Chapter 197 - Giant Golem

เผยแพร่เมื่อ 1 เม.ย. 2569 18:13

บทที่ 197 - โกเลมยักษ์ “สำเร็จแล้ว” หลังม่านพลังถูกทำลาย ทุกคนก็ส่งเสียงเฮอย่างยินดี สี่สำนักใหญ่รีบกลืนโอสถฟื้นฟูกันทันที พวกเขากินกันอย่างรวดเร็วมาก “เข้าไปกันเถอะ” เจี้ยนหยานเชิญผู้อาวุโสของสำนักทั้งหมดเข้าไป สำนักกระบี่ที่เจ็ดเป็นสำนักแรกที่ก้าวเข้าไปในแหล่งมรดกโบราณ “พวกเราก็เข้าไปกันเถอะ” จากนั้นสำนักซากุระ สำนักหุบเขาเพลิง และสำนักน้ำแข็งเยือกเย็นก็ตามเข้าไป ผู้ฝึกตนที่อยู่ในขั้นกลางและขั้นสูงสุดของแดนฟ้าเข้าไปข้างใน ส่วนผู้ฝึกตนที่อยู่ในขั้นต้นของแดนฟ้าและต่ำกว่านั้นยังคงรอให้สถานการณ์ด้านในปลอดภัยก่อน เย่เฉินก็เข้าไปด้วย และเขาเองก็ไม่ได้คิดจะแย่งสมบัติข้างในจากคนของสี่สำนักใหญ่ เพราะเส้นทางในนี้แยกออกเป็นหลายสาย ทุกสำนักจึงแยกย้ายกันไปค้นหาเส้นทางของตนเอง ด้วยความเร็วสูง เย่เฉินแซงกลุ่มของสี่สำนักใหญ่ไปได้อย่างง่ายดาย ภายในที่นี่มีกับดักซ่อนเอาไว้อย่างแนบเนียนมากมาย กับดักทั้งหมดนี้เพียงพอจะคุกคามผู้ฝึกตนที่อยู่ในขั้นสูงสุดของแดนฟ้าได้ ผู้ฝึกตนจากสี่สำนักใหญ่ต้องระวังให้ดี อย่าให้โดนกับดักสังหารนี้เข้า เย่เฉินไม่สนใจกับกับดักนี้มากนัก เขายังคงเดินหน้าฝ่ากับดักตรงหน้าต่อไป เย่เฉินเดินสำรวจรอบๆ สถานที่แห่งนี้ เพื่อมองหาของมีค่าหรือสมบัติ หลังเดินวนอยู่สักพัก เย่เฉินก็ยังไม่พบของมีค่าหรือสมบัติใดๆ “นี่มันอะไรกัน ทำไมของในห้องถึงว่างเปล่าหมด ไม่มีอะไรอยู่ข้างในเลย” เย่เฉินตรวจดูห้องในที่แห่งนี้ไปแล้วหลายสิบห้อง ทุกห้องที่เขาเข้าไปล้วนว่างเปล่า ภายในมีเพียงฝุ่นกับเศษขยะ เย่เฉินตัดสินใจเดินหน้าต่อ ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องหาอะไรที่มีค่ากลับไปให้ได้ หลังจากมาถึงไกลขนาดนี้ เขาจะกลับมือเปล่าไม่ได้ จู่ๆ เย่เฉินก็หยุดชะงัก เบื้องหน้าของเขามีบางอย่างเริ่มผุดขึ้นมาจากพื้นหิน ก้อนหินเหล่านั้นค่อยๆ โผล่ขึ้นมาบนผิวพื้น และก่อตัวเป็นอสูรขนาดใหญ่ นี่คืออสูรเวทโกเลม ตัวมันมีขนาดประมาณ 3 x 1.5 เมตร โกเลมมีพลังป้องกันที่แข็งแกร่งและพลังโจมตีที่ค่อนข้างรุนแรง จุดอ่อนคือเคลื่อนไหวช้ามาก มีอสูรเวทโกเลมมากกว่ายี่สิบตัวขวางทางเย่เฉินไว้ ฝูงอสูรเวทโกเลมเหล่านี้อยู่ในระดับที่เจ็ดของแดนฟ้า ฝูงโกเลมเริ่มเคลื่อนเข้าหาเย่เฉิน ขณะที่พวกมันวิ่ง พื้นดินรอบๆ เขาก็สั่นสะเทือน เพราะน้ำหนักของอสูรโกเลมเหล่านี้มหาศาล อสูรโกเลมค่อยๆ เคลื่อนเข้าหาเย่เฉินอย่างเชื่องช้า “ไสหัวไปให้พ้นหน้า” ตอนนี้อารมณ์ของเย่เฉินไม่ดีนัก เขายังไม่เจอของมีค่าหรือสมบัติสักชิ้น และตอนนี้เจ้าอสูรน่าเกลียดนี่กลับกล้ามาขวางทางเขาอีก “ปัง... ปัง... ปัง... ปัง... ปัง...” เย่เฉินทุบฝูงโกเลมพวกนี้จนแตกเป็นชิ้นๆ โกเลมอีกสิบห้าตัวที่ยังไม่ถูกทำลายถอยกรูดกลับไป พวกมันรู้ว่าเย่เฉินแข็งแกร่งกว่าพวกมันมาก จากนั้นโกเลมทั้งสิบห้าก็เริ่มรวมร่างกัน กลายเป็นโกเลมที่ใหญ่กว่าก่อนหน้ามาก ตอนนี้โกเลมตัวนี้มีความสูงราวยี่สิบเมตรและกว้างสิบเมตร หลังรวมพลังกันแล้วระดับพลังของมันก็พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ตอนนี้อสูรเวทโกเลมอยู่ในระดับที่สิบของแดนปฐพี ลมหายใจของโกเลมพ่นควันออกมาราวกับคนกำลังสูบบุหรี่ ดวงตาของโกเลมแดงฉานเหมือนเลือด ตอนนี้โกเลมยักษ์ดูน่ากลัวมาก “ถึงกับรวมพลังกันเลยสินะ เอาล่ะ ไม่ว่าพวกแกจะเก่งแค่ไหน ข้าก็จะบดพวกแกให้แหลกเป็นชิ้นๆ” เย่เฉินกำหมัดแน่น “โฮก...!” อสูรโกเลมคำราม ดูเหมือนพวกโกเลมจะเข้าใจภาษามนุษย์ที่เย่เฉินเพิ่งพูดออกมา โกเลมยกมือข้างหนึ่งขึ้น มันตั้งใจจะฟาดใส่เย่เฉินที่อยู่ด้านล่าง “บึ้ม!” โกเลมฟาดใส่เย่เฉินอย่างรุนแรง พื้นหินรอบตัวเย่เฉินรับแรงกระแทกอย่างหนัก ทว่าประหลาดนัก พื้นหินกลับไม่เสียหายเลยแม้แต่น้อยจากการโจมตีของอสูรโกเลมยักษ์ ด้วยพลังขนาดนี้ พื้นใต้เท้าเย่เฉินควรถูกทำลายและกระจายไปทั่วแล้ว อสูรโกเลมพยายามถอนมือกลับ แต่พอทำเช่นนั้น มือของมันกลับเหมือนถูกอะไรบางอย่างตรึงไว้ ใต้มือของโกเลมยักษ์ ตอนนี้เย่เฉินกำลังจับมือหินนั้นไว้แน่นสุดแรง “ฮึๆ เตรียมตัวไว้ให้ดี” เย่เฉินดึงมือของอสูรโกเลมแล้วกระแทกมันลงกับพื้น ภาพแบบนี้หาดูได้ยากมาก มนุษย์ตัวเล็กๆ คนหนึ่งกลับสามารถทุ่มอสูรยักษ์สูงยี่สิบเมตรลงกับพื้นได้ “บึม...!” อสูรโกเลมยักษ์ถูกเย่เฉินกระแทกอย่างรุนแรง เพราะร่างมันใหญ่เกินไป อสูรโกเลมยักษ์จึงลุกขึ้นได้ยาก เย่เฉินกระโจนขึ้นไปเหนือศีรษะของอสูรโกเลมยักษ์ “เจ้าอสูรตัวใหญ่ ดูเหมือนกำลังหาเรื่องสู้กับข้าอยู่นะ” เย่เฉินเคาะหัวของมันหลายครั้ง อสูรโกเลมตัวใหญ่เดือดดาลขึ้น ร่างของมันเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นหินที่ดูอ่อนนุ่มผิดปกติ หินอ่อนนุ่มเหล่านั้นโอบล้อมร่างของเย่เฉินไว้ ตอนนี้เย่เฉินอยู่ภายในร่างของโกเลมยักษ์ และร่างของโกเลมยักษ์ก็ดูเหมือนลูกหินกลม ทีละน้อย ร่างของโกเลมยักษ์ที่มีสภาพเหมือนลูกหินกลมก็เริ่มหดเล็กลง ดูเหมือนว่าโกเลมจะตั้งใจบดขยี้ร่างของเย่เฉินให้แหลกละเอียด “ท่าทลายอุกกาบาต!” บึ้ม... เย่เฉินทำลายร่างของโกเลมยักษ์จากด้านใน ร่างของโกเลมยักษ์ถูกบดจนแหลกเป็นเศษนับร้อยชิ้นกระจายไปทั่ว “ปัง... ปัง... ปัง... ปัง... ปัง...” เศษร่างของโกเลมส่งเสียงราวกับถ้ำที่กำลังจะถล่ม เย่เฉินยืนอยู่กลางกองซากปรักหักพังจากร่างของโกเลมยักษ์ เย่เฉินมองไปรอบๆ เขากำลังค้นหาอะไรบางอย่างในกองซากหิน โกเลมตัวนี้น่าจะมีแก่นอยู่ เย่เฉินจึงกำลังมองหาแก่นนั้น หมายเหตุผู้เขียน = แก่นกลางของอสูรเวทมีประโยชน์หลายอย่าง เช่น ใช้ทำอุปกรณ์เวทหรือยาเม็ด ในโลกของผู้ฝึกตน แก่นสามารถขายได้ในราคาสูงพอสมควร ยิ่งระดับของแก่นสูงเท่าไร ราคาก็ยิ่งแพงขึ้นเท่านั้น เย่เฉินรื้อซากหินออก หลังค้นหาอยู่พักหนึ่ง เขาก็พบแก่นของโกเลมยักษ์ก่อนหน้านี้ เขาพบแก่นได้เพียงแก่นเดียว ดูเหมือนว่าตั้งแต่แรกโกเลมทั้งยี่สิบตัวจะเป็นหน่วยเดียวกัน มันแยกร่างออกเป็นหลายตัวเพื่อจะได้ต่อสู้เป็นฝูง เย่เฉินหยิบแก่นนี้เก็บเข้าไปในห้องเก็บของประตูเซียน “ไม่เลว อย่างน้อยข้าก็ได้อะไรติดมือมาบ้าง” ดีกว่าไม่ได้อะไรเลย เย่เฉินเดินทางต่อ เขาอยากรู้ว่าข้างหน้ามีอะไรอยู่ เขาเดินอยู่นานมาก แหล่งมรดกโบราณแห่งนี้ช่างเหมือนเขาวงกตที่ชวนให้หลงทางจริงๆ ถึงขั้นทำให้เย่เฉินหลงวนไปมาหลายรอบ

React

พูดคุย