Chapter 837 - การลงทะเบียน เหล่าเพื่อนทั้งห้าคนสรุปการพบปะและงานเลี้ยงฉลองอันหรูหราที่เกิดขึ้นไปได้อย่างรวดเร็ว หลังจากได้รับฟังเรื่องราวตลอดสี่เดือนที่ผ่านมา เอเมอรีก็ตัดสินใจที่จะไปตรวจสอบเรื่องการลงทะเบียนการสอบกลางภาคของสถาบัน "ฉันหวังว่านายจะไม่ได้พลาดการลงทะเบียนนะ เอเมอรี" จูเลียนกล่าว เขาดูเหมือนจะรวมกลุ่มกับชูโมและเธร็กซ์สำหรับการสอบกลางภาคในครั้งนี้ แม้พวกเขาจะมีความเป็นคู่แข่งและคอยเหน็บแนมกันอยู่ตลอดเวลา แต่จูเลียนก็ยกย่องความแข็งแกร่งในการต่อสู้ที่เหลือเชื่อของเธร็กซ์เป็นอย่างมาก เช่นเดียวกับเธร็กซ์ที่เข้าใจถึงความสำคัญของความเป็นผู้นำและความเชี่ยวชาญด้านยุทธวิธีของจูเลียน เมื่อรวมกับความสามารถในการสอดแนมของชูโม ทั้งสามคนจึงเป็นเสาหลักสำคัญในการคว้าชัยชนะในเกมเมจัสที่ผ่านมา "หึ! ถ้าไม่ใช่เพราะนายมาขอร้องฉัน ฉันคงไม่มีวันเข้าร่วมทีมกับนายหรอก" เธร็กซ์แค่นเสียงใส่จูเลียนพร้อมกับกอดอก ทว่าสิ่งที่คาดไม่ถึงคือ ชาวโรมันผู้นี้ไม่ได้ตอบโต้คำยั่วยุเหมือนเช่นเคย "เอาล่ะๆ เธร็กซ์ เราอย่ามาเริ่มกันอีกเลย เว้นแต่นายอยากจะโดนซัดให้อีกรอบ" หลังจากหัวเราะเยาะสีหน้าของเธร็กซ์ที่ดูเหมือนคนเพิ่งกลืนแมลงเข้าไป จูเลียนก็หันไปมองเคลียด้วยรอยยิ้ม "น่าเสียดายจริงๆ ที่ครั้งนี้เราจะไม่มีสมาชิกที่สวยที่สุดของเราไปด้วย" ดูเหมือนว่าเคลียจะรอการกลับมาของเอเมอรีจนถึงนาทีสุดท้าย ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่สามารถเข้าร่วมทีมของจูเลียนได้ เพราะตำแหน่งที่ทั้งสามเตรียมไว้ให้เธอถูกแทนที่โดยคนจากกลุ่มฮาร์ไลท์ตามคำสั่งของทางฝ่ายไปแล้ว จูเลียนเดินเข้าไปหาเคลีย แต่เขากลับเดินอ้อมไปข้างหลังเธอและพูดกับเอเมอรีว่า "อย่าปล่อยให้คนนี้หลุดมือไปเชียวล่ะเพื่อนเอ๋ย เธอเป็นคนพิเศษนะ" จากนั้นก็ถึงตาของเคลียที่พูดขึ้นบ้าง "ไม่ต้องห่วงนะเอเมอรี ฉันจะไปคุยกับคาลิออสเอง ฉันต้องหาวิธีเข้าทีมเดียวกับนายให้ได้ ดังนั้นเก็บตำแหน่งไว้ให้ฉันด้วยนะ!" เธอกล่าวพร้อมรอยยิ้มหวาน จูเลียนรีบพูดแทรกขึ้นมาทันที "ว้าว! ช่างใจดำจริงๆ ไม่รู้สึกผิดกับอนาสบ้างเหรอ? ยังไงเขาก็เก็บตำแหน่งไว้ให้เธอมาตลอดนะ" เคลียไม่ได้ตอบโต้คำพูดของจูเลียน แต่กลับคว้าแขนเอเมอรีไว้พลางพูดกับอีกสามคนที่เหลือว่า "เรามานัดเจอกันใหม่เร็วๆ นี้นะ ขอบคุณเธร็กซ์สำหรับงานเลี้ยง แล้วเจอกันใหม่นะทุกคน ลาก่อนชูโม" หญิงสาวขยิบตาให้ชูโมเล็กน้อย ก่อนจะรีบดึงตัวเอเมอรีตรงไปที่ประตู เธอเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วราวกับไม่อยากให้ใครตามมา ระหว่างทางกลับสถาบัน เคลียเผยความเสียดายของเธอให้เอเมอรีฟังว่าเธอควรจะเชื่อว่าเขาจะกลับมาและรอคอยอย่างอดทนแทนที่จะตอบรับข้อเสนอของคาลิออส เอเมอรียิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นสีหน้ารู้สึกผิดของเธอ "ไม่เป็นไรหรอกเคลีย เธอไม่ต้องรู้สึกผิดเลย ฉันไม่ถือสาอะไรทั้งนั้น" แทนที่คำตอบของเอเมอรีจะทำให้เธอโล่งใจ แต่มันกลับทำให้หญิงสาวเลิกคิ้วขึ้น ในวินาทีนั้น เอเมอรีก็สัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกที่อธิบายไม่ได้ "นายไม่ถือสา หรือนายไม่แคร์กันแน่?" "ฮ่าๆ... แน่นอนว่าฉันไม่ถือสา ทำไมเธอถึงคิดแบบนั้นล่ะ?" หลังจากหลบเลี่ยงคำถามหายนะนั้นมาได้ เอเมอรีก็แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขายังคงคิดอยู่ดีว่าการมีความสัมพันธ์นี่มันยากจริงๆ ในขณะเดียวกัน เคลียที่พอใจกับคำตอบของเอเมอรีก็หยิบของบางอย่างออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้เขา มันเป็นโน้ตแผ่นเล็กๆ ที่ดูคุ้นตา เอเมอรีเดาได้ทันทีว่ามันคืออะไรเมื่อได้ยินสิ่งที่เคลียพูดต่อ "นี่น่าจะเพียงพอแล้วที่จะทำให้ฉันเชื่อว่านายจะกลับมา ขอโทษอีกครั้งนะ" เอเมอรีเปิดโน้ตออกเพื่อยืนยันข้อสันนิษฐาน และก็เป็นไปตามคาด เขาลายมือของตัวเอง [ฉันปลอดภัยดีและจะกลับไปในไม่ช้า ขอโทษที่ทำให้เธอต้องเป็นห่วงนะ - เอเมอรี] เคลียเล่าว่าจดหมายฉบับนี้ช่วยให้เธอโล่งใจได้มากแค่ไหน อย่างไรก็ตาม แทนที่จะตั้งใจฟังสิ่งที่เธอพูด ใจของเอเมอรีกลับลอยไปหาใครอีกคน 'สรุปว่าเธอส่งให้จริงๆ สินะ' เขาคิดในใจ โดยไม่รู้ตัว รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา ซึ่งทำให้เคลียที่เห็นเข้าเกิดความสับสน ทันใดนั้นเอเมอรีก็รู้สึกถึงแรงชกที่ท้อง ซึ่งแรงพอที่จะดึงสติเขากลับมาและหันไปหาตัวการ "นายกำลังหัวเราะเยาะฉันที่ฉันคิดถึงนายใช่ไหม?!" แม้จะตกใจ แต่สมองของเอเมอรีก็ทำงานอย่างรวดเร็ว เขาตอบกลับทันควันว่า "ไม่! ไม่ใช่เลย!" เคลียเลิกคิ้วขึ้นอีกครั้งและโยนคำถามชวนปวดหัวมาให้อีก "งั้นนายก็ไม่ได้ดีใจสินะที่รู้ว่าฉันคิดถึงนายน่ะ?" "..." 'การมีความสัมพันธ์นี่มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ' หลังจากนั้นไม่นาน ทั้งคู่ก็มาถึงจุดศูนย์กลางของสถาบันเมจัส เคลียรีบไปที่ประชาสัมพันธ์เพื่อสอบถามเกี่ยวกับการสอบกลางภาคครั้งต่อไป เนื่องจากพวกเขาทั้งคู่ไม่ใช่ผู้ฝึกหัดทั่วไป ทั้งสองจึงถูกนำตัวไปยังห้องส่วนตัวที่มีเจ้าหน้าที่ระดับสูงมาคอยดูแล อย่างไรก็ตาม คำตอบที่ได้รับกลับเป็นสิ่งที่พวกเขาคาดไม่ถึง "เสียใจด้วยนะครับคุณผู้หญิง ชื่อของคุณถูกลงทะเบียนไว้แล้ว และไม่อนุญาตให้เปลี่ยนทีมในช่วงเวลานี้ มีตำแหน่งเฉพาะที่จัดเตรียมไว้ให้คุณแล้วครับ" เมื่อเห็นสีหน้ามึนงงของเคลีย เจ้าหน้าที่ระดับสูงก็พูดต่อ "ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ครับ" ด้วยเหตุนั้น เจ้าหน้าที่จึงโดนเคลียตำหนิชุดใหญ่ จนกระทั่งเอเมอรีตัดสินใจห้ามเธอไว้แล้วสอบถามเกี่ยวกับสถานะที่ยังไม่ได้ลงทะเบียนของเขา หลังจากตรวจสอบข้อมูลยืนยันตัวตน เจ้าหน้าที่ก็รีบตรวจสอบในฐานข้อมูลทันที เอเมอรีสังเกตเห็นว่าเคลียเริ่มวิตกกังวลขึ้นมาเล็กน้อย "รอก่อนนะครับท่าน นี่เป็นกรณีที่ค่อนข้างผิดปกติ" ดูเหมือนว่าสถานการณ์ของเอเมอรีจะยังไม่มีการตัดสินใจ ทำให้พวกเขาต้องรอคำสั่งจากเบื้องบน เคลียเริ่มอยู่ไม่สุขเมื่อได้ยินเช่นนั้น "เอเมอรี แล้วถ้าเกิดนายเข้าร่วมไม่ได้ล่ะ?! นั่นหมายความว่านายจะเรียนไม่จบนะ!" ทั้งสองรออยู่หนึ่งชั่วโมงก่อนที่เจ้าหน้าที่ระดับที่สูงกว่าจะเข้ามาในห้อง ทันทีที่เขาเดินเข้ามา สายตาของเขาก็จับจ้องไปที่เอเมอรี "เอเมอรี แอมโบรส?" เมื่อเห็นเอเมอรียืนยันตัวตน ชายคนนั้นก็พยักหน้า "ตามผมมา" ทั้งสองถูกพาไปยังอีกห้องหนึ่ง และระหว่างที่เดินไป ชายคนนั้นก็เริ่มอธิบาย "ขออภัยในความไม่สะดวกด้วยครับ" ชายคนนั้นอธิบายว่าโดยปกติแล้วในสถานการณ์ของเอเมอรีที่มาลงทะเบียนล่าช้านั้น หมายความว่าเขาจะไม่ได้เข้าร่วมการสอบโดยอัตโนมัติ อย่างไรก็ตาม กลายเป็นว่าอาจารย์ใหญ่เดลแบรนด์ได้ยื่นมือเข้ามาจัดการเองและตัดสินใจอนุญาตให้เขาร่วมการทดสอบได้ "มีการตัดสินใจแล้วว่าคุณจะถูกจัดให้อยู่ในทีมกับอีกสองคนที่มาลงทะเบียนล่าช้าเช่นกัน" เมื่อได้ยินดังนั้น เคลียก็รีบพูดขึ้นทันที "แค่สามคนน่ะเหรอ? ในขณะที่กลุ่มอื่นมีตั้ง 20 คน!? เพิ่มเขาเข้าไปในกลุ่มของฉันไม่ได้เหรอ? ช่วยเช็คกลุ่มคาลิออสให้ที! ฉันมั่นใจว่าเรายัดเพิ่มไปอีกคนได้!" ชายคนนั้นเพียงแค่ยิ้มให้กับคำพูดของเคลียแล้วกล่าวว่า "นี่เป็นการตัดสินใจของอาจารย์ใหญ่ครับ" เอเมอรีเห็นว่าเคลียกำลังจะพูดอีกจึงรีบห้ามเธอไว้ "ไม่เป็นไรเคลีย" เขาหันไปหาชายคนนั้นแล้วถามว่า "ผมขอทราบได้ไหมครับว่าอีกสองคนในทีมผมคือใคร?" ก่อนที่เจ้าหน้าที่ระดับสูงจะทันได้ตอบ เสียงผู้หญิงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากด้านหลัง "สงสัยเราจะได้อยู่ทีมเดียวกันอีกแล้วนะ เอเมอรี" เอเมอรีหันกลับไปมองและต้องประหลาดใจเมื่อเห็นว่าเป็นใคร "แอนนาร่า!"