ตอนที่ 765
673 / 2066
อ่าน 5 นาที
Chapter 765
เผยแพร่เมื่อ 13 มี.ค. 2569 00:38
บทที่ 765: อันดับ 1! อันดับ 1 ที่เหล่าคนใหญ่คนโตต่างแย่งชิงกัน
ขอโทษงั้นหรือ?
จะให้เธอขอโทษเย่จั๋วเนี่ยนะ?
เดิมทีใบหน้าของหลิวไฉ่อีก็ดูย่ำแย่อยู่แล้ว แต่หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านี้ สีหน้าของเธอก็ยิ่งดูไม่ได้เข้าไปใหญ่
เธอคือรองประธานสมาคมจิตรกรรมจีน
และในอนาคต เธอกำลังจะได้ขึ้นเป็นประธานสมาคม
แล้วเธอจะลดตัวลงไปขอโทษเย่จั๋วได้อย่างไร?
หากเธอเอ่ยคำขอโทษออกไปจริงๆ เธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?
ไม่
เธอขอโทษไม่ได้เด็ดขาด
มือของหลิวไฉ่อีที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อสั่นเทาครั้งแล้วครั้งเล่า
“หัวหน้าหลี่คะ” หานเจินลุกขึ้นจากที่นั่ง “รองประธานหลิวเพียงแค่ตั้งข้อสงสัยต่อการแข่งขันเท่านั้น คนเราย่อมผิดพลาดกันได้ ในเมื่อเป็นการแข่งขัน การที่ใครบางคนจะตั้งข้อสังเกตย่อมเป็นเรื่องปกติ ไม่เห็นจำเป็นต้องขอโทษเลยจริงไหมคะ?”
อย่างไรเสีย หลิวไฉ่อีก็เป็นถึงรองประธานสมาคมศิลปะจีน หากเธอต้องขอโทษจริงๆ มันจะทำให้วงการศิลปะจีนต้องเสียหน้า
หานเจินเป็นคนที่คิดอะไรรอบคอบมาก
เธอเกรงว่าเรื่องนี้จะไปล่วงเกินวงการศิลปะจีนเข้า
การบีบบังคับให้หลิวไฉ่อีขอโทษจนต้องขัดแย้งกับวงการศิลปะจีนทั้งวงการ ถือเป็นการตัดสินใจที่ไม่ฉลาดเอาเสียเลย
พรสวรรค์ของเย่จั๋วนั้นไม่มีใครปฏิเสธได้
แต่คำขอโทษนี้ไม่อาจยอมให้เกิดขึ้นได้
หากเย่จั๋วเป็นคนที่รู้จักกาลเทศะ เธอควรจะลุกขึ้นมาด้วยตัวเองแล้วบอกให้หลี่เจิ้นเทียนอย่าถือสาหาความเรื่องนี้ พร้อมกับหาทางลงให้หลิวไฉ่อีไปพร้อมกัน
แต่ดูเหมือนว่าในตอนนี้
เย่จั๋วจะลืมตัวไปเสียแล้ว
เขาถึงกับไม่เอ่ยปากเลยแม้แต่คำเดียว
คนแบบนี้จะกลายเป็นความหวังในอนาคตของวงการวรรณกรรมได้จริงๆ หรือ
หานเจินรู้สึกกังวลอยู่ลึกๆ
เธอกลัวว่าเย่จั๋วจะไม่สามารถแบกรับภาระหน้าที่อันหนักอึ้งนี้ไว้ได้
เมื่อหานเจินกล่าวเช่นนั้น
ผู้ชมในห้องโถงต่างก็รู้สึกว่าสิ่งที่หานเจินพูดนั้นมีเหตุผลไม่น้อย
มันเป็นเรื่องปกติที่ใครสักคนจะตั้งข้อสงสัยในการแข่งขัน
ในเมื่อตอนนี้พิสูจน์ได้แล้วว่าเย่จั๋วไม่ใช่ตัวปลอม เย่จั๋วก็ไม่เห็นจำเป็นต้องจองเวรจองกรรมอะไรขนาดนั้น
อย่างไรเสีย เธอก็ไม่ได้สูญเสียอะไรไป
“เย่จั๋วเล่นตัวเกินไปหน่อยไหม ก็แค่โดนสงสัยเองไม่ใช่เหรอ! จะเป็นเรื่องใหญ่โตอะไรกันนักหนา! เธอเองก็ไม่ได้เสียหายอะไรสักหน่อย!”
“ใช่แล้ว! เธอมีสิทธิ์อะไรมาให้ประธานหลิวขอโทษเธอ?”
“ช่างใจแคบจริงๆ!”
เมื่อเห็นว่ากระแสสังคมเริ่มหันมาเข้าข้างตนเอง หลิวไฉ่อีก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ชื่อเสียงที่เธอสั่งสมมาในวงการศิลปะจีนตลอดหลายปีที่ผ่านมานั้นไม่ได้มาเพราะโชคช่วย
แล้วยังไงถ้าเย่จั๋วจะได้ที่หนึ่ง?
เขาก็แค่เด็กหน้าใหม่เท่านั้นเอง!
อาจารย์อวี๋ขมวดคิ้วแล้วหันไปมองหานเจิน
หานเจินมองตรงไปข้างหน้าและหลบสายตาของอาจารย์อวี๋
อาจารย์อวี๋แก่จนเลอะเลือนไปแล้ว จึงไม่แปลกที่จะคิดอะไรไม่รอบคอบ
อย่างไรก็ตาม เธอต้องรับผิดชอบต่อวงการวรรณกรรม
ในที่นั่งผู้ชม อันลี่จื่อโกรธจนแทบจะระเบิดออกมา
“คนพวกนี้เป็นอะไรกันไปหมด? ชัดเจนอยู่ว่ารองประธานหลิวเป็นฝ่ายหาเรื่องก่อนแท้ๆ แต่ตอนนี้กลับมาคิดว่าเป็นความผิดของจั๋วจั๋วเสียนี่! สมองคนพวกนี้มีปัญหาหรือเปล่า?”
เจ้าผิงถิงกุมมืออันลี่จื่อไว้ “ลี่จื่อ อย่าเพิ่งโมโหไปเลย ฉันเชื่อว่าเหล่าโฮ่วต้องมีวิธีจัดการแน่นอน”
อันลี่จื่อทำได้เพียงเก็บความแค้นไว้ในใจและส่งแรงเชียร์ให้เย่จั๋วต่อไป
เมื่อได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่ดังอยู่ใต้เวที สีหน้าของเย่จั๋วกลับไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย เขาหันไปมองหานเจินและเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “ประธานหานคะ ตอนนี้ฉันสงสัยว่าคุณธรรมของคุณมีปัญหาค่ะ และฉันยังสงสัยอีกว่าคุณแอบมีชู้ข้างนอกจนมีลูกนอกสมรสด้วย”
ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา ผู้ชมทั่วทั้งงานต่างตกตะลึงจนเกิดเสียงอื้ออึง
ไม่มีใครคาดคิดว่าเย่จั๋วจะกล้าพูดจาเช่นนี้ออกมา
กล่าวหาว่าคุณธรรมมีปัญหา
แอบมีชู้
ลูกนอกสมรสเนี่ยนะ?
นั่นคือหานเจินเชียวนะ!
คุณธรรมของหานเจินเป็นที่ยอมรับกันไปทั่วในวงการวรรณกรรม
ต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี้ สีหน้าของหานเจินเปลี่ยนไปทันควัน เธอแผดเสียงด้วยความโกรธว่า “เธอพูดจาเหลวไหล! นี่มันเป็นการดูหมิ่นเกียรติของฉัน! เธอต้องขอโทษฉันเดี๋ยวนี้!”
โอหัง!
เย่จั๋วช่างโอหังเกินไปแล้ว
เย่จั่วยิ้มออกมาบางๆ “ในเมื่อประธานหานทราบดีว่านี่คือการปั้นน้ำเป็นตัว ฉันก็เบาใจค่ะที่คุณรู้สึกว่าฉันกำลังดูหมิ่นเกียรติของคุณอยู่”
หานเจินขมวดคิ้ว เธอไม่เข้าใจความหมายในคำพูดของเย่จั๋ว
ในขณะที่หานเจินยังไม่ทันได้ตั้งตัว เย่จั๋วก็กล่าวต่อไปว่า “ประธานหานคะ คุณเห็นเพียงแค่ว่าฉันปั้นน้ำเป็นตัวและดูหมิ่นเกียรติของคุณ แล้วทำไมคุณถึงมองไม่เห็นบ้างว่า การที่รองประธานหลิวกล่าวหาว่าฉันโกงโดยไม่มีหลักฐานแม้แต่น้อย รวมถึงการที่เขากล่าวหาว่าฉันเป็นตัวปลอม นั่นก็คือการปั้นน้ำเป็นตัวและดูหมิ่นเกียรติของฉันเหมือนกัน? เมื่อครู่ประธานหานยังคิดจะให้ฉันขอโทษคุณทันทีเลย แล้วทำไมตอนแรกถึงไม่คิดจะให้รองประธานหลิวขอโทษฉันจากการกระทำและคำพูดของเเขาบ้างล่ะคะ?”
เย่จั๋วหยุดเว้นจังหวะเล็กน้อย “เป็นเพราะคนที่รองประธานหลิวกำลังกล่าวหาไม่ใช่คุณใช่ไหมคะ? เพราะไม่ใช่คุณ คุณถึงสามารถยืนอยู่บนจุดสูงสุดของศีลธรรมแล้วเกลี้ยกล่อมให้คนอื่นยอมความไปส่งเดชแบบนี้ได้?”
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้จบลง
หานเจินถึงกับอึ้งไป
คำพูดของเย่จั๋อนั้นมีเหตุผลและหลักการที่หนักแน่น จนทำให้เธอไม่สามารถหาข้อโต้แย้งใดๆ มาหักล้างได้เลย
หานเจินไม่เคยคิดเลยว่าเย่จั๋วจะกล้าสวนกลับมาด้วยคำพูดเช่นนี้
React
พูดคุย
ความคิดเห็นและกิจกรรมของชุมชนจะโหลดเมื่อคุณเลื่อนถึงส่วนนี้
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.