Chapter 4896: การลักพาตัวยามค่ำคืน แม้ฝูงชนจะตั้งตัวไม่ติด แต่พวกเขาก็ไม่มีปัญหาอะไรกับการที่อาจุ่ยจะขึ้นเป็นผู้ปกครองคนต่อไป ท้ายที่สุดแล้วนางคือบุตรสาวของแปดม้า และราชวงศ์เองก็ยินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะต้อนรับนาง ปัญหาอยู่ที่สถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน และวิธีที่หลี่ชีเยี่ยเต็มใจสละบัลลังก์ให้กับอาจุ่ย เขาได้เปลี่ยนใจทุกคนด้วยการจัดการกับศัตรูได้อย่างยอดเยี่ยม สิ่งนี้ช่วยเสริมความมั่นคงให้กับรัชสมัยของแปดม้าอีกครั้ง พวกเขาจึงยอมรับเขา ในตอนนี้ เหล่าขุนนางระดับสูงของราชวงศ์ต่างทำอะไรไม่ถูก หากพวกเขาพยายามเกลี้ยกล่อมให้เขาอยู่ต่อ ก็เท่ากับเป็นการดูหมิ่นอาจุ่ย และเป็นการบอกเป็นนัยว่านางไม่เหมาะสมกับบัลลังก์ อย่างไรก็ตาม การปล่อยให้นางเข้ามารับช่วงต่อก็ดูแปลกประหลาดเช่นกัน หลี่ชีเยี่ยยังไม่ได้ทันได้อุ่นเก้าอี้ด้วยซ้ำก็สละราชสมบัติเสียแล้ว ตัวอาจุ่ยเองก็สับสนเช่นกันเพราะนางเพิ่งจะฟื้นจากอาการหมดสติ โชคดีที่หลี่ชีเยี่ยไม่ได้จากไปในทันที ทำให้เทพมังกรอาวุโสและราชาแดนเหนือต่างโล่งใจ ความสงบสุขมาเยือนเมืองหลวงในคืนนี้ ผู้อยู่อาศัยต่างผ่อนคลายลงได้ชั่วขณะหลังจากที่ลืมไปแล้วว่าการได้นอนหลับฝันดีนั้นเป็นอย่างไร ในตอนนี้ไม่มีสิ่งใดคุกคามราชวงศ์แปดม้าอีกต่อไป จึงเป็นเวลาแห่งการพักผ่อน หลี่ชีเยี่ยก็นอนหลับสบายบนเตียงที่มีพู่ประดับในคืนนี้ เขาหลับสนิทเสียจนแม้แต่ท้องฟ้าถล่มลงมาก็ไม่อาจปลุกเขาให้ตื่นได้ มีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นข้างเตียงและเฝ้ามองเขา ร่างนั้นถูกห่อหุ้มด้วยชุดสีน้ำตาลมิดชิดตั้งแต่หัวจรดเท้า สิ่งที่มองเห็นได้มีเพียงดวงตาเท่านั้น หากตัดสินจากรูปลักษณ์และความสุกใสของดวงตาแล้ว นี่คือสตรี นางดูเหมือนจะพยายามเพ่งมองลึกลงไปในตัวเขา แต่กลับดูสับสนกับสิ่งที่พบ ตัวหลี่ชีเยี่ยเองไม่รู้เลยว่ามีผู้บุกรุก ความฝันอันแสนหวานคงทำให้เขาเพลิดเพลินอยู่ ชุดของนางบางเบาแต่ไม่เผยให้เห็นสัดส่วนร่างกาย ด้วยเหตุผลประหลาดบางอย่าง เมื่อชุดนั้นพลิ้วไหวไปตามลม ร่างกายของนางก็พลอยพลิ้วไหวตามไปด้วย นางสามารถกลืนหายไปกับความมืดมิด ไร้ซึ่งร่องรอยให้ยามหรือหน่วยลาดตระเวนสัมผัสได้ นางเป่าฟองอากาศออกมาจนล้อมรอบหลี่ชีเยี่ยเอาไว้ เขายังคงไม่ตื่นในขณะที่ฟองอากาศนั้นลอยขึ้นไปในอากาศ นางสะบัดมือและชุดของนางก็พันรอบฟองอากาศนั้นด้วย ทั้งคู่หายไปในความมืดมิดและไม่มีใครในราชวงศ์ที่รับรู้เรื่องนี้เลย *** คืนที่หนาวเหน็บในหุบเขาอันห่างไกลจำเป็นต้องมีกองไฟ สถานที่แห่งนี้ถูกป้องกันจากลมแรง มีเพียงเสียงแมลงและเสียงคำรามของสัตว์ร้ายที่ดังแว่วมาเป็นครั้งคราว หญิงสาวลึกลับจ้องมองประกายไฟและถ่านที่คุโชนอย่างเงียบเชียบ ส่วนหลี่ชีเยี่ยยังคงหลับใหลอยู่ภายในฟองอากาศ ครู่หนึ่งต่อมาเขาก็ลืมตาตื่นและหาวออกมา นางจ้องมองเขาด้วยความตึงเครียด ท้ายที่สุดแล้ว นางก็ไม่รู้ว่าตนเองจะหยุดเขาได้จริงหรือไม่ เพราะการเฝ้าสังเกตก่อนหน้านี้ไม่พบข้อมูลใดๆ เลย เขาดูเหมือนผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไป แต่เมื่อพิจารณาจากสิ่งที่เขาทำในพิธีราชาภิเษก อย่างน้อยเขาก็น่าจะอยู่ในระดับเดียวกับเต๋าจวินแปดม้า เขาพึ่งพาถ่านไฟนั่น แต่เห็นได้ชัดว่าเขาลึกลับเกินหยั่งถึงเช่นกัน “ที่นี่ที่ไหน?” เขากวาดสายตามองไปรอบๆ และถามอย่างใจเย็น “หุบเขาที่ห่างไกลจากราชวงศ์แปดม้า” นางสูดหายใจเข้าลึกๆ และกำหมัดแน่น เขาขยี้ตาแล้วหาวอีกครั้งก่อนจะจ้องมองนาง “พาฉันมาที่นี่ดึกดื่นเช่นนี้ ฉันเชื่อว่าคงมีคำอธิบายที่ต้องให้กันนะ” หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง นางก็กัดฟันแน่นและทำให้ฟองอากาศแตกออก ปล่อยตัวเขาเป็นอิสระ “จับฉันมาเป็นตัวประกันงั้นรึ?” เขานั่งลงข้างกองไฟแล้วถาม “หม่อมฉันมีคำถามบางประการระหว่างพิธีราชาภิเษกของฝ่าบาทเมื่อวานนี้ จึงได้เชิญฝ่าบาทมาที่นี่เพคะ” นางจ้องมองใบหน้าของเขาที่ถูกแสงไฟส่องกระทบแล้วตอบ “ฉันไม่ใช่กษัตริย์ของแปดม้าแล้ว” เขาโบกมือแล้วกล่าว “มีคำถามอะไรล่ะ?” นางถอนหายใจด้วยความโล่งอกเพราะเขาไม่ได้โกรธเคืองเลยแม้แต่น้อย ไม่มีแม้แต่ร่องรอยของพลังที่ผันผวน “นามของหม่อมฉันคือ เจี้ยนหยุนหยุน หม่อมฉันมาจากพันธมิตร” นางแนะนำตัวพร้อมกับถอดผ้าคลุมหน้าออก ยามค่ำคืนสว่างไสวขึ้นทันทีด้วยความงามอันโดดเด่นและผิวพรรณที่ขาวผ่องของนาง ดวงตาของนางอ่อนโยนดั่งสายน้ำในฤดูใบไม้ร่วงที่ใสสะอาด ทว่าลึกลงไปนั้นเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เมื่อนางเอ่ยปาก มันสามารถทำให้หัวใจของใครหลายคนเต้นรัว นางมีความผสมผสานระหว่างความเป็นสตรีและความเด็ดเดี่ยวที่ไม่ยอมก้มหัวให้ใคร คนอื่นต่างอยากทะนุถนอมนางแต่ก็ไม่กล้าเข้าใกล้ “พันธมิตร” หลี่ชีเยี่ยถอนหายใจแล้วกล่าว “เมื่อวานนี้เธอเป็นแขกจากเต๋าแรกเริ่มสินะ” เขารู้สึกหวั่นไหวเล็กน้อยแต่ไม่ได้แสดงออกมา “ใช่แล้ว ทั้งพันธมิตรและเต๋าแรกเริ่ม” นางยอมรับว่าเมื่อวานนี้ตนเป็นตัวแทนจากเต๋าแรกเริ่ม แม้จะตกใจกับการพลิกผันของสถานการณ์ แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่นางลักพาตัวหลี่ชีเยี่ยมา “นี่ถือเป็นการประกาศสงครามกับแปดม้าเลยนะ” หลี่ชีเยี่ยยิ้มแล้วเขี่ยกองไฟเล่น นางตัวสั่นเพราะนี่เป็นเรื่องที่เสี่ยงจริงๆ หากราชวงศ์แปดม้าสืบทราบว่าเรื่องนี้มาจากเต๋าแรกเริ่ม พวกเขาก็คงจะเปิดศึกทำสงครามกันในทันที