Chapter 1480 ฝูงหมาป่า ขณะที่เดินผ่านประตูพระราชวังขนาดมหึมา ทั้งสองก็ได้รับการต้อนรับด้วยสวนขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยพืชพรรณสวยงาม ที่นั่นมีคนรับใช้รีบตรงเข้ามาและนำทางพวกเขาไปยังด้านข้างซึ่งเป็นสถานที่จัดงาน สิ่งที่รอรับพวกเขาเมื่อมาถึงสถานที่จัดงานคือผู้คนนับร้อยที่แต่งกายด้วยชุดที่เป็นทางการ กำลังรวมตัวและพูดคุยกับคนที่พวกเขารู้จักในมือถือแก้วเครื่องดื่ม “ฉันเคยได้ยินมาว่างานเลี้ยงหมาป่าอาจจะค่อนข้างดิบเถื่อน” แอนนารากล่าวขณะกวาดสายตามองไปรอบๆ “แต่งานนี้กลับดูหรูหราอย่างไม่น่าเชื่อ” เป็นไปตามที่พวกเขาคาดไว้ เมื่อดูจากผู้คนที่มาร่วมงาน ส่วนใหญ่ที่ได้รับเชิญคือผู้นำและบุคคลจากตระกูลขุนนางที่มีชื่อเสียง รวมถึงแขกผู้มีเกียรติอีกไม่กี่คน นั่นหมายความว่าพวกเขาต้องระมัดระวังเป็นพิเศษเพื่อไม่ให้ถูกเปิดเผยตัวตน เพียงแค่กวาดตามอง เอเมอรี่ก็บอกได้ว่ากว่าครึ่งของคนเหล่านี้เป็นจอมเวท และอีกหลายสิบคนครอบครองพลังระดับมหาจอมเวท หมาป่าเลือดผสมที่บรรลุถึงระดับมหาจอมเวทนั้นเป็นบุคคลที่ยังหาได้ยากในจักรวาลจอมเวท ดังนั้นการมีอยู่ของพวกเขาจึงดึงดูดความสนใจจากทุกคนในสถานที่แห่งนี้ได้อย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตาม คนที่ดึงดูดทุกสายตาได้มากที่สุดคือบุคคลที่ได้รับความเคารพเป็นพิเศษคนหนึ่ง “คนนั้นคือท่านผู้นำตระกูลทัลบอต ผู้บัญชาการชื่อดังแห่งกองทัพพันธมิตรจอมเวท” แอนนารากล่าวพร้อมกับบุ้ยปากไปทางชายวัยกลางคนร่างใหญ่ล่ำสัน ผิวคล้ำและมีเครา ซึ่งสวมเครื่องแบบทหารสีน้ำเงินเข้มที่มีเหรียญกล้าหาญประดับอยู่มากมาย ชายผู้นั้นถูกรายล้อมไปด้วยกลุ่มชายฉกรรจ์นับสิบคน ทุกคนมีศีรษะล้านเลี่ยนและร่างกายกำยำไม่ต่างกัน ทุกคนต่างแผ่ออร่าจอมเวทออกมาโดยไม่มีข้อยกเว้น และเป็นที่รู้จักกันในนาม 'วอร์ฮาวนด์' ของตระกูลทัลบอต อีกด้านหนึ่งมีอีกกลุ่มที่โด่งดังยืนอยู่ ซึ่งแผ่กลิ่นอายแห่งอำนาจที่แตกต่างออกไป เมื่อมองปราดแรก พวกเขาดูเหมือนฝูงคนเถื่อนด้วยเสื้อคลุมขนสัตว์ รอยสักสีขาว และสายรัดประดับกระดูกชิ้นเล็กๆ จำนวนมากบนใบหน้า พวกเขาเป็นที่รู้จักในนาม 'โบนโคโยตี' “ก็นะ อย่างน้อยชื่อพวกเขาก็จำง่ายดี” เอเมอรี่ตอบกลับคำอธิบายของแอนนารา ไม่กี่อึดใจต่อมา ความสนใจของผู้คนในทั้งสองกลุ่มก็เบนไปเมื่อมีกลุ่มที่ประกอบด้วยสตรีล้วนเดินเข้ามาในงาน นำโดยหญิงสาวงดงามที่มีผมยาวสีแดงเพลิง พวกเธอเดินนวยนาดเข้ามาในพื้นที่ในชุดราตรีสีแดงเย้ายวนใจ ขณะที่ฝูงชนต่างหลีกทางให้พวกเธอ พวกเธอคืออีกหนึ่งกลุ่มที่มีชื่อเสียง 'กุหลาบศักดิ์สิทธิ์' เอเมอรี่รู้สึกทึ่งกับใบหูยาวและหางขนฟูที่พวกเธอแสดงออกมาอย่างภาคภูมิใจ ลักษณะเด่นที่น่าประทับใจเหล่านั้นเป็นเพราะพวกเธอทุกคนมีสายเลือดที่สืบเชื้อสายมาจากตระกูลจิ้งจอก ซึ่งเป็นสายเลือดพี่น้องกับสายเลือดหมาป่า “ฉันมั่นใจว่านายชอบพวกเธอ แต่ก็อย่าให้รูปลักษณ์หลอกเอาได้” แอนนารากล่าวขณะที่สายตาของเธอก็จับจ้องไปที่กลุ่มนั้นเช่นกัน “พวกเธอมีชื่อเสียงฉาวโฉ่ว่าดุร้ายมากในสมรภูมิ” นอกจากสามกลุ่มที่สะดุดตานี้แล้ว ยังมีอีกไม่กี่คนที่ดูไม่เหมือนมนุษย์เลยด้วยขนหมาป่าที่โผล่พ้นเสื้อเบลเซอร์ออกมา บางคนดูเหมือนจะไม่อยากเป็นจุดสนใจเท่าไรนัก เนื่องจากเอเมอรี่สังเกตเห็นว่ามีคนที่สวมเสื้อคลุมสีเข้มเพื่อปกปิดตัวตน และยังมีบางกลุ่มที่ดูไม่เหมือนนักรบเลยด้วยซ้ำ เป็นที่ชัดเจนว่าหมาป่าเลือดผสมเหล่านี้ล้วนมาจากฝูงหมาป่าที่แตกต่างกัน ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที งานเลี้ยงที่เป็นทางการซึ่งเตรียมการมาอย่างดีก็เริ่มวุ่นวาย ท้ายที่สุดแล้วหมาป่าก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ศิวิไลซ์โดยธรรมชาติ “มีใครที่นายรู้จักที่นี่ไหม? ญาติห่างๆ หรือเปล่า?” แอนนาราถามอย่างหยอกล้อ ทว่าเอเมอรี่กลับจดจ่ออยู่กับการกวาดสายตามองไปรอบๆ เพื่อหาใครบางคน แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ได้อยู่ในฝูงชนนี้ น่าเสียดายที่การค้นหาของเขาดำเนินไปไม่นานนัก เสียงระฆังก็ดังขึ้นในอากาศ ประกาศการมาถึงของบุคคลสำคัญ ความสนใจของทุกคนหันไปที่ระเบียงพระราชวังทันที เมื่อร่างของมหาจอมเวทก้าวออกมา ชายชราสวมแว่นตา ผู้ที่เป็นที่รู้จักในฐานะข้ารับใช้ผู้ภักดีของกษัตริย์ ท่านลอร์ดวอร์วิค เขาเป็นผู้เปิดงาน กล่าวต้อนรับแขกและเริ่มประกาศเรียกแขกคนสำคัญ “เราขอต้อนรับท่านลอร์ดเชสเตอร์จากตระกูลโลคาริโอสและภรรยาของเขา” มหาจอมเวททั้งสองซึ่งต่างก็มีสายเลือดหมาป่าเดินตรงไปยังพระราชวัง การมาถึงของพวกเขาได้รับการต้อนรับด้วยเสียงปรบมือจากผู้คนนับร้อยที่อยู่ด้านล่าง คนถัดไปที่ปรากฏตัวคือชายผิวคล้ำ ซึ่งได้รับการแนะนำว่าเป็นท่านผู้นำตระกูลริคาร์ดแห่งตระกูลคราสต์ ชายผู้นี้ได้รับการต้อนรับอย่างกระตือรือร้นไม่แพ้กันจากฝูงชน ก่อนที่เขาจะไปสมทบกับคู่มหาจอมเวทเมื่อครู่ เมื่อมีการประกาศการมาถึงคนที่สาม เอเมอรี่ก็หรี่ตาลงทันที “เราขอต้อนรับท่านลอร์ดฟิลลิปส์และน้องชายของเขา ท่านผู้นำตระกูลลูเชียสแห่งตระกูลคอร์วิน” ในที่สุด คนที่เขารอคอยก็เผยตัวออกมา เมื่อมหาจอมเวทผมทองทั้งสองปรากฏตัวบนระเบียง ขณะที่เขามองเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยของลูเชียส คอร์วิน เอเมอรี่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงอารมณ์ที่ปั่นป่วนอย่างรุนแรง จนความต้องการที่หลับใหลอยู่ภายในเริ่มขัดขืน อยากจะระเบิดออกมาและสร้างความหายนะ เมื่อสังเกตเห็นปฏิกิริยาของเอเมอรี่ แอนนาราก็รีบคว้าไหล่เขาแล้วกล่าวว่า “ใจเย็นก่อน... เราต้องทำตัวให้แนบเนียน ได้โปรด” ขณะที่เอเมอรี่พยายามระงับอารมณ์ที่เดือดพล่าน เสียงระฆังก็ดังก้องขึ้นในอากาศอีกครั้ง ทุกคนเงียบกริบทันที เพราะในที่สุดคนที่ทุกคนรอคอยก็กำลังจะปรากฏตัว “บัดนี้ เราขอต้อนรับองค์เหนือหัวของเรา อัลฟ่าคิง มาร์คัส ซิลเวอร์เมน” เอเมอรี่ละสายตาจากชายผมทองที่เขาเกลียดชังอย่างสุดซึ้ง แล้วมองไปยังผู้ปกครองของดาวเคราะห์ดวงนี้ เขาเป็นชายวัยกลางคนที่มีผมสีเทายาว ซึ่งแผ่ออร่าที่ไม่ธรรมดาออกมาในชุดที่เขาสวมใส่ มันมีความสง่างามแบบกษัตริย์อย่างแท้จริง แต่สิ่งที่ทำให้เอเมอรี่ประหลาดใจคือ เขามีพลังเพียงระดับมหาจอมเวทเท่านั้น อัลฟ่าคิงไม่ได้แตกต่างไปจากห้าคนที่ออกมาก่อนหน้าเขาเท่าไรนัก บางทีอาจจะอ่อนแอกว่าด้วยซ้ำ แท้จริงแล้วชายผู้นี้เดินโดยใช้ไม้เท้าในมือช่วยพยุง กระนั้น ชายผู้นี้กลับแผ่ออร่าที่บรรยายไม่ได้ออกมา ซึ่งทำให้ทุกคนรวมถึงตัวเอเมอรี่เองรู้สึกถึงความปรารถนาที่จะก้มลงกราบเขา เมื่อเขามาถึง ผู้คนนับร้อยในสวนด้านล่างและมหาจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่ทั้งห้าบนระเบียงต่างก้มศีรษะลง แสดงความเคารพต่ออัลฟ่าคิง อัลฟ่าคิงก้าวไปยังขอบระเบียง สายตาของเขามองลงมายังทุกคน หลังจากกล่าวสุนทรพจน์สั้นๆ เขาก็กล่าวว่า “ขอให้เทศกาลบลัดมูนเริ่มต้นขึ้น”