่มยาแล้วค่ะ” “ตกลงจ้ะ” เซี่ยเสี่ยวหมานพยักหน้า อู๋เม่ยถามด้วยความประหลาดใจ “เสี่ยวหมาน ทำไมเธอยังต้องดื่มยาอยู่อีกเหรอ?” เซี่ยเสี่ยวหมานอธิบายว่า “เป็นยาที่สั่งมาเพื่อบำรุงร่างกายน่ะค่ะ!” “อ้อ” อู๋เม่ยพยักหน้าเข้าใจ “คุณผู้หญิงคะ ยานี้ต้องรีบดื่มตอนที่ยังร้อนอยู่นะคะ แม่ของหนูบอกว่าถ้ามันเย็นแล้วจะไม่ได้ผลค่ะ” ซุนเจียอี๋เร่งเร้าให้เซี่ยเสี่ยวหมานดื่มยา เซี่ยเสี่ยวหมานพยักหน้าและกำลังจะยื่นมือออกไปรับยา “เดี๋ยวก่อน!” เสียงของเย่จั๋วดังขึ้นขัดจังหวะทันที เซี่ยเสี่ยวหมานเงยหน้ามองเย่จั๋ว “มีอะไรเหรอจ๊ะจั๋วจั๋ว?” เย่จั๋วเดินเข้ามาใกล้ “ใครเป็นคนสั่งยานี้คะ?” เซี่ยเสี่ยวหมานยิ้มแล้วตอบว่า “ดูความจำของหลานสิเด็กคนนี้! ก็หลานไม่ใช่เหรอที่สั่งยานี้ให้ป้าน่ะ?” เย่จั๋วขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอหยิบถ้วยยาบนโต๊ะขึ้นมาดมอย่างละเอียด มีบางอย่างผิดปกติ มันผิดปกติอย่างมาก เมื่อเห็นท่าทางของเย่จั๋วเช่นนี้ ดวงตาของซุนเจียอี๋ก็เต็มไปด้วยความเหยียดหยาม เย่จั๋วคนนี้แสดงละครได้เก่งจริงๆ เธอคิดว่าตัวเองเป็นหมอเทวดาหรือไงกัน? แค่ดมก็บอกได้แล้วเหรอว่ายามันผิดปกติ? ฝันไปเถอะ! ครู่ต่อมา เย่จั๋วก็เงยหน้าขึ้นมองซุนเจียอี๋ น้ำเสียงของเธอเย็นเยียบลงเล็กน้อย “เธอเป็นคนต้มยานี้ใช่ไหม?”