Chapter 439 - Test

เผยแพร่เมื่อ 12 มี.ค. 2569 20:14

Chapter 439 - บททดสอบ เรื่องนี้ถือเป็นเรื่องใหญ่และจะเป็นตัวกำหนดความแข็งแกร่งในอนาคตของตระกูลคัง ด้วยเหตุนี้มันจึงกลายเป็นภารกิจสำคัญอันดับต้นๆ ของหมอเทวดาคัง ซึ่งเขาก็ได้ต่อสายถึงเจ้าของโรงแรมทันทีหลังจากที่จ้าวหลงปรึกษากับเขา เขานึกขึ้นได้ว่าในงานเลี้ยงวันนั้น เจ้าของโรงแรมได้พาสุนัขมาด้วย แต่เนื่องจากเขาไม่ได้สนใจจะสังเกตสุนัขเป็นพิเศษ จึงไม่แน่ใจว่าเป็นพันธุ์เยอรมันเชพเพิร์ดหรือไม่ “คุณจางหรือครับ? ผมคังไล่ไฉ่เองนะ” หมอเทวดาคังมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเจ้าของโรงแรมรายนี้ เขาเข้ากับตระกูลนักธุรกิจทุกแห่งได้ดี ยกเว้นบรรดาตระกูลใหญ่ระดับท็อป แม้ว่าตระกูลคังจะถือเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงเมื่อเทียบกับคนอื่น แต่ก็ยังไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับตระกูลชั้นนำเหล่านั้น “สวัสดีครับ หมอเทวดาคัง มีอะไรให้ผมรับใช้หรือเปล่าครับ?” เจ้าของโรงแรมรู้สึกแปลกใจ ทำไมอยู่ๆ หมอเทวดาคังถึงโทรมาหาเขาด้วยตัวเอง? ปกติแล้วถ้าจะติดต่อกัน เขามักจะคุยกับคังกุ่ยเฟิง ลูกชายคนโตของหมอเทวดาคังมากกว่า “อ้อ คือผมได้ข่าวว่าคุณเลี้ยงสุนัขพันธุ์เยอรมันเชพเพิร์ดอยู่ใช่ไหม?” หมอเทวดาคังถาม “หือ? ผมก็มีอยู่ตัวหนึ่งครับ...” คุณจางไม่เข้าใจว่าทำไมถึงถามเรื่องนี้ “ภรรยาผมไม่มีอะไรทำที่บ้านน่ะครับ แล้วเธอก็ชอบสุนัข ผมคิดว่าวันนั้นผมก็พาเจ้าเยอรมันเชพเพิร์ดตัวนี้ไปงานวันเกิดคุณด้วยนะ” “คุณจาง หลานชายของผมจ้าวหลงเขาชอบเยอรมันเชพเพิร์ดมาก แต่พวกเราไปหาตามร้านขายสัตว์เลี้ยงหลายที่แล้วก็ไม่เจอเลย... ผมคงไม่กล้ารบกวนถ้าไม่จำเป็นจริงๆ...” หมอเทวดาคังลังเลเล็กน้อย การมาขอสุนัขจากคุณจางแบบนี้อาจทำให้อีกฝ่ายสงสัย แต่เวลานั้นสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด เขาไม่สามารถอ้อมค้อมได้ ต่อให้คุณจางจะสงสัย เขาก็ไม่มีวันนึกออกหรอกว่าสิ่งที่เขาต้องการจริงๆ คือขี้หมา... “อ๋อ อย่างนี้นี่เอง หลานชายคุณชอบเยอรมันเชพเพิร์ดสินะครับหมอเทวดาคัง? เข้าใจแล้วครับ เดี๋ยวผมจะให้คนเอาไปส่งให้เดี๋ยวนี้เลย!” คุณจางพูดหลังจากนิ่งไปครู่หนึ่ง เขาไม่ได้คาดคิดว่าหมอเทวดาคังจะโทรมาเรื่องขอสุนัข เขาเองก็นึกว่าเป็นเรื่องคอขาดบาดตายเสียอีก ด้วยอำนาจและเงินทองที่ตระกูลคังมีอยู่ในตอนนี้ จะหาสุนัขสักตัวทำไมถึงไม่มีปัญญาหามาได้กัน? การที่อีกฝ่ายโทรมาหาเขาเรื่องสุนัขหมายความว่าหมอเทวดาคังให้เกียรติเขา คุณจางจึงตอบตกลงโดยไม่ได้คิดอะไรมาก แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีบางเรื่องที่เขาต้องแจ้งให้หมอเทวดาคังทราบก่อน “หมอเทวดาคังครับ สุนัขตัวนี้มันค่อนข้างพิเศษหน่อย... ภรรยาผมตามใจมันมาก มันชอบแอบขโมยอาหารจากตู้เก็บของ แถมยังถ่ายเรี่ยราดไปทั่วบ้านอีก ผมตั้งใจไว้ว่าถ้าคุณไม่มาขอ ผมก็จะเอาไปขายหรือยกให้คนอื่นอยู่พอดี แต่ในเมื่อจะมอบให้คุณ ผมก็ต้องบอกเรื่องพวกนี้ไว้ก่อน ผมไม่อยากจะปิดบังคุณน่ะครับ...” หมอเทวดาคังดีใจอย่างเห็นได้ชัดที่ได้ยินว่ามันถ่ายเรี่ยราด เรื่องที่สุนัขถ่ายน่ะเป็นเรื่องดี สิ่งเดียวที่เขากลัวคือมันไม่ยอมถ่ายต่างหาก! “นั่นเป็นเรื่องเล็กน้อย ไม่เป็นไรหรอก ขอบใจมากนะคุณจาง เดี๋ยวผมจะให้จ้าวหลงไปเยี่ยมคุณเพื่อขอบคุณเป็นการส่วนตัวในวันหลัง!” “ฮ่าฮ่า ไม่เป็นไรเลยครับหมอเทวดาคัง ถ้าคุณว่าไม่ติดขัดอะไร เดี๋ยวผมจะรีบให้คนส่งสุนัขตัวนั้นไปให้ทันทีครับ!” คุณจางกล่าว คุณจางต้องการเอาใจตระกูลคัง เขาจึงรีบจัดส่งสุนัขไปที่บ้านตระกูลคังแทบจะในทันที หลังจากได้รับสุนัขเยอรมันเชพเพิร์ดมา จ้าวหลงก็รีบป้อนอาหารสุนัขปริมาณมากให้มัน และผลตอบแทนที่ได้รับกลับมาก็คืออุจจาระสุนัขกองโต “มันเหมือนกัน! เหมือนกันเป๊ะเลย! ผลวิเคราะห์จากห้องแล็บของเราพบว่าส่วนประกอบในอุจจาระสุนัขตัวนี้ตรงกับส่วนประกอบใน ‘ยาอายุวัฒนะและล้างพิษ’ ทุกประการ! เราเดาถูกแล้ว ส่วนประกอบของยานั่นก็คืออุจจาระของสุนัขเยอรมันเชพเพิร์ดนี่เอง!” จ้าวหลงรายงานผลการวิเคราะห์ให้หมอเทวดาคังฟังด้วยความตื่นเต้นทันทีที่ได้ผลในมือ “มันเหมือนกันจริงๆ เหรอ??” หมอเทวดาคังเองก็แทบจะเก็บอาการไม่อยู่ เขาตบฝ่ามือลงบนโต๊ะกาแฟจนของบนโต๊ะแทบกระจัดกระจาย ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเขารู้สึกตื่นเต้นเพียงใด “เหมือนกันเป๊ะเลยครับ! เราได้กุญแจสำคัญของตัวยานี้มาแล้ว!” จ้าวหลงกล่าว “เราจะเริ่มทำการทดสอบทางคลินิกได้ในเร็วๆ นี้ครับ!” “ดี ดีมาก! อนาคตของตระกูลคังช่างรุ่งโรจน์!” หมอเทวดาคังเงยหน้าหัวเราะร่า “จ้าวหลง แกกับจ้าวหมิงสร้างผลงานใหญ่หลวงมาก! รีบไปสะสมอุจจาระของเจ้าเยอรมันเชพเพิร์ดตัวนี้ไว้ แล้วส่งคนไปทดลองกินดูว่าผลที่ได้จะเป็นอย่างไร!” “ปู่ครับ ผม... ผมไม่แนะนำให้คนนอกมาลองกินอุจจาระพวกนี้ครับ!” จ้าวหลงส่ายหน้า “ยาอายุวัฒนะและล้างพิษยังอยู่ในขั้นที่เป็นความลับสุดยอด เราไม่ควรให้คนอื่นรู้เรื่องนี้ ถึงเราจะไม่บอกพวกเขาว่าสิ่งที่กินเข้าไปคืออุจจาระสุนัข แต่พวกเขาก็อาจจะเดาออกได้! ผมเสนอว่าให้เก็บเรื่องการทดสอบไว้แค่คนในครอบครัวก็พอครับ” “แกพูดถูก งั้นไปตามพ่อแก ลุงรอง แล้วก็จ้าวหมิงมาประชุมเรื่องนี้เดี๋ยวนี้!” หมอเทวดาคังรีบปิดม่านทันที จ้าวหลงพูดถูก นี่เป็นเรื่องสำคัญยิ่งยวดสำหรับครอบครัว เราไม่ควรให้คนนอกเข้ามายุ่งเกี่ยว หากสูตรยานี้รั่วไหลออกไป ความเสียหายนั้นประเมินค่าไม่ได้เลย ไม่นานห้องทำงานของหมอเทวดาคังก็เต็มไปด้วยคังกุ่ยเฟิง, ฉุ่ยผู่, จ้าวหลง และจ้าวหมิง ทั้งหมดนั่งลงบนโซฟาในขณะที่หมอเทวดาคังนั่งอยู่บนเก้าอี้โยก หลับตาลงและจมอยู่กับความคิด ทุกคนไม่กล้าขัดจังหวะ พวกเขานั่งนิ่งเงียบอย่างระมัดระวัง รอคอยอย่างอดทนให้หมอเทวดาคังเอ่ยปาก ผ่านไปไม่นานหมอเทวดาคังก็ลืมตาขึ้น “เรื่องอุจจาระสุนัข... นับจากนี้ไปให้ถือเป็นภารกิจสำคัญสูงสุดและเป็นความลับสุดยอดของตระกูลคัง เฉพาะคนในห้องนี้เท่านั้นที่ต้องรับรู้ ห้ามเปิดเผยให้คนภายนอกเด็ดขาด รวมถึงบรรดาภรรยาและว่าที่ภรรยาของพวกแกด้วย!” “รับทราบครับ!” กุ่ยเฟิงเข้าใจดีว่าความลับนี้สำคัญเพียงใด หากยาอายุวัฒนะและล้างพิษนี้สำเร็จ ตระกูลคังจะก้าวขึ้นไปอยู่ในระดับที่เหนือกว่าปัจจุบันอีกหลายเท่าตัว ดังนั้นความลับนี้จะต้องไม่ถูกเปิดเผยออกมาเป็นอันขาด ฉุ่ยผู่และจ้าวหลงพยักหน้าเห็นด้วย แม้แต่จ้าวหมิงก็เข้าใจสถานการณ์และให้คำมั่นว่าจะเก็บเป็นความลับ “ไม่ต้องห่วงครับปู่ พวกเราจะไม่พูดอะไรออกไปแน่นอน!” “อืม งั้นมาคุยเรื่องการทดลองทางคลินิกกัน จ้าวหมิงผ่านการทดสอบอันหนักหน่วงมาแล้ว ครั้งนี้จ้าวหมิงไม่ต้องเข้าร่วม” หมอเทวดาคังกล่าว “ครั้งนี้ฉัน กุ่ยเฟิง ฉุ่ยผู่ และจ้าวหลง จะเป็นคนทดลองยานี้เอง!” “ผมทำได้ครับปู่! ไม่มีปัญหาเลย!” จ้าวหมิงรู้สึกมีพลังเหลือล้นในทุกๆ วันหลังจากได้กินยาอายุวัฒนะและล้างพิษ เขาอยากจะมีส่วนร่วมในตอนนี้เพราะเคยลิ้มรสของตัวยามาแล้ว “ถ้าแกต้องการงั้นก็ร่วมด้วยได้ อุจจาระสุนัขยังไงก็ไม่ถึงตายหรอก แถมมันยังช่วยเสริมพลังได้ด้วย” หมอเทวดาคังพยักหน้าไม่ได้ยืนกรานที่จะกันจ้าวหมิงออก “เดี๋ยวฉันจะรับตัวยาอายุวัฒนะและล้างพิษของจริงส่วนที่เหลือไปเอง ส่วนพวกแกแบ่งอุจจาระสุนัขพวกนี้ไปกินแล้วกัน” หมอเทวดาคังชี้ไปยังกล่องสองใบที่วางอยู่บนโต๊ะกาแฟ เขาไม่ใช่คนโง่ ในสถานการณ์นี้อุจจาระสุนัขอาจจะเหมือนกับยาอายุวัฒนะและล้างพิษ แต่ก็ไม่มีหลักประกันว่าทั้งสองอย่างนี้จะมีความบริสุทธิ์เท่ากัน เขาจึงตัดสินใจเก็บตัวยาของจริงเอาไว้เอง จริงๆ แล้วจ้าวหมิงอยากจะได้ยาของจริงส่วนที่เหลือ แต่เมื่อปู่เป็นคนเอ่ยปาก เขาก็ไม่อาจโต้แย้งได้ จึงพยักหน้าตอบรับ ด้วยเหตุนี้ เหล่าผู้อาวุโสและคนรุ่นหลังของตระกูลคังจึงนั่งล้อมวงเริ่มลงมือแบ่งอุจจาระสุนัขออกเป็นส่วนๆ ท่ามกลางกลิ่นเหม็นคละคลุ้งที่อบอวลไปทั่วทั้งห้อง...

React

พูดคุย