Chapter 146 - How Dare You To Talk About My Women

เผยแพร่เมื่อ 11 มี.ค. 2569 11:10

บทที่ 146 - กล้าดียังไงถึงพูดถึงผู้หญิงของข้า “แกเป็นไอ้เด็กเมื่อวานซืนมาจากไหนกัน แล้วมาทำอะไรกับพวกแมลงของตระกูลหลิน แนะนำตัวมาสิ” ฮันซากวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะหยุดสายตาไว้ที่โยฮันขณะเอ่ยคำพูดเหล่านั้น ทุกคนต่างจ้องมองมาที่โยฮัน พวกเขาคิดว่านี่เป็นโอกาสเหมาะที่จะโจมตีชายชราทั้งสองคนนี้ เพราะพวกมันอยูห่างจากเหล่าทหารของตัวเอง โยฮันเมินเฉยต่อชายทั้งสองแล้วหันไปหาจัสมินกับนาตาชา “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ห้ามเข้าต่อสู้เด็ดขาด ชายชราสองคนนี้ไม่ปกติ แค่อยู่นิ่งๆ แล้วปล่อยให้ข้าจัดการเอง” โยฮันกล่าวพลางมองทั้งสองคน ทั้งคู่พยักหน้ารับ ฮันซาและมานซาสบตากันด้วยความรู้สึกที่ถูกชายหนุ่มเมินเฉย โยฮันเบนสายตาลงมองพื้น “พวกแกเป็นใคร? นิโคลัสหัวหน้าของพวกแกอยู่ที่ไหน?” โยฮันถาม “ไอ้สวะ แกคิดว่าแกเป็นใครกัน ข้าถามแกก่อนว่ามาทำอะไรกับพวกทหารตระกูลหลิน แกมาคนเดียวหรือมีใครมาด้วย” ฮันซาจ้องโยฮันด้วยความสับสน เพราะโยฮันไม่ได้สวมชุดเกราะที่แสดงว่าเป็นคนของตระกูลหลิน และที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่าคือเขาไม่ได้ถือดาบ ซึ่งถือเป็นเรื่องผิดปกติมากในสนามรบ เสียงของฮันซาดังก้องไปทั่วบริเวณขณะที่เขาใช้พลังบ่มเพาะเพื่อข่มขวัญทุกคน “ข้าชื่อโยฮัน หลิน และที่นี่ไม่มีใครนอกจากข้า ข้าเป็นคนนำทัพตระกูลหลินในสงครามครั้งนี้ พอใจหรือยังเจ้าแก่” โยฮันยิ้มขณะแนะนำตัว เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ฮันซาและมานซาก็ชะงักไป พวกเขามองหน้ากันก่อนจะหัวเราะร่าราวกับได้ยินเรื่องตลก นาตาชา จัสมิน และนีน่ากำหมัดแน่นเมื่อเห็นชายชราสองคนหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง โยฮันยังคงสงบและหนักแน่น หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ชายชราทั้งสองก็หยุดหัวเราะแล้วหันมามองโยฮัน “แกคือไอ้สวะที่กล้าขโมยผู้หญิงไปจากท่านนิโคลัสสินะ ชิ... ข้าเกือบลืมชื่อไอ้ขยะที่บังอาจต่อกรกับท่านนิโคลัสไปเสียสนิท และแกยังบอกว่ามาที่นี่เพื่อสู้รบงั้นรึ? เพราะท่านนิโคลัสพยายามจะฆ่านาง หรือตระกูลหลินเบื่อขี้หน้าแกแล้วเลยส่งแกมาตายกันแน่?” ฮันซาก้าวเท้าเข้ามาพร้อมกับมานซาพลางหัวเราะเยาะโยฮัน จัสมินและนาตาชามองหน้าโยฮันด้วยความไม่เข้าใจเกี่ยวกับดิยา โยฮันสูดหายใจเข้าลึกและหลับตาลงเมื่อได้ยินพวกมันพูดถึงนาง เมื่อเห็นปฏิกิริยาเช่นนั้น มานซาก็หัวเราะเยาะ “ไม่ต้องห่วง หลังฆ่าแกเสร็จ เป้าหมายต่อไปคือตระกูลหลิน แล้วพวกข้าจะได้เห็นว่าผู้หญิงคนนั้นมีดีอะไรถึงทำให้แกต้องมาล้างแค้น นางคงจะสวยน่าดู ข้ามั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์เลยว่าเป็นเพราะนางถึงเกิดเหตุการณ์ประหลาดขึ้นก่อนเวลานี้ ข้าอดใจรอที่จะลิ้มรสนางไม่ไหวแล้ว” มานซาส่งยิ้มขณะพูดคำเหล่านั้นออกมา “อสุรา” โยฮันพึมพำ และในพริบตานั้น หัวของชายชราก็ลอยละล่องไปในอากาศ ทุกคนตะลึงงันกับสิ่งที่เห็น เมื่อครู่โยฮันยังยืนอยู่บนเนินเขากับจัสมินและนาตาชา แต่ตอนนี้เขากลับไปยืนอยู่บนพื้นเบื้องล่าง ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จัสมิน นาตาชา และนีน่าต่างอ้าปากค้าง ทุกคนเห็นดาบที่สั่นระริกในมือของโยฮัน มันแผ่กลิ่นอายประหลาดที่ทำให้ผู้คนรู้สึกชาไปทั้งตัวเพียงแค่ได้เห็น ในวินาทีที่โยฮันตัดหัวชายคนหนึ่งและร่างไร้หัวร่วงลงสู่พื้น มันเป็นการตายที่รวดเร็วมาก ฮันซาตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เขารู้สึกตัวแข็งทื่อขาทั้งสองข้างไม่ยอมขยับ เขาอยากจะวิ่งหนีแต่ขามันไม่ยอมเชื่อฟัง สถานที่ทั้งแห่งตกอยู่ในความเงียบงัน ทหารตระกูลหลินต่างงุนงงเพราะไม่เข้าใจว่าเขาสามารถตัดหัวชายชราคนนั้นได้อย่างไร ในขณะที่ฝั่งทหารของหุบเขาอเวจีต่างตกอยู่ในอาการช็อกอย่างหนัก โยฮันก้าวเท้าสองก้าวเข้าไปหาหัวของชายชรา “พวกแกทำเรื่องผิดพลาดมหันต์ไอ้พวกสวะ ซึ่งความผิดพลาดนั้นต้องแลกด้วยชีวิตของพวกแกเอง กล้าดียังไงถึงพูดถึงนางแบบนั้น ข้าไม่สนหรอกว่าพวกแกเป็นใคร แต่ในสายตาข้าพวกแกก็แค่ตัวมดตัวปลวก พวกแกเป็นแค่ไอ้แก่ข้างทางที่ถูกกำหนดมาให้ตายด้วยมือข้าในวันนี้ ไปลงนรกซะ แล้วจงคิดทบทวนดูว่าแกตายไปได้ยังไง อีกไม่นานข้าจะส่งคนอีกนับพันไปเป็นเพื่อนแกในนรกเอง” โยฮันกล่าวขณะมองไปที่หัวของมานซา ก่อนจะเตะหัวนั้นจนกระเด็นไปกระแทกกับเนินเขา ศีรษะแตกกระจายเละราวกับมะเขือเทศสุกในทันทีที่กระทบกับเนินดิน เมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ กองทัพหุบเขาอเวจีก็โกลาหลขึ้นมาทันที เมื่อเห็นหนึ่งในผู้นำของพวกมันตายอย่างหมาข้างถนน ความมั่นใจของพวกมันพุ่งจากร้อยลงสู่ศูนย์ในพริบตา พวกมันสูญเสียจิตวิญญาณที่จะต่อสู้ “ปีศาจ... เขาเป็นปีศาจ” “เขาฆ่าท่านมานซา เราไม่มีทางชนะสงครามนี้ได้แน่” “พวกเรากำลังจะตาย” “หนีเร็ว เอาชีวิตรอดไว้ก่อน เรากำลังจะถูกฆ่าล้าง!” ทหารเหล่านั้นเริ่มวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต กองทัพทั้งกองตกอยู่ในความวุ่นวาย โยฮันเห็นดังนั้นก็ยิ้มออกมา ก่อนจะหันไปหาพวกพ้องของเขา “ทุกคน ฆ่าพวกมันให้หมด อย่าให้ใครรอดไปได้!” โยฮันสั่งขณะมองไปยังกองกำลังของเขา ทันใดนั้นทุกคนต่างแผดเสียงคำรามสุดปอดพร้อมพุ่งเข้าใส่ทหารหุบเขาอเวจีเพื่อสังหาร พวกเขารู้สึกได้ทันทีว่าศึกนี้ไม่มีทางแพ้ ในเสี้ยววินาที สถานการณ์ก็พลิกกลับจากหน้ามือเป็นหลังมือ นาตาชา จัสมิน และนีน่าตั้งสติได้เมื่อได้ยินเสียงของโยฮัน ทั้งสามกระโดดลงสู่พื้นและเร่งความเร็วพุ่งเข้าหาศัตรู ทั้งสามเป็นผู้นำกองทัพทั้งหมด ในขณะที่โยฮันยังคงยืนนิ่งอยู่เบื้องหลังพร้อมจ้องมองฮันซาด้วยจิตสังหารรุนแรง ติ๊ง! [ยินดีด้วย โฮสต์สังหารนักรบระดับสี่ขอบเขตเสริมสร้างร่างกาย ได้รับเศษเสี้ยววิญญาณ 10 แต้ม]

React

พูดคุย