Chapter 785: บทที่ 202-รีซ – เตรียมตัวเข้าห้องผ่าตัด ตอนที่ 2 (เล่ม 4) ~~ รีซ ~~ ผมถูกพาตัวออกมาจากห้องที่ผมกับเจ้ากระต่ายน้อยของผมอยู่ด้วยกันมาตลอดหนึ่งสัปดาห์ พยาบาลกำลังพาผมไปยังอีกโซนหนึ่งของแผนกคลอดบุตรซึ่งผมไม่เคยไปมาก่อน ที่นี่มีอ่างล้างมือสำหรับทำความสะอาดและชุดสครับให้เปลี่ยน “ทางนี้ค่ะ คุณเกรย์ ฉันต้องการให้คุณล้างมือและแขนจนถึงข้อศอกให้สะอาดหมดจด จากนั้นก็สวมชุดพวกนี้ค่ะ” เธอวางชุดสครับสีขาวลงซึ่งผมหวังว่ามันจะพอดีตัวผม “สวมทับเสื้อผ้าของคุณไปเลยค่ะ ส่วนถุงหุ้มรองเท้านี่สวมทับรองเท้าของคุณ และได้โปรด สวมสิ่งนี้ครอบผมของคุณด้วย เมื่อเสร็จแล้ว คุณจะต้องล้างมืออีกครั้งแล้วสวมหน้ากากอนามัยปิดปากและจมูก ถึงตอนนั้นคุณถึงจะพร้อมสำหรับเข้าห้องผ่าตัดและเข้าไปหาภรรยาของคุณในห้องคลอดได้ค่ะ” พยาบาลคนนี้มีอายุมากกว่าผมนิดหน่อยและดูจะเป็นคนเจ้าระเบียบอยู่สักหน่อย ไม่นับว่าผมจำได้ว่าเธอเคยอยู่ที่นี่ตอนทำคลอดรีแกนกับริก้า รวมถึงทาเลียด้วย ผมเดาว่าเธอคงจะคอยดูแลการคลอดลูกทุกคนของผมสินะ นั่นฟังดูแปลกไปหน่อย แต่ในทางหนึ่งมันก็น่าอุ่นใจดี มันหมายความว่าทุกอย่างมีความสม่ำเสมอ และจนถึงตอนนี้การคลอดทุกครั้งก็ราบรื่นและประสบความสำเร็จมาโดยตลอด ดังนั้นเราอย่าไปขัดขวางความสม่ำเสมอนี้เลยดีกว่า ผมจำเป็นต้องขัดจังหวะเธอเล็กน้อย มีหลายสิ่งที่เธอต้องการให้ผมทำก่อนที่จะได้เจอเจ้ากระต่ายน้อยของผมอีกครั้ง และถ้าจะให้พูดตรงๆ มันก็ไม่จำเป็นขนาดนั้น ผมหมายถึง เราเป็นมนุษย์หมาป่านะ เราคุ้นเคยกับการอยู่ท่ามกลางธรรมชาติและอะไรทำนองนั้น ดังนั้นผมเลยไม่เห็นความจำเป็นว่าทำไมต้องล้างมือหลายรอบแล้วต้องมาแต่งตัวเหมือนมาร์ชเมลโลว์แบบนี้ด้วย ..... “ฟังนะคุณ ผมไม่คิดว่า...” ผมเริ่มจะบอกสิ่งที่อยู่ในหัวแต่เธอก็ขัดจังหวะขึ้นมา “พาเมล่าค่ะ” เธอตัดบทแล้วตวาดใส่ผม “ชื่อของฉันคือพยาบาลพาเมล่า จูน แอดเดอร์ส อย่าเรียกฉันว่าคุณ หรือนางสาว หรืออะไรทำนองนั้น ฉันอยากให้เรียกชื่อฉันมากกว่า ถ้าคุณไม่รังเกียจ และอย่าบอกนะว่าคุณไม่รู้ชื่อฉัน ฉันช่วยดูแลภรรยาคุณมาสี่ในเจ็ดวันที่ผ่านมา อย่างน้อยที่สุดคุณก็น่าจะจำชื่อฉันได้นะคะ คุณเกรย์ แถมฉันยังอยู่ที่นั่นตอนที่ลูกทั้งสามคนของคุณเกิดมาด้วย ฉันจะซาบซึ้งมากถ้าคุณเลิกมองฉันเป็นแค่ภาพพื้นหลังแล้วจำชื่อฉันให้ได้บ้าง” ผมยอมรับเลยว่าผมปฏิบัติต่อเธออย่างที่เธอว่าเป๊ะ ผมไม่ได้ใส่ใจชื่อของเธอเลยสักนิด ผมไม่ได้ใส่ใจพยาบาลคนไหนเลยด้วยซ้ำ ผมมัวแต่โฟกัสที่ภรรยา สภาพของเธอ และทุกอย่างที่เกี่ยวกับตัวเธอและครอบครัวของผม ผมไม่ได้สนใจเจ้าหน้าที่ในโรงพยาบาลนี้เลยแม้แต่น้อย ผมพนันได้เลยว่าทรินิตี้ต้องรู้จักพวกเขาแน่ๆ ผมพนันได้ว่าเธอคุ้นเคยกับพวกเขาทุกคน เธอเป็นคนแบบนั้นแหละ เธอใส่ใจผู้คนที่อยู่รอบข้าง เธอให้ความสำคัญกับทุกคนและทำให้พวกเขารู้สึกว่าตัวเองมีความหมาย เธอเก่งเรื่องพวกนี้มาก ในขณะที่ผมไม่ได้คิดเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ ผมเดาว่าที่ผ่านมาผมคงทำตัวงี่เง่าเรื่องนี้ไปหน่อยจริงๆ “เอาล่ะ ผมขอโทษครับพยาบาลพาเมล่า คุณพูดถูก ผมไม่ได้ใส่ใจชื่อของคุณเลย ผมไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ แต่ถ้ามันทำให้คุณรู้สึกดีขึ้น ผมจำคุณได้นะและรู้ว่าคุณอยู่ที่นั่นตลอดสัปดาห์นี้ รวมถึงตอนที่ลูกทั้งสามคนของผมเกิดด้วย ผมจะไม่แก้ตัวให้ตัวเองหรอกเพราะมันคงไม่มีประโยชน์อะไร แต่ผมขอกล่าวต่อจากสิ่งที่ผมกำลังจะพูดก่อนหน้านี้” ผมหยุดไปครู่หนึ่งแล้วพยาบาลก็เริ่มพูดอีกครั้ง “เอาล่ะ อย่างน้อยคุณก็ยอมรับในส่วนนั้น” เธอหัวเราะเยาะผม “แล้วตอนนี้ ให้ฉันเดานะ คุณคงคิดว่าตัวเองอยู่เหนือกฎที่ฉันวางไว้ใช่ไหม? คุณคิดว่าคุณสามารถข้ามขั้นตอนพวกนี้แล้วเดินเข้าห้องผ่าตัดไปหาภรรยาได้เลย คุณคิดว่าคุณกับความมั่งคั่งมหาศาลนั่นจะเพียงพอที่จะทำให้คุณทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ” “มันไม่เกี่ยวกับความมั่งคั่งของผมเลยสักนิดครับ อย่างไรก็ตาม คุณเดาถูกในเรื่องที่ผมอยากข้ามขั้นตอนพวกนี้ไปบ้าง ผมคิดว่ามันไม่จำเป็น” ผมส่งยิ้มที่ดีที่สุดให้เธอเพื่อให้รู้ว่าผมจริงจังและให้เธอเข้าใจว่ามันไม่จำเป็นสำหรับผมจริงๆ ผมรู้ว่าเธอจะเข้าใจมันทั้งหมด นี่เป็นเพียงขั้นตอนที่ไม่จำเป็นที่ผมไม่ควรเสียเวลาด้วย ผมเริ่มเดินออกจากอ่างล้างมือมุ่งหน้าไปทางประตูห้องผ่าตัดที่เห็นอยู่อีกฝั่งหนึ่งของห้อง ผมกำลังจะได้อยู่กับภรรยา ผมกำลังจะได้เห็นลูกๆ ของผมลืมตาดูโลก ผมกำลังจะได้เจอพวกเขาทุกคนในเร็วๆ นี้ “เอาล่ะ ถ้าคุณไม่อยากทำตามกฎเหมือนคนอื่น คุณเกรย์ ก็ได้ค่ะ มันขึ้นอยู่กับคุณเลย แต่ฉันคิดว่าภรรยาคุณคงไม่ปลื้มแน่ถ้าคุณไม่ได้อยู่ที่นั่นตอนลูกๆ เกิด เธอออกจะตั้งตารอให้คุณไปอยู่ตรงนั้นมากขนาดนั้น ฉันจะแจ้งให้นะคะว่าคุณแค่ขี้เกียจเกินกว่าจะทำตามกฎของโรงพยาบาล เพราะเชื่อเถอะค่ะคุณเกรย์ ต่อให้คุณจะมีเงินมากแค่ไหนหรือมีอำนาจมากเพียงใด คุณก็ไม่มีทางได้เข้าห้องผ่าตัดนั้นโดยไม่ฆ่าเชื้อให้สะอาดหมดจดและทำตามกฎทุกข้อที่ฉันให้ไว้ ถ้าคุณไม่สามารถทำเรื่องแค่นี้ได้ ฉันก็ไม่คิดว่าคุณคู่ควรกับสิทธิ์ที่จะได้เห็นเด็กๆ ที่น่ารักพวกนี้เกิดมาหรอกค่ะ มีแต่ลูกผู้ชายตัวจริงเท่านั้นที่รู้ว่าต้องทำตามกฎและทำในสิ่งที่จำเป็นเพื่อจะได้สิ่งที่ต้องการ ฉันเกลียดการเป็นคนนำข่าวร้ายมาบอกผู้หญิงแบบนี้เสมอ แต่ฉันจะทำในสิ่งที่ต้องทำ มันเป็นหน้าที่ของฉันค่ะ” เธอจะห้ามผมไม่ให้เข้าห้องนั้นจริงๆ ถ้าผมไม่ทำตามที่เธอบอก ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้จะพยายามหยุดผมงั้นหรือ? เธอจะพยายามยืนขวางระหว่างผมกับลูกๆ จริงๆ งั้นหรือ? “ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะคะคุณเกรย์ ถ้าไม่ทำตามกฎ ฉันจะเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของโรงพยาบาลมาเชิญคุณออกไปจากแผนกนี้ ฉันจะไม่ยอมเอาชีวิตภรรยาหรือลูกๆ ของคุณมาเสี่ยงเพราะคุณดื้อรั้นเกินกว่าจะล้างมือสกปรกนั่น ตัดสินใจมาเดี๋ยวนี้เลย” พยาบาลพาเมล่ากอดอกและเคาะเท้ากับพื้นพลางจ้องเขม็งมาที่ผมด้วยแววตาเดือดดาล “ก็ได้ครับ คุณชนะ ผมจะทำตามที่คุณขอ” ผมหันไปทางอ่างล้างมือและเริ่มล้างมือถึงข้อศอกอย่างที่ถูกสั่ง ผมดีใจที่วันนี้ใส่เสื้อยืดมา มันทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้นเยอะ “ดีค่ะ พวกเขาก็มักจะเชื่อฟังในท้ายที่สุดเสมอ” น้ำเสียงเธอดูมีชัย ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันนะ? เธอมีทักษะระดับเทพและความกล้าหาญเหลือเกินที่มาพูดกับผมแบบนี้ แต่ก็นั่นแหละ ผมปล่อยให้เธอเรียก รปภ. มาไม่ได้หรอก ถึงผมจะจัดการพวกเขาได้ทุกคน แต่มันก็คงไม่ดีแน่ และเจ้ากระต่ายน้อยของผมคงโกรธผมมากถ้าเรื่องมันบานปลายไปขนาดนั้น ผมไม่มีทางเลือกนอกจากต้องเชื่อฟังผู้หญิงคนนี้ มันเป็นทางเลือกเดียวของผม ผมพยายามไม่เก็บเอามาคิดมากนักในขณะที่ขัดตัวแล้วสวมชุดสครับสีขาวทับเสื้อผ้าของผม ถุงหุ้มรองเท้าถูกใส่ ตาข่ายคลุมผมถูกวาง และหน้ากากก็อยู่ในที่ที่ควรอยู่ จากนั้นผมก็หันไปล้างมืออีกครั้งอย่างว่าง่ายขณะที่กริฟฟินเดินเข้ามาในห้อง “อ้าว เฮ้ รีซ ฉันนึกว่านายจะเสร็จก่อนหน้านี้นะเนี่ย เอาเถอะ เราเข้าไปในห้องพร้อมกันก็ได้” เขาดูจะไม่รับรู้เลยว่าผู้หญิงตัวเล็กๆ จอมโหดคนนี้กำลังจ้องมองผมราวกับเป็นสัตว์ร้าย “อ...อืม เกือบเสร็จแล้วล่ะ ฉันแค่ต้องเตรียมตัวให้พร้อมน่ะ ฉันไม่ค่อยชินเท่าไหร่เลยใช้เวลานานหน่อย” ผมไม่ได้บอกเขาหรอกว่าผมดื้อจนต้องให้พยาบาลพาเมล่าขู่ก่อนถึงจะยอมทำตาม “ไม่ต้องห่วงน่ารีซ เราเข้าไปพร้อมกันเนี่ยแหละ ทันทีที่เราพร้อมและทรินิตี้พร้อม เราก็เริ่มกันได้เลย อีกไม่นานแล้ว อีกเดี๋ยวก็จะได้เห็นลูกชายตัวน้อยๆ ของนายแล้ว” กริฟฟินพูดถูก ผมไม่ต้องกังวลเรื่องที่ผู้หญิงคนนี้ดูทรงพลังและโกรธเกรี้ยวกับผมหรอก ผมมีเรื่องอื่นให้กังวลในตอนนี้ ลูกๆ ของผมจะมาในเร็วๆ นี้แล้ว ลูกชายตัวน้อยทั้งสามคนที่เรารอคอยมานานแสนนานจะมาถึงก่อนที่ผมจะทันตั้งตัว ในไม่ช้า ครอบครัวเล็กๆ ของเราก็จะใหญ่ขึ้นมาก และรู้ไหม? ผมมีความสุขกับเรื่องนั้นจริงๆ อยากเห็นภาพตัวละครไหม? เข้าร่วมกลุ่มเพื่อดูภาพตัวละคร!!! https://www.facebook.com/groups/chancepack