บทที่ 248: 096: พลังบดขยี้สวะ น่าตื่นเต้น! อันดับหนึ่งของการสอบเข้ามหาวิทยาลัย! 5 หลายปีต่อมา ซ่งสืออวี่ยังคงจำภาพเหตุการณ์นี้ได้แม่นยำ “จ่าวจ่าว ขึ้นรถเถอะ” เย่เซินร้องเรียก “ไปเดี๋ยวนี้ค่ะ” เย่จ่าวหุบร่มแล้วเข้าไปนั่งในรถ เย่เซินสตาร์ทเครื่องยนต์แล้วขับรถออกไป สิบนาทีหลังจากที่รถของพวกเขาจากไป รถสีดำอีกคันก็ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกไปเช่นกัน หนึ่งชั่วโมงต่อมา เย่เซินและคนอื่นๆ ก็เดินทางถึงบ้าน เมื่อถึงบ้านก็เป็นเวลาเลยหกโมงเย็นแล้ว เย่จ่าวจึงสั่งอาหารเดลิเวอรี่มากิน ระหว่างที่ทานอาหาร เย่เซินเอาแต่ถือโทรศัพท์และหัวเราะคิกคักอย่างคนมีความสุข เย่จ่าวถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น “คุณน้า เล่นเกมอะไรอยู่เหรอคะ? ทำไมมันถึงน่าตลกขนาดนั้น?” “น้าหัวเราะเหรอ?” เย่เซินเงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ เย่จ่าวพยักหน้า “ใช่ค่ะ” เย่เซินแตะมุมปากตัวเอง “งั้นน้าก็คงจะหัวเราะจริงๆ นั่นแหละ” เขากำลังแชทอยู่กับไป๋เหวย เขาไม่ได้คาดคิดเลยว่าไป๋เหวยที่ดูเป็นผู้หญิงอ่อนโยนมากขนาดนั้น จะคุยเก่งและมีอารมณ์ขันขนาดนี้ เดิมทีเย่เซินก็มีความรู้สึกที่ดีต่อเธออยู่แล้ว หลังจากที่ได้คุยกับเธอในคืนนี้ ความประทับใจของเขาก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นไปอีก เย่เซินยังคงแชทกับไป๋เหวยต่อไป เย่จ่าวหันไปหาเย่ชูแล้วกระซิบถามเบาๆ “แม่คะ แม่คิดว่าคืนนี้น้าเซินดูแปลกๆ ไปหน่อยไหม?” “ดูเหมือนจะแปลกไปจริงๆ นั่นแหละ” เย่ชูพยักหน้าเห็นด้วย วันรุ่งขึ้นยังคงเป็นวันสอบเข้ามหาวิทยาลัย เพราะเมื่อคืนเขาคุยกับไป๋เหวยเกือบทั้งคืน เมื่อเย่เซินตื่นมาในเช้าวันนี้ จึงมีรอยคล้ำใต้ตาปรากฏชัดเจน เย่จ่าวกล่าวว่า “คุณน้า เมื่อคืนคุณน้าไม่ได้พักผ่อนให้เพียงพอ วันนี้พักผ่อนอยู่บ้านเถอะค่ะ เดี๋ยววันนี้หนูกับแม่จะนั่งแท็กซี่ไปที่สนามสอบเอง” “ไม่ได้!” เย่เซินขัดขึ้น “ทำแบบนั้นได้ยังไง! วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการสอบแล้ว น้าต้องไปส่งหลานด้วยตัวเอง แค่นอนไม่พอคืนเดียวไม่เป็นไรหรอก ตอนน้านยังหนุ่ม น้าเคยเล่นเกมโต้รุ่งทั้งคืน วันรุ่งขึ้นก็ยังไปทำงานได้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น” เย่จ่าวไม่สามารถเกลี้ยกล่อมเย่เซินได้ จึงยอมปล่อยให้เขาไปส่ง เวลา 09.30 น. - 11.30 น. เป็นการสอบวิชาวิทยาศาสตร์ และเวลา 15.00 น. - 17.00 น. เป็นการสอบวิชาภาษาอังกฤษ เพื่อหลีกเลี่ยงการพบกับพี่สาวหลาน วันนี้เย่ชูจึงจงใจเปลี่ยนสถานที่รอเย่จ่าว หลังจากการสอบคาบสุดท้ายสิ้นสุดลง นั่นหมายความว่าชีวิตชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ได้จบลงอย่างแท้จริงแล้ว ทันทีที่เหล่าผู้เข้าสอบเดินออกมาจากห้องสอบ ใบหน้าของพวกเขาดูผ่อนคลาย แต่ในขณะเดียวกันก็แฝงไปด้วยความรู้สึกใจหาย ชีวิตมัธยมปลายได้ผ่านพ้นไปแล้ว ซึ่งหมายความว่าช่วงเวลาวัยเยาว์ของพวกเขาก็ได้สิ้นสุดลงเช่นกัน “แม่คะ คุณน้า!” เย่จ่าววิ่งเหยาะๆ ออกมาจากสนามสอบ “จ่าวจ่าว!” เย่เซินถามคำถามเดิม “วันนี้ทำข้อสอบเป็นยังไงบ้าง?” เย่จ่าวยิ้มแล้วตอบว่า “ทำได้ค่อนข้างดีค่ะ ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรกับการคว้าอันดับหนึ่งของเมืองมาได้” “จริงเหรอ?” เย่เซินไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง อันดับหนึ่งของเมือง! จ้วงหยวน! ของแบบนี้มันจะได้มาง่ายๆ เพียงแค่ต้องการงั้นเหรอ? มันดูเหลือเชื่อไปหน่อยนะ! เย่จ่าวพยักหน้า “หนูคิดว่าไม่น่าจะมีปัญหาใหญ่อะไรค่ะ” เย่ชูยิ้มและพูดว่า “เอาละๆ รีบกลับกันเถอะ! เพื่อเฉลิมฉลองการสอบที่เสร็จสิ้นลงด้วยดี คืนนี้เราไปหาอะไรอร่อยๆ ทานกันเถอะ!” เนื่องจากเย่ชูและเย่เซินไม่เคยทานอาหารฝรั่งเศสมาก่อน เย่จ่าวจึงค้นหาภัตตาคารอาหารฝรั่งเศสในอินเทอร์เน็ตที่มีคะแนนรีวิวสูงมากและมีบรรยากาศดีเยี่ยม หลังจากทานอาหารฝรั่งเศสเสร็จ เย่เซินก็ยิ้มแล้วพูดว่า “รสชาติค่อนข้างดีเลยนะ แต่ปริมาณน้อยไปหน่อย มีทั้งหมด 21 จาน แต่น้ายังไม่ทันรู้รสเลย มันก็หมดไปซะแล้ว” เย่ชูพยักหน้า “ปริมาณมันน้อยจริงๆ นั่นแหละ แต่ร้านอาหารแบบนี้เขาก็เน้นการบริการและบรรยากาศ ส่วนปริมาณและรสชาติอาหารเป็นเรื่องรอง” “คุณแม่พูดถูกค่ะ” เย่จ่าวกล่าว “ประเทศ F มีชื่อเสียงเรื่องความโรแมนติก สถานที่แบบนี้เหมาะที่สุดสำหรับคู่รักมานั่งทานกัน ดังนั้นคุณน้าต้องพยายามเข้าหนะคะ!” เย่เซินยิ้มและรับลูก “รอดูเถอะ สิ้นปีนี้น้าจะพา ‘คุณน้า’ กลับมาให้หลานเอง” เย่จ่าวโบกโทรศัพท์ไปมา “คุณน้า เมื่อกี้หนูอัดเสียงไว้แล้วนะ หนูจะรอดูว่าสิ้นปีนี้คุณน้าจะพาใครกลับบ้าน” เมื่อกลับถึงบ้านหลังจากทานอาหารฝรั่งเศสก็เป็นเวลาเลยสามทุ่มแล้ว หลังจากอาบน้ำเสร็จ เย่จ่าวก็เปิดห้องไลฟ์สตรีมและเริ่มการถ่ายทอดสดทันที หลังจากที่ไม่ได้เห็นเย่จ่าวมาสองวัน เหล่าแฟนคลับต่างก็พากันตื่นเต้น [อ๊ากกก! เย่จ่าวกลับมาแล้ว!] [เย่จ่าวทำข้อสอบเป็นยังไงบ้าง?] “ไม่ต้องห่วงค่ะ ฉันจะไม่ทำให้พวกคุณผิดหวังแน่นอน” [ผู้ใช้งาน: ค้อนทองม่วง 1225 มอบรถสปอร์ต!] [ผู้ใช้งาน: สุนัขตัวนั้น มอบรถสปอร์ต!] จากนั้นก็มีของขวัญเป็นประทัดและพลุไฟถูกส่งเข้ามาอย่างล้นหลาม เย่จ่าวล็อกอินเข้าบัญชีเกมอย่างไม่รีบร้อนและพูดว่า “คืนนี้ ฉันจะไลฟ์สตรีมหมากรุกให้พวกคุณดูก่อนนะคะ หลังจากเล่นหมากรุกจบหนึ่งตาแล้ว ฉันจะไปไลฟ์เกมคิงต่อ” ทันทีที่เธอพูดจบ เย่จ่าวก็เห็นข้อความจากระบบเด้งขึ้นมา [บัณฑิตฆราวาส ส่งคำเชิญถึงคุณ] ก่อนที่เย่จ่าวจะได้พูดอะไร หน้าจอคอมเมนต์ก็พลันคึกคักขึ้นมาทันที [มาแล้ว! เขามาแล้ว! พ่อหนุ่มผู้โชคร้ายกำลังเอาหัวมาให้เชือดแล้ว!]