บทที่ 257: 097: วันนี้ก็ยังคงเป็นวันที่ถูกบิ๊กบอสบดขยี้เช่นเคย “[ อาเจ๋อ น้าเชื่อว่าถ้าแม่ของเธอรู้เรื่องนี้เข้า เธอต้องดีใจมากแน่ๆ! ตอนนั้นเธอคงจะมีเหตุผลบางอย่างที่จำเป็นต้องทิ้งเธอไป ไม่ว่าจะยังไง อย่าละทิ้งความพยายามที่จะตามหาแม่นะ น้าเชื่อว่าสักวันพวกเธอสองคนจะได้พบกันอีก ]” “[ โอ้ จริงด้วย ผลคะแนนของหลานสาวคนโตของน้าออกแล้วนะ! เธอได้เป็นอันดับหนึ่งสายวิทย์ของเมืองอวิ๋นจิงเราเลยละ! ]” หลินเจ๋อตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว “[ ยินดีด้วยครับน้าเย่! ถ้าอย่างนั้นเราค่อยไปเจอกันที่ปักกิ่งนะครับ ]” [ แล้วเจอกันที่ปักกิ่ง! ] [ ซองอั่งเปา ] เมื่อเห็นซองอั่งเปาที่เย่เซินส่งมา หลินเจ๋อก็ชะงักไปครู่หนึ่ง เย่เซินส่งข้อความตามมาว่า “[ อั่งเปาเล็กๆ น้อยๆ น่ะ เพื่อฉลองที่เธอได้อันดับหนึ่งสายศิลป์ ส่วนหลานสาวของน้าก็ได้อันดับหนึ่งสายวิทย์ ]” หลินเจ๋อกดคลิกที่ซองอั่งเปาและกดรับ 66.6 มันเป็นตัวเลขที่มีความหมายเป็นมงคลมาก “[ ขอบคุณครับน้าเย่ ไว้คราวหน้าที่น้ามาปักกิ่ง ผมจะเลี้ยงข้าวเองครับ ]” [ ตกลง ] จากนั้นเย่เซินจึงไปแจ้งข่าวดีนี้กับไป๋เวย ... เย่จ่าวเดินทางมาที่ร้านอาหารเพื่อช่วยงาน ทันทีที่เธอเก้าเท้าเข้ามาในร้าน เธอก็ได้รับข้อความแสดงความยินดีจากเหล่าพนักงานในร้านทันที “เจ่าเจ่า ยินดีด้วยนะ!” “เจ่าเจ่า เธอเก่งมากจริงๆ! ถึงกับได้เป็นอันดับหนึ่งสายวิทย์ของเมืองเราเลยเหรอเนี่ย! สมองของเธอทำด้วยอะไรกันนะ?” เย่จ่าวมองดูฝูงชนด้วยความสับสน พวกเขากำลังพูดเรื่องอะไรกัน? ทำไมเธอถึงไม่เข้าใจเลยสักนิด? อันดับหนึ่ง? เธอได้เป็นผู้ที่ทำคะแนนสูงสุดในแผนกวิทยาศาตร์งั้นเหรอ? คะแนนของเธอยังไม่ออกไม่ใช่หรือไง? เมื่อเหล่าลูกค้าที่กำลังนั่งทานอาหารได้ยินเช่นนั้น ต่างก็เงยหน้าขึ้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น “อ๋อ นี่น่ะเหรอแม่ยอดอัจฉริยะตัวน้อยแห่งเมืองอวิ๋นจิงของเรา!” ถ้าไม่เห็นกับตาก็คงไม่รู้ แต่เมื่อได้เห็น พวกเขาก็ต้องตกตะลึง แม่ยอดอัจฉริยะตัวน้อยคนนี้ช่างงดงามจริงๆ ข่าวเริ่มแพร่สะพัดไปทีละคน ไม่นานนัก ลูกค้าทุกคนในร้านต่างก็หันมามองที่เย่จ่าวเป็นตาเดียว ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ “ในอดีต ผู้ที่ทำคะแนนสูงสุดของเมืองอวิ๋นจิงมักจะมาจากอำเภออื่นๆ ด้านล่าง ไม่นึกเลยว่าปีนี้จะมีอัจฉริยะตัวน้อยเกิดขึ้นในตัวเมืองเอง เธอสร้างชื่อเสียงให้กับเมืองของเราจริงๆ!” หากลองคำนวณดูแล้ว เป็นเวลากว่าสี่ถึงห้าปีแล้วที่เมืองอวิ๋นจิงไม่มีใครคว้าตำแหน่งอันดับหนึ่งมาได้ ครั้งนี้ถือได้ว่าเป็นการกู้หน้าให้กับเมืองได้อย่างยอดเยี่ยม เย่จ่าวรู้สึกสับสนเล็กน้อย หลังจากกล่าวขอบคุณ เธอก็เดินขึ้นไปที่ชั้นบนไปยังพื้นที่พักผ่อนและเปิดคอมพิวเตอร์ เตรียมตัวที่จะตรวจสอบคะแนนของเธอ ขณะที่เธอกำลังเปิดคอมพิวเตอร์ โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น เป็นสายจากอาจารย์ที่ปรึกษาของเธอ เจียงเหวินฮุ่ย “นั่นนักเรียนเย่จ่าวใช่ไหม?” “หนูเองค่ะ อาจารย์เจียง” “นักเรียนเย่จ่าว เธอเช็กคะแนนหรือยัง?” โดยไม่รอให้เย่จ่าวตอบ เจียงเหวินฮุ่ยก็พูดต่อด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นว่า “เธอทำคะแนนได้ 749 คะแนน! เป็นอันดับหนึ่งสายวิทย์ของเมืองอวิ๋นจิงเราเลยนะ! มีโรงเรียนหลายแห่งเพิ่งโทรมาหาครูเพื่อถามถึงอันดับเลือกที่หนึ่งของเธอ! แล้วก็ยังมีสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์จากต่างประเทศด้วย...” เจียงเหวินฮุ่ยตื่นเต้นมากจริงๆ ตื่นเต้นจนเก็บไม่อยู่ ตลอดหลายปีที่รับราชการครูมา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้พบกับสถานการณ์เช่นนี้ มหาวิทยาลัยชื่อดังหลายแห่งต่างแย่งชิงตัวนักเรียนของเขา! และตัวเขาเองก็จะได้รับการยกย่องว่าเป็นครูดีเด่น การเลื่อนตำแหน่งและขึ้นเงินเดือนอยู่แค่เอื้อม! สรุปว่าเธอได้เป็นอันดับหนึ่งสายวิทย์จริงๆ สินะ... สีหน้าของเย่จ่าวยังคงสงบนิ่ง “ขอบคุณค่ะอาจารย์เจียง หนูไม่พิจารณามหาวิทยาลัยต่างประเทศค่ะ หนูอยากเข้ามหาวิทยาลัยปักกิ่ง” “มหาวิทยาลัยปักกิ่งเหรอ? แน่ใจนะ?” เจียงเหวินฮุ่ยถามย้ำ “ค่ะ หนูแน่ใจมาก” เจียงเหวินฮุ่ยพยักหน้า “ตกลง ครูเข้าใจแล้ว! นักเรียนเย่จ่าว ยินดีด้วยนะ! แล้วก็ขอบใจเธอมากจริงๆ!” เย่จ่าวยิ้มแล้วตอบว่า “อาจารย์เจียงคะ หนูต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายขอบคุณอาจารย์” หลังจากวางสาย เย่ซููก็เดินขึ้นมาจากชั้นล่าง เย่ซูเข้าสวมกอดเย่จ่าวด้วยความตื่นเต้น “เจ่าเจ่า ลูกเก่งที่สุดเลย!” อันดับหนึ่งสายวิทย์! ก่อนหน้านี้ เย่ซูไม่แม้แต่จะกล้าคิดฝันถึงมันเลยด้วยซ้ำ “แน่นอนอยู่แล้วค่ะ!” เย่จ่าวพูดอย่างภาคภูมิใจ “ถ้าลูกสาวของแม่ไม่เก่ง แล้วใครจะเก่งล่ะคะ?” ในตอนนั้นเอง ไป๋นาน่าก็วิ่งกระหืดกระหอบขึ้นมา “เถ้าแก่เนี้ยคะ มีสถานีโทรทัศน์มาตามหาที่ข้างล่างค่ะ พวกเขาอยากขอสัมภาษณ์เจ่าเจ่า!” สถานีโทรทัศน์งั้นเหรอ?! เย่ซูอุทานด้วยความประหลาดใจ “จริงเหรอ?” “จริงค่ะ!” ไป๋นาน่าพยักหน้ายืนยัน เย่ซูรีบพูดขึ้นทันที “ถ้าอย่างนั้นพวกเรา รีบลงไปกันเถอะ” เดิมทีเย่จ่าวไม่ได้มีความสนใจในการให้สัมภาษณ์มากนัก แต่เมื่อเห็นว่าเย่ซูดูตื่นเต้นมาก เธอจึงไม่ได้ปฏิเสธและเดินตามลงไปข้างล่าง หลังจากลงมาถึงข้างล่าง พวกเขาถึงได้รู้ว่า ไม่ได้มีเพียงแค่นักข่าวเท่านั้น ทั้งหัวหน้าเขตและผู้รับผิดชอบของชุมชนต่างก็มากันพร้อมหน้า เมืองอวิ๋นจิงไม่มีใครได้อันดับหนึ่งมานานหลายปีแล้ว แถมจู่ๆ ก็มีคนคว้าอันดับหนึ่งสายวิทย์มาได้ ทุกคนต่างตื่นเต้นกันมาก พวกเขาเข้ามาเช็กแฮนด์กับเย่จ่าวทีละคนและมอบเงินรางวัลให้แก่เธอ กล้องที่อยู่ด้านข้างบันทึกกระบวนการทั้งหมดเอาไว้ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เย่จ่าวอยู่หน้ากล้อง ดังนั้นเธอจึงไม่มีความประหม่าเลย ในทางกลับกัน เย่ซูดูเหมือนจะตื่นเต้นเล็กน้อย เย่จ่าวจึงกุมมือของแม่ไว้แน่น เย่ซูเงยหน้าขึ้นมองเย่จ่าว จากมุมนี้ เธอสามารถมองเห็นรอยยิ้มที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจบนใบหน้าของเย่จ่าว ทันใดนั้น เย่ซูก็ไม่รู้สึกตื่นเต้นอีกต่อไป เธอยิ้มให้กับกล้องและตอบคำถามของนักข่าวไปทีละคำถามอย่างราบรื่น